Fiction Factory (Open Beta)

“ให้ตาย...สงสัยคงต้องรีบย้ายของเข้าบ้านใหม่ซะแล้ว”มาร์คัสบ่นอย่างเหนื่อยแรงเขากำลังพยายามเดินผ่านป่าจากกระท่อมกลางป่าไปสู่บ้านพักโดยมีกระเป๋าเสื้อผ้าเกือบ3โล ติดตัวไปด้วย
“แต่เค้าว่าที่เดิมมันก็ดีอยู่แล้วนินา เค้ากะเจ้านายจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆนะ”เฮเลน่ากระโดดเกาะแขนมาร์คัสอย่างออดอ้อน
“ไม่ละ ที่นั่นสบายกว่าเยอะมีที่นอนมีบ่อน้ำร้อน มี...”
“เด็กน่ารักๆใช่มะล่า”เฮเลน่าเหน็บแหนม
“รู้ดีไปซะหมดเลยนะ...”มาร์คัสลูบหัวเฮเลน่าอย่างเอ็ดดู
“ก็อยู่กับเจ้านายตั้งนานจะไม่รู้ได้ยังไงละ”เฮเลน่าคลอเคลียมือของมาร์คัส ทั้งคู่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่มาร์คัสยังเป็นวัยรุ่นและเฮเลน่ายังเป็นแค่ลูกหมาตัวเล็กๆข้างถนนในอีกโลก
“...เดียวก่อน...เจ้านายอินุกะคางูเระกลับมาแล้วค่ะ”เฮเลน่ายืนขึ้นแหงนหน้า เธอมีประสาทสัมพัสทั้ง5ดีกว่ามนุษย์และปีศาจทั่วไปทั้งการมอง กลิ่น เสียง
“’ดีเลย งั้นฝากด้วยก็แล้วกันฉันจะกลับไปที่บ้านพักก่อน”มาร์คัสยิ้มอย่างมีเลิศนัย
“รับทราบค่า”เฮเลน่ารับปากมาร์คัสยิ้มน้อยๆพร้อมกับกางปีกสีดำของเขาพร้อมกับบินหายไปเหนือยอมไม้อย่างเงียบกริบ
“อาวละ...ฮึบ!”เฮเล่น่าย่อตัวลงพร้อมกับถีบขาอย่างแรงพุ่งผ่านหมู่ไม้ไปหาเป้าหมายที่ห่างออกไปเกือบ30เมตรได้ด้วยการออกแรงแค่ครั้งเดียว
“ไหนๆๆๆ...ดูซิว่าเป็นยังไง”เฮเลน่าหมอบต่ำลงกับพื้นโดยไม่ให้เกิดเสียงพร้อมกับแอบมองอยู่ห่างๆ
“จริงเหรอ ไม่ยักกะรู้นะว่าเอริคเขาจะชอบโฮตารุนะ”อินุพูดขำๆในมือทั้ง2ข้างมีถุงของที่ซื้อมาเพียบ
“นายนี่ซื่อ(บื้อ)จริง ยังดูไม่ออกอีกเหรอ”คางูเระยิ้มกว้าง ดูท่าทั้งคู่จะสนิทกันมากกว่าแต่ก่อนเยอะเอาการ
“ว้าว ยาของมิลลี่ได้ผลขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย”เฮเลน่าพูดอย่างทึ่งๆ(ส่วนรายละเอียดของยาผมจะกล่าวทีหลัง)
แซ่กๆ
พุ่มไม้สั่นไหวเล็กน้อยแต่สิ่งทีแฝงออกมา...ไม่ได้มีแค่เสียง
ควับ!
“มะ มีอะไรเหรออินุ”คางูเระถามเมื่อสังเกตว่าสีหน้าของอินุเปลี่ยนไปแววตาของเขาเพ่งมองไปที่พุ่มไม้ เหนือตำแหน่งของเฮเลน่าพอดี
“ไม่มี....รีบกลับกับเถอะ”อินุเดินนำไปทันทีจนคางูเระเกือบไหวตัวไม่ทัน ทั้งคู่เดินหายลับไปทิ้งเฮเลน่าซึ่งตอนนี้ตัวสั่นระริกอย่างหวาดกลัว
“ตาคู่นั้น..........มันอะไรกัน”เฮเลน่าตัวสั่นระริก น้ำตาไหลลงอาบแก้ม เธอไม่เคยพบคนที่จะมีแววตาแบบนั้นมาก่อน
“แหมเกือบไปแล้วเนอะเจ้าหมาน้อย”เสียงดังเหนือหัวของเฮเลน่า เป็นเสียงเล็กแหลมน่าขนลุก
“แกเป็นใครนะ!”เฮเลน่ากระโดดตัวจ้องมองไปในพุ่มไม้เหนือหัว
“แย่แฮะเป็นพวกครึ่งมนุษย์เหรอ.....เสียดายที่ไม่ใช่เด็ก...แต่ก็แก้ขัดไปได้ละมั้ง”
ฟิ้ว!!!
“กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!”

ปาร์ตี้ที่กำลังจะเริ่ม.......ความสัมพันธ์ของอินุและคางูเระ.......ยาของมิลลี่.....และชะตากรรมของเฮเลน่า......ผมสัญญาจะเล่าให้ฝังครับ











“อ้าวมากันแล้ว......เฮ้เอริคมาช่วยเอาของไปจัดหน่อยเซ่!”มาร์คัสที่ยืนรอเฮเลน่าอยู่หน้าบ้านตะโกนเรียกเอริคที่กำลังถูบ้านอยู่
“อา ครับๆ...อ้าวคุณอินุกลับมาเร็วจังและคางูเระสนุกไหม”เอริควิ่งหน้าตื่นมาช่วยยกของ ดูท่าเขาจะถูกใช้งานทั้งวันให้ทำความสะอาดและจัดข้าวของทำอาหาร...หรือเรียกได้ว่างานทั้งหมดถูกทุ่มใส่เขาคนเดียว
“กะก็งั้นๆแหละ”เธอตอบพร้อมกับหลบหน้าเอริคเช่นเดียวกับอินุที่แกล้งเป็นเจ็บคอกะทันหันไอไม่หยุด
“แล้ว........พวกนายเห็นเฮเลน่าไหม”มาร์คัสชักเริ่มเป็นห่วง
“ทำไมเหรอ...นายพูดหยั่งกับส่งเขาไปแอบดูลาดเลางั้นแหละ”อินุพูดติดตลก...แต่มันก็ถูกไปเกือบครึ่งแล้วละ
“อันที่จริงก็คล้ายๆนั่นแหละ...แต่ฉันหวังว่าเธอคงจะไม่เป็นอะไร...”
“กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!”ไม่ทันไรเสียงกรี้ดดังลั่นป่าก็กระแทกหูคนทั้งบ้านอย่างจัง
“เสียงใครร้องนะ!”มินท์และอีกหลายๆคนวิ่งหน้าตื่นออกมาจากบ้าน
“เฮเลน่า!...โธ่โว้ย….”มาร์คัสก้มตัวลงกับพื้น ก่อนจะสยายปีกออกและกระพือปีกขึ้นไปเหนือป่าทันที
“ระ รอฉันด้วย!”อินุและนีน่ารีบออกวิ่งเข้าไปตามต้นเสียงทันทีโดยทิ้งให้คนอื่นยืนมองตาปริบๆ
“แล้วเฮเลน่าเขาไปทำอะไรในป่านะ”คางูเระหันถามมิลลี่ที่ยืนเกาหัวอย่างงงๆ
“ฉันจะไปรู้อะไรได้ไงเล่า”มิลลี่ตอบห้วนๆ
ฟิ้วววววววววววววววววววว!
สายลมพัดผ่านร่างของมาร์คัสที่กระพือปีกบินผ่านหมู่ไม้พอๆกับความเร็วเสียง เขาไม่เคยอารมณ์เดือดแบบนี้มานานแล้ว
“ถ้าใครทำอะไรเฮเลน่าแม้แต่นิดเดียวฉันไม่ปล่อยมันแน่!”เขาตะโกนก้องพร้อมกับเพ่งมองลงไปในป่าเบื้องล่างแต่ก็มองไม่เห็นอะไรเลย
“อยู่ไหน......อยู่ไหน!”เขาเพ่งลงไปอย่างร้อนรนแต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา
แซกๆๆๆ
“หะ.....เจอแล้ว”เขาควักมีดออกมาจากเสื้อพร้อมกับง้างเล็งไปที่หมู่ไม้ที่มีการสั่นไหว...เขาแค่ต้องรอ...จังหวะที่จะ...
“โอ้ย.!..ยัยบ้าเงียบๆหน่อย!”ไม่ผิดแน่นั่นแหละ!!!
ควับ...ฟิ้ว!
เขาง้างมือก่อนจะวาดมือไปสุดแรงพร้อมกับเขวี้ยงมีดในมือ...มีดพุ่งลงไปผ่านหมู่ไม้ก่อนจะ
ฉึก!
“ไอบ้า!!!!เกือบโดนหัวตูแล้วนะโว้ย!!!”พลาดไปนิดเดียว...มีดที่เขาปาไปกลับเป็นอินุและเฮเลน่า...ตอนแรกที่เขาตะโกนเพราะนีน่าสะดุดรากไม้อินุเลยตะโกนเตือน
“หวาขอโทษไม่รู้ว่าพวกนายจะมาด้วยนะ!”มาร์คัสตะโกนขอโทษขอโพยแต่นั่นเป็นเวลาเดียวกันที่มีการเคลื่อนไหวที่อีกฟากของป่า
“ฉันคิดว่าฉันเจอเฮเลน่าแล้วนะ!”มาร์คัสตะโกนบอกอินุที่อยู่ด้านล่าง
“รู้แล้วเดียวพวกเราจะ...เฮ้ย !ตัวห่าอะไรวะ......อ็อค!”
“อินุ!”มาร์คัสรีบบินลงไปเบื้องล่างอย่างรวดเร็วและพบกับอินุ...........ที่โดนแขนนคอกับกิ่งไม้จนเกือบขาดใจตาย
“เฮ้ย!ฝีมือใครวะเนี่ย”มาร์คัสรีบเดินเข้าไปตัดเชือกให้อินุซึ่งร่วงลงมากระแทกพื้นหน้าซีด
“ฉัน...ไม่...รู้...คล้ายๆ........ลิง”อินุตอบสิ่งที่เห็น
“แล้วนีน่าละ...เฮ้ยทำไมสลบเหมือดอย่างนั้น”มาร์คัสรีบวิ่งเข้าไปดูนีน่าที่สลบอยู่ตรงต้นไม้(ที่อินุโดนพูกคอยังเดินเข้าไปช่วยเลยนะ)
“โดนมัน...กระแทก...มันตัวอะไร....กันแน่”อินุพูดอย่างลำบากเพราะต้องสลับกับหายใจ
“.....เชือก.....................รึว่าจะเป็นมัน..........”

มัน......................ใครกันแน่ที่จัดการอินุได้ในเสี้ยววินาที...ผมจะเล่าให้ฝังที่หลัง...ผมสัญญา

หลังจากฝ่ามรสุมกองนิยายมาได้ผมก็ได้กลับมาเขียนเรื่องนี้อีกครั้ง....เอาละถึงไหนแล้ว...อ้อ....อินุและมาร์คัสกำลังแบกนีน่าและเฮเลน่ากลับบ้าน

“พวกเธอเห็นคนหรือตัวอะไรแปลกๆผ่านมาแถวนี้บ้างไหม”อินุถามหลังจากวางนีน่านอนลงบนโซฟาใกล้ๆกับเฮเลน่าซึ่งมีรอยฟกช้ำคล้ายถูกเชือกรัดแน่น...ส่วนนีน่าถูกกระแทกที่หน้าผากจนสลบ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ต้องหาจะเป็นพวกSM
“ไม่เห็นนะยกเว้นถ้ามันพยายามจะข่มขืนบางคน”มิลลี่พูดติดตลก
“ก็มันทำไปแล้วนะซิวะ!!!”มาร์คัสลุกขึ้นตะคอกใส่หน้ามิลลี่ เธอถึงกับหน้าซีดเผือดทุกคนมองไปที่มาร์คัสอย่างตกใจและนึกไม่ถึงเขากวาดสายตาไปรอบก่อนจะรู้ว่าทำตัวไม่เหมาะสมก่อนจะนั่งลง
“ขอโทษ...ขอกาแฟหน่อย”เขาพูดเรียบๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นซากิรีบนำกาแฟวางไว้ตรงหน้ามาร์คัสซึ่งหยิบขึ้นมาซดรวดเดียวหมด
“เอ่อ...ช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”เอริคถามอย่างเป็นกังวลเพราะบรรยากาศตอนนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
“หลังจากฉันกลับมาซื้อของก็เจอกับมาร์คัสที่กำลังตามหาเฮเลน่า...นั่นแหละที่ฉันรู้...ยกเว้นถ้ามาร์คัสมีเรื่องจะบอกมากกว่านี้”
..................................................
“อะไร...ก็ได้ๆ...ฉันบอกให้เฮเลน่าไปแอบดูอินุกับโฮตารุก็แค่นั้นเอง”
“อะไรนะ!!!”ทั้งบ้านถามเป็นเสียงเดียวยกเว้นซากิที่ดูอยู่ในครัวอย่างเงียบๆ
“นี่นายมีแผนอะไรของนายกันแน่!”คางูเระตรงเข้าไปล็อคคอเสื้อของมาร์คัสอย่างเดือดดาล
“เฮ้ๆๆ คางูเระใจเย็นหน่อย”เจพยายามเข้าไปห้ามแต่ก็โดนคางูเระพลักกลับมา
“บอกมาซะนายมีแผนอะไรกันแน่”คางูเระพูดอย่างเย็นชา มาร์คัสซึ่งมีสายตาที่ร้อนรนได้แต่หลบสายตาของเธอ
“ก็แค่...อยากรู้ว่ายาที่มิลลี่ใส่ไว้มันจะออกผลยังไงกันแน่...เพราะ”มาร์คัสเพ่งมองไปที่มิลลี่ซึ่งเริ่มลนลาน
“ยานั่น...ถูกส่ไว้ทุกแก้ว”
“อะไรนะ!!!”ทั้งบ้านถามเป็นเสียงเดียวอีกรอบดูท่าความจริงข้อนี้จะทำให้หลายๆคนตื่นตระหนกเอาการ
“มิลลี่!!!”อินุและคางูเระตรงเข้าไปล้อมมิลลี่อย่างฉุนเฉียว
“แฮะๆ...ขอฉันอธิบายก่อนนะ”
“รีบๆมาซะไม่งั้นเธอได้เจอวิชากำราบมารของฉันแน่”อินุชักดาบออกมาจากฝักช้าๆส่องประกายอำมหิตอย่างชัดเจน
“จะ...จ้าคือว่านะยานั่นเป็นแค่ยาเสนห์ธรรมดาเท่านั้นเองนะ...มันแค่จะทำให้คนที่ได้ดื่มยาจากขวดเดียวกันเกิดความรู้สึกที่ชัดเจนต่อกันได้มากยิ่งขึ้นไง”
“ความรู้สึกที่ชัดเจนที่พูดมันหมายถึงอะไรกันยะ...”คางูเระมองหน้ามิลลี่ด้วยหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อแปลกๆ
“กะ...ก็ความรู้สึกเช่นตัณหา ความรักหรือ........ฉัน...ฉันไม่พูดดีกว่า”
“บอก...มา...เดียว...นี้”ทั้งอินุและคางูเระพูดเป็นเสียงเดียวมิลลี่จนตรอกสุดๆทุกคนที่อยู่ในบ้านก็อยากรู้เหมือนกันว่ายาที่กินไปมันมีผลแบบไหนกันแน่
“............ความรู้สึกทางเพศที่จะพลุ่งพลานในระยะเวลาอันสั้น...”เธอพูดเบาจนเกือบกระซิบแต่ทำเอาคนทั้งบ้านถึงกับอ้าปากค้าง
“เอ่อ......ที่พูดนี่จริงเหรอ”อินุถามกับมิลลี่เบาพอๆกันตอนที่เธอพูดเพราะตอนนี้คางูเระก้าวขาเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปแล้ว
“ใช่...คือ...ยานี่จะออกฤทธิ์แบบสุ่มไม่แน่ใจว่าจะออกผลยาวแค่ไหน แต่ขึ้นอยู่ที่ปริมาณ...กับความรู้สึกที่ว่าแอบชอบใครหรือรักใครแค่ไหนกันนั่นแหละ...แต่ว่าถ้าตามที่ฉันคาด...ยานี่จะออกฤทธิ์ครบทุกคน...ในคืนนี้”
“………………….”หลายๆคนมองตาฝ่ายตรงข้ามอย่างหวาดๆ...เอริคกับโฮตารุ ไคกับมีน่า...และอินุที่แอบชายตาไปที่ห้องของฝั่งหญิงซึ่งมีคางูเระอยู่..............

ยาแห่งตัณหา...ใครจะรู้...ความรู้สึกนี้จะออกฤทธิ์เมื่อไหร่...และที่สำคัญ...คืนนี้...ใครจะเป็นคู่แรก...ผมสัญญาจะเล่าในวันศุกร์นะ






“ทุกคนเตรียมใจพร้อมแล้วใช่ไหม”มินท์พูดหลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ
“ใครจะไปพร้อมละปัดโธ่”อินุพูดอย่างหงุดหงิดรอบโต๊ะต่างเงียบงันมองไปที่จานเปล่าตรงหน้า..อาจยกเว้นบางคู่ที่ดูกระสับกระส่ายอย่างบอกไม่ถูก
“เอาละเพื่อความปลอดภัยทางสวัดดิภาพของทุกคนเราควรเสียสละให้ฝ่ายหยิงไปอาบน้ำก่อนนะครับ”เอริคออกความคิดเห็นแต่กลับโดยฝ่ายหญิงหลายคนคัดค้าน
“ไม่มีทาง!อย่างนั้นพวกเราก็โดนถ้ำมองก่อนนะสิ”คางูเระบอกอย่างไม่ค่อยพอใจ
“ให้ตายใครจะอยากไปดูเธออาบน้ำกัน....ถ้าเป็นคนอื่นละพอว่า”ไลท์แอบกระซิบเบาๆในประโยคสุดท้ายแต่ก็ยังไม่วายให้คางูเระได้ยิน
“เอาเป็นว่า...วันนี้ไม่ต้องอาบน้ำแล้วเข้านอนเลยดีกว่า”เจออกความคิดบ้างแต่ก็โดนคัดค้านทันที
“ไม่เอาแบบนั้นนะพี่ถ้าไม่ได้อาบน้ำละเหนียวตัวตายเลย”บอมเอ่ยปากออกมาเจเลยต้องยอมแพ้
“งั้นยังไงก็ต้องอาบน้ำแต่ว่าจะเอายังไงดี’ไลท์ถามออกมาหลายๆคนจึงต้องมานั่งคิดอีก
“งั้นทำไมไม่แบ่งให้อาบคนละที่ล่ะ...เรามีทั้งห้องอาบน้ำและก็บ่อน้ำนี่นา”โฮตารุออกความเห็น
“...เออแฮะ...ลืมไปเลย”อินุพูดพร้อมกับเกาหัว
“งั้นฝ่ายหญิงอาบที่บ่อแล้วฝ่ายชายอาบห้องอาบน้ำโอเคไหมครับ”เอริคถามเป็นครั้งสุดท้ายซึ่ง...ไม่มีคนคัดค้าน
“เอาละ...ไปหยิบอุปกรณ์มาเราจะได้อาบน้ำอย่างสบายใจซะที”มินท์ปรกมือปิดประชุดและแยกย้ายกันไปเอาผ้าขนหนูเสื้อผ้าชุดนอนและของใช้ต่างๆที่ห้องพัก....
“เฮ้ออดอาบน้ำร้อยเลยแฮะ...”ไลท์บ่นอย่างเสียดายพลางเปิดน้ำร้อนจากฝักบัวกระหน่ำใส่หน้า
“น่าๆได้อาบก็บุญเท่าไหร่แล้ว”มาร์คัสซึ่งนั่งกับพื้นปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านร่างกายไปอย่างสบายใจ
“นี่ เจ....คืนนี้นายว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นไหม....”เอริคหันไปถามเจวึ่งเล่นเอาทั้งห้องน้ำพูดไม่ออก
“อย่าพูดเรื่องนี้เถอะ...”ไคเอ่ยออกมาอย่างราบเรียบแต่ใบหน้าก็แดงเพราะนึกถึงเรื่องบางอย่างได้
“เฮ้อ...หวังว่าคืนนี้คงผ่านไปได้ด้วยดีนะ”อินุพูดอย่างไม่สบายใจเท่าไหร่
“จะบ้าเหรอ...มันต้องดีอยู่แล้วน่า พูดหยั่งกับว่าพวกนายยังไม่เคย ‘อึ้บ’ ซะงั้นแหละ”มาร์คัสยิ้มแฉ่ง
“แฮะๆพวกเราก็เคยผ่านเรื่องแบบนั้นกันมาหมดแล้วนะครับ...เนอะเจ”เอริคหันไปหาเจ...ซึ่งเอามือผิงกำแพงอย่างหดหู่
“บางคนก็ยังคงบริสุทธิ์อยู่ละมั้ง”ไลท์หันไปมองอย่างมีเลห์นัยหลายคนหัวเราะกันอย่างสบายใจแต่เจก็ขำไม่ออกอยู่คนเดียว...
แล้วทางด้ายฝ่ายหญิงละ...
“โชคดีจังเลยนาได้อาบน้ำร้อนเนี่ย”มิลลี่แช่ตัวลงอย่างสบายตัวปล่อยเรื่องเครียดๆไปกับน้ำอุ่นๆ
“ต้องขอบคุณแม่หนูทางนี้ซะหน่อยละมั้งสำหรับไอเดียนะ”มินท์คล้องคอโฮตารุอย่างสนิทสนม
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะแค่ได้อาบน้ำไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอกค่ะ”โฮตารุพูดอย่างถ่อมตัว
“รับคำขอบคุณไปเถอะน่า ... แต่ว่าเอริคนี่ก็โชคดีเป็นบ้าเลยแฮะ...”คางูเระพูดลอยๆแต่คำพูดนี้ก็ทำให้โฮตารุหน้าแดงแป็ด
“ดูท่าโฮจังจะมีอะไรกะคุณเอริคใช่หรือเปล่าคะ”เฮเลน่ายืนหน้าเข้าชิดกับโฮตารุที่เอามือปิดหน้าอย่างเขินอาย
“ไม่ใช่เรื่องน่าอายหรอกค่ะ การที่เรามีคนที่ชอบก็เป็นเรื่องดีอยู่แล้วนะคะ”มีน่าสนับสนุน
“เอ...หรือว่าเธอกับเอริคจะ...........”มินท์พูดอย่างกระหายใคร่รู้
“เรื่องอะไรหรือคะ”นีน่าถามอย่างสงสัยแต่ทุกคนก็ได้แต่แช่ตัวลงไปในน้ำเหมือนปิดบังใบหน้าหรืออะไรซักอย่าง
“โว้ยอย่าพูดเรื่องนี้ได้ไหมเนี่ย!!!”คางูเระตะโกนลั่นพร้อมกับถีบตัวขึ้นจากน้ำหน้าแดงก่ำ
“แล้วยาของเธอนะ...มันจะออกฤทธิ์ตอนไหน”มินท์หยีตามองดูมิลลี่อย่างไม่ค่อยพอใจ
“ก็บอกแล้วไงฉันไม่รู้...ก็ได้แต่รอผลลัพท์ที่ตามมาเท่านั้นแหละน่า”เธอพูดทิ้งทวนพร้อมกับลุกขึ้นจากบ่อไป

ผลลัพท์ที่ตามมา...หวังว่ามันคงไม่รุนแรงเกินไปนะ....ผมสัญญา

“ใครจะอยากบริสุทธ์อยู่เล่าไอพวกบ้า....”เจเกาะขอบบ่อน้ำอย่างเศร้าใจสุดๆ...หลังจากการแบ่งฝั่งอาบน้ำเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกลับเข้านอน...ยกเว้นเจที่ขออาบต่อเพราะยังสะเทือนใจไม่หาย
“เฮ้อ....................ฮือๆ....ใครก็ด้ายมาเป็นแฟนชั้นทีเซ่!!!”เขาตะโกนอยู่ในบ่อคนเดียวอย่างสุดแสนน่าเวทนาก่อนจะนอนแผ่ลอยตุ๊บป่องกลายบ่อ
“ตะโกนไปแล้วใครจะมาเป็นด้วยละนี่.......ขึ้นดีกว่า”เจพูดเศร้าๆพลางว่ายกลับฝั่งสีหน้าตายอดตายอยาก...แต่ยังไม่ทันถึงขอบก็เหตุให้เขาต้องหายเศร้า...กลายเป็นหวาดผวาไปในทันที
จ๊อม...จ๊อม....
ซากิค่อยๆหย่อนขาลงในน้ำ เธอไม่ได้อาบน้ำกับพวกผู้หยิงเพราะมัวแต่ไปล้างจานซะนาน...แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น!...ประเด็นคือถ้าเธอเห็นเจเปลือยล่อนจ้อนเขากลายเป็นไก่ย่างแน่นอน
“เฮ้ย...ฉิบหายแล้วไงเอาไงดีวะ......”เจพูดกระวิบกับตัวเองอย่างลนลานไม่รู้จะเดินขึ้นไปทางไหนดีเพราะถ้าเดินก็จะทำให้น้ำไหว แต่ถ้าไม่ขยับเธอก็จะอาจจะสังเกตเห็นเขาได้...
“..................................”เธอนอนแช่น้ำพลางเอนคอพิงขอบบ่อ นี่เป็นโอกาสเดียว เขาต้องชิงค่อยๆเดินอย่างช้าที่สุดไปที่ขอบบ่อซึ่งเป็นจำแหน่งที่ใกล้ที่สุด...และใกล้ซากิที่สุดด้วย
‘เอาวะยังไงก็ต้องหลบไปให้ได้’เขาคิดในใจอย่างร้อนรนพร้อมกับค่อยๆก้าวเดินผ่านน้ำอย่างระมัดระวัง
‘อีก...แค่...5...ก้าว’อีกแค่5ก้าวเขาก็จะถึงขอบบ่อแล้วอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น...ซากิยังคงเอนคอพิงสบายโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
‘อีก....นิด...เดียว’เขาเร่งฝีเท้าโดยไม่รู้ตัวทำให้น้ำกระเพือมเบาๆ
“อือ......”เธองัวเงียผงกหัวขยี้ตา.....ซึ่งนั่นทำให้เจสะดุ้งตกใจเสียหลักยืนและ.....
“วะ....หวาๆๆๆๆ”
ซ่า!
“อูย เจ็บๆๆๆ...อะ”ข่าวดี...เขาไม่บาดเจ็บ...ข่าวร้าย...เขาล้มลงไปแนบชิดติดอกกับซากิ!!!!
“เหวอ!!!...ยะอย่าช็อตผมนะผะ..ผมขอโทษ...”เจรีบดันตัวขึ้นจากร่างของเธอทันที....แต่มือไปอยู่ในตำแหน่งที่เลวร้ายที่สุด(ไม่ขออธิบาย)
“..........มะไม่เป็นไร...”เธอพูดพร้อมกับหลบสายตาของเขาที่กำลังมองจุดที่มือของเขาแตะอยู่ โดยไม่มีความรู้สึกอย่างอื่นเลย...ไม่โกรธไม่ตกใจไม่กลัว....ไม่มีความรู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำบนใบหน้าขอเธอ
“ขะ...ขอโทษฉัน....ผมไม่ได้ ...ตั้งใจ....”เขาถอนมือออก ก่อนจะเพิ่งรู้สึกว่าไอหนูของเขากำลังจะโผล่ขึ้นมาหายใจจึงรีบจมตัวลงไปในน้ำ
‘ไม่เป็นไร....”เธอพูดพร้อมกับมองหน้าเขา....แต่เรียกได้ว่า...ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย...น้ำในบ่อดูเหมือนจะเย็นลงได้ถนัดตา เจกล้าสาบานได้เลยว่าไม่เคยมีใครที่มีสายตาว่างเปล่าได้ขนาดนี้
“งะงั้นฉัน...ผมขึ้นก่อนละ....ขอโทษด้วย”เขายังมีปัญหากับการพูดนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆเดินต่ำๆขึ้นจากบ่ออย่างหวาดๆ
“นี่คุณเจ……”เจหยุดทันที...ไม่เคยมีใครเรียกเขาว่าคุณนำหน้ามาก่อน...แถมคนแรกยังเป็นผุ้หยิงเปลือยที่อยู่ห่างกันแค่30เซนติเมตรเองด้วย
“อาบน้ำ....ด้วยกันไหม”

ขออภัยที่ต้องตัดจบ......และขออภัยที่ตอนนี้แต่งชุ่ยไปหน่อย....ตอนหน้า!....ไม่พูดดีกว่า...ผมสัญญา










‘นี่มานเรื่องอะไรกานฟร้า’เจตะโกนก้องในใจได้แต่นั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆซากิที่นั่งแช่อยู่เงียบๆ...
“นี่เจ...เธอว่าคืนนี้ฟ้าสวยไหม”ซากิพูดเสียงเรียบๆพร้อมกับแหงนหน้ามองท้องฟ้าซึ่งมีดวงจันทร์ลอยละล่อง(โอ้ บรรยากาศแบบนี้นี่มัน......)
“อื้อ...ก็...ก็ดีนะ”ถึงเจจะพูดหยั่งงั้นแต่ตากลับพยายามเพ่งไปที่ผืนน้ำเหนือหน้าอกของซากิแบบไม่วางตา(โอ้...ไอหื่นเอ๊ย)
“งั้นเหรอ......ท้องฟ้าสวยมากนะ”เธอพูดพร้อมกับเอนหัวมาพิงไหล่เขาอย่างงัวเงีย...ดูท่างานหนึ่งวันของเธอจะบั่นทอนกำลังของเธอไปใช่น้อย...ในขณะที่เจดูเหมือนว่ากำลังวังชาเขาจะไม่มีเหลือ
“อือออออ......สวยยยยยยมากกกก”เจพูดเริ่มไม่ค่อยเป็นภาษามนุษย์หนักเข้าไปอีกเขาพยายามที่จะไม่สั่นอย่างหวาดวิตก...เขาไม่เคยมีผู้หญิงมาพิงไหล่ในสภาพเปลีอยแบบนี้นี่เขา
‘เอะ...นี่มันเป็นโอกาสที่จะหมดพันธะกับความบริสุทธ์ของเราแล้วนี่’ความคิดชั่วร้ายแว่บเข้ามาในจิตสำนึกแต่ว่า...เขาไม่มีความกล้าพอ
“เจ...ไม่สบายเหรอ......หน้าแดงเชียว”ซากิหันมามองเจซึ่งก็หน้าแดงอย่างที่ว่า...อาจจะเป็นเพราะเลือดกำเดาที่ไหลออกมานิดๆก็เป็นได้
“ไม่...ไม่เป็นไร...ฉะ....ผมขึ้นก่อนดีกว่า”เจพูดอย่างยากลำบากพร้อมกับกระโดดขึ้นจากบ่อน้ำทันทีโดยไม่ลืมหยิบผ้าเช็ดตัวที่วางไว้ที่ขอบบ่อไปด้วย
“เดียวก่อน.....สิ”ซากิพูดแต่เจก็เดินเข้าไปในห้องอาบน้ำรวมซะแล้ว
‘โธ่....ไอโง่...ไอซื่อบื้อ...ไองี่เง่า’เขาด่าตัวเองในใจเพราะดันปล่อยโอกาสหลุดมือไปอย่างน่าโมโห
“เฮ้อ...เรานี่ไม่มีดวงในเรื่องแบบนี้เลยนา”เจพูดเบาๆพร้อมกับเช็ดตัว ในสภาพที่ซึมกว่าตอนแรกซะอีก
“เจไม่ได้โชคไม่ดีหรอกนะ”
“อือๆ...อาจจะเป็น...เฮ้ย!มาตั้งกะเมื่อไหร่เนี่ย!!!”เจร้องลั่นพร้อมกับหยิบกางเกงนอนมาปิดท่อนล่างอย่างตกใจ
“เจ....ไม่อยากอยู่กับฉันเหรอ”เธอพูดเสียงคล้ายๆเหมือนกับจะร้องไห้พร้อมกับเดินเข้ามาโดยที่ยังเปลือยอยู่อย่างนั้น
“ไม่ใช่นะ...คือ...คือฉันแค่...แค่”เจพยายามประคองตัวเพราะรู้สึกเหมือนกับจะเป็นลม(ไอไก่อ่อนเอ๊ย)
“ฉันนะ...เหงามากนะ...ช่วย...อยู่กับฉันได้ไหม”เธอเดินเข้ามาช้าๆแต่มั่นคง...ในขณะที่เจแทบจะล้มพับลงกองกับพื้นแล้ว
“ได้ๆๆๆๆ....แต่...แต่...คือๆ”เจชักจะเริ่มเสียสติอยู่มะรอมมะร่อแล้ว ตาของเขาเริ่มพร่ามัวอย่างประหลาด...ยกเว้นภาพของร่างกายของเธอที่ดูเหมือนจะเด่นชัดมากขึ้นเรื่อยๆ
“ฉัน....ยอมทำทุกอย่าง.......ขอร้อง...อยู่เป็นเพื่อน...ฉัน”ซากิโผเข้ากอดเจ...นี่มันดูไร้เหตุผลแต่เท่าที่เขาได้ยินมา...ยานี่จะออกฤทธิ์กับผู้ที่อีกฝ่ายชอบนี่....รึว่า
“งั้น...ช่วย..................ทำอาหารให้ฉันที่แล้วจะอยู่ด้วยนะ”เจพูดพร้อมกับดันซากิออกจากตัว....เธอมองเขาแบบไม่เข้าใจ
“ตกลง...ฉันไปก่อนนะ”เธอพูดน้ำเสียงดูเศร้าๆพิกล...เจเอนตัวพิงกับพนังอย่างเหนื่อยอ่อน

“นี่เรา....บ้ารึเปล่า”

เคยรู้สึกว่าเจซื้อบื้อนะ.......แต่หยั่งงี้มันก็เกินไปแล้ว.................ผมสัญญาตอนหน้าไม่เป็นแบบนี้แน่

“คืนนี้จะกินอะไรคะ”
“เอ่อ...อะไรก็ได้ครับ.....ขอนมก่อนก็ดี.....”เจตอบเรียบๆพร้อมกับมองไปทางอื่นอย่างจงใจ
‘โธ่ไอซื่อบื้อเอ๊ย....โอกาสอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ’เจหน้าฟุบกับโต๊ะด่าตัวเองในใจ ถึงเขาจะอยากมีอะไรๆกับซากิก็เถอะแต่ว่าสิ่งที่ขาดคือความกล้าที่จะลงมือ
“...ซากิ...”
“คะ...มีอะไรค่ะ”เธอหันมามองเจ
“เธอชอบที่ถูกคนอื่นใช้งานเหรอ”เขาถามในสิ่งที่อยากรู้...ตั้งแต่อยู่กับซากิมาเขาไม่เคยเห็นเธอบ่นเลยซักครั้งซ้ำยังทำงานทุกอย่างได้ดีเยี่ยมอีกด้วย...เธอมองหน้าเขาซักครู่หนึ่งก่อนจะหันไปเปิดตู้เย็น
“ไม่ใช่หรอก...การที่เราได้ทำเรื่องบางอย่างให้คนพอใจมันก็เป็นเรื่องที่ดีแล้วสำหรับฉัน....ฉันนะ...เคยเกิดมาในฐานะทาส”
“ทาส...เธอหมายถึง.......มีการใช้แรงงานทาสที่โลกปีศาจงั้นเหรอ”เจถามอย่างไม่เชื่อหูเธอพยักหน้าช้าๆโดยไม่หันมามอง
“โชคดีของฉัน...ที่คุณมิลลี่รับฉันมาอุปการะ...แต่ว่า...มันก็เหงาเหมือนกันที่ต้องจากโลกที่ฉันเคยอยู่มา........แต่ถ้าเทียบกับภาระก่อนหน้าที่ฉันอยู่กับคุณมิลลี่.............มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายมากสำหรับฉัน”ซากิพูดด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อยอีกครั้ง...
“ฉะ...ฉันพูดอะไรเนี่ยขะ...ขอโทษที่ให้คอยคะ”ซากิพูดอย่างลืมตัวพร้อมกับถือถาดใส่แก้วนมมาให้อย่างเร่งรีบ
“เธอแค่เหงา...งั้นเหรอ”เจพูดเมื่อเธอวางแก้วนมลงบนโต๊ะ
“คิดว่างั้นมั้งคะ”เธอตอบโดยไม่สบตาเจ อดีตของเธอไม่ใช่สิ่งที่น่ารื่นรมย์นักเธอจึงไม่อยากพูดเท่าไหร่
“งั้นเหรอ.....”
หมับ!
“อ้ะ....อึ...........”เจจับข้อมือของซากิพร้อมกับ พุ่งปรี่ประกบปากกับซากิอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันตั้งตัวแต่เธอก็ไม่ตกอกตกใจปล่อยให้เจลิ้มรสของเธอจนพอใจ ทั้งคู่จึงถอนปากออกจากกัน
“ฉะ..ฉันไปทำอะไรให้คุณกินดีกว่า”เธอถอยหลังพร้อมกับเดินกลับไปที่ๆทำอาหารอย่างเร่งรีบ....เจยิ้มน้อยๆแต่แววตากลับดูเลื่อนลอยผิดปรกติ เขาเดินตามซากิ ไปที่ทำครัวสายตาจ้องไปที่แผ่นหลังของเธอเขม็ง...ซากิหยุดอยู่ที่ที่ล้างชาทแต่เธอก็รู้ดีว่าเจกำลังเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ.....แต่เธอก็ไม่มีท่าทีจะหลบหนีแต่อย่างใด
“เธอแค่เหงา....จริงเหรอ”เจโอบกอดซากิจากข้างหลังอย่างเผ่วเบา...แต่มันก็หนักแน่นและอบอุ่น
“ฉันไม่...ฉันไม่รู้”ซากิตอบเสียงสั่นๆ...ไม่ใช่เพราะความกลัว....แต่เป็นเพราะความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็วเพราะฤทธิ์ยาเริ่มทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ...เธอไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนและแน่นอน...เจก็ไม่เป็นแค่เด็กออมมืออีกต่อไป ยานั่นทำให้เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ได้ภายในชั่วเสี้ยววินาที
“ฉันจะอยู่กับเธอเอง...จะอยู่กับเธอ”เจไซร้คอเธอจากด้านหลังกลิ่นผมของเธอหอมฟุ้งยิ่งเพิ่มความอยากของเจมากขึ้นไปอีก เขาเลื่อนมือที่โอบรัดให้ลูบไล้ไปตามร่างของเธอจากภายนอก มือของเขาเริ่มซุกซนหนักขึ้นเรื่อยๆ...จากลูบไล้กลายเป็นล้วงเข้าไปในชุดนอนของเธออีกมือก็ค่อยๆแกะกระดุมออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ
“เจ...เธอจะ....เธอพูดจริงเหรอ”ซากิถามเสียงของเธอเริ่มพร่าเพราะความกลัวเล็กๆ เจหยุดนิ่งไปชั่วขณะกับคำถาม...เขายิ้มน้อยๆ
“จริงสิ......ฉันไม่กลืนน้ำลายตัวเองแน่”เขาพูดพร้อมกับยิ้มแต่มือของเขาก็เริ่มทำงานอย่างคล่องแคล่วอีกครั้ง ในที่สุดกระดุมเม็ดสุดท้ายก็หลุดออด หน้าอกของเธอปรากฏต่อสายตาของเขา เจเริ่มเคล้นหน้าอกของเธอช้าๆส่วนอีกมือก็ล้วงลึกเข้าไปในกางเกงนอนของเธอซึ่งเปียกชุ่มอย่างรวดเร็ว เจลูบไล้ผ่านกางเกงในอย่างแผ่วเบา ซากิถึงกับตัวอ่อนแต่มือที่เคล้นหน้าอกก็รีบรัดตัวเธอไม่ให้ล้มลงกองกับพื้นได้ง่ายนัก
“เราหาที่ให้มันเหมาะกว่านี้เถอะ”เจพูดข้างหูซากิเล่นเอาเธอตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนของเขา
“อะ...อืม”

ขอให้Hจงอยู่คู่นิยาย....ผมสัญญา






“อะ...อา....เจฉัน...ฉะ...อึ...”ซากิได้แต่นอนแผ่อยู่บนโต๊ะกินข้าวร่างกายสั่นระริก น้ำหูน้ำตาไหล เจก็เช่นกันร่างกายของเขาร้อนผ่านพอๆกับไฟราคะของเขาที่สั่งสมมานานได้ถูกจุด เขากระแทกท่อนเนื้อของเขาใส่ร่องของซากิอย่างไม่ปราณี น้ำเสียวของเธอไหลจนเปรอะโต๊ะ....มันเป็นความสุขทางร่างกายที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนและเจก็ยิ่นดีที่จะแบ่งปันรสชาติของเกมสวาทนี้อย่างไม่ปราณี
“อึ...อือ...อ้า!!”ซากิร้อนลั่นพร้อมกับปลดปล่อยความใคร่ออกมา
“ซากิ...ไหวมั้ย”เจถาม เขาดูไม่เหนื่อยเลยทั้งๆที่ซากิเสร็จไปแล้ว2ครั้งแต่เขายังไม่ทันถึงจุดสุดยอดเลย(รู้สึกยาที่มิลลี่ใส่จะแรงไป)
“....ฉัน..........ฉัน.....”เธอพูดสลับกับหายใจ ดูเหมือนเธอจะไม่เคยได้รับความสุขติดๆกันแบบนี้มาก่อน เธอนอนหลับตาสะอื้นเบาๆ ความสุขที่เธอได้รับมันเกินกว่าที่จะรับไหวแล้วแต่เจก็ยังไม่พอใจเท่าที่ควร
เขาเดินไปที่ตู้เย็นพร้อมกับหยิบเบียร์มากระป๋องหนึ่งก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะซึ่งซากินอนแผ่อยู่ เขานอนทับร่างอ่อนปวกเปียกของเธอพร้อมกับประกบปากอย่างหนักหน่วงสั้นๆพร้อมกับแนบกระป๋องเบียร์เย็นเฉียบไปที่ท้องน้อยของซากิ เธอสะดุ้งตาเหลือยกตัวจนร่องสวาทของเธอชนกับท่อนเนื้อของเขา
“อย่างเพิ่ง...หมดแรงสิ”เจเปิดกระป๋องเบียร์พร้อมกับยกซด เบียร์ไหลออกมาจากปากไหลไปตามคางและหยดลงบนแก้มของซากิทำให้เธอเริ่มมีสติขึ้นมาอีกนิด...แต่ก็เป็นเพียงแค่ปฏิกรยาที่ถูกควบคุมโดยกามอารมณ์ทั้งหมด เธอพงกหัวขึ้นอ้าปากดื่มเบียร์ที่ไหลลงมาจากคางของเจอย่างกระหาย
“อยากกินเหรอ...”เจพูดพร้อมกับเทเบียร์ใส่ปากของเธอจนหมดกระป๋องเบียร์ไหลทะลักออกจากปากจนเปียกไปทั้งตัวของซากิ เขาก้มลงไปละเลงลิ้นตามเรือนร่างของเธออย่างเมามัน ซากิก็ปล่อยให้เขาได้ชื่นชมร่างกายของเธออย่างพึงพอใจเจเลื่อนต่ำลงไปที่ร่องเสียงของเธออย่างรวดเร็ว เขาค่อยๆลูบเนินเนื้อของเธอที่เปียกเยิ้มอย่างแผ่วเบา กลิ่นของมันยั่วยวน เขาเงยหน้าขึ้นดูซากิซึ่งมองเขาด้วยสายตาที่ดูเหนื่อยล้าเพราะความสุขที่เจมอบให้ เขายิ้มก่อนจะจรดลิ้นลงไปที่จุดกระสันของเธอโดยตรง
“อึ...จะ เจ...อ.....อา!”ซากิครางพร้อมกับบิดตัวอย่างกระสับกระส่าย แต่เจก็ไม่หยุด รสชาติของน้ำหล่อลื่นยิ่งช่วยกระตุ้นอารมณ์ของเขามากยิ่งขึ้นแต่มันก็ยังไม่อิ่มหนำพอ นิ้วของเขาค่อยๆแทรกเข้าไปในร่อง เนื่องจากน้ำที่ฉ่ำเยิ้มทำให้นิ้วของเขาแทรกเข้าไปได้ง่ายๆก่อนจะค่อยๆขยับซอยอย่างช้าๆแต่ลึกจนมิดโคน ซากิครางตามจังหวะที่นิ้วแยงเข้าไปจนสุดอย่างพึงพอใจแต่เจก็ไม่แค่แหย่อย่างเดียว ลิ้นของเขาก็เข้าไปร่วมด้วยจนซากิเสียวจนตัวแอ่น จนในไม่ช้าซากิก็เสร็จไปอีกครั้ง
เจจับร่างอ่อนปวกเปียกของซากิพลิกคว่ำหน้าพร้อมกับนอนทาบแผ่นหลังของเธอ
“คราวนี้ฉันขอให้เสร็จเรื่องเลยนะ”
“อือ...อยากกินนมจัง”นีน่าเดินงัวเงียออกมาจากบ้านพักฝ่ายหญิง ดูท่าเรื่องวันนี้จะกินเวลานอนของเธอไปมากทำให้ไม่ค่อยรู้สึกง่วง...แถมแมวก็ดันเป็นสัตกลางคืนซะอีก
“อ้า...ยัยแมวมาทำอะไรแถวนี้เนี่ย!”เฮเลน่ากระโดดมาจ้ะเอ๋ใส่นีน่าจากข้างหลังเล่นเอาเธอสะดุ้งหูตั้ง
“ทะ...เธอมีอะไรกับชั้นอีกเนี่ย”นีน่าบ่นพร้อมกับเร่งฝีเท้าอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์
“ป่าว...เจ้านายเค้าบอกว่าอยากหาตัวคนร้ายที่ทำร้ายเธอเมื่อกลางวันนะ คือนนี้เค้ากะฉันก็เลยจะคอยตรวจสอบบ้านพักอะ”เฮเลน่าพูดอย่างครื้นเครงแต่นีน่าก็ไม่ได้สนใจมากนัก
“ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า..........กลิ่น...มีกลิ่น”นีน่าหยุดเดินพร้อมกับสูดดม
“ไหนๆ.....เอ...เบียนร์...กับ................”เฮเลน่าหยุดพูดหน้าแดงระรื่อขึ้นมาเล็กน้อย...ดูท่ากลิ่นนี้จะไม่ใช่ลางร้ายซะแล้ว

การพบกันของสาวหูแมวสองคน...และการออกฤทธิ์ของน้ำยา...ผลลัพที่ตามมาสนุกถึงใจแน่นอน...ผมสัญญา

“นี่เธอดูอะไรนะ...”นีน่าถามอย่างไม่เข้าใจหลังจากเห็นเฮเลน่าคุกเข่าแอบดูอะไรซักอย่างที่อีกฟากของประตูห้องกินข้าวแต่ดูท่าเธอจะไม่ได้ยิน
“ฉันถามว่าดูอะไร”นีน่าเดินเข้าไปหาเฮเลน่าอย่างหงุดหงิดแต่ดูท่าเธอจะไม่สนใจ
“ให้ตายสิ...มีอะไรกัน...อะ”นีน่าถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นที่อีกฟากของประตู เธอปิดปากพร้อมกับถอยออกมาเหมือนภาพที่เห็นเป็นการฆาตกรรมต่อหน้าต่อตา
“พวก...พวกเขาทำ.......เจทำอะไรกับ....”นีน่าควบคุมสติแทบไม่อยู่...ภาพหนังสดตรงหน้าทำให้สมองสมองปั่นป่วนไปหมด แถมยังรู้สึกแปลกไปทั้งร่างกาย...ความรู้สึกเสียวแปล้บแล่นทั่วร่างกายจนเธอเกือบจะเซล้ม...แต่นีน่าก็รวบรวมพลังงานที่เหลือเดินเข้าไปดูอีกครั้ง...
“อ้า...เจ...เร่งอีกฉัน...ฉันจะ...อา...”ซากิร้องครางอย่างเสียวซ่าน เจซึ่งก็ใกล้จะถึงจุดสุดยอดก็เร่งซอยถี่ เสียงกระแทกแต่ละครั้งดังลั่นปนกับเสียงครางของซากิ และเจ ส่วนทั้งเฮเลน่าและนีน่าได้แต่เฝ้าดูอย่างเงียบๆ สำหรับเฮเลน่าแล้วมันคือการเฝ้าดูที่น่าตื่นเต้น แต่สำหรับนีน่าแล้ว มันคือประสบการณ์แปลกใหม่ที่มอบความรู้สึกสุดบรรยายให้เธออย่างได้รสชาติ เธอซีดปากทุกครั้งที่เห็นท่อนเนื้อของเจกระแทกเข้าไปในร่องของซากิจนเธอรู้สึกอยากจะลองสอดใส่แบบนั้นบ้างแต่ยังไม่ทันเธอจะจินตนาการถึงความรู้สึกนั้นเธอก็รู้สึกเสียววูบจนเกือบล้ม
“อ๊า.......เฮเลน่า......เธอ....ทำ”นีน่าก้มลงมองก็พบกับตาบ้องแบ้วของเฮเลน่าที่กำลังเลียตรงหว่างขาของเธออยู่ โดยที่กางเกงนอนของเธอถูกรูดลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
“ยะ หยุดนะ...ฉัน....อา...”นีน่าพยายามดันหัวเฮเลน่าออกแต่กลับไม่เหลือเรี่ยวแรงเลยแถมเฮเลน่ายิ่งรัวลิ้นจนน้ำเสียวไหลเยิ้มมาตามหว่างขา
“อะไรเหรอ...ไม่ชอบรึไง”เฮเลน่ายิ้มสายตาหวานเยิ้มพร้อมกับค่อยๆรูดกางเกงในเธอลงจนไปถึงข้อเท้า ก่อนจะตรงเข้าไปเลียที่เก่าที่ตอนนี้เปียกไหลเยิ้มอีกครั้ง
“ไม่....ฉัน...อ้า....”นีน่าครางอีกครั้งเมื่อลิ้นของเฮเลน่าโดนที่ติ่งของนีน่าเข้าเต็ม คราวนี้แทนที่จะดันหัวของเฮเลน่ากลับเป็นว่าเธอกดหัวของเธอให้แน่นเข้ากับร่องเสียวของเธออย่างไม่รู้ตัว
“ซากิ....อะอ้า!”เจกระแทกครั้งสุดท้ายแช่เข้าไปในร่องสวาทพร้อมกับปล่อยน้ำใครไปเต็มที่ ซากิกัดฟันเกร็งไปทั้งตัวเมื่อรู้สึกว่ามีของอุ่นๆไหลอยู่ในท้องน้อย เธอหลับตาอย่างเหนืออ่อนฟุบหลับไปกับโต๊ะในทันที เจแช่อย่างนั้นอยู่ซักครู่ก่อนจะดึงท่อนเนื้อออกมาซึ่งมีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาจากร่องของเธอ
“อา......อะ..ทำไมถึงได้รู้สึก.....ว่า”
ตุบ!
เจล้มลงนอนกับพื้นอย่างอ่อนแรง ดูท่ายาของมิลลี่นอกจากจะครอบงำประสาทแล้วยังกินแรงจนไม่มีเหลือ ยิ่งกับวัยรุ่นอย่างเขาแล้วละก็...ไม่นอนฟุบก็บุญแล้ว
“พอแล้ว....ฉัน...ฉันจะ....อะอ๊า!!”นีน่าร้องลั่น น้ำเสียวทะลักเต็มปากของเฮเลน่าที่กำลังเลียอย่างเอร็ดอร่อย เธอดูดเลียซะจนสะอาดเป็นเวลาเดียวกันที่นีน่าล้มลงนั่งกับพื้นมือกุมหว่างขาที่ยังคงมีน้ำหล่อลื่นไหลออกมา
“ดีใช่ไหมล่า...”เฮเลน่าคุกเข่ามองหน้านีน่าที่ยังคงกุมหว่างขาอย่างอายๆ
“งั้นก้อ....จะเอาอีกไหม”เฮเลน่ายิ้มกว้าง...นีน่ามองเธออย่างหวาดๆก่อนจะพยักหน้า
“ง้านก็....ไปหามาร์คัสดีกว่านะ”

เอาแล้วไง......คืนนี้ช่างยาวนาน...แต่กลับดูซับซ้อนพิกล....ตอนหน้าวันอาทิตย์...ผมสัญญา









“...............ฟู่....”มาร์คัสนั่งทอดหุ่ยอยู่บนหลังคาพลางพ่นควันบุรี่อย่างเบื่อหน่าย...เหตุการ์ณ์เมื่อช่วงกลางวันยิ่งทำให้เขาห่วงสวัดดิภาพของคนในบ้านอีกเป็นเท่าตัว...แถมเฮเลน่ายังเกือบโดยใครบางคนทำอะไรไปแล้ว.............มานึกดู...เหตุการณ์ตอนนี้มันก็ชวนให้นึกถึงความหลังพอสมควร...ครั้งแรกที่เขาเจอกับเฮเลน่า...
“จ้ะเอ๋!เจ้านาย!”เฮเลน่ากระโจนโผล่ขึ้นมาตรงหน้ามาร์คัสซึ่งหงายท้องจนเกือบตกหลังคา
“ช่วยโผล่มาแบบปรกติซักหน่อยจะได้ไหม....”มาร์คัสปีนกลับขึ้นมานั่งบนหลังคาโดยมีเฮเลน่าตามขึ้นมานั่งบนตัก
“แล้วมาทำอะไรบนนี้ละ...ฉันบอกให้ไปเฝ้าข้างล่างไม่ใช่เหรอไง”มาร์คัสถามพลางลูบหัวเฮเลน่า
“ฮิๆๆ...ก็นีน่าเขาอยากให้ช่วยอะไรบางอย่างนะ”พูดจบมาร์คัสก็เห็นนีน่าที่กำลังปีนขึ้นมาบนหลังคาอีกคน เธอดูประหม่าและหวั่นๆเล็กน้อย
“อ้าวนีน่ามีอะไรละ...แล้วจะให้ช่วยอะไรหรือ”มาร์คัสถามและยิ้มให้นีน่าซึ่งหลบหน้ามาร์คัสทันที เธอหน้าแดงและดูเหนียมอาย
“เขาให้ช่วยแบบนี้ไง”นีน่าพูดพร้อมกับพุ่งเข้าไปประกบปากมาร์คัสที่ดูตกใจเล็กน้อย...นีน่าทีดูอยู่ถึงกับเบือนหน้าหนีทั้งคู่แลกลิ้นกันอยู่ซักครู่ก่อนจะถอนปากออกช้าๆ
“...ตกใจเหมือนกันนะเนี่ย...เธออยากทำแบบนี้จริงๆเหรอ”มาร์คัสถามยิ้มแหยๆก่อนจะหันมาทางนีน่าที่หลบหน้าของเขาทันที
“ถ้าเธออยาก...ก็เดินขึ้นมาหาฉันสิ”มาร์คัสพูดพร้อมกับกวักมือช้าๆ...นีน่ามีท่าทางลนลานเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินขึ้นมาหามาร์คัสแต่โดยดี
“เธออยากจริงเหรอเนี่ย...คิดไม่ถึงจริงๆ”มาร์คัสจับแก้มของนีน่าพร้อมกับดึงเข้ามาจนเกือบชิดหน้าของเขา
“ปล่อยฉันนะ...ฉัน...ฉันแค่”เธอพยายามจะดึงหน้าออกจากอุ้งมือของมาร์คัสแต่เมื่อเธอจ้องตากับเขา ร่างกายก็อ่อนระทวยทันที
“ฮิๆๆๆๆ...ปากแข็งไม่ตรงกับ...ตรงนี้เลยนา”เฮเลน่าที่อ้อมไปด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ค่อยๆลูบผ่านต้นขาอย่างแผ่วเบาจนน้ำเสียวของเธอไหล่ลงมาตามขา
“สงสัยต้องดัดนิสัยให้น่ารักกว่านี้หน่อยละมั้ง”

“กลัวรึไง...”เฮเลน่าพูดเสียงหวานข้างๆหูของนีน่าที่ถูกปิดตามัดมือไพ่หลังเปลือยกายอยู่บนตักของมาร์คัส เธอพยายามดิ้นอย่างหวาดกลับแต่เมื่อลมหายใจของเฮเลน่ากระทบกับหูเธอก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ
“อย่าไปขู่เด็กแบบนั้นสิ...เราต้องค่อยๆกล่อมให้เค้าคล้อยตามก่อน”มาร์คัสค่อยๆวาดมือไปตามใบหน้าของเธอช้าๆเรื่อยๆเพื่อเป็นการปลอบประโลมร่างน้อยๆบนตัวของเขา เธอกัดฟันอย่างหวาดกลัวเมื่อมือของมาร์คัสวาดผ่านแก้มของเธอก่อนจะลงมาที่คออย่างนุ่มนวลจนเธอเริ่มคลายตัวลง...แต่ทันทีที่เธอปล่อยตัวเธอก็ต้องสะดุ้งเฮือกอีกครั้งเมื่อมาร์คัสเลียไปตามใบหูที่ตั้งชันของเธอ
“ไม่ขู่ก็ได้...แต่ต้องขอทำให้แมวน้อยเสียวอีกซักหน่อย...”เฮเลน่าก็ไม่น้อยหน้า เธอค่อยๆลูบไปตามขาของนีน่า ก่อนจะเลียที่ปลายนิ้วเท้าของเธอ
“อา....หยุด...หยุดนะ...”นีน่าร้องออกมาเพราะความตื่นเต้นเมื่อรู้สึกว่าเฮเลน่าค่อยๆลากลิ้นสูงขึ้นมาจนถึงต้นขา เธอพยายามสะบัดขาแต่งเฮเลน่าค่อยๆแหวกต้นขาอย่างช้าๆพร้อมกับตรงเข้าไปตรงจุดสำคัญที่เริ่มเปียกเยิ้ม
“เจ้านายช่วยทำให้แมวน้อยเราตื่นตัวกว่านี้หน่อยซิคะ”เฮเลน่าร้องขอมาร์คัสที่กำลังไล้เลียตามต้นคอของนีน่า เขาพยักหน้าพร้อมกับเลื่อนมือทั้งสองข้างไปลูบบริเวณรอบๆหัวนมของเธอ
“ไม่นะ...ฉัน...ไม่.......ไม่เอา”นีน่าสะบัดหน้าหนีอย่างหวาดกลัว มาร์คัสเห็นท่าไม่ดีจึงใช้มือขวาปิดปากเธอไว้โดยใช้นิ้วแหย่เข้าไปในปากให้เธอใช้ลิ้นเล่นกับมันเธอค่อยๆคลายตัวอย่างช้าๆ ...เธอหยุดนิ่งดูดเลียนิ้วของมาร์คัสอย่างเมามันจนได้ยินเสียอย่างชัดเจน ขณะเดียวกันมือซ้ายของเขาก็คีบหัวนมเล็กๆของนีน่าพร้อมกับบีบเบาๆเป็นจังหวะซึ่งทำให้เธอตัวลอยตามจังหวะ
“ดูท่าแมวน้อยของเราจะชอบนะ”มาร์คัสถอนนิ้วออกจากปากของนีน่าพร้อมกับพูดกับเฮเลน่าที่ค่อยๆก้มลงไปหาร่องเสียวของนีน่าพร้อมกับดมกลิ่นอย่างหื่นกระหาย
“หม่ำละนา....”เฮเลน่าตรงเข้าไปเลียน้ำเสียวอย่างเมามันส์ นีน่าถึงกับสะดุ้งโหยง กัดฟันกรอดเมื่อถูกกามอารมณ์ที่ผลันจู่โจมอย่างเฉียบพลัน เธอดิ้นอย่างทรมาณเมื่อเฮเลน่าเลียตรงจุดกระสันโดยตรงพร้อมกันนั้นมาร์คัสก็ประกบปากกับนีน่าและใช้มือทั้งสองเคล้นหน้าอกของเธอทันที ตอนนี้ทั้งสามจุดของเธอถูกปลุกเล้าโลมพร้อมกัน ร่องเสียวของเธอปล่อยน้ำออกมาอย่างมากมาย น้ำตาของเธอไหลออกมาจากผ้าปิดตา...ไม่ใช่เพราะความกลัวแต่เป็นเพราะความเสียวอย่างสุดขั้วที่เธอไม่เคยรู้สึกจนไม่ช้า
“อึก อ้า!!!!!!!...อะ...อะ...อือ...”เธอถอนปากออกกรีดร้องลั่น ก่อนที่ร่างกายจะกระตุกสั่นอยู่สองสามทีก่อนจะอ่อนระทวยอยู่บนร่างของมาร์คัส น้ำเสียวไหลทะลักแต่เฮเลน่าก็ยังคงดูดเลียอย่างลืมตัว...คราบใสๆไหลเปรอะเต็มปากไหลเยิ้มไปตามร่างกายของเฮเลน่า

“อิ่มหรือยัง...”มาร์คัสถามเฮเลน่าซึ่งหลับตาเลียร่องของนีน่าที่ฉ่ำเยิ้มจนเกลี้ยง ร่างของเธอกระตุกอยู่หลายครั้งปากอ้าค้างน้ำลายไหลออกมาจากมุมปาก
“ยางเลยอะ......แต่ดูท่าเธอจะไม่ไหวแล้วนา...”นีน่าพูดพร้อมกับเลียตามต้นขาของนีน่าซึ่งเริ่มสั่นอีกครั้ง
“งั้นก็กินของฉันสิ...”มาร์คัสพูดยิ้มๆ
“ได้ค่าเจ้านาย...เฮเลน่าจะทำให้ถึงใจเลย...”เฮเลน่าพูดพร้อมกับค่อยๆใช้ฟันรูดซิบกางเกงของมาร์คัสช้าๆ
“เอาละ ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วละมั้ง”มาร์คัสค่อยๆถอดผ้าปิดตาของนีน่าออก เธอหลับตาอย่างเหนื่อยอ่อนจากการถูกโลมเลียอย่างหนักหน่วง...สายตาของเธอเลื่อนลอย หัวโล่งไปหมด...แต่สายตาของเธอค่อยๆเลื่อนลงไปที่ร่องกลางตัวและพบว่า...
“อะ...ไม่เอานะ...”นีน่าพูดพร้อมกับหันไปทางอื่นเมื่อเห็นท่อนเนื้อของมาร์คัสกำลังถูกับร่องของเธอ นีน่าพยายามหลับตาเมื่อรู้สึกว่าเฮเลน่ากำลังเลียท่อนเนื้อโดยให้แนบชิดกับร่องเสียวของธอ
มาร์คัสเอื้อมมือไปลูบหัวเฮเลน่าอย่างเอ็นดูเมื่อเธอค่อยๆบรรจงเลียปลายท่อนเนื้ออย่างดูดดื่มก่อนจะงับที่ด้านข้างของมันอย่างแผ่วเบา...เธอค่อยๆใช้ลิ้นเลียรอบหัวหยักของมาร์คัสก่อนๆจะค่อยๆดูดมันเข้าไปทั้งแท่ง
“อืม...อย่าอยู่เฉยๆสิ...”มาร์คัสพูดเบาๆพร้อมกับดันหัวเฮเลน่าให้อดท่อนเนื้อของเขาจนมิด วึ่งเธอก็ไม่ได้ขัดขืน ซ้ำยังทำคามที่เขาต้องการอย่างดี เธอดูดท่อนเนื้อของเขาอย่างเอร็ดอร่อย จนน้ำลายไหลออกมาจากมุมปาก พร้อมกับรูดปากเบาๆเป็นจังหวะ ในขณะเดียวกันมือของมาร์คัสอีกข้างก็คีบหัวนมของนีน่าให้เป็นของแถม
“อะ.............”มาร์คัสเกร็งกระตุกนิดๆพร้อมกับปล่อยน้ำใส่ปากของเฮเลน่าจนไหลทพลักออกจากปาก เธอดูดเลียเก็บทุกหยดจนไม่เหลือก่อนจะค่อยๆเลื่อนตัวขึ้นเสมอกับนีน่าก่อนที่จะบีบแก้มของนีน่าให้หันมาทางเฮเลน่าพร้อมกับประกบปากแลกน้ำของมาร์คัสให้กับนีน่า...ตอนแรกเธอยังไม่ชินกับรสชาติเฝื่อนๆของมัน แต่ในไม่ช้าเธอก็แลกลิ้นดูดน้ำกามอย่างลืมตัว
“อืมมมม...สงสัยจะเคลิ้มตามแล้วละสิ...”เฮเลน่าถอนปากออก ในขณะเดียวกันเนินเนื้อของเธอก็ไปถูกับเนินเนื้อของนีน่าเบาๆ ซึ่งทำให้นีน่าเริ่มหายใจหอบอีกครั้ง เธอหลับตาอย่างเหนื่อยอ่อนลืมความกลัวความอายไปจนหมด
“เลิกเล่นแล้วเอาจริงดีกว่ามั้ง...”มาร์คัสพูดพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างแยกขาของนีน่าให้กว้างขึ้น
“งั้นก็.......”เฮเลน่าเลียริมฝีปากก่อนจะค่อยๆดันท่อนเนื้อของมาร์คัสให้เข้าไปในร่องเสียวของนีน่า เธอสะดุ้งเบาๆพร้อมกับขบฟันกรอดๆ เมื่อท่านเนื้อสัมพัสกับติ่งเบาๆ....แต่นั่นก็เป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น...
มาร์คัสค่อยๆยกร่างอันอ่อนปวกเปียกของนีน่าขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ร่องสวาทของเธอตรงกับท่อนเนื้อของเขาก่อนจะ ปล่อยร่างของนีน่า...
“อึก!อ้า!!!”เธอร้องลั่นเมื่อท่อนเนื้อเข้าไปในร่องกลางตัวจนมิดภายในทีเดียว...มันทั้งเจ็บทั้งเสียว ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ เธอรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไหลออกมาจากร่องเสียวของเธอ...
“แหม ยังไม่เคยมาก่อนจริงๆด้วย......”เฮเลน่าพูดพร้อมกับก้มลงไปเลียเลือดที่ไหลออกมาจากร่องอย่างไม่รังเกียจ...หนำซ้ำดูท่าเธอจะชอบมากๆเสียด้วย...
“เธอก็มาเล่นด้วยสิ...พร้อมกับสามคนเลย”มาร์คัสชวนเฮเลน่า ตอนนี้เขาเองก็เริ่มรู้สึกว่าเขาเองก็หายใจหอบเช่นเดียวกัน
“ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว........”เฮเลน่าเลื่อนตัวให้ร่องของเธอชนกับร่องของนีน่าอีกครั้งพร้อมกับค่อยๆขยับร่างขึ้นลงอย่างช้าๆ นีน่าซึ่งแทบจะทำอะไรไม่ได้แล้วในตอนนี้กลับเริ่มขยับตามเฮเลน่า...อาจเป็นเพราะสัญชาติญารหรืออาจจะเพราะอารมณ์พาไป....แต่ทั้งคู่ก็ขย่มอยู่บนร่างของมาร์คัสอย่างเมามันส์

เห็นเเก่พระเจ้า หมดเเล้ว!!!

รับไม่ด๊าย เรื่องนี้กามมากเลย~!

เเต่พออ่านจบก็อยากเเต่งต่อซะเเล้วสิ....

แต่งต่อด่วนๆๆ


กำลังสุดยอด

ยังไม่ได้อ่านเลยอ่ะ ปวดตามากมาย อ่านเรื่องนี้ อ่ะ -*-

เร็วๆ มาร์คัสรอมาหลายปีเพื่อจบศึกบนด่านฟ้านี้มานานแล้วโครเอ้ยย

มาต่อด้วย ต้องการ นิยาย แฮ่้~

เรื่องอย่างนี้สิ ถึงดึงคนได้ .......

หลังจากอ่านมานานแล้ว ก็อยากอ่านต่อครับผม

ต่อด้วยไม่ต่อมีเคือง

เพิ่งเข้าบอร์ด บังเอิญอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก..
อ่านข้ามๆเพราะมันเยอะจัด..
แต่ช่วงที่พูดถึงเรื่องเจหนะ..
ให้ความรู้สึกเป็นฟิกน่ารักๆเพราะเจมันดูบื้อๆแนวพระเอกญี่ปุ่น
นอกนั้น..ก็ตื่นตาดี..รุนแรงกันทั้งเรื่องเนาะ
คือปกติอ่านแต่ฟิกวาย..ลืมไปแล้วว่าxช+ญ มันอารมณ์ยังไง..โหะโหะ
ทดลองมาอ่านฟิกออริ+SMแบบนี้มั่งก็มันดี

แล้วเรื่องอื่นๆในบอร์ดมันจะเป็นไงมั่งหละเนี่ย

เจอะขุมพลังสายมืดแห่งใหม่แล้ว อย่างงี้ต้องสูบๆๆๆ เอ้ยไม่ใช่โดจิน(ทำบ่อยลืมตัว) ต้องเก็บใว้อ่าน!!