[F][18+] L.L.L. House

crover

อยากตั้งชื่อกระทู้ว่า บ้านพักสะท้านทรวง เเฮะ....เเต่ใช้ชื่อออริจินอลดีกว่า...

หากใครเคยติดตามผลงานผมสมัยประมูล หรื่องหนึ่งที่ฉวกโฉ่คาวหึ่งที่สุดคงเรืองนี้เเหละ...H ยันเต...lol

สำหรับคนที่ไม่เคยอ่าน......เอาเป็นว่าอ่านคนเดียวเงียบๆเเล้วก็ฟังเพลงสบายๆเคล้าไปด้วยคงจะสนุกมิน้อย

ปล.เเค่"ลงทั้งหมด"ไว้ก่อน...
ปปล.ไม่มีเเผนจะเเต่งต่อเพราะลืมตัวละครไปหมดเเล้ว!? lol

crover · ตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:34 pm เรื่อง:

“อยู่นิ่งๆ...ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!!!”
ว่าไงดีละ...อ้อใช่ผมชื่อเอริค อัลเซ่เป็นชาวอังกฤษครับเรียนอยู่ม.6แต่ยังไม่จบครับ...เอ่อเอาเป็นว่านั่นไม่ใช่เรื่องน่าสนใจหรอกครับ
“อย่าขยับ...อย่าดิ้นซี่แล้วจะสบายเอง”
เอาเป็นว่าผมเป็นเด็กวันรุ่นอายุ19ครับ ยังบริสุทธ์อยู่ครับแต่ว่า...ตอนนี้ไม่แน่แล้ว
“แหม...ใหญ่ไม่ใช่เล่นเลยนะ...อย่างงี้ต้องกินให้หมด”
หวาๆๆๆๆ...คุณคนนี้...ไม่ซิตนนี้มากกว่าเพราะคุณเธอมีเขากับปีกคล้ายๆปีศาจอยู่ด้วยและเธอก็กำลัง...เอ่อ...ค่อยๆใช้ลิ้นเลียท่อนเนื้อของผมอย่างเมามันเสียด้วย
“อ๊ะ...พอ...พอเถอะครับ...มัน...”
ผมกัดฟันอย่างสุดกลั้นแต่การใช้ลิ้นของเธอก็ถือได้ว่าสุดยอด...จะพูดไปแล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกของผมซะด้วยซิ
เอาเป็นว่ากลับไปเมื่อกลางวันของวันนี้ก่อนดีกว่า...ผมรู้ว่าคุณคงไม่อยากพลาดเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิด...ไม่ต้องห่วงผมจะเล่าทีหลัง......ผมสัญญา......

“โว้ยยยยยยยยยยยยยยย...................ร้อนโว้ยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!”ชายหนุ่มผู้นำขบวนร้องตะโกนซะลั่นป่าเหมือนกับถึงเวลาแต่มาไม่ปรกติ...แต่ก็ควบอยู่หรอกเพราะนี่มันกลางป่าซึ่งอากาศร้อนชื้นถึงขีดสุดและอุณหภูมิก็ปาเข้าไป40องศาแล้ว
“หุบปากเถอะเจ...ก็ร้อนกันหมดนั่นแหละ”เด็กหญิงคนหนึ่งพูดสวนมาจากข้างหลังเธอเป็นเด็กสาวชาวญี่ปุ่นจัดได้ว่าน่ารักดี...ถ้าไม่ออกแนวเป็นทอมบอยไปหน่อย...เธอชื่อโซมะคางูเระพวกเราเรียกเธอว่าคางูเระตามแบบญี่ปุ่นจุดเด่นคือริบบิ้นสีฟ้าที่ใช้รัดผม
“ใช่แล้วพี่คางูเระพูดถูก พี่ก็อย่างโวยวายแล้วตั้งหน้าตั้งตานำทางต่อไปเถอะ”เด็กอายุน้อยที่สุดในกลุ่มพูดมาจากหลังคางูเระเป็นเด็กออกแก่นแก้ว...ปากหนักนิดๆแต่เรียกได้ว่าเป็นเด็กน่ารักน่าหยิกมาก…เธอชื่อเบลล่า เอลลี่แต่ใครๆเรียกว่า บอม อาจเป็นเพราะปากที่หลังเหมือนลูกระเบิดก็ได้
“แปปนึงขอฉันดูแผนที่ก่อน”เจหยิบแผนที่ขึ้นมาดูอย่างถี่ถ้วน...อ้อใช่หมอนี่ชื่อเคนนี่ เจเป็นคนใจกล้าบ้าบิ่น...แต่เถียงใครไม่เก่งโดยเฉพาะกับน้องสาวตัวเอง...2คนนี้เป็นพี่น้องคนละพ่อแม่
“เฮ้ย!...เอริค บ้านเองอีกไกลไหมวะ......”เจหันมาถามผมเอริค อัลเซ่...ดูเหมือนผมจะบอกไปแล้วนี่นา เอ่อ...ผมเป็นเบ้แบกของกับเพื่อนสนิทอีกคนครับเธอชื่อฟูจิวาระโนะ โฮตารุไม่ใช่แฟนหรอกครับแค่เพื่อน...ว่าไปแล้วผมเป็นเบ้แบกของอยู่กับเธอแหละครับ...อันที่จริงคงช่วยได้เยอะ.......ถ้าเธอไม่มาหลับกลางทางทำให้ผมต้องแบกเธอไปอีกอย่างเธอเป็นคนออกขี้เซาครับแถมกินจุอีกต่างหาก...แต่ก็แปลกที่เธอยังหุ่นดีได้และยังน่ารักมากด้วยแต่สีหน้าของเธอออกจะตายด้านไปนิดแต่ก็น่ารักอยู่ดี...แต่ความซุ่มซ่ามของธอก็สร้างปัญหาให้ผมอยู่เรื่อยๆเลยแถมการเดินทางวันนี่ยังเดินหลงป่าไปตั้งเยอะเพราะให้เธอนำทางนี่แหละ...เอาเถอะยังไงก็ตามเธอก็น่ารักมากๆ...แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะ
“แล้วทำไมฉันต้องมาแบกของด้วยเล่า...”ผมถาม...ที่เรากำลังจะไปก็คือบ้านพักตากอากาศกลางป่าแถวๆทางเหนือของอังกฤษซึ่งคุณปู่ของผมเป็นเจ้าของและเขาก็ตายไปเมื่อเดือนที่แล้ว...พ่อกับแม่ผมก็บังคับให้ผมมาดูแลบ้านหลังนี้ในช่วงปิดเทอมซะอีก...แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าไปช่วยพ่อหรือแม่ทำงานที่ต่างประเทศละนะ
“เอ้าก็นายบอกจะช่วยแบกของนี่หว่า...เราก็เลยให้นายช่วยไงเอาละไหนดูแผนที่ก่อนนะ”เจพูดโดยไม่สนใจสภาพเจียนตายของผมเลย...ช่างเถอะ...ผมละอยากจะไปให้ถึงๆแล้วเอาภาระบนหลังผมไปนอนบนเตียงซะที
“เอ๊ะ...นั่นหลังคาบ้านรึเปล่า”คางูเระชี้ไปที่หลังคาสีแดงกลางป่าซึ่งดูท่าจะอยู่ไม่ไกล
“หา!!!ถึงแล้วเรอะ......ยะฮู้!!!”ด้วยความยินดีและความตกใจผมเลยใส่เกียร์เต็มพิกัดวิ่งแซงหน้าทุกคนไปโดยลืมตัวไปเลยว่ามีของหนักรวม30กว่ากิโลอยู่เต็มไม้เต็มมือ...และอีก40ที่หลัง
“เชื่อมันเลย...”เจพูดเบาๆอย่างไม่เชื่อสายตา
“แล้วจะรออะไรอีกไปได้แล้ว!”คางูเระพลักหลังให้เจเดินต่อไปอย่างหงุดหงิด
“เฮ้อ...หวังว่าจะมีน้ำให้อาบนะ”บอมพูดเบาๆและก้าวเท้าเดินตามอย่างสบายใจ
...นั่นแหละบ้านหลังใหม่ของพวกเรา...ที่จะเปลี่ยนชีวิตที่เรารู้จักให้กลายเป็นอีกด้านหนึ่งเหมือนกับการ์ตูนบางเรื่อง...

แตว่านะ...ไว้ให้ผมเล่าที่หลังดีกว่าเพราะตอนนี้ต้องเอาสัมภาระลงจากหลังแล้ว...

“อึ้บ...อีก...นิด...เดียว...”
โครม!
“เฮ้อถึงซะที……..”เอริคกระแทกสัมภาระที่อยู่ในมือลงไปกับพื้น...ยกเว้นโฮตารุเขาก็เป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งดังนั้นเขาไม่มีทางจะโยนผู้หญิงลงพื้นหรอก
“เนี่ยนะเหรอบ้านของคุณปู่...”เอริคมองสำรวจบริเวณที่เขานั่งอยู่ซึ่งเป็นลานหน้าประตูย้านซึ่งเป็นบ้านแบบญี่ปุ่น...เขารู้ว่าปู่เป็นคนญี่ปุ่นส่วนคุณยายเป็นคนอังกฤษดังนั้นเขาจึงมีเชื้อสายยุ่นและผู้ดีไปในตัว
“แอล...แอล...แอล.........หมายความว่าไงกันแน่เนี่ย”เขาพูดเมื่อเห็นป้ายชื่อบ้านแขวนเอียงกระเท่เร่อยู่ดูมีมนต์คลัง...(แต่ไม่เกี่ยวกับโลลิค่อนแม้แต่น้อย-คนแต่ง)
“ให้ตาย...ทำไมวันนี้มันร้อนขึ้นเรื่อยๆละเนี่ย.........”เขาพูดพร้อมกับดึงคอเสื้อให้กว้างขึ้นเพื่อให้อากาศถ่ายเท...น่าแปลกตอนเดินอยู่ในป่ามันรู้สึกออกจะอบอ้าวแบบร้อนชื้น...แต่พอมาอยู่ในบริเวณบ้าน...มันกลับร้อนไปคนละแบบ...เหมือนกับความรู้สึกตอน...
“อืมมมม...ร้อนจัง...........”โฮตารุพึมพำละเมอพร้อมกับปาดเหงื่อก่อนจะนอนต่อเอริคเลื่อนตัวไปพิงเสาตรงข้ามกับเธอพลางมองเรือนร่างของเธออย่างไม่วางตา อันที่จริงเขาไม่เคยคิดเกินเลยกับเธอเลยแม้แต่นิดเดียว...แต่คราวนี้มันต่างกัน เหงือของเธอไหลเยิ้มย้อมให้ผิวของเธอส่องกระกายท้าแดดหน้าของเธอแดงจากความร้อนในอากาศ ท่อนเนื้อของเอริคตื่นตัวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ขนกายของเขาลุกชันสภาวะและบรรยากาศทุกอย่างเรียกได้ว่าเป็นใจอย่างน่าประหลาด
เขากัดฟันครุ่นคิด...ตอนนี้ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด...แต่ว่า...โฮตารุเป็นเพื่อนสนิทของเขาและเขาก็ไม่อยากจะเปลี่ยนความสัมพันธ์เป็นอย่างอื่นไปอีกแล้วแต่ว่าเขาก็มักจะบอกว่าเธอน่ารักอยู่เป็นประจำซะอีก…แล้วในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้
“...ขอโทษนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับคลานเข่าไปหาเธอ เขาเอื้อมมือไปลูบแก้มของโฮตารุเบาๆเธอหัวเราะน้อยๆอย่างจักจี้ส่วนอีกมือเขาก็ไม่ปล่อยให้อยู่เฉยตรงเข้าไปลูบเนินเนื้ออย่างระมัดระวังและถะนุนนอมเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเขาซะด้วย
“อะ...อืม............”เธอครางเบาๆแค่เขาเอามือไปสัมพัสแต่เขาก็ไม่สนใจค่อยๆเร่งมือที่ลูบเนินเนื้อให้หนักแน่นยิ่งขึ้นเอริคได้ยินเสียงหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆนั่นก็ยิ่งทำให้อารมณ์ของเขามีมากขึ้นไปอีกเขาซุกหน้าไซร้ต้นคอของเธออย่างหื่นกระหายอย่างที่สุด กลิ่นเหงื่อของเธอช่างน่าเย้ายวนเขาใช้ลิ้นเลียชิมเหงื่อจากอารมณ์ความต้องการของสาวน้อยบริสุทธ์คนนี้แต่เขาก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่าเธอบริสุทธ์จริงรึเปล่า เขาเลื่อนมือแทรกเข้าไปในกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอซึ่งแน่นไปหน่อยจนเขาต้องออกแรงเพิ่มขึ้นแต่มันทำให้เธอดิ้นตัวเล็กน้อย จนเอริคสะดุ้งเขาคิดว่าเธอเกือบจะตื่นแต่เขาก็รู้ว่าไม่ใช่...ที่มือของเขาสัมพัสได้ถึงความชื้นและคราบอุ่นๆที่มือของเขา
เอริคมองดูใบหน้าของโฮตารุ...หน้าของเธอแดงขึ้นจากความสุขที่เขามอบให้เขายิ้มเล็กๆกับความสำเร็จครั้งแรกของเขา เอริคฉะโงกหน้าประกบปาก เธอตัวสั่นเล็กๆเขาถอนปากออกพลางลูบริมฝีปากเธออย่างแผ่วเบาก่อนจะประปากอีกครั้งแต่คราวนี้ลิ้นของเขาเข้าไปผัวพันกันในปากของเธอ ลิ้นของเธอก็ตอบรับเขาอย่างดีซะด้วยแต่นั่นแหละที่ทำให้เขาตกใจจนต้องถอนปากออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะจ้องมองเธอ
“อืม.........”โฮตารุเลียลิ้มฝีปากเอริคมองเธออย่างตกใจที่ทำเธอตื่น
“...คะ...คือ...ผม...ผมไม่......”เอริคูดตะกุกตะกักทำอะไรไม่ถูกเธอมองเขาพลางยิ้มน้อยๆ
“นึกว่า...จะไม่ทำแล้วซะอีก.......”เธอพูดพลางคลานเข้ามาหาเอริคซึ่งเป็นฝ่ายถอยห่างแทน
“อย่าหนีซี่...ฉันนะ...รอเวลาแบบนี้มานานแล้วนะ”โฮตารุพูดด้วยเสียงยั่วยวนแบบที่เอริคไม่เคยได้ยินมาก่อนเขาเขยิบห่างอย่างกล้าๆกลัวๆ
“บอกว่า...อยู่เฉยๆไง”เธอจับขาของเขาพร้อมกับเลื่อนตัวขึ้นคร่อมเขาก่อนจะจับหน้าของเอริคให้อยู่นิ่งๆ
“ฉันนะ...อยากทำ....แบบนี้มา...นานแล้วนะ”เธอพูดสลับกับหายใจหอบกับอารมณ์ที่ครุกกรุ่น
“...โฮตารุ...พอเถอะ.......ไอได้แล้ว”เอริคพูดทำอะไรไม่ถูกแต่เธอก็รีบถอดแว่นพร้อมกับประกบปากอีกรอบแต่คราวนี้รุ่นแรงมากจนเขาเกือบร้องออกมาแต่ในเวลาแค่ชั่วเดียวเขาก็เคลิ้มไปกับรสชาติที่โฮตารุมอบให้
“ยะ...ยะ...หยุดนะ!!!”เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากเหนือหัวพวกเขาเอริคพลักโฮตารุออกมาพลางคลานหนีออกอย่างผวาเล็กๆ
“พวก...พวกเธอมาทำอะไรกันที่หน้าบ้านคนอื่นหา!”ชายคนหนึ่งเงื้อดาบจ่อคอเอริคซึ่งตอนนี้ไม่รู้จะเดาอารมณ์ไหนดีชายคนนี้แต่งตัวแบบนักดาบญี่ปุ่นมีผมสีดำสั้นๆดูมาดเข้ม....แต่เนื่องจากเห็นหนังสดอยู่ตรงหน้าจึงมีสีหน้าเหวอๆเล็กน้อย
“ผะผมปล่าววววคร้าบบบบบ....”เอริคสับสนสุดๆแล้วตอนแรกไอเขาก็พยายามจะลักหลับ....แต่ต่อมากลายเป็นฝ่ายโดนข่มขืน...

นี่แหละ...วันแรกที่ผมได้มาอยู่บ้านหลังนี้......ส่วนเรื่องหลังจากนี้ไว้หลังจากที่ผมเอาคอพ้นจากคมดาบได้ก่อนนะครับ...

crover · ตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:34 pm เรื่อง:

“แล้ว...เรื่องระหว่างที่เรายังมาไม่ถึงมันมีอะไรบ้าง.......”เจพูดปั้นสีหน้าเคร่งขรึมตอนนี้ทุกคนอยู่กกันพร้อมหน้าที่โต๊ะอาหาร...รวมถึงต้นเหตุเอริคและโฮตารุซึ่งเข้าสู่โหมดปรกติแล้ว
“ก็...ก็ตอนแรก...ผม...ผม...กะ...กะจะ....เอ่อ..............”เอริคไม่รู้จะพูดอย่างไรดีเพราะตอนนี้มีแรงกดดันบางอย่างพุ่งมาจากทางด้านของคางูเระ
“ไม่ต้องพูดมาก!!!นายพยายามปลุกปล้ำโฮตารุใช่ไหม!”รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากคางูเระอย่างเต็มที่เล่นเอาเอริคสะดุ้ง
“ไม่...ไม่ใช่ผมนะ...คือ...คือ”
“ไม่ใช่นายน้อยหรอก...แต่เป็นนายหญิงคนนี้ต่างหากที่พยายามปลุกปล้ำผู้นั้นนะ”อินุชี้แจงอย่างใจเย็นแต่กลับทำให้รังสีเบงมาที่เขาแทน
“แล้วไอคุณท่านตัวนี้เป็นใครมิทราบ...”โฮตารุพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ช่วยมีมารยาทบนโต๊ะอาหารได้ไหม...”อินุสวนอย่างไม่สบอามาร์พอๆกันแต่นั้นทำให้ทุกคนถึงกับหน้าซีดเหมือนได้ยินสัญญานเตือนภัยก่อนจะมีการทิ้งระเบิดทุกคนกระโดดไปคนละทิศคนละทาง
“หลบโว้ยบาทาสั่งญาติมาแล้ว!!!”เจตะโกนเตือนเป็นเวลาเดียวกันที่บาทาสั่งญาติพุ่งผ่านโต๊ะเข้าหาหน้ามนของอินุ ท่านี้เคยปราบผู้ชายปากสุนัขและกลุ่มหน้าภาชนะหุงต้มนับสิบเข้าโรงพยาบาลมาแล้ว
เปรี้ยง!!!
“ข้าพเจ้าไม่ชอบผู้ที่ทำกริยาไม่สมเพศ...ช่วยเอาเท้านี่ออกไปจากดาบข้าเดียวนี้”ไม่น่าเชื่อ...บาทาสั่งญาติที่ทำให้เสาไฟฟ้าหักครึ่งกลับถูกกันไว้ด้วยสันดาป
“เป็นไปไม่ได้...”คารูเระพูดอย่างไม่เชื่อ...ลูกเตะที่สามารถจัดการผู้ชายได้ทุกรายกลับถูกรับได้ง่ายๆโดยไม่สะกิดแม้แต่ปลายผมของอินุ
“นี่ๆพอก่อนเถอะ...คนที่ไปทำอะไรเอริคน่ะฉันเอง”โฮตารุซึ่งนั่งนิ่งมานานในที่สุดก็ยอมรับในที่สุด...ถึงแม้ว่าตัวเองจะยังไม่มั่นใจก็ตามที
“ไม่จริง......เธอต้องโดนไอหื่นนี่บังคับใช่ไหมมันใช้มีดรึเปล่า รึยาสลบใช่ไหมหนอยแน่ไม่เคยตายแล้วใช่ม้ายยยย!!!!”คางูเระง้านตีนอีกครั้ง
“ใครเขาจะไป...”เจจะแก้ตัวให้เอริคซึ่งต้อนนี้แทบจะเป็นลมแล้วแต่นั่นเป็นความคิดที่แย่ที่สุด...
ตูม!
………………………… .(สัญญาณชีจรหายชั่วคราว)………………………………..

“....สรุปคือ....ตอนแรกนายจะลักหลับโฮตารุ...แต่ต่อมานายกลับเป็นฝ่ายโดนปลุกปล้ำและสุดท้ายซามูไรคนนี้ก็เข้ามาขวางซินะ...”เจสรุปสั้นๆพลางใช่ทิชชู่ป้ายเลือดกำดำและพยายามเช็ดรอยเท้าออกจากหน้าแถบซ้าย
“ข้าพเจ้าชื่อ ซามูไร อินุยาฮา เป็นผู้ดูแลบ้านของท่านปู่”
“คุณรู้จักคุณปู่ด้วยรึครับ”เอริคลุกพรวดแต่ก็นั่งลงทันที่เมื่อเจอกับสีหน้าของคางูเระที่ยังไม่สู้ดี
“อื้ม...ท่านส่งเสียข้าให้ฝึกดาบและดูแลข้าหลายเรื่อง แล้วท่านก็ได้ให้หน้าที่ในการดูแลบ้านหลังนี้และดูแลท่านให้ดีที่สุดครับ”อินุพูดพร้อมกับยิ้มให้เอริค
“ขอโทษนะค่ะ...ทำไมต้องดูแลเอริคด้วยละ”บอมถามหลังจากนั่งฝังมานาน
“ก็บ้านหลังนี้มีอาถรรพอยู่นะสิ...”อุนิพูดเสียงต่ำๆดูน่ากลัว
“เฮอะๆ...ขำตาย....ไม่มีมุขหลอกเด็กแล้วรึไง”คางูเระเย้ยหยั่นอย่างไม่ใยดีแต่อินุกลับยิ้มแบบแปลกๆก่อนลุกออกจากโต๊ะไปดื้อๆ
“ถ้าอยากรู้ว่าบ้านนี้มีอะไรก็ขอให้ตามมา...”อุนิพูดเบาๆและเดินออกจากห้องไปทันที ทุกคนมองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกพรึบออกจากเก้าอี้และเดินตามไปทันที
“อ้าว...รอฉันด้วย!...”คางูเระตามมาเป็นคนสุดท้าย

......ตอนแรกก็นึกว่าเรื่องสยองขวัญอยู่หรอกครับ...แต่มันเป็นเรื่องที่เพี้ยนที่สุดในชีวิตของผมเลย.........แต่ไว้เล่าที่หลังนะครับ...ผมสัญญา

“บ้านหลังนี้ถูกสร้างสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่2โดยคุณทวดเพื่อนเป็นที่หลบภัยจากฝ่ายสัมพันธ์มิตร โชคดีที่คุณทวดเป็นคนรู้จักกับรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีอังกฤษบ้านหลังนี้จึงไม่โดนทำลายทิ้ง บ้านพักนี้แบ่งออกเป็น7ส่วน ส่วนแรกคือบ้านหลักซึ่งเราใช้ประชุมกันเมื่อซักครู่ มีห้องครัวห้องกินข้าวและห้องเก็บของที่ชั้นสอง ส่วนที่สองคือบ้านพักปีกขวาเป็นของผู้ชายมีสองชั้น12ห้องนอนมีสองชั้น ส่วนที่สามคือบ้านพักปีกซ้ายเป็นของฝ่ายหญิงมี12ห้องสองชั้นเช่นเดียวกันส่วนที่สี่คือส่วนห้องอาบน้ำซึ่งจะเชื่อมกับบ้านพักทั้งสามและแบ่งชายหญิงเช่นกัน ส่วนที่ห้าคือบ่อน้ำร้อนซึ่งมีรั้วกั้นสูง3เมตรอย่างดีป้องกันพวกชอบแอบดู...”
“เยี่ยม...นิยายเรื่องนี้ชักจะเหมือนการ์ตูนบางเรื่องเข้าไปทุกที”เจบ่นลอยๆตอนนี้คณะทัวร์เดินตามอินุชมรอบๆบ้านพักซึ่งเป็นทางเดินไม้ยกระดับอย่างดีเนื้อไม้เรียบเนียน
“นายว่ายังไงนะ...”เอริคทวนอย่างไม่เข้าใจ
“เปล่า...........”เจตอบแค่นั้น
“ส่วนที่หกคือห้องเก็บพวกฟิวส์ไฟฟ้าคัตเอาท์และอื่นๆเช่นระบบประปาระบบจ่ายแก๊สและจิปาถะอื่นๆ...”อินุเงียบและออกเดินต่อไป
“ขอโทษค่ะ...แล้วส่วนที่7ละ”บอมถามจากกลางขบวนเนื่องจากเธอตัวเล็กที่สุดจึงต้องตะโกนเรียก
“ก็นี่แหละส่วนสุดท้ายจะพาไปดู...”อินุพูดพลางยิ้มให้ก่อนจะเดินลงจากทางเดิน
พวกเขาเดินไปทางบ้านพักปีกขวาก่อนจะลงไปที่ลานทรายข้างๆบ้านพักปีกขวาซึ่งตรงนั้นมี...
“นี่มันบ่อน้ำธรรมดาไม่ใช่เหรอครับ”เอริคถามพร้อมกับชะเง้อหน้าลงไปดูในบ่อ
“ใครว่า...ตามเรื่องเล่าของบ้านหลังนี้เขาว่ากันว่าถูกสร้างขึ้นโดยใช้พิธีกรรมทางไสย์เวทต่างๆมากมายเพื่อป้องกันภัยสงครามแต่เนื่องจากนักบวชที่มานั้นมีสองคนและไม่สามารถทำพิธีร่วมกันได้ จึงต้องแยกเป็นสองส่วนโดยสร้างเป็นบ่อน้ำสองบ่อคือบ่อตะวันและบ่อจันทราเพื่อป้องกันอันตรายทั้งกลางวันและกลางคืน...”
“คราวนี้ไอคนแต่งเอามาจากการ์ตูนเรื่องอะไรรึเปล่าละนี่”เจกระซิบเบาๆกับตัวเอง
“แต่ข้อผิดพลาดบางประการเพราะอยู่ดีๆคุณปู่ซึ่งยังเป็นหนุ่มกลัดมันได้ลวนลามนักบวช...เอ่อ...นักบวชหญิงนะทำให้พิธีกรรมเพี้ยนไปนิดและกลายเป็นทำให้มีตัวกาลกินีบางอย่างออกมาจากบ่อทั้งสองนะโดยบ่อจันทราจะมีเรื่องแปลกๆในคือเดือนเพ็ญที่พระจันทร์มีสีแดง...และตอนเช้าตรู่ของอีกวันก็จะออกมาจากบ่อตะวัน...แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าวันไหนจะเป็นวันท่พระจันทร์จะมีสีแดงนะต้องรอลุ้นกันเอาเอง”อินุยิ้มพลางสำรวจปากบ่อในขณะที่คางูเระไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
“พอละเบื่อแล้วขอไปเก็บของก่อน.........”เธอพูดพร้อมกับเดินกลับบ้านพักกลางอย่างไม่สบอารมณ์
“เค้าเป็นอะไรของเค้ากันนา”โฮตารุถามพลางขยี้ตาเป็นสัญญาณว่าใกล้เวลาเข้านอนแล้ว
“เราเก็บของแล้วเลือกห้องนอนดีกว่าไหมครับ”เอริคออกความเห็น
“นั่นซิ...ฉันว่าฉันไปนอนดีกว่าวันนี้จะแย่แล้ว........”เจเห็นด้วย
“พี่คะขอหนูนอนกับพี่ได้ไหมหนูกลัว”บอมขอร้องแต่เจกลับลูบหัวเธออย่างเอ็นดู
“ไม่เป็นไรน่า...ไปนอนกับคางูเระหรือโฮตารุก็ได้ไม่ต้องกลัวหรอกน่า....”
“แต่หนูกลัวเรื่องที่พี่อินุเขาเล่านี่นา”บอมพูดน้ำตาคลอเบ้าตามประสาเด็กขี้กลัว
“เชื่อพี่เถอะ...ถ้าคือนนี้มีอะไรมาคางูเระจะจัดการให้...เธอก็เห็นลูกเตะนั่นแล้วนี่ไม่ต้องกลัวหรอกน่า...”เจพูดปลอบประโลมพร้อมกับอุ้มบอมคี่คออย่างสบายๆ ถึงแม้ว่าเจดูเพินๆแล้วออกจะห้าวๆห่ามๆและปากสุนัข แต่กับน้องสาวแล้วเขาถือเป็นพี่ชายชั้นยอดที่หายากมากๆ
“ไปเถอะนายน้อยผมจะช่วยยกของให้...”
“อ้าวแล้วคุณไม่นอนที่บ้านกลางหรือครับ”
“ไม่ละ...ฉันลืมบอกไป...คืนนี้พระจันทร์จะเป็นสีแดงเพราะฝุ่นจากพายุแถวๆฝั่งยุโรปพัดเข้ามาที่ประเทศนี้นะ...”อินุพูดหน้าเครียด
“เรื่องจริงหรือโกหกเล่นกันแน่...”เอริคมองค้อนอย่างไม่ค่อยเชื่อ
“เชื่อรึไม่เชื่อก็ลองเปิดรายการพยากรณ์อากาศก็แล้วกัน”อินุพูดพลางยิ้มเหยียดๆแล้วเดินเข้าบ้านไป พร้อมกันนั้นเองที่มีลมพัดมาอย่างแรงจนเอริคเกิบล้มคว่ำ
“...ระ...รอผมด้วย!”เอริควิ่งตามไปอย่างตื่นๆ...ดูท่าเรื่องที่อินุพูดทุกเรื่องจะเป็นเรื่องจริงซะแล้ว

...ตอนแรกผมก็ไม่อยากเชื่อหรอก...แต่ว่า...มันก็ดันเป็นจริงซะด้วย...แล้วผมจะเล่าต่อจากตอนแรกที่เล่าไว้เร็วๆนี่แหละครับ...ผมสัญญา

crover · ตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:35 pm เรื่อง:

“หมดไปอีกวันแล้วซินะ..............”เอริคนอนอยู่ในห้องของเขาซึ่งอยู่ชั้นแรกของบ้านพักชาย ซึ่งอินุและเจนอนอยู่คนละห้อง
“.............................”เขาครุ่นคิดถึงวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วแต่มีเรื่องให้คิดเป็นกระตัก ตั้งแต่การเสียชีวิตของปู่ การได้รับมรดกเป็นบ้าน การได้มาอยู่บ้านนี้ บ่อน้ำอาถรรพ์ ลูกเตะของคางูเระ.........................................
“โว้ยยยยยย...ไม่อยากคิดเรื่องนั้นเลยให้ตาย...”พูดไปแล้วเขายังไม่ลืมเรื่องของโฮตารุ...ซึ่งผิดวิสัยทั้งของเขาและของเธอ...
’นี่ตูทำเรื่องแบบนั้นไปได้ยังไง’เขานอนคิดเรื่องที่พยายามจะลักหลับโฮตารุ ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดลามกได้ขนาดนี้
‘แล้วทำไมโฮตารุถึงได้....’เขาครุ่นคิดอีกรอบไม่น่าเชื่อว่าคนเงียบๆอย่างเธอจะร้อนแรงถึงขนาดนี้...แถมยัง....
“โอ๊ย.......สงบสติซิโว้ยเอริค....อย่าไปคิดๆๆๆๆๆ”เขาพึมพำคนเดียวอยู่ในผ้าห่มก่อนที่จะพลอยหลับไป

ครืน!..............ซ่า~~~~~~~!!!
ฝนกระหน่ำบ้านอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแต่เหล่าผู้อาศัยก็ไม่รู้สึกรู้สาถึงพายุฝน...และความมืดที่ปกคลุมอยู่รอบบ้าน
ครืน....เปรี้ยง!!!
ฟ้าผ่าลงไปที่บ่อจันทราอย่างแรงแต่บอก็ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อยแต่นั่นไม่ใช้ประเด็นหลักที่จะพูดเรื่องดินฟ้าอากาศหรอกนะเพราะว่า....
ครืด...ครืด...ครืด...แกร็กๆๆๆๆๆ
“อืมมมมมมม...น้องแน็ตจ๋า~~~~…ครอกกกกกกก”เจนอนละเมอเพ้อพก...บางสิ่งจ้องมองเจอย่างไม่พอใจก่อนจะลากเท้าเข้าไปอีกห้อง
“...ข้านี่...แหละจะ...ปราบแก......เข้ามาเลย....”อินุก็ละเมอเหมือนกันแต่ก็ดีที่ไม่ใช่เรื่องอย่างว่า...แต่บางสิ่งก็ยิ่งหงุดหงิดก่อนจะเดินไปห้องสุดท้าย
เอริคนอนหลับอุตุแบบเงียบเชียบ เขานอนหลับโดยไม่ฝันเพราะเขาเป็นคนมีสมาธิอยู่เสมอ...
“แบบนี้ค่อย...น่าหม่ำหน่อย...”
ฝุบ!
ร่างลึกลับก้าวเข้ามาในห้อง...ซึ่งเป็นผู้หญิงผมยาวสีแดงเดินเข้ามาในชุดคล้ายๆกับยมทูต...และมีปีกค้างคาวขนาดใหญ่ที่หลังอีกด้วยดูแค่แวบเดียวก็ไม่ต้องบอกว่าเธอเป็นปีศาจ
“เปียกไปหมดเลย...แต่ว่าเจ้าหนูนี่คงไม่รู้ตัวนะ”เธอบ่นเบาๆก่อนจะนั่งลงข้างร่างของเอริคก่อนจะ..................................

เอาละคงจะเดาตอนต่อไปได้แล้วนะครับ...แต่ว่าผมจะเล่าวันพรุ่งนี้ก็แล้วกันเพราะถ้าเล่าตอนนี้มันจะขาดตอน...พรุ่งนี้เต็มพิกัดครับ...

ผมสัญญา...(อย่างเพิ่งโมโหครับพรุ่งนี้สนุกแน่)

“หม่ำละนะ...”ปีศาจสาวเลื่อนตัวคร่อมเขาช้าๆพร้อมกับใช้ปากคาบผ้าห่มของเอริคและดึงลงอย่างแผ่วเบาตอนนี้สายฝนเริ่มซาลงอย่างช้าๆแต่บรรยากาศภายในห้องกลับอบอวลไปด้วยความต้องการจากปีศาจสาว เธอค่อยๆดึงกางเกงของเอริคอย่างช้าๆ
“อืม...ใหญ่เหมือนกันนะ”เธอพูดเบาๆพลางเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหายก่อนจะใช้มือลูบไปที่ท่อนเนื้อของเอริคอย่างแผ่วเบาพลางลูบไล้อย่างมันมือ
“อ...อืม............”เอริคครางเบาๆแต่แม่สาวแรงสูงก็ไม่หยุดมือท่อนเนื้อของเขาเริ่มตื่นตัว เธอยิ้มอย่างสะใจพลางเร่งมือให้เร็วยิ่งขึ้นแต่นั่นทำให้เรื่องยิ่งบานปลายใหญ่
“อะ...เอ๊ย...คะคุณเป็นใคร....อะ....”เขาลุกพรวดขึ้นจากความรู้สึกที่พลุ่งพลานแต่ก็โดนดันกลับลงไปนอนทันที เขาพยายามจะลุกขึ้นอีกรอบแต่ก็โดนร่างของเธอทับไว้ในทันที
“อย่าพูดมากน่า...คนเค้าอุตสาห์ขึ้นมาได้ทั้งที...”
“ขึ้นมา.อะ..”เอริคยังไม่ทันพูดจบก็โดนปากของเธอประกบซะสนิทเอริคตัวสั่นน้อยๆ ร่างของเขาแข็งทื่อแต่ไม่ช้าทั้งตัวก็อ่อนปวกเปียกไปหมดยกเว้นจุดสำคัญที่พองจนเกือบระเบิดเธอถอนปากออกแต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหัวของเขาถึงพยายามยกไปหาริมฝีปากของเธออีกครั้งอย่างลืมตัวแต่...นี่เป็นครั้งแรกของเขาแถมยังเป็นผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ซะอีก...แถมไม่น่าจะใช่คนด้วย เขาจึงพยายามดันตัวออกแต่ก็โดนเท้าของเธอเหยียบไปตรงท้องน้อยอย่างแรงจันเขาขยับไม่ได้
“อยู่นิ่งๆ...ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!”เธอขู่ด้วยเสียงน่ากลัว แต่กลับแฝงไปด้วยเสียงหอบหายใจอย่างกระหาย เธอค่อยๆก้มหัวลงไปเลียปลายหัวของเอริคด้วยความต้องการที่เอ่อล้นเต็มร่องสวาทซึ่งไหลเยิ้มไปตามโคนขา
“อย่าขยับ...อย่าดิ้นซี่แล้วจะดีเอง”เธอพูดเสียอ่อนพร้อมกับอมท่อนเนื้อของเอริคซะจนมิด...ที่เขาดิ้นไปใช่เพราะขัดขืน...แต่เพราะความเสียวที่พุ่งจนถึงขีดสุดที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนจนเขาดิ้นอย่างทรมาณ
“แหมใหญ่ซะจริงนะ...งั้นต้องรีบๆเค้นให้น้ำนมไหลออกมาเร็วๆซะแล้ว...จะกินให้หมด...”เธอพูดพร้อมกับรูดท่อนเนื้อของเอริคจนสุดแล้วเลียส่วนหัวตรงๆ เอริคกัดฟันอย่างทรมาณ นี่เป็นความรู้สึงที่แปลกที่สุดในชีวิตของเขา มันทั้งร้อน อึดอัด เจ็บแปลบๆที่ปลายหัว แต่มันกลับทั้งรู้สึกอบอุ่นสบายๆและความรู้สึกอื่นๆที่เขาไม่เคยประสบมาก่อน
“อะ...พอ...พอเถอะครับ...มัน...อึ...”เขากัดฟันอย่างสุดกลั้นพร้อมกับปลอยน้ำจากความสุขที่เธอบอบให้ใส่ปากเธอเต็มๆมันไหลออกมาจากปากของเธอเล็กน้อยแต่เธอก็ทั้งดูดทั้งเลียจนคราบทั้งหมดอยู่ในคอเธอเรียบร้อยเธอลุกขึ้นพร้อมกับนั่งบนหน้าอกของเขาพร้อมกับเลียริมฝีปากอีกครั้งฉับพลันนั้นเองก็มีปีกสีดำขนาดใหญ่กางออกจากหลังของเธอ...แต่ตอนนี้เอริคไม่สนใจแล้ว ถึงเขาจะเห็นแต่เขาก็ไม่กลับหรือตกใจแม้แต่น้อย...ที่เขาทำได้คือนอนแผ่หลารอให้เธอมอบความสุขให้เขาอีกครั้ง
“ครั้งแรกของเธอซินะ...แต่ว่า...ฉันไม่ให้คืนนี้จบลงง่ายๆแบบนี้หรอกนะ”เธอพูดพร้อมกับถูร่องสวาทของเธอกับหน้าอกของเขาจนน้ำหล่อลื่นของเธอเปรอะเต็มหน้าอกหน้าท้องของเขาซะทั่ว ก่อนจะเลื่อนร่องของเธอมาชนกับปากของเขา
“กินซะอร่อยนา…”เธอพูดพร้อมกับใช้นิ้วสะกิดที่จุดเสียวพลางลูบไปมา เธอครางในลำคอเบาๆเอริคพอรู้ว่าต้องทำยังไงเขาใช้ลิ้นเลียไปตามร่องของเธอช้าๆ
“อ้ะ...อา......ยะอย่าหยุด...นะ”เธอร้องออกมาเบาๆก่อนจะเอามือออกจากร่องแล้วให้ลิ้นของเอริคมอบความสุขให้เธอ เขาเลียไปอย่างไม่รู้เบื่อร่องของเธอมีน้ำไหลออกมาเรื่อยๆรสชาติของมันเค็มแปลกๆแต่ทำให้อารมณ์ของเขากระเจิง เอริคดันลิ้นเข้าไปในร่องเธอสะดุ้งๆเบาๆพร้อมกับกดร่องให้แน่นขึ้นจนเอริคอึดอัดแต่มันก็ทำให้เขายิ่งตื่นเต้น
“อ๊า...เร่งอีก...อะ....อะ....อ๊า!!”เธอร้องดังลั่นน้ำเสียวทะลังเต็มปากของเขาแต่ลิ้นของเขาก็ยังไปหยุดเธอตัวสั่นเล็กๆก่อนจะลงลงไปนอนข้างๆเขาอย่างหมดแรงเอริคเลียริมฝีปากเก็บคราบของเธอจนหมดเขากุมหัวอย่างมึนๆพลางดูร่างที่นอนอยู่ข้างๆเขา
“ต้องขอบคุณอินุแล้วละมั้ง...”เขาพูดเบาๆก่อนตรงเข้าไปพลังปีศาจสาวที่นอนอยู่ให้นอนหงาย เธอหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนหน้าของเธอแดงจากคลื่นอารมณ์ที่เพิ่งผ่านไป กลิ่นเหงื่อของเธอยิ่งกระตุ้นอารมณ์เขาเข้าไปอีก
เอริคโน้มตังลงไปกระกบปากกับเธออีกครั้งพลางใช้ลิ้นเล่นกับเธอแถมเธอยังมีสติพอใจแลกลิ้นกับเขาซะด้วย ทั้งคู่แลกลิ้นกันอยู่นาน เขาเริ่มใช้มือเคล้นคลึงที่หน้าอกของเธอผ่านเสื้อเบาๆแต่แค่นั้นก็ทำให้เธอครางในลำคออย่างทนไม่ไหว เอริคคอ่ยๆถอนปากออกเขามองหน้าของเธอซึ่งตอนนี้หลับตาปี๋ ที่หางตามีน้ำตาเล็กๆจากความเสียวที่จู่โจมเธอเขายิ้มเล็กๆก่อนจะเลื่อนตัวลงไปถอดเสื้อของเธอแต่เสื้อที่เธอกลับไม่มีกระดุมหรือซิปเลย แต่โชคดีที่เป็นผ้าเนื้อบางเขาจึงใช้ฟันฉีกเสื้อเธอซะเลย ไม่ช้าเต้าเต็งตึงของเธอก็ปรากฏตรงหน้าเขา หัวนมของเธอยังเป็นสีชมพูอยู่เลยเขาไม่รอช้ารีบซุกหน้าลงไปทั้งเคล้นทั้งดูดหัวนมของเธอจนครางอย่างทนไม่ไหว
“พะ...พอแล้ว...ชะช่วยเล่นกับร่องฉันหน่อยซิ”เธอของร้องด้วยเสียงสั่นเครือเขาพยักหน้าช้าๆพร้อมกับเลียผ่านหน้าท้องของเธอและลงมาตรงเนินเนื้อของเธอซึ่งมีน้ำเยิ้มออกมากับความต้องการของเธอ

crover · ตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:37 pm เรื่อง:

เอริคไม่ปล่อยให้เสียเวลาเขาใช้ลิ้นเลียผ่านร่องอย่างผิวเผินแต่แค่นั้นก็ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกเสียแล้วเธอครางดังลั่นพร้อมกับจิกหัวของเขากดลงไปกับเนินเนื้ออย่างลืมตัวแต่เขาก็ไม่ใส่ใจแถมยังใช้มือเขี่ยที่ติ่งของเธอพร้อมกันไปด้วย
“อึ...อะ...อ้า!!!”เธอเสร็จไปอีกครั้งอย่างง่ายดายทั้งๆที่นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำเลย เขาเคยได้ยินมาว่าเมื่อผู้หญิงถึงจุดไปแล้วครั้งหนึ่งก็สามารถถึงได้อีกแถมยังเร็วและเสียวกว่าครั้งแรกด้วยตอนนี้เขาก็พิสูจน์ไปได้ครึ่งนึงแล้วว่าเป็นเรื่องจริง...แต่อีกครึ่งหนึ่งเขาก็ต้องลองดูด้วยฝีมือของเขาเอง
“ขะ...ขอโทษนะ...”เอริคขอโทษเบาๆ...ทั้งๆที่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องขอโทษเลยเพราะมันทำให้ทั้งเธอและเขามีความสุขอยู่แล้วเขาค่อยๆถ่างต้นขาเธอให้ร่องของเธอแยกออกช้าๆดูท่าเธอจะไม่มีแรงจะขยับเองแล้ว เอริคเอาท่อนเนื้อไปจ่อกับร่องของเธอพลางเอาหัวถูกับติ่งอย่างเบาแต่แค่นั้นเธอก็ตัวสั่นระริก
“ยะ...อย่าเล่น...ใส่เลย...”เธอพูดอย่างยากลำบากเอริคพยักหน้าก่อนจะโน้มตัวจูบเธอเบาๆพร้อมกับแทรกท่อนเนื้อเข้าไปในร่องสวาท เธอสะดุ้งเฮืกพร้อมกับสวมกอดเขาอย่างแน่นจากความเสียวที่เข้ารุกเร้าอย่างกระทันหันเอริคขยับโยกช้าๆเพราะยังไม่คุ้นเคยกับความเสียวในตอนนี้ข้างในทั้งตอดรัดและอัดแน่นไปด้วยความใคร่และความร้อนจากข้างในร่างของเธอมันทั้งให้ความรู้สึกสบายและยังรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเขาเร่งความเร็วขึ้นพอๆกับความเสียวที่เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
“อา....อะ...เร่ง...เร่งอีก....อ้า…..”เธอครางไม่เป็นภาษาพร้อมกับข่วนหลังเขาเป็นเลือดซิบๆเขากัดฟันอย่างเจ็บปวดแต่นั่นมันทำให้เขาตื่นเต้น เขารู้สึกชอบแบบนี้อย่างบอกไม่ถูกเขาเร่งกระแทกกับร่องของเธออย่างไม่ปราณีจนดังพับๆๆน้ำหล่อลื่นของเธอเปรอะขาและท้องน้อยของเขา ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงจะมีน้ำได้มากขนาดนี้แต่ตอนนี้เอริคก็ใกล้จะเสร็จแล้ว
“ผะ...ผมจะ...ไม่...อึก!”
“...เร่ง...ฉะ...ฉันจะ..อะ..อะ...อ้า!!!”เธอร้องดังลั่นเมืองเอริคฉีดน้ำความใคร่ใส่ร่องของเธอเต็มที่เขาหลับตานอนทับเธออย่างเหนื่อยอ่อนเขาพยายามดันตัวลุกขึ้นแต่ก็โดนกอดรัดเข้าไปแนบกับร่างของเธอ
“พะ...พอก่อนครับผม...”
ฉึก!
เขารู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคออยู่ชั่วแวบนึ่งแต่มันทำให้เขารู้สึกร้อนไปทั้งตัวก่อนจะหมดสติไปในความอ่อนล้า...............

...เสียงนก...ถึงแม้คืนนั้นจะผ่านไปอย่างยาวนานแต่มันก็ต้องมีรุ่งอรุณอยู่เสมอ...
“อืม.............เมื่อคืน...”เขางัวเงียลุกขึ้นนั่งอย่างุนงง...พลางขยี้ตามองไปรอบๆตัว
“อืมมมมมมมมมม............”เสียงครางดังมาจากข้างๆเอริคเขาหันไปดูก็เจอกับผมสีแดงสดอยู่ตรงผ้าห่มเขาลูบต้นคอของตนเอง ... มีคราบเลือดอยู่นิดหน่อยแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
“ขอบใจมากนะ...”เขาพูดเบาๆพร้อมกับโน้มตัวลงไปจะหอมแก้มของเธอตอบแทนที่เธอช่วยเขาไว้เยอะแต่ว่า...
“อย่าเพิ่งเล่นตอนนี้น่า...”เธอหันมามองเขาหรือความจะเรียกว่าเขาหันมามองเขามากกว่า...เพราะเธอมีลักษณะหน้าแบบผู้ชายแต่นั่นยังไม่เท่าเมื่อเขาเปิดผ้าห่มออกและพบกับ...........................
“อะ...อะ....อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เอาละคุณคงพอนึกออก...คืนแห่งความฝันกลายมาเป็นความจริงที่น่าสยดสยอง...อย่างน้อยคืนนั้นเขาก็ยังเป็นผู้หญิง...เอาเป็นว่าผมจะเล่าเรื่องต่อจากนี้ที่หลัง...หลังจากทำใจเรื่องนี้ได้แล้วนะครับ...ผมสัญญา...

“โอเค...เมื่อคืนนี้เวลาประมาณเที่ยงคืนปีศาจสาวจากโลกคู่ขนานเข้ามาหาความสุขกับบ้านนี้โดยลงเอยที่เอริคเพราะพวกเราไม่บริสุทธิ์พอ...แล้วพอตอนเช้าคุณเธอก็กลายเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างนั้นใช่ไหม”เจเริ่มเปิดการประชุมในเช้าวันใหม่อย่างตึงเครียดปนสะใจ เจและอินุตอนนี้ทั้งแค้นทั้งสมน้ำหน้าเอริคไปในทีเดียว...ส่วนคางูเระไม่ต้องพูดถึงชีพจรลงฝ่าเท้าอยากระบายใส่หน้าเอริคจะลงแดงแล้วส่วนบอมและโฮตารุยังไม่ตื่น
“จะว่างั้นก็ไม่ผิดครับ...”
“หนอยยยยยยยเจ้าบ้าหื่นกามนี่...กะจะฟันโฮตารุแล้วยังมาจู๋จี๋กับไอหนุ่มผิดเพศนี่อีกเรอะ!!!”คางูเระกระแทกโต๊ะแต่เอริคก็ไม่พูดอะไรอีก
“ขอโทษฮะ...ผมชื่อเกร็ก สไตล์เนอร์ฮะเป็นคิวบัสครับ”เกร็กแนะนำตัวอย่างอายๆ
“แล้วไอคิวบัสนี่มัน...(เซ็นเซอร์)…อะไรวะ!”คางูเระกระฉากเสียงถามอย่างไม่พอใจ
“เอ่อ...โลกปีศาจที่ผมจากมามีปีศาจหลายๆประเภทครับและที่ผมเป็นคือคิวบัสเป็นปีศาจที่มีสองเพศในช่วงเยาว์วัยแต่เมื่อพ้นอายุก็จะสามารถเลือกเพศที่แน่นอนได้นะครับ”เกร็กอธิบายอย่างรวบรัด
“ถ้าเอาน้ำร้อนราดคงไม่เปลี่ยนกลับเป็นหญิงหรอกนะ”เจกระซิบกับอินุเบาๆอย่างนึกขำ
“แล้วทำไมเมื่อคืนถึงได้เป็นผู้หญิงละวะ”คางูเระถามต่อเพราะยังไม่อยากเชื่อกับเรื่องที่ได้ยิน
“คือเมื่อผมมีอารมณ์หรือได้รับแสงจันทร์ผมก็จะกลับเป็นผู้หญิงนะฮะ...อย่างแบบนี้ไง”เกร็กพูดไม่ทันขาดคำก็ฉุดหน้าของเอริคมาประกบปากอย่างไม่ทันตั้งตัว...โดยที่ยังเป็นชายเต็มตัว
“อุ๊บ!!..........ฉันว่ากำลังจะอ้วกแล้ว......”เจปิดปากอย่างพะอืดพะอมไม่ต่างกับอินุที่หันหน้าหนีส่วนคางูเระถึงกับพงะส่วนเอริคไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เขาอยากจะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยแต่ไม่ช้าร่างของเกร็กก็เปลี่ยนไปหน้าอกเริ่มขยายใบหน้าเริ่มเนียนขาว...และไอนั่นก็หดหายลงไปอย่างรวดเร็วก่อนที่เขา...หรือเธอถอนปากออก
“ไง...ดีกว่าชายเยอะเลย...”เธอพูดพลางลูบหน้าอกอวดคางูเระที่อ้าปากค้าง
“รุนหวัดค่า...อ้าวนั่นใครอะ...”โฮตารุซึ่งงัวเงียอยู่เดินเข้ามาร่วมวง...โชคดีที่เธอไม่เห็นก่อนหน้านั้นซัก7วินาทีไม่งั้นคงได้ตาสว่างแน่
กริ้ง!!!....กริ้ง!!!....
เสียงโทรศัพท์ดังมาจากอีกฝั่งของห้อง
“ฉันรับเอง...ขอเวลาแปป”อินุพูดอย่างเบื่อหน่ายก่อจเดินไปพูดโทรศัพท์
“แล้วเมื่อกี้มีอะไรกันเหรอ...อ้าวหวัดดีค่ะฉันชื่อโฮตารุค่ะ...แล้วคุณชื่ออะไรคะ...”โฮตารุถามอย่างเป็นมิตรแต่นั่นก็ทำให้เกร็กคิดหลายตลบ...แหงละผู้หญิงชื่อเกร็กแปลกตายชัก
“เอ่อ...เรียกฉันว่าเอ่อ......อืม...มิล...มิลลี่!”เธอเกือบจะตอบไม่ได้ซะแล้ว...เอาเป็นว่าถ้าเธอเป็นผู้หญิงจะขอเรียกว่ามิลลี่ก็แล้วกัน(ก็ถ้ามีฉากอย่างนั้นแล้วเรียกเกร็กก็พลอยหมดอารมณ์กันพอดี)
“มิลลี่เหรอ...เหมือนเคยอ่านเจอที่ไหนแต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ...ฉันเป็น....”
“หา!!!...คุณมินต์จะมาที่นีในคืนนี้!!!...โอ้ไม่ครับไม่มีอะไร...ตกลงครับ...ครับ...แค่นี้ครับ”อินุพูดเสร็จพร้อมกับวางหูพร้อมกับหันมาหาพวกเขาด้วยสีหน้าหวาดวิตก
“ทุกคนรีบไปปัดกวาดบ้านด่วน...ทนายผู้ดูแลบ้านนี้กำลังจะมาตรวจสอบบ้านขอร้องละเราต้องรีบแล้ว...”อินุพูดหน้าตื่น
“แล้ว...ทำไมต้องรีบขนาดนั้นละครับ...”เอริคถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็คุณเธอเป็นคนส่งฉันมาอยู่กับท่านปู่...แล้วก็ยังเป็นอดีตแฟนของท่านปู่อีก.....แต่ที่สำคัญคือเธอเป็นคนโมโหร้าย...ขอร้องเถอะเราต้องรีบอย่างที่สุด...เกร็กนาย...เธอไปหลบที่หลังบ้านหรือที่ไหนก็ได้...เจไปปลุกบอมแล้วช่วยกันกวาดบ้าน โฮตารุช่วยฉันถูบ้านโดยด่วนที่สุด...เอริคกับโฮตารุไปขนของที่รกหูรกตาขึ้นไปห้องใต้หลังคาด่วนที่สุดไปกันได้แล้ว!”อินุสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวแม้แต่คางูเระก็ยังถึงกับทำตามอย่างไม่ขัดข้อง...ดูท่าแขกรายนี้จะกุมชะตาของบ้านนี้ไว้ในมือซะแล้ว

...แต่ก่อนอื่นผมต้องย้ายของกับโฮตารุอีกนาน...แต่ว่ามันคงไม่มีแค่นั้นแน่...ผมจะเล่าทีหลัง...ผมสัญญา

crover · ตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:37 pm เรื่อง:

แล้วการกวาดล้างบ้านก็เริ่มต้น...ทุกคนแยกย้ายกันไปตามคำสั่งของอินุ...ไม่เว้นแม้แต่คางูเระซึ่งยอมทำตาม...อาจเป็นเพราะนี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับมรดกของผมก็ได้เธอถึงได้ยอมทำตาม เจและบอมไปกวาดบ้านซึ่งเป็นงานเบาๆ อินุและคางูเระที่แรงดีจึงไปช่วยกันถูบ้านซึ่งยากพอดูเพราะบ้านกว้างเอาการ...แต่ที่หนักที่สุดคงไม่พ้นเอริคและโฮตารุซึ่งต้องย้ายลังแปลกๆที่อยู่ทั่วทั้งบ้านหลังจากปู่เสียไปห้องใต้หลังคาซึ่งก็รกพอๆกับรังหนู...เพลอๆรังหนูยังมีระเบียบกว่าห้องใต้หลังคาเยอะ...ห้องนี้มีแต่ของเก่าแก่ของปู่และลังปริศนามากมายที่ยังไม่มีคนเปิด...ถ้าตาไม่ฝาดเขาเห็นโต๊ะเขียนหนังสือที่มีลินชักเปิดอ้าและบนโต๊ะมีแต่กระดาษข้อสอบที่ได้ 0 คะแนนอยู่เต็มโต๊ะ...(ชักเริ่มมัวๆแล้วแฮะ)
“ว้าว คุณปู่ของเธอดูท่าจะชอบสะสมของเก่าพวกนี้มาเลยนะ”โฮตารุหยิบโน่นหยิบนี่มาดูโดยลืมช่วยเอริคที่กำลังแบบทีวีขาวดำรุ่นสงครามโลกไปวางหลังกองเศษเหล็กในสภาพเหนื่อยสุดขีด...เพราะเมื่อคืนก็แทบแย่แล้วนี่นา
“ฉัน...ก็...ว่า...หยั่ง...งั้น...”เอริคตอบสลับกับพักหายใจก่อนจะทรุดนั่งใต้หน้าต่างทรงกลมของห้องอย่างเหนื่อยอ่อน
“นี่ๆๆ...ดูซิฉันเจอลูกแก้วแปลกๆด้วยละ...”โฮตารุพูดอย่างตื่นเต้นพลางหยิบลูกแก้วสีส้ม ข้างในมีดาวดวงเล็กๆอยู่สองดวงดูคุ้นตาอย่างประหลาด
“ช่างมันเถอะน่า...ผมขอพักก่อนดีกว่า...”ตอบพลางป้ายเหงื่อออกจากหน้าผาก
“งั้นฉันพักด้วยก็แล้วกันนะ...”โฮตารุนั่งลงข้างๆเอริคซึ่งแอบยิ้มเล็กๆ...เธอมีนิสัยขี้อ้อนแบบเด็กๆดูน่ารักดีเหมือนกัน
ทั้งคู่นั่งพักกันอยู่เกือบห้านาทีแต่อากาศก็กลับเย็นลงบ้างแล้ว เอริคดูเวลาของนาฬิกาข้อมือของเขา ตอนนี้ยังเพิ่งแค่เที่ยงกว่าๆแต่แปลกอากาศกลับไม่ร้อนเลยแม้แต่นิดเดียว
“แปลกจังนะ...ที่นี่...เหมือนกับวันที่เราไปดูหนังครั้งแรกด้วยกันจังเลยนะ”โฮตารุพูดลอยๆพลางกอดแขนของเอริค
“ครั้งแรก...”เขาพูดทวนคำนี้ออกมาเบาๆพลางนึกไปอีกเรื่อง...เรื่องเมื่อคืน...
“จำได้ด้วยเหรอ...ฉันนะจำไม่ได้เลยหลับตั้งแต่ต้นเรื่อง...แต่ว่าวันนั้นมีเราแค่สองคนเองนี่นะเหมือนวันนี้เลย...”เธอพูดมองหน้าเอริคพลางยิ้มให้เขายิ้มตอบเล็กๆแต่ในหัวกลับไปนึกถึงเรื่องเมื่อคืน
“…………........................................”
“เอริค.......ลองทำ...เรื่องอย่างว่าดูไหม…”เอริคหันขวับทันที โฮตารุหลบหน้าเขาแต่ก็ไม่พูดอะไรอีก
“เอ่อ...ทำไมถามแบบนั้น...”เอริคถามกลับอย่างไม่เชื่อหูตนเอง...
“เมื่อคืน...ฉันนอนไม่หลับก็เลยจะมานอนกับเธอ...ก็เลย...................”เธอหยุดพูด ก่อนจะนั่งนิ่งไป แต่เขาสังเกตได้ว่าเธอนั่งกระสับกระส่ายอยู่เงียบๆ
“ไม่ต้องพูดแล้วนะ...”เอริคพูดเบาๆ
“เอ๋...หมายความว่าอะ...อุ้บ!”ยังไม่ทันที่โฮตารุพูดจบเอริคก็รีบถลันเข้าจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัวเธอดิ้นเพราะตกใจเล็กน้อยก่อนจะอ่อนระทวยไปตามระเบียบ ทั้งคู่ค่อยๆลงไปนอนราบกับพื้นพลางพลัดกันถอดเสื้อออกอย่างเร่งรีบจนในที่สุดทั้งคู่ก็เหลืออยู่แค่ชุดวันเกิด...
“เอริค...ฉันไม่เคย......ช่วยสอนหน่อยนะ”เธอพูดลุกขึ้นนั่งเอามือปิดหน้าอกและขาก็หนีบจุดหวงห้ามอย่างแน่นหนาอย่างเขินอายแต่สายตากลับเต็มไปด้วยแรงโหยหาอย่างสุดใจ
“อย่าห่วงเลย...มันจะไปเองแหละไม่ต้องฝืนนะ”เอริคเข้ารุกเขาค่อยๆดึงมือที่ปิดหน้าอกออกเขารวบข้อมือของเธอไว้เหนือหัวเธอขัดขืนเล็กน้อยก็อ่อนระทวยไปทันทีเมื่อลิ้นของเขาไล้เลียรอบยอดอกของเธอ เขาค่อยๆเลียอย่างแผ่วเบาก่อนจะขบหัวนมเบาๆแต่แค่นั้นเธอก็ถึงกับทรุด
“อะ...เอริค...พะพอก่อน...ฉัน”โฮตารุพูดไท่ได้ศัพท์แล้วเขาปล่อยมือเธอก่อนจะโอบเอวเธอไว้อย่างแผ่วเบาแต่ปากของเขาก็ยังคงสร้างความสุขให้เธออย่างไม่หยุดเขาเลื่อนปากลงไปที่หลุมสะดือพลางเลื่อนมือไปที่เขตหวงห้ามซึ่งขายังคงหนีบแน่น เอริคค่อยๆใช้มือแหวกขาออกจากกัน ไม่นานเขาก็พบกับจุดต้องห้ามของโฮตารุซึ่ง เรียกได้ว่างดงามเกินบรรยาย เนินเนื้อนั้นราบเรียบและปิดสนิท ปราศจากขน ดูสะอาดตาเขาปล่อยมือพร้อมกับก้มลงไปมองอย่างพึงพอใจ
“อย่า...อย่ามองนะ....”เธอพูดอย่างเขินอายแต่เขาก็ไม่คิดจะมองอย่างเดียวอยู่แล้วเขาค่อยๆใช้นิ้วลูบไปตามร่องๆช้าๆ โฮตารุกัดฟันหลับตาปี๋ทันทีเขาลูบไล้ผ่านร่องหลายรอบจนน้ำหล่อลื่นค่อยๆไหลออกมาเธอกัดฟันหายใจหอบอย่างสุดกลั้น
“อย่าเกร็งนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับใช้นิ้วจ่อไปที่ร่องของเธอก่อนจะแยงเข้าไปช้าๆเธอสะดุ้งเฮือกดิ้นไปมาอย่างทรมาณจากสิ่งแปลกปลอมที่ค่อยๆเข้าไปในร่างของเธอ

“โอ๊ย...พอ...พอแล้ว...”โฮตารุร้องครวญครางอย่างสุดทน ตอนนี้ข้างในท้องน้อยของเธอมันทั้งเสียวซ่านและเจ็บจากสิ่งที่เริ่มรุกล้ำความบริศุทธ์ของเธอ นิ้วของเอริคค่อยๆเข้าไปจนในที่สุดก็มิดโคนนิ้วไปอยากยากเย็นแต่ก็คงจะคุ้มค่า...เขาเลียลงไปเหนือนิ้วที่คาร่องซึ่งเป็นจุดสำคัญพอดี โฮตารุร่างกระตุกมือของเธอปัดไปทั่วอย่างควบคุมไม่ได้ เขาแทงลิ้นกดตรงจุดเสียวจนเธอครางอย่างทรมาณ เขาเล่นลิ้นไปเรื่อยจนน้ำหล่อลื่นไหลเต็มนิ้วไปหมด
“อย่าเกร็งนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับขยับนิ้วช้าๆ ก่อนจะค่อยๆเร่งเร็วขึ้น โฮตารุร้องครางอย่างสุดกลั้น นิ้วของเขาทำหน้าที่ได้ดีกว่าที่คาดเขากระแทกนิ้วเข้าไปเป็นจังหวะ เช่นเดียวกับเสียงครางและเสียงลมหายใจหันเสียวซ่านของเธอ
“อะ...อ้า...อือ...เอ...เอริค...ฉันไม่....อะอ้า!!!”โฮตารุร้องดังลั่นสะท้อนก้องเอริคถอนนิ้วออกพร้อมกับก้มลงดูดเลียน้ำสวาทของเธอเป็นการทำความสะอาดให้
“เสียงอะไรนะ...”คางูเระเงยหน้าขึ้นดูเหนือหัว ตอนนี้เธอกับอินุกำลังนั่งพักอยู่ที่โต๊ะอาหาร
“ช่างเหอ...ว่าแต่ว่า...วันนี้รู้สึกว่าบรรยากาศมัยอบอวลแปลกๆนะว่าไหม”อินุพูดพลางดื่มน้ำ
“ใครจะไปประสาทดีเหมือนหมาอย่างนายเล่า”คางูเระพูดๆเบาๆอย่างไม่สบอารมณ์
“เป็นไง...ชอบไหม”เอริคถามตอนนี้ทั้งคู่นั่งพิงกำแพงใต้หน้าต่างแก้เมื่อย ส่วนโฮตารุก็นั่งกอดแขนของเอริคอย่าแนบแน่น
“อือ...มันก็........”เธอพูดอดยิ้มหลบสายตาของเขาอย่างเขินอาย เอริคยิ้มเล็กอย่างพอใจในฝีมือของตนเอง...แต่ว่า...เขายังไม่ได้รับผลตอบแทนบ้างเลย
“โฮตารุ...ช่วยฉันบ้างหน่อยนะ”เอริคพูดแต่โฮตารุก็ทำหน้าแบบไม่เข้าใจ
“ทำ...ทำยังไงเหรอ...”
“แบบนี้ไง...”เอริคจับมือของโฮตารุให้ไปกำท่อนเนื้อของเขาที่ยังตั้งขึ้นไม่หายเธอจับท่อนเนื้อของเขาอย่างอายๆปนกลับนิดๆ เอริคจับข้อมือของเธอรูดท่อนเนื้อของเขาช้าๆก่อนจะปล่อยข้อมือให้เธอทำให้ซึ่งเธอก็เรียนรู้ได้ไวไม่เลว
“อย่าแค่นั้นซิ...ทำอย่างที่ฉันทำให้หมดเลย ใช้ปากด้วย”เอริคพูดพร้อมกับกดหัวโฮตารุลงไปจนแก้มของเธอโดนกับท่อนเนื้อของเขา เธอมองมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเลียไปตามท่อนเนื้ออย่างกล้าๆกลัวๆแต่ไม่นานเธอก็เริ่มชอบรสชาติของมันและไม่ช้าเธอก็อมมันเข้าไปทั้งท่อนพร้อมกับดูดอมหมายจะชิมรสน้ำของเอริค
“โฮตารุ...พอ...พอก่อน...ไม่งั้น...ฉัน...อึก!”เอริคกัดฟันพร้อมกันที่น้ำของเขาพุ่งใส่ปากของโฮตารุเธอถอนปากออกอย่างตกใจและสำลักน้ำของเอริค
“แค่กๆ...นี่มันอะไรนะ”เธอถามอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับป้ายน้ำออกจากมุมปากแต่ยังไม่ทันทำอะไรเอริคก็ถลันเข้ามาประกบปากกับโฮตารุทันทีแต่เป็นแค่ช่วงสั้นๆก่อนที่เอริคจะเลื่อนลงมาไซ้รคอของโฮตารุก่อนจะ…
ฉึก!
…………………………………………………………………………………………..
“ให้ตายนึกว่าพวกนายขนของยังไม่เสร็จซะที”อินุบ่นเมื่อเห็นเอริคและโฮตารุเดินลงบันไ