Fiction Factory (Open Beta)
  Username:   Password:   
   
   patch 3.00
Home  ช่วยเหลือ  ค้นหา  รายชื่อสมาชิก  กลุ่มผู้ใช้  ข้อมูลส่วนตัว(Profile)  สมัครสมาชิก(Register)
 เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านข้อความส่วนตัว
Welcome
Welcome to Fiction Factory (Open Beta).

You are currently viewing our boards as a guest, which gives you limited access to view most discussions and access our other features. By joining our free community, you will have access to post topics, communicate privately with other members (PM), respond to polls, upload content, and access many other special features. Registration is fast, simple, and absolutely free, so please, join our community today!

[F][18+] L.L.L. House
ไปที่หน้า 1, 2  ถัดไป
 
สร้างหัวข้อใหม่   ตอบ    Fiction Factory (Open Beta) -> Novel
อ่านหัวข้อก่อนหน้า :: อ่านหัวข้อถัดไป  
ผู้ตั้ง ข้อความ
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ


เข้าร่วม: 16 Feb 2008
ตอบ: 156
ที่อยู่: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

ตอบตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:34 pm    เรื่อง: [F][18+] L.L.L. House ตอบโดยอ้างข้อความ

อยากตั้งชื่อกระทู้ว่า บ้านพักสะท้านทรวง เเฮะ....เเต่ใช้ชื่อออริจินอลดีกว่า...

หากใครเคยติดตามผลงานผมสมัยประมูล หรื่องหนึ่งที่ฉวกโฉ่คาวหึ่งที่สุดคงเรืองนี้เเหละ...H ยันเต...lol

สำหรับคนที่ไม่เคยอ่าน......เอาเป็นว่าอ่านคนเดียวเงียบๆเเล้วก็ฟังเพลงสบายๆเคล้าไปด้วยคงจะสนุกมิน้อย

ปล.เเค่"ลงทั้งหมด"ไว้ก่อน...
ปปล.ไม่มีเเผนจะเเต่งต่อเพราะลืมตัวละครไปหมดเเล้ว!? lol
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ


เข้าร่วม: 16 Feb 2008
ตอบ: 156
ที่อยู่: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

ตอบตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:34 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

“อยู่นิ่งๆ...ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!!!”
ว่าไงดีละ...อ้อใช่ผมชื่อเอริค อัลเซ่เป็นชาวอังกฤษครับเรียนอยู่ม.6แต่ยังไม่จบครับ...เอ่อเอาเป็นว่านั่นไม่ใช่เรื่องน่าสนใจหรอกครับ
“อย่าขยับ...อย่าดิ้นซี่แล้วจะสบายเอง”
เอาเป็นว่าผมเป็นเด็กวันรุ่นอายุ19ครับ ยังบริสุทธ์อยู่ครับแต่ว่า...ตอนนี้ไม่แน่แล้ว
“แหม...ใหญ่ไม่ใช่เล่นเลยนะ...อย่างงี้ต้องกินให้หมด”
หวาๆๆๆๆ...คุณคนนี้...ไม่ซิตนนี้มากกว่าเพราะคุณเธอมีเขากับปีกคล้ายๆปีศาจอยู่ด้วยและเธอก็กำลัง...เอ่อ...ค่อยๆใช้ลิ้นเลียท่อนเนื้อของผมอย่างเมามันเสียด้วย
“อ๊ะ...พอ...พอเถอะครับ...มัน...”
ผมกัดฟันอย่างสุดกลั้นแต่การใช้ลิ้นของเธอก็ถือได้ว่าสุดยอด...จะพูดไปแล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกของผมซะด้วยซิ
เอาเป็นว่ากลับไปเมื่อกลางวันของวันนี้ก่อนดีกว่า...ผมรู้ว่าคุณคงไม่อยากพลาดเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิด...ไม่ต้องห่วงผมจะเล่าทีหลัง......ผมสัญญา......

“โว้ยยยยยยยยยยยยยยย...................ร้อนโว้ยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!”ชายหนุ่มผู้นำขบวนร้องตะโกนซะลั่นป่าเหมือนกับถึงเวลาแต่มาไม่ปรกติ...แต่ก็ควบอยู่หรอกเพราะนี่มันกลางป่าซึ่งอากาศร้อนชื้นถึงขีดสุดและอุณหภูมิก็ปาเข้าไป40องศาแล้ว
“หุบปากเถอะเจ...ก็ร้อนกันหมดนั่นแหละ”เด็กหญิงคนหนึ่งพูดสวนมาจากข้างหลังเธอเป็นเด็กสาวชาวญี่ปุ่นจัดได้ว่าน่ารักดี...ถ้าไม่ออกแนวเป็นทอมบอยไปหน่อย...เธอชื่อโซมะคางูเระพวกเราเรียกเธอว่าคางูเระตามแบบญี่ปุ่นจุดเด่นคือริบบิ้นสีฟ้าที่ใช้รัดผม
“ใช่แล้วพี่คางูเระพูดถูก พี่ก็อย่างโวยวายแล้วตั้งหน้าตั้งตานำทางต่อไปเถอะ”เด็กอายุน้อยที่สุดในกลุ่มพูดมาจากหลังคางูเระเป็นเด็กออกแก่นแก้ว...ปากหนักนิดๆแต่เรียกได้ว่าเป็นเด็กน่ารักน่าหยิกมาก…เธอชื่อเบลล่า เอลลี่แต่ใครๆเรียกว่า บอม อาจเป็นเพราะปากที่หลังเหมือนลูกระเบิดก็ได้
“แปปนึงขอฉันดูแผนที่ก่อน”เจหยิบแผนที่ขึ้นมาดูอย่างถี่ถ้วน...อ้อใช่หมอนี่ชื่อเคนนี่ เจเป็นคนใจกล้าบ้าบิ่น...แต่เถียงใครไม่เก่งโดยเฉพาะกับน้องสาวตัวเอง...2คนนี้เป็นพี่น้องคนละพ่อแม่
“เฮ้ย!...เอริค บ้านเองอีกไกลไหมวะ......”เจหันมาถามผมเอริค อัลเซ่...ดูเหมือนผมจะบอกไปแล้วนี่นา เอ่อ...ผมเป็นเบ้แบกของกับเพื่อนสนิทอีกคนครับเธอชื่อฟูจิวาระโนะ โฮตารุไม่ใช่แฟนหรอกครับแค่เพื่อน...ว่าไปแล้วผมเป็นเบ้แบกของอยู่กับเธอแหละครับ...อันที่จริงคงช่วยได้เยอะ.......ถ้าเธอไม่มาหลับกลางทางทำให้ผมต้องแบกเธอไปอีกอย่างเธอเป็นคนออกขี้เซาครับแถมกินจุอีกต่างหาก...แต่ก็แปลกที่เธอยังหุ่นดีได้และยังน่ารักมากด้วยแต่สีหน้าของเธอออกจะตายด้านไปนิดแต่ก็น่ารักอยู่ดี...แต่ความซุ่มซ่ามของธอก็สร้างปัญหาให้ผมอยู่เรื่อยๆเลยแถมการเดินทางวันนี่ยังเดินหลงป่าไปตั้งเยอะเพราะให้เธอนำทางนี่แหละ...เอาเถอะยังไงก็ตามเธอก็น่ารักมากๆ...แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะ
“แล้วทำไมฉันต้องมาแบกของด้วยเล่า...”ผมถาม...ที่เรากำลังจะไปก็คือบ้านพักตากอากาศกลางป่าแถวๆทางเหนือของอังกฤษซึ่งคุณปู่ของผมเป็นเจ้าของและเขาก็ตายไปเมื่อเดือนที่แล้ว...พ่อกับแม่ผมก็บังคับให้ผมมาดูแลบ้านหลังนี้ในช่วงปิดเทอมซะอีก...แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าไปช่วยพ่อหรือแม่ทำงานที่ต่างประเทศละนะ
“เอ้าก็นายบอกจะช่วยแบกของนี่หว่า...เราก็เลยให้นายช่วยไงเอาละไหนดูแผนที่ก่อนนะ”เจพูดโดยไม่สนใจสภาพเจียนตายของผมเลย...ช่างเถอะ...ผมละอยากจะไปให้ถึงๆแล้วเอาภาระบนหลังผมไปนอนบนเตียงซะที
“เอ๊ะ...นั่นหลังคาบ้านรึเปล่า”คางูเระชี้ไปที่หลังคาสีแดงกลางป่าซึ่งดูท่าจะอยู่ไม่ไกล
“หา!!!ถึงแล้วเรอะ......ยะฮู้!!!”ด้วยความยินดีและความตกใจผมเลยใส่เกียร์เต็มพิกัดวิ่งแซงหน้าทุกคนไปโดยลืมตัวไปเลยว่ามีของหนักรวม30กว่ากิโลอยู่เต็มไม้เต็มมือ...และอีก40ที่หลัง
“เชื่อมันเลย...”เจพูดเบาๆอย่างไม่เชื่อสายตา
“แล้วจะรออะไรอีกไปได้แล้ว!”คางูเระพลักหลังให้เจเดินต่อไปอย่างหงุดหงิด
“เฮ้อ...หวังว่าจะมีน้ำให้อาบนะ”บอมพูดเบาๆและก้าวเท้าเดินตามอย่างสบายใจ
...นั่นแหละบ้านหลังใหม่ของพวกเรา...ที่จะเปลี่ยนชีวิตที่เรารู้จักให้กลายเป็นอีกด้านหนึ่งเหมือนกับการ์ตูนบางเรื่อง...

แตว่านะ...ไว้ให้ผมเล่าที่หลังดีกว่าเพราะตอนนี้ต้องเอาสัมภาระลงจากหลังแล้ว...


“อึ้บ...อีก...นิด...เดียว...”
โครม!
“เฮ้อถึงซะที……..”เอริคกระแทกสัมภาระที่อยู่ในมือลงไปกับพื้น...ยกเว้นโฮตารุเขาก็เป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งดังนั้นเขาไม่มีทางจะโยนผู้หญิงลงพื้นหรอก
“เนี่ยนะเหรอบ้านของคุณปู่...”เอริคมองสำรวจบริเวณที่เขานั่งอยู่ซึ่งเป็นลานหน้าประตูย้านซึ่งเป็นบ้านแบบญี่ปุ่น...เขารู้ว่าปู่เป็นคนญี่ปุ่นส่วนคุณยายเป็นคนอังกฤษดังนั้นเขาจึงมีเชื้อสายยุ่นและผู้ดีไปในตัว
“แอล...แอล...แอล.........หมายความว่าไงกันแน่เนี่ย”เขาพูดเมื่อเห็นป้ายชื่อบ้านแขวนเอียงกระเท่เร่อยู่ดูมีมนต์คลัง...(แต่ไม่เกี่ยวกับโลลิค่อนแม้แต่น้อย-คนแต่ง)
“ให้ตาย...ทำไมวันนี้มันร้อนขึ้นเรื่อยๆละเนี่ย.........”เขาพูดพร้อมกับดึงคอเสื้อให้กว้างขึ้นเพื่อให้อากาศถ่ายเท...น่าแปลกตอนเดินอยู่ในป่ามันรู้สึกออกจะอบอ้าวแบบร้อนชื้น...แต่พอมาอยู่ในบริเวณบ้าน...มันกลับร้อนไปคนละแบบ...เหมือนกับความรู้สึกตอน...
“อืมมมม...ร้อนจัง...........”โฮตารุพึมพำละเมอพร้อมกับปาดเหงื่อก่อนจะนอนต่อเอริคเลื่อนตัวไปพิงเสาตรงข้ามกับเธอพลางมองเรือนร่างของเธออย่างไม่วางตา อันที่จริงเขาไม่เคยคิดเกินเลยกับเธอเลยแม้แต่นิดเดียว...แต่คราวนี้มันต่างกัน เหงือของเธอไหลเยิ้มย้อมให้ผิวของเธอส่องกระกายท้าแดดหน้าของเธอแดงจากความร้อนในอากาศ ท่อนเนื้อของเอริคตื่นตัวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ขนกายของเขาลุกชันสภาวะและบรรยากาศทุกอย่างเรียกได้ว่าเป็นใจอย่างน่าประหลาด
เขากัดฟันครุ่นคิด...ตอนนี้ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด...แต่ว่า...โฮตารุเป็นเพื่อนสนิทของเขาและเขาก็ไม่อยากจะเปลี่ยนความสัมพันธ์เป็นอย่างอื่นไปอีกแล้วแต่ว่าเขาก็มักจะบอกว่าเธอน่ารักอยู่เป็นประจำซะอีก…แล้วในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้
“...ขอโทษนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับคลานเข่าไปหาเธอ เขาเอื้อมมือไปลูบแก้มของโฮตารุเบาๆเธอหัวเราะน้อยๆอย่างจักจี้ส่วนอีกมือเขาก็ไม่ปล่อยให้อยู่เฉยตรงเข้าไปลูบเนินเนื้ออย่างระมัดระวังและถะนุนนอมเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเขาซะด้วย
“อะ...อืม............”เธอครางเบาๆแค่เขาเอามือไปสัมพัสแต่เขาก็ไม่สนใจค่อยๆเร่งมือที่ลูบเนินเนื้อให้หนักแน่นยิ่งขึ้นเอริคได้ยินเสียงหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆนั่นก็ยิ่งทำให้อารมณ์ของเขามีมากขึ้นไปอีกเขาซุกหน้าไซร้ต้นคอของเธออย่างหื่นกระหายอย่างที่สุด กลิ่นเหงื่อของเธอช่างน่าเย้ายวนเขาใช้ลิ้นเลียชิมเหงื่อจากอารมณ์ความต้องการของสาวน้อยบริสุทธ์คนนี้แต่เขาก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่าเธอบริสุทธ์จริงรึเปล่า เขาเลื่อนมือแทรกเข้าไปในกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอซึ่งแน่นไปหน่อยจนเขาต้องออกแรงเพิ่มขึ้นแต่มันทำให้เธอดิ้นตัวเล็กน้อย จนเอริคสะดุ้งเขาคิดว่าเธอเกือบจะตื่นแต่เขาก็รู้ว่าไม่ใช่...ที่มือของเขาสัมพัสได้ถึงความชื้นและคราบอุ่นๆที่มือของเขา
เอริคมองดูใบหน้าของโฮตารุ...หน้าของเธอแดงขึ้นจากความสุขที่เขามอบให้เขายิ้มเล็กๆกับความสำเร็จครั้งแรกของเขา เอริคฉะโงกหน้าประกบปาก เธอตัวสั่นเล็กๆเขาถอนปากออกพลางลูบริมฝีปากเธออย่างแผ่วเบาก่อนจะประปากอีกครั้งแต่คราวนี้ลิ้นของเขาเข้าไปผัวพันกันในปากของเธอ ลิ้นของเธอก็ตอบรับเขาอย่างดีซะด้วยแต่นั่นแหละที่ทำให้เขาตกใจจนต้องถอนปากออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะจ้องมองเธอ
“อืม.........”โฮตารุเลียลิ้มฝีปากเอริคมองเธออย่างตกใจที่ทำเธอตื่น
“...คะ...คือ...ผม...ผมไม่......”เอริคูดตะกุกตะกักทำอะไรไม่ถูกเธอมองเขาพลางยิ้มน้อยๆ
“นึกว่า...จะไม่ทำแล้วซะอีก.......”เธอพูดพลางคลานเข้ามาหาเอริคซึ่งเป็นฝ่ายถอยห่างแทน
“อย่าหนีซี่...ฉันนะ...รอเวลาแบบนี้มานานแล้วนะ”โฮตารุพูดด้วยเสียงยั่วยวนแบบที่เอริคไม่เคยได้ยินมาก่อนเขาเขยิบห่างอย่างกล้าๆกลัวๆ
“บอกว่า...อยู่เฉยๆไง”เธอจับขาของเขาพร้อมกับเลื่อนตัวขึ้นคร่อมเขาก่อนจะจับหน้าของเอริคให้อยู่นิ่งๆ
“ฉันนะ...อยากทำ....แบบนี้มา...นานแล้วนะ”เธอพูดสลับกับหายใจหอบกับอารมณ์ที่ครุกกรุ่น
“...โฮตารุ...พอเถอะ.......ไอได้แล้ว”เอริคพูดทำอะไรไม่ถูกแต่เธอก็รีบถอดแว่นพร้อมกับประกบปากอีกรอบแต่คราวนี้รุ่นแรงมากจนเขาเกือบร้องออกมาแต่ในเวลาแค่ชั่วเดียวเขาก็เคลิ้มไปกับรสชาติที่โฮตารุมอบให้
“ยะ...ยะ...หยุดนะ!!!”เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากเหนือหัวพวกเขาเอริคพลักโฮตารุออกมาพลางคลานหนีออกอย่างผวาเล็กๆ
“พวก...พวกเธอมาทำอะไรกันที่หน้าบ้านคนอื่นหา!”ชายคนหนึ่งเงื้อดาบจ่อคอเอริคซึ่งตอนนี้ไม่รู้จะเดาอารมณ์ไหนดีชายคนนี้แต่งตัวแบบนักดาบญี่ปุ่นมีผมสีดำสั้นๆดูมาดเข้ม....แต่เนื่องจากเห็นหนังสดอยู่ตรงหน้าจึงมีสีหน้าเหวอๆเล็กน้อย
“ผะผมปล่าววววคร้าบบบบบ....”เอริคสับสนสุดๆแล้วตอนแรกไอเขาก็พยายามจะลักหลับ....แต่ต่อมากลายเป็นฝ่ายโดนข่มขืน...

นี่แหละ...วันแรกที่ผมได้มาอยู่บ้านหลังนี้......ส่วนเรื่องหลังจากนี้ไว้หลังจากที่ผมเอาคอพ้นจากคมดาบได้ก่อนนะครับ...
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ


เข้าร่วม: 16 Feb 2008
ตอบ: 156
ที่อยู่: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

ตอบตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:34 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

“แล้ว...เรื่องระหว่างที่เรายังมาไม่ถึงมันมีอะไรบ้าง.......”เจพูดปั้นสีหน้าเคร่งขรึมตอนนี้ทุกคนอยู่กกันพร้อมหน้าที่โต๊ะอาหาร...รวมถึงต้นเหตุเอริคและโฮตารุซึ่งเข้าสู่โหมดปรกติแล้ว
“ก็...ก็ตอนแรก...ผม...ผม...กะ...กะจะ....เอ่อ..............”เอริคไม่รู้จะพูดอย่างไรดีเพราะตอนนี้มีแรงกดดันบางอย่างพุ่งมาจากทางด้านของคางูเระ
“ไม่ต้องพูดมาก!!!นายพยายามปลุกปล้ำโฮตารุใช่ไหม!”รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากคางูเระอย่างเต็มที่เล่นเอาเอริคสะดุ้ง
“ไม่...ไม่ใช่ผมนะ...คือ...คือ”
“ไม่ใช่นายน้อยหรอก...แต่เป็นนายหญิงคนนี้ต่างหากที่พยายามปลุกปล้ำผู้นั้นนะ”อินุชี้แจงอย่างใจเย็นแต่กลับทำให้รังสีเบงมาที่เขาแทน
“แล้วไอคุณท่านตัวนี้เป็นใครมิทราบ...”โฮตารุพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ช่วยมีมารยาทบนโต๊ะอาหารได้ไหม...”อินุสวนอย่างไม่สบอามาร์พอๆกันแต่นั้นทำให้ทุกคนถึงกับหน้าซีดเหมือนได้ยินสัญญานเตือนภัยก่อนจะมีการทิ้งระเบิดทุกคนกระโดดไปคนละทิศคนละทาง
“หลบโว้ยบาทาสั่งญาติมาแล้ว!!!”เจตะโกนเตือนเป็นเวลาเดียวกันที่บาทาสั่งญาติพุ่งผ่านโต๊ะเข้าหาหน้ามนของอินุ ท่านี้เคยปราบผู้ชายปากสุนัขและกลุ่มหน้าภาชนะหุงต้มนับสิบเข้าโรงพยาบาลมาแล้ว
เปรี้ยง!!!
“ข้าพเจ้าไม่ชอบผู้ที่ทำกริยาไม่สมเพศ...ช่วยเอาเท้านี่ออกไปจากดาบข้าเดียวนี้”ไม่น่าเชื่อ...บาทาสั่งญาติที่ทำให้เสาไฟฟ้าหักครึ่งกลับถูกกันไว้ด้วยสันดาป
“เป็นไปไม่ได้...”คารูเระพูดอย่างไม่เชื่อ...ลูกเตะที่สามารถจัดการผู้ชายได้ทุกรายกลับถูกรับได้ง่ายๆโดยไม่สะกิดแม้แต่ปลายผมของอินุ
“นี่ๆพอก่อนเถอะ...คนที่ไปทำอะไรเอริคน่ะฉันเอง”โฮตารุซึ่งนั่งนิ่งมานานในที่สุดก็ยอมรับในที่สุด...ถึงแม้ว่าตัวเองจะยังไม่มั่นใจก็ตามที
“ไม่จริง......เธอต้องโดนไอหื่นนี่บังคับใช่ไหมมันใช้มีดรึเปล่า รึยาสลบใช่ไหมหนอยแน่ไม่เคยตายแล้วใช่ม้ายยยย!!!!”คางูเระง้านตีนอีกครั้ง
“ใครเขาจะไป...”เจจะแก้ตัวให้เอริคซึ่งต้อนนี้แทบจะเป็นลมแล้วแต่นั่นเป็นความคิดที่แย่ที่สุด...
ตูม!
………………………… .(สัญญาณชีจรหายชั่วคราว)………………………………..

“....สรุปคือ....ตอนแรกนายจะลักหลับโฮตารุ...แต่ต่อมานายกลับเป็นฝ่ายโดนปลุกปล้ำและสุดท้ายซามูไรคนนี้ก็เข้ามาขวางซินะ...”เจสรุปสั้นๆพลางใช่ทิชชู่ป้ายเลือดกำดำและพยายามเช็ดรอยเท้าออกจากหน้าแถบซ้าย
“ข้าพเจ้าชื่อ ซามูไร อินุยาฮา เป็นผู้ดูแลบ้านของท่านปู่”
“คุณรู้จักคุณปู่ด้วยรึครับ”เอริคลุกพรวดแต่ก็นั่งลงทันที่เมื่อเจอกับสีหน้าของคางูเระที่ยังไม่สู้ดี
“อื้ม...ท่านส่งเสียข้าให้ฝึกดาบและดูแลข้าหลายเรื่อง แล้วท่านก็ได้ให้หน้าที่ในการดูแลบ้านหลังนี้และดูแลท่านให้ดีที่สุดครับ”อินุพูดพร้อมกับยิ้มให้เอริค
“ขอโทษนะค่ะ...ทำไมต้องดูแลเอริคด้วยละ”บอมถามหลังจากนั่งฝังมานาน
“ก็บ้านหลังนี้มีอาถรรพอยู่นะสิ...”อุนิพูดเสียงต่ำๆดูน่ากลัว
“เฮอะๆ...ขำตาย....ไม่มีมุขหลอกเด็กแล้วรึไง”คางูเระเย้ยหยั่นอย่างไม่ใยดีแต่อินุกลับยิ้มแบบแปลกๆก่อนลุกออกจากโต๊ะไปดื้อๆ
“ถ้าอยากรู้ว่าบ้านนี้มีอะไรก็ขอให้ตามมา...”อุนิพูดเบาๆและเดินออกจากห้องไปทันที ทุกคนมองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกพรึบออกจากเก้าอี้และเดินตามไปทันที
“อ้าว...รอฉันด้วย!...”คางูเระตามมาเป็นคนสุดท้าย

......ตอนแรกก็นึกว่าเรื่องสยองขวัญอยู่หรอกครับ...แต่มันเป็นเรื่องที่เพี้ยนที่สุดในชีวิตของผมเลย.........แต่ไว้เล่าที่หลังนะครับ...ผมสัญญา


“บ้านหลังนี้ถูกสร้างสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่2โดยคุณทวดเพื่อนเป็นที่หลบภัยจากฝ่ายสัมพันธ์มิตร โชคดีที่คุณทวดเป็นคนรู้จักกับรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีอังกฤษบ้านหลังนี้จึงไม่โดนทำลายทิ้ง บ้านพักนี้แบ่งออกเป็น7ส่วน ส่วนแรกคือบ้านหลักซึ่งเราใช้ประชุมกันเมื่อซักครู่ มีห้องครัวห้องกินข้าวและห้องเก็บของที่ชั้นสอง ส่วนที่สองคือบ้านพักปีกขวาเป็นของผู้ชายมีสองชั้น12ห้องนอนมีสองชั้น ส่วนที่สามคือบ้านพักปีกซ้ายเป็นของฝ่ายหญิงมี12ห้องสองชั้นเช่นเดียวกันส่วนที่สี่คือส่วนห้องอาบน้ำซึ่งจะเชื่อมกับบ้านพักทั้งสามและแบ่งชายหญิงเช่นกัน ส่วนที่ห้าคือบ่อน้ำร้อนซึ่งมีรั้วกั้นสูง3เมตรอย่างดีป้องกันพวกชอบแอบดู...”
“เยี่ยม...นิยายเรื่องนี้ชักจะเหมือนการ์ตูนบางเรื่องเข้าไปทุกที”เจบ่นลอยๆตอนนี้คณะทัวร์เดินตามอินุชมรอบๆบ้านพักซึ่งเป็นทางเดินไม้ยกระดับอย่างดีเนื้อไม้เรียบเนียน
“นายว่ายังไงนะ...”เอริคทวนอย่างไม่เข้าใจ
“เปล่า...........”เจตอบแค่นั้น
“ส่วนที่หกคือห้องเก็บพวกฟิวส์ไฟฟ้าคัตเอาท์และอื่นๆเช่นระบบประปาระบบจ่ายแก๊สและจิปาถะอื่นๆ...”อินุเงียบและออกเดินต่อไป
“ขอโทษค่ะ...แล้วส่วนที่7ละ”บอมถามจากกลางขบวนเนื่องจากเธอตัวเล็กที่สุดจึงต้องตะโกนเรียก
“ก็นี่แหละส่วนสุดท้ายจะพาไปดู...”อินุพูดพลางยิ้มให้ก่อนจะเดินลงจากทางเดิน
พวกเขาเดินไปทางบ้านพักปีกขวาก่อนจะลงไปที่ลานทรายข้างๆบ้านพักปีกขวาซึ่งตรงนั้นมี...
“นี่มันบ่อน้ำธรรมดาไม่ใช่เหรอครับ”เอริคถามพร้อมกับชะเง้อหน้าลงไปดูในบ่อ
“ใครว่า...ตามเรื่องเล่าของบ้านหลังนี้เขาว่ากันว่าถูกสร้างขึ้นโดยใช้พิธีกรรมทางไสย์เวทต่างๆมากมายเพื่อป้องกันภัยสงครามแต่เนื่องจากนักบวชที่มานั้นมีสองคนและไม่สามารถทำพิธีร่วมกันได้ จึงต้องแยกเป็นสองส่วนโดยสร้างเป็นบ่อน้ำสองบ่อคือบ่อตะวันและบ่อจันทราเพื่อป้องกันอันตรายทั้งกลางวันและกลางคืน...”
“คราวนี้ไอคนแต่งเอามาจากการ์ตูนเรื่องอะไรรึเปล่าละนี่”เจกระซิบเบาๆกับตัวเอง
“แต่ข้อผิดพลาดบางประการเพราะอยู่ดีๆคุณปู่ซึ่งยังเป็นหนุ่มกลัดมันได้ลวนลามนักบวช...เอ่อ...นักบวชหญิงนะทำให้พิธีกรรมเพี้ยนไปนิดและกลายเป็นทำให้มีตัวกาลกินีบางอย่างออกมาจากบ่อทั้งสองนะโดยบ่อจันทราจะมีเรื่องแปลกๆในคือเดือนเพ็ญที่พระจันทร์มีสีแดง...และตอนเช้าตรู่ของอีกวันก็จะออกมาจากบ่อตะวัน...แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าวันไหนจะเป็นวันท่พระจันทร์จะมีสีแดงนะต้องรอลุ้นกันเอาเอง”อินุยิ้มพลางสำรวจปากบ่อในขณะที่คางูเระไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
“พอละเบื่อแล้วขอไปเก็บของก่อน.........”เธอพูดพร้อมกับเดินกลับบ้านพักกลางอย่างไม่สบอารมณ์
“เค้าเป็นอะไรของเค้ากันนา”โฮตารุถามพลางขยี้ตาเป็นสัญญาณว่าใกล้เวลาเข้านอนแล้ว
“เราเก็บของแล้วเลือกห้องนอนดีกว่าไหมครับ”เอริคออกความเห็น
“นั่นซิ...ฉันว่าฉันไปนอนดีกว่าวันนี้จะแย่แล้ว........”เจเห็นด้วย
“พี่คะขอหนูนอนกับพี่ได้ไหมหนูกลัว”บอมขอร้องแต่เจกลับลูบหัวเธออย่างเอ็นดู
“ไม่เป็นไรน่า...ไปนอนกับคางูเระหรือโฮตารุก็ได้ไม่ต้องกลัวหรอกน่า....”
“แต่หนูกลัวเรื่องที่พี่อินุเขาเล่านี่นา”บอมพูดน้ำตาคลอเบ้าตามประสาเด็กขี้กลัว
“เชื่อพี่เถอะ...ถ้าคือนนี้มีอะไรมาคางูเระจะจัดการให้...เธอก็เห็นลูกเตะนั่นแล้วนี่ไม่ต้องกลัวหรอกน่า...”เจพูดปลอบประโลมพร้อมกับอุ้มบอมคี่คออย่างสบายๆ ถึงแม้ว่าเจดูเพินๆแล้วออกจะห้าวๆห่ามๆและปากสุนัข แต่กับน้องสาวแล้วเขาถือเป็นพี่ชายชั้นยอดที่หายากมากๆ
“ไปเถอะนายน้อยผมจะช่วยยกของให้...”
“อ้าวแล้วคุณไม่นอนที่บ้านกลางหรือครับ”
“ไม่ละ...ฉันลืมบอกไป...คืนนี้พระจันทร์จะเป็นสีแดงเพราะฝุ่นจากพายุแถวๆฝั่งยุโรปพัดเข้ามาที่ประเทศนี้นะ...”อินุพูดหน้าเครียด
“เรื่องจริงหรือโกหกเล่นกันแน่...”เอริคมองค้อนอย่างไม่ค่อยเชื่อ
“เชื่อรึไม่เชื่อก็ลองเปิดรายการพยากรณ์อากาศก็แล้วกัน”อินุพูดพลางยิ้มเหยียดๆแล้วเดินเข้าบ้านไป พร้อมกันนั้นเองที่มีลมพัดมาอย่างแรงจนเอริคเกิบล้มคว่ำ
“...ระ...รอผมด้วย!”เอริควิ่งตามไปอย่างตื่นๆ...ดูท่าเรื่องที่อินุพูดทุกเรื่องจะเป็นเรื่องจริงซะแล้ว

...ตอนแรกผมก็ไม่อยากเชื่อหรอก...แต่ว่า...มันก็ดันเป็นจริงซะด้วย...แล้วผมจะเล่าต่อจากตอนแรกที่เล่าไว้เร็วๆนี่แหละครับ...ผมสัญญา
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ


เข้าร่วม: 16 Feb 2008
ตอบ: 156
ที่อยู่: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

ตอบตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:35 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

“หมดไปอีกวันแล้วซินะ..............”เอริคนอนอยู่ในห้องของเขาซึ่งอยู่ชั้นแรกของบ้านพักชาย ซึ่งอินุและเจนอนอยู่คนละห้อง
“.............................”เขาครุ่นคิดถึงวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วแต่มีเรื่องให้คิดเป็นกระตัก ตั้งแต่การเสียชีวิตของปู่ การได้รับมรดกเป็นบ้าน การได้มาอยู่บ้านนี้ บ่อน้ำอาถรรพ์ ลูกเตะของคางูเระ.........................................
“โว้ยยยยยย...ไม่อยากคิดเรื่องนั้นเลยให้ตาย...”พูดไปแล้วเขายังไม่ลืมเรื่องของโฮตารุ...ซึ่งผิดวิสัยทั้งของเขาและของเธอ...
’นี่ตูทำเรื่องแบบนั้นไปได้ยังไง’เขานอนคิดเรื่องที่พยายามจะลักหลับโฮตารุ ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดลามกได้ขนาดนี้
‘แล้วทำไมโฮตารุถึงได้....’เขาครุ่นคิดอีกรอบไม่น่าเชื่อว่าคนเงียบๆอย่างเธอจะร้อนแรงถึงขนาดนี้...แถมยัง....
“โอ๊ย.......สงบสติซิโว้ยเอริค....อย่าไปคิดๆๆๆๆๆ”เขาพึมพำคนเดียวอยู่ในผ้าห่มก่อนที่จะพลอยหลับไป

ครืน!..............ซ่า~~~~~~~!!!
ฝนกระหน่ำบ้านอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแต่เหล่าผู้อาศัยก็ไม่รู้สึกรู้สาถึงพายุฝน...และความมืดที่ปกคลุมอยู่รอบบ้าน
ครืน....เปรี้ยง!!!
ฟ้าผ่าลงไปที่บ่อจันทราอย่างแรงแต่บอก็ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อยแต่นั่นไม่ใช้ประเด็นหลักที่จะพูดเรื่องดินฟ้าอากาศหรอกนะเพราะว่า....
ครืด...ครืด...ครืด...แกร็กๆๆๆๆๆ
“อืมมมมมมม...น้องแน็ตจ๋า~~~~…ครอกกกกกกก”เจนอนละเมอเพ้อพก...บางสิ่งจ้องมองเจอย่างไม่พอใจก่อนจะลากเท้าเข้าไปอีกห้อง
“...ข้านี่...แหละจะ...ปราบแก......เข้ามาเลย....”อินุก็ละเมอเหมือนกันแต่ก็ดีที่ไม่ใช่เรื่องอย่างว่า...แต่บางสิ่งก็ยิ่งหงุดหงิดก่อนจะเดินไปห้องสุดท้าย
เอริคนอนหลับอุตุแบบเงียบเชียบ เขานอนหลับโดยไม่ฝันเพราะเขาเป็นคนมีสมาธิอยู่เสมอ...
“แบบนี้ค่อย...น่าหม่ำหน่อย...”
ฝุบ!
ร่างลึกลับก้าวเข้ามาในห้อง...ซึ่งเป็นผู้หญิงผมยาวสีแดงเดินเข้ามาในชุดคล้ายๆกับยมทูต...และมีปีกค้างคาวขนาดใหญ่ที่หลังอีกด้วยดูแค่แวบเดียวก็ไม่ต้องบอกว่าเธอเป็นปีศาจ
“เปียกไปหมดเลย...แต่ว่าเจ้าหนูนี่คงไม่รู้ตัวนะ”เธอบ่นเบาๆก่อนจะนั่งลงข้างร่างของเอริคก่อนจะ..................................

เอาละคงจะเดาตอนต่อไปได้แล้วนะครับ...แต่ว่าผมจะเล่าวันพรุ่งนี้ก็แล้วกันเพราะถ้าเล่าตอนนี้มันจะขาดตอน...พรุ่งนี้เต็มพิกัดครับ...

ผมสัญญา...(อย่างเพิ่งโมโหครับพรุ่งนี้สนุกแน่)


















“หม่ำละนะ...”ปีศาจสาวเลื่อนตัวคร่อมเขาช้าๆพร้อมกับใช้ปากคาบผ้าห่มของเอริคและดึงลงอย่างแผ่วเบาตอนนี้สายฝนเริ่มซาลงอย่างช้าๆแต่บรรยากาศภายในห้องกลับอบอวลไปด้วยความต้องการจากปีศาจสาว เธอค่อยๆดึงกางเกงของเอริคอย่างช้าๆ
“อืม...ใหญ่เหมือนกันนะ”เธอพูดเบาๆพลางเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหายก่อนจะใช้มือลูบไปที่ท่อนเนื้อของเอริคอย่างแผ่วเบาพลางลูบไล้อย่างมันมือ
“อ...อืม............”เอริคครางเบาๆแต่แม่สาวแรงสูงก็ไม่หยุดมือท่อนเนื้อของเขาเริ่มตื่นตัว เธอยิ้มอย่างสะใจพลางเร่งมือให้เร็วยิ่งขึ้นแต่นั่นทำให้เรื่องยิ่งบานปลายใหญ่
“อะ...เอ๊ย...คะคุณเป็นใคร....อะ....”เขาลุกพรวดขึ้นจากความรู้สึกที่พลุ่งพลานแต่ก็โดนดันกลับลงไปนอนทันที เขาพยายามจะลุกขึ้นอีกรอบแต่ก็โดนร่างของเธอทับไว้ในทันที
“อย่าพูดมากน่า...คนเค้าอุตสาห์ขึ้นมาได้ทั้งที...”
“ขึ้นมา.อะ..”เอริคยังไม่ทันพูดจบก็โดนปากของเธอประกบซะสนิทเอริคตัวสั่นน้อยๆ ร่างของเขาแข็งทื่อแต่ไม่ช้าทั้งตัวก็อ่อนปวกเปียกไปหมดยกเว้นจุดสำคัญที่พองจนเกือบระเบิดเธอถอนปากออกแต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหัวของเขาถึงพยายามยกไปหาริมฝีปากของเธออีกครั้งอย่างลืมตัวแต่...นี่เป็นครั้งแรกของเขาแถมยังเป็นผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ซะอีก...แถมไม่น่าจะใช่คนด้วย เขาจึงพยายามดันตัวออกแต่ก็โดนเท้าของเธอเหยียบไปตรงท้องน้อยอย่างแรงจันเขาขยับไม่ได้
“อยู่นิ่งๆ...ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!”เธอขู่ด้วยเสียงน่ากลัว แต่กลับแฝงไปด้วยเสียงหอบหายใจอย่างกระหาย เธอค่อยๆก้มหัวลงไปเลียปลายหัวของเอริคด้วยความต้องการที่เอ่อล้นเต็มร่องสวาทซึ่งไหลเยิ้มไปตามโคนขา
“อย่าขยับ...อย่าดิ้นซี่แล้วจะดีเอง”เธอพูดเสียอ่อนพร้อมกับอมท่อนเนื้อของเอริคซะจนมิด...ที่เขาดิ้นไปใช่เพราะขัดขืน...แต่เพราะความเสียวที่พุ่งจนถึงขีดสุดที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนจนเขาดิ้นอย่างทรมาณ
“แหมใหญ่ซะจริงนะ...งั้นต้องรีบๆเค้นให้น้ำนมไหลออกมาเร็วๆซะแล้ว...จะกินให้หมด...”เธอพูดพร้อมกับรูดท่อนเนื้อของเอริคจนสุดแล้วเลียส่วนหัวตรงๆ เอริคกัดฟันอย่างทรมาณ นี่เป็นความรู้สึงที่แปลกที่สุดในชีวิตของเขา มันทั้งร้อน อึดอัด เจ็บแปลบๆที่ปลายหัว แต่มันกลับทั้งรู้สึกอบอุ่นสบายๆและความรู้สึกอื่นๆที่เขาไม่เคยประสบมาก่อน
“อะ...พอ...พอเถอะครับ...มัน...อึ...”เขากัดฟันอย่างสุดกลั้นพร้อมกับปลอยน้ำจากความสุขที่เธอบอบให้ใส่ปากเธอเต็มๆมันไหลออกมาจากปากของเธอเล็กน้อยแต่เธอก็ทั้งดูดทั้งเลียจนคราบทั้งหมดอยู่ในคอเธอเรียบร้อยเธอลุกขึ้นพร้อมกับนั่งบนหน้าอกของเขาพร้อมกับเลียริมฝีปากอีกครั้งฉับพลันนั้นเองก็มีปีกสีดำขนาดใหญ่กางออกจากหลังของเธอ...แต่ตอนนี้เอริคไม่สนใจแล้ว ถึงเขาจะเห็นแต่เขาก็ไม่กลับหรือตกใจแม้แต่น้อย...ที่เขาทำได้คือนอนแผ่หลารอให้เธอมอบความสุขให้เขาอีกครั้ง
“ครั้งแรกของเธอซินะ...แต่ว่า...ฉันไม่ให้คืนนี้จบลงง่ายๆแบบนี้หรอกนะ”เธอพูดพร้อมกับถูร่องสวาทของเธอกับหน้าอกของเขาจนน้ำหล่อลื่นของเธอเปรอะเต็มหน้าอกหน้าท้องของเขาซะทั่ว ก่อนจะเลื่อนร่องของเธอมาชนกับปากของเขา
“กินซะอร่อยนา…”เธอพูดพร้อมกับใช้นิ้วสะกิดที่จุดเสียวพลางลูบไปมา เธอครางในลำคอเบาๆเอริคพอรู้ว่าต้องทำยังไงเขาใช้ลิ้นเลียไปตามร่องของเธอช้าๆ
“อ้ะ...อา......ยะอย่าหยุด...นะ”เธอร้องออกมาเบาๆก่อนจะเอามือออกจากร่องแล้วให้ลิ้นของเอริคมอบความสุขให้เธอ เขาเลียไปอย่างไม่รู้เบื่อร่องของเธอมีน้ำไหลออกมาเรื่อยๆรสชาติของมันเค็มแปลกๆแต่ทำให้อารมณ์ของเขากระเจิง เอริคดันลิ้นเข้าไปในร่องเธอสะดุ้งๆเบาๆพร้อมกับกดร่องให้แน่นขึ้นจนเอริคอึดอัดแต่มันก็ทำให้เขายิ่งตื่นเต้น
“อ๊า...เร่งอีก...อะ....อะ....อ๊า!!”เธอร้องดังลั่นน้ำเสียวทะลังเต็มปากของเขาแต่ลิ้นของเขาก็ยังไปหยุดเธอตัวสั่นเล็กๆก่อนจะลงลงไปนอนข้างๆเขาอย่างหมดแรงเอริคเลียริมฝีปากเก็บคราบของเธอจนหมดเขากุมหัวอย่างมึนๆพลางดูร่างที่นอนอยู่ข้างๆเขา
“ต้องขอบคุณอินุแล้วละมั้ง...”เขาพูดเบาๆก่อนตรงเข้าไปพลังปีศาจสาวที่นอนอยู่ให้นอนหงาย เธอหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนหน้าของเธอแดงจากคลื่นอารมณ์ที่เพิ่งผ่านไป กลิ่นเหงื่อของเธอยิ่งกระตุ้นอารมณ์เขาเข้าไปอีก
เอริคโน้มตังลงไปกระกบปากกับเธออีกครั้งพลางใช้ลิ้นเล่นกับเธอแถมเธอยังมีสติพอใจแลกลิ้นกับเขาซะด้วย ทั้งคู่แลกลิ้นกันอยู่นาน เขาเริ่มใช้มือเคล้นคลึงที่หน้าอกของเธอผ่านเสื้อเบาๆแต่แค่นั้นก็ทำให้เธอครางในลำคออย่างทนไม่ไหว เอริคคอ่ยๆถอนปากออกเขามองหน้าของเธอซึ่งตอนนี้หลับตาปี๋ ที่หางตามีน้ำตาเล็กๆจากความเสียวที่จู่โจมเธอเขายิ้มเล็กๆก่อนจะเลื่อนตัวลงไปถอดเสื้อของเธอแต่เสื้อที่เธอกลับไม่มีกระดุมหรือซิปเลย แต่โชคดีที่เป็นผ้าเนื้อบางเขาจึงใช้ฟันฉีกเสื้อเธอซะเลย ไม่ช้าเต้าเต็งตึงของเธอก็ปรากฏตรงหน้าเขา หัวนมของเธอยังเป็นสีชมพูอยู่เลยเขาไม่รอช้ารีบซุกหน้าลงไปทั้งเคล้นทั้งดูดหัวนมของเธอจนครางอย่างทนไม่ไหว
“พะ...พอแล้ว...ชะช่วยเล่นกับร่องฉันหน่อยซิ”เธอของร้องด้วยเสียงสั่นเครือเขาพยักหน้าช้าๆพร้อมกับเลียผ่านหน้าท้องของเธอและลงมาตรงเนินเนื้อของเธอซึ่งมีน้ำเยิ้มออกมากับความต้องการของเธอ
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ


เข้าร่วม: 16 Feb 2008
ตอบ: 156
ที่อยู่: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

ตอบตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:37 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

เอริคไม่ปล่อยให้เสียเวลาเขาใช้ลิ้นเลียผ่านร่องอย่างผิวเผินแต่แค่นั้นก็ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกเสียแล้วเธอครางดังลั่นพร้อมกับจิกหัวของเขากดลงไปกับเนินเนื้ออย่างลืมตัวแต่เขาก็ไม่ใส่ใจแถมยังใช้มือเขี่ยที่ติ่งของเธอพร้อมกันไปด้วย
“อึ...อะ...อ้า!!!”เธอเสร็จไปอีกครั้งอย่างง่ายดายทั้งๆที่นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำเลย เขาเคยได้ยินมาว่าเมื่อผู้หญิงถึงจุดไปแล้วครั้งหนึ่งก็สามารถถึงได้อีกแถมยังเร็วและเสียวกว่าครั้งแรกด้วยตอนนี้เขาก็พิสูจน์ไปได้ครึ่งนึงแล้วว่าเป็นเรื่องจริง...แต่อีกครึ่งหนึ่งเขาก็ต้องลองดูด้วยฝีมือของเขาเอง
“ขะ...ขอโทษนะ...”เอริคขอโทษเบาๆ...ทั้งๆที่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องขอโทษเลยเพราะมันทำให้ทั้งเธอและเขามีความสุขอยู่แล้วเขาค่อยๆถ่างต้นขาเธอให้ร่องของเธอแยกออกช้าๆดูท่าเธอจะไม่มีแรงจะขยับเองแล้ว เอริคเอาท่อนเนื้อไปจ่อกับร่องของเธอพลางเอาหัวถูกับติ่งอย่างเบาแต่แค่นั้นเธอก็ตัวสั่นระริก
“ยะ...อย่าเล่น...ใส่เลย...”เธอพูดอย่างยากลำบากเอริคพยักหน้าก่อนจะโน้มตัวจูบเธอเบาๆพร้อมกับแทรกท่อนเนื้อเข้าไปในร่องสวาท เธอสะดุ้งเฮืกพร้อมกับสวมกอดเขาอย่างแน่นจากความเสียวที่เข้ารุกเร้าอย่างกระทันหันเอริคขยับโยกช้าๆเพราะยังไม่คุ้นเคยกับความเสียวในตอนนี้ข้างในทั้งตอดรัดและอัดแน่นไปด้วยความใคร่และความร้อนจากข้างในร่างของเธอมันทั้งให้ความรู้สึกสบายและยังรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเขาเร่งความเร็วขึ้นพอๆกับความเสียวที่เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
“อา....อะ...เร่ง...เร่งอีก....อ้า…..”เธอครางไม่เป็นภาษาพร้อมกับข่วนหลังเขาเป็นเลือดซิบๆเขากัดฟันอย่างเจ็บปวดแต่นั่นมันทำให้เขาตื่นเต้น เขารู้สึกชอบแบบนี้อย่างบอกไม่ถูกเขาเร่งกระแทกกับร่องของเธออย่างไม่ปราณีจนดังพับๆๆน้ำหล่อลื่นของเธอเปรอะขาและท้องน้อยของเขา ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงจะมีน้ำได้มากขนาดนี้แต่ตอนนี้เอริคก็ใกล้จะเสร็จแล้ว
“ผะ...ผมจะ...ไม่...อึก!”
“...เร่ง...ฉะ...ฉันจะ..อะ..อะ...อ้า!!!”เธอร้องดังลั่นเมืองเอริคฉีดน้ำความใคร่ใส่ร่องของเธอเต็มที่เขาหลับตานอนทับเธออย่างเหนื่อยอ่อนเขาพยายามดันตัวลุกขึ้นแต่ก็โดนกอดรัดเข้าไปแนบกับร่างของเธอ
“พะ...พอก่อนครับผม...”
ฉึก!
เขารู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคออยู่ชั่วแวบนึ่งแต่มันทำให้เขารู้สึกร้อนไปทั้งตัวก่อนจะหมดสติไปในความอ่อนล้า...............

...เสียงนก...ถึงแม้คืนนั้นจะผ่านไปอย่างยาวนานแต่มันก็ต้องมีรุ่งอรุณอยู่เสมอ...
“อืม.............เมื่อคืน...”เขางัวเงียลุกขึ้นนั่งอย่างุนงง...พลางขยี้ตามองไปรอบๆตัว
“อืมมมมมมมมมม............”เสียงครางดังมาจากข้างๆเอริคเขาหันไปดูก็เจอกับผมสีแดงสดอยู่ตรงผ้าห่มเขาลูบต้นคอของตนเอง ... มีคราบเลือดอยู่นิดหน่อยแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
“ขอบใจมากนะ...”เขาพูดเบาๆพร้อมกับโน้มตัวลงไปจะหอมแก้มของเธอตอบแทนที่เธอช่วยเขาไว้เยอะแต่ว่า...
“อย่าเพิ่งเล่นตอนนี้น่า...”เธอหันมามองเขาหรือความจะเรียกว่าเขาหันมามองเขามากกว่า...เพราะเธอมีลักษณะหน้าแบบผู้ชายแต่นั่นยังไม่เท่าเมื่อเขาเปิดผ้าห่มออกและพบกับ...........................
“อะ...อะ....อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เอาละคุณคงพอนึกออก...คืนแห่งความฝันกลายมาเป็นความจริงที่น่าสยดสยอง...อย่างน้อยคืนนั้นเขาก็ยังเป็นผู้หญิง...เอาเป็นว่าผมจะเล่าเรื่องต่อจากนี้ที่หลัง...หลังจากทำใจเรื่องนี้ได้แล้วนะครับ...ผมสัญญา...









“โอเค...เมื่อคืนนี้เวลาประมาณเที่ยงคืนปีศาจสาวจากโลกคู่ขนานเข้ามาหาความสุขกับบ้านนี้โดยลงเอยที่เอริคเพราะพวกเราไม่บริสุทธิ์พอ...แล้วพอตอนเช้าคุณเธอก็กลายเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างนั้นใช่ไหม”เจเริ่มเปิดการประชุมในเช้าวันใหม่อย่างตึงเครียดปนสะใจ เจและอินุตอนนี้ทั้งแค้นทั้งสมน้ำหน้าเอริคไปในทีเดียว...ส่วนคางูเระไม่ต้องพูดถึงชีพจรลงฝ่าเท้าอยากระบายใส่หน้าเอริคจะลงแดงแล้วส่วนบอมและโฮตารุยังไม่ตื่น
“จะว่างั้นก็ไม่ผิดครับ...”
“หนอยยยยยยยเจ้าบ้าหื่นกามนี่...กะจะฟันโฮตารุแล้วยังมาจู๋จี๋กับไอหนุ่มผิดเพศนี่อีกเรอะ!!!”คางูเระกระแทกโต๊ะแต่เอริคก็ไม่พูดอะไรอีก
“ขอโทษฮะ...ผมชื่อเกร็ก สไตล์เนอร์ฮะเป็นคิวบัสครับ”เกร็กแนะนำตัวอย่างอายๆ
“แล้วไอคิวบัสนี่มัน...(เซ็นเซอร์)…อะไรวะ!”คางูเระกระฉากเสียงถามอย่างไม่พอใจ
“เอ่อ...โลกปีศาจที่ผมจากมามีปีศาจหลายๆประเภทครับและที่ผมเป็นคือคิวบัสเป็นปีศาจที่มีสองเพศในช่วงเยาว์วัยแต่เมื่อพ้นอายุก็จะสามารถเลือกเพศที่แน่นอนได้นะครับ”เกร็กอธิบายอย่างรวบรัด
“ถ้าเอาน้ำร้อนราดคงไม่เปลี่ยนกลับเป็นหญิงหรอกนะ”เจกระซิบกับอินุเบาๆอย่างนึกขำ
“แล้วทำไมเมื่อคืนถึงได้เป็นผู้หญิงละวะ”คางูเระถามต่อเพราะยังไม่อยากเชื่อกับเรื่องที่ได้ยิน
“คือเมื่อผมมีอารมณ์หรือได้รับแสงจันทร์ผมก็จะกลับเป็นผู้หญิงนะฮะ...อย่างแบบนี้ไง”เกร็กพูดไม่ทันขาดคำก็ฉุดหน้าของเอริคมาประกบปากอย่างไม่ทันตั้งตัว...โดยที่ยังเป็นชายเต็มตัว
“อุ๊บ!!..........ฉันว่ากำลังจะอ้วกแล้ว......”เจปิดปากอย่างพะอืดพะอมไม่ต่างกับอินุที่หันหน้าหนีส่วนคางูเระถึงกับพงะส่วนเอริคไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เขาอยากจะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยแต่ไม่ช้าร่างของเกร็กก็เปลี่ยนไปหน้าอกเริ่มขยายใบหน้าเริ่มเนียนขาว...และไอนั่นก็หดหายลงไปอย่างรวดเร็วก่อนที่เขา...หรือเธอถอนปากออก
“ไง...ดีกว่าชายเยอะเลย...”เธอพูดพลางลูบหน้าอกอวดคางูเระที่อ้าปากค้าง
“รุนหวัดค่า...อ้าวนั่นใครอะ...”โฮตารุซึ่งงัวเงียอยู่เดินเข้ามาร่วมวง...โชคดีที่เธอไม่เห็นก่อนหน้านั้นซัก7วินาทีไม่งั้นคงได้ตาสว่างแน่
กริ้ง!!!....กริ้ง!!!....
เสียงโทรศัพท์ดังมาจากอีกฝั่งของห้อง
“ฉันรับเอง...ขอเวลาแปป”อินุพูดอย่างเบื่อหน่ายก่อจเดินไปพูดโทรศัพท์
“แล้วเมื่อกี้มีอะไรกันเหรอ...อ้าวหวัดดีค่ะฉันชื่อโฮตารุค่ะ...แล้วคุณชื่ออะไรคะ...”โฮตารุถามอย่างเป็นมิตรแต่นั่นก็ทำให้เกร็กคิดหลายตลบ...แหงละผู้หญิงชื่อเกร็กแปลกตายชัก
“เอ่อ...เรียกฉันว่าเอ่อ......อืม...มิล...มิลลี่!”เธอเกือบจะตอบไม่ได้ซะแล้ว...เอาเป็นว่าถ้าเธอเป็นผู้หญิงจะขอเรียกว่ามิลลี่ก็แล้วกัน(ก็ถ้ามีฉากอย่างนั้นแล้วเรียกเกร็กก็พลอยหมดอารมณ์กันพอดี)
“มิลลี่เหรอ...เหมือนเคยอ่านเจอที่ไหนแต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ...ฉันเป็น....”
“หา!!!...คุณมินต์จะมาที่นีในคืนนี้!!!...โอ้ไม่ครับไม่มีอะไร...ตกลงครับ...ครับ...แค่นี้ครับ”อินุพูดเสร็จพร้อมกับวางหูพร้อมกับหันมาหาพวกเขาด้วยสีหน้าหวาดวิตก
“ทุกคนรีบไปปัดกวาดบ้านด่วน...ทนายผู้ดูแลบ้านนี้กำลังจะมาตรวจสอบบ้านขอร้องละเราต้องรีบแล้ว...”อินุพูดหน้าตื่น
“แล้ว...ทำไมต้องรีบขนาดนั้นละครับ...”เอริคถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็คุณเธอเป็นคนส่งฉันมาอยู่กับท่านปู่...แล้วก็ยังเป็นอดีตแฟนของท่านปู่อีก.....แต่ที่สำคัญคือเธอเป็นคนโมโหร้าย...ขอร้องเถอะเราต้องรีบอย่างที่สุด...เกร็กนาย...เธอไปหลบที่หลังบ้านหรือที่ไหนก็ได้...เจไปปลุกบอมแล้วช่วยกันกวาดบ้าน โฮตารุช่วยฉันถูบ้านโดยด่วนที่สุด...เอริคกับโฮตารุไปขนของที่รกหูรกตาขึ้นไปห้องใต้หลังคาด่วนที่สุดไปกันได้แล้ว!”อินุสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวแม้แต่คางูเระก็ยังถึงกับทำตามอย่างไม่ขัดข้อง...ดูท่าแขกรายนี้จะกุมชะตาของบ้านนี้ไว้ในมือซะแล้ว

...แต่ก่อนอื่นผมต้องย้ายของกับโฮตารุอีกนาน...แต่ว่ามันคงไม่มีแค่นั้นแน่...ผมจะเล่าทีหลัง...ผมสัญญา
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ


เข้าร่วม: 16 Feb 2008
ตอบ: 156
ที่อยู่: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

ตอบตอบเมื่อ: Mon Feb 25, 2008 11:37 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

แล้วการกวาดล้างบ้านก็เริ่มต้น...ทุกคนแยกย้ายกันไปตามคำสั่งของอินุ...ไม่เว้นแม้แต่คางูเระซึ่งยอมทำตาม...อาจเป็นเพราะนี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับมรดกของผมก็ได้เธอถึงได้ยอมทำตาม เจและบอมไปกวาดบ้านซึ่งเป็นงานเบาๆ อินุและคางูเระที่แรงดีจึงไปช่วยกันถูบ้านซึ่งยากพอดูเพราะบ้านกว้างเอาการ...แต่ที่หนักที่สุดคงไม่พ้นเอริคและโฮตารุซึ่งต้องย้ายลังแปลกๆที่อยู่ทั่วทั้งบ้านหลังจากปู่เสียไปห้องใต้หลังคาซึ่งก็รกพอๆกับรังหนู...เพลอๆรังหนูยังมีระเบียบกว่าห้องใต้หลังคาเยอะ...ห้องนี้มีแต่ของเก่าแก่ของปู่และลังปริศนามากมายที่ยังไม่มีคนเปิด...ถ้าตาไม่ฝาดเขาเห็นโต๊ะเขียนหนังสือที่มีลินชักเปิดอ้าและบนโต๊ะมีแต่กระดาษข้อสอบที่ได้ 0 คะแนนอยู่เต็มโต๊ะ...(ชักเริ่มมัวๆแล้วแฮะ)
“ว้าว คุณปู่ของเธอดูท่าจะชอบสะสมของเก่าพวกนี้มาเลยนะ”โฮตารุหยิบโน่นหยิบนี่มาดูโดยลืมช่วยเอริคที่กำลังแบบทีวีขาวดำรุ่นสงครามโลกไปวางหลังกองเศษเหล็กในสภาพเหนื่อยสุดขีด...เพราะเมื่อคืนก็แทบแย่แล้วนี่นา
“ฉัน...ก็...ว่า...หยั่ง...งั้น...”เอริคตอบสลับกับพักหายใจก่อนจะทรุดนั่งใต้หน้าต่างทรงกลมของห้องอย่างเหนื่อยอ่อน
“นี่ๆๆ...ดูซิฉันเจอลูกแก้วแปลกๆด้วยละ...”โฮตารุพูดอย่างตื่นเต้นพลางหยิบลูกแก้วสีส้ม ข้างในมีดาวดวงเล็กๆอยู่สองดวงดูคุ้นตาอย่างประหลาด
“ช่างมันเถอะน่า...ผมขอพักก่อนดีกว่า...”ตอบพลางป้ายเหงื่อออกจากหน้าผาก
“งั้นฉันพักด้วยก็แล้วกันนะ...”โฮตารุนั่งลงข้างๆเอริคซึ่งแอบยิ้มเล็กๆ...เธอมีนิสัยขี้อ้อนแบบเด็กๆดูน่ารักดีเหมือนกัน
ทั้งคู่นั่งพักกันอยู่เกือบห้านาทีแต่อากาศก็กลับเย็นลงบ้างแล้ว เอริคดูเวลาของนาฬิกาข้อมือของเขา ตอนนี้ยังเพิ่งแค่เที่ยงกว่าๆแต่แปลกอากาศกลับไม่ร้อนเลยแม้แต่นิดเดียว
“แปลกจังนะ...ที่นี่...เหมือนกับวันที่เราไปดูหนังครั้งแรกด้วยกันจังเลยนะ”โฮตารุพูดลอยๆพลางกอดแขนของเอริค
“ครั้งแรก...”เขาพูดทวนคำนี้ออกมาเบาๆพลางนึกไปอีกเรื่อง...เรื่องเมื่อคืน...
“จำได้ด้วยเหรอ...ฉันนะจำไม่ได้เลยหลับตั้งแต่ต้นเรื่อง...แต่ว่าวันนั้นมีเราแค่สองคนเองนี่นะเหมือนวันนี้เลย...”เธอพูดมองหน้าเอริคพลางยิ้มให้เขายิ้มตอบเล็กๆแต่ในหัวกลับไปนึกถึงเรื่องเมื่อคืน
“…………........................................”
“เอริค.......ลองทำ...เรื่องอย่างว่าดูไหม…”เอริคหันขวับทันที โฮตารุหลบหน้าเขาแต่ก็ไม่พูดอะไรอีก
“เอ่อ...ทำไมถามแบบนั้น...”เอริคถามกลับอย่างไม่เชื่อหูตนเอง...
“เมื่อคืน...ฉันนอนไม่หลับก็เลยจะมานอนกับเธอ...ก็เลย...................”เธอหยุดพูด ก่อนจะนั่งนิ่งไป แต่เขาสังเกตได้ว่าเธอนั่งกระสับกระส่ายอยู่เงียบๆ
“ไม่ต้องพูดแล้วนะ...”เอริคพูดเบาๆ
“เอ๋...หมายความว่าอะ...อุ้บ!”ยังไม่ทันที่โฮตารุพูดจบเอริคก็รีบถลันเข้าจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัวเธอดิ้นเพราะตกใจเล็กน้อยก่อนจะอ่อนระทวยไปตามระเบียบ ทั้งคู่ค่อยๆลงไปนอนราบกับพื้นพลางพลัดกันถอดเสื้อออกอย่างเร่งรีบจนในที่สุดทั้งคู่ก็เหลืออยู่แค่ชุดวันเกิด...
“เอริค...ฉันไม่เคย......ช่วยสอนหน่อยนะ”เธอพูดลุกขึ้นนั่งเอามือปิดหน้าอกและขาก็หนีบจุดหวงห้ามอย่างแน่นหนาอย่างเขินอายแต่สายตากลับเต็มไปด้วยแรงโหยหาอย่างสุดใจ
“อย่าห่วงเลย...มันจะไปเองแหละไม่ต้องฝืนนะ”เอริคเข้ารุกเขาค่อยๆดึงมือที่ปิดหน้าอกออกเขารวบข้อมือของเธอไว้เหนือหัวเธอขัดขืนเล็กน้อยก็อ่อนระทวยไปทันทีเมื่อลิ้นของเขาไล้เลียรอบยอดอกของเธอ เขาค่อยๆเลียอย่างแผ่วเบาก่อนจะขบหัวนมเบาๆแต่แค่นั้นเธอก็ถึงกับทรุด
“อะ...เอริค...พะพอก่อน...ฉัน”โฮตารุพูดไท่ได้ศัพท์แล้วเขาปล่อยมือเธอก่อนจะโอบเอวเธอไว้อย่างแผ่วเบาแต่ปากของเขาก็ยังคงสร้างความสุขให้เธออย่างไม่หยุดเขาเลื่อนปากลงไปที่หลุมสะดือพลางเลื่อนมือไปที่เขตหวงห้ามซึ่งขายังคงหนีบแน่น เอริคค่อยๆใช้มือแหวกขาออกจากกัน ไม่นานเขาก็พบกับจุดต้องห้ามของโฮตารุซึ่ง เรียกได้ว่างดงามเกินบรรยาย เนินเนื้อนั้นราบเรียบและปิดสนิท ปราศจากขน ดูสะอาดตาเขาปล่อยมือพร้อมกับก้มลงไปมองอย่างพึงพอใจ
“อย่า...อย่ามองนะ....”เธอพูดอย่างเขินอายแต่เขาก็ไม่คิดจะมองอย่างเดียวอยู่แล้วเขาค่อยๆใช้นิ้วลูบไปตามร่องๆช้าๆ โฮตารุกัดฟันหลับตาปี๋ทันทีเขาลูบไล้ผ่านร่องหลายรอบจนน้ำหล่อลื่นค่อยๆไหลออกมาเธอกัดฟันหายใจหอบอย่างสุดกลั้น
“อย่าเกร็งนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับใช้นิ้วจ่อไปที่ร่องของเธอก่อนจะแยงเข้าไปช้าๆเธอสะดุ้งเฮือกดิ้นไปมาอย่างทรมาณจากสิ่งแปลกปลอมที่ค่อยๆเข้าไปในร่างของเธอ


“โอ๊ย...พอ...พอแล้ว...”โฮตารุร้องครวญครางอย่างสุดทน ตอนนี้ข้างในท้องน้อยของเธอมันทั้งเสียวซ่านและเจ็บจากสิ่งที่เริ่มรุกล้ำความบริศุทธ์ของเธอ นิ้วของเอริคค่อยๆเข้าไปจนในที่สุดก็มิดโคนนิ้วไปอยากยากเย็นแต่ก็คงจะคุ้มค่า...เขาเลียลงไปเหนือนิ้วที่คาร่องซึ่งเป็นจุดสำคัญพอดี โฮตารุร่างกระตุกมือของเธอปัดไปทั่วอย่างควบคุมไม่ได้ เขาแทงลิ้นกดตรงจุดเสียวจนเธอครางอย่างทรมาณ เขาเล่นลิ้นไปเรื่อยจนน้ำหล่อลื่นไหลเต็มนิ้วไปหมด
“อย่าเกร็งนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับขยับนิ้วช้าๆ ก่อนจะค่อยๆเร่งเร็วขึ้น โฮตารุร้องครางอย่างสุดกลั้น นิ้วของเขาทำหน้าที่ได้ดีกว่าที่คาดเขากระแทกนิ้วเข้าไปเป็นจังหวะ เช่นเดียวกับเสียงครางและเสียงลมหายใจหันเสียวซ่านของเธอ
“อะ...อ้า...อือ...เอ...เอริค...ฉันไม่....อะอ้า!!!”โฮตารุร้องดังลั่นสะท้อนก้องเอริคถอนนิ้วออกพร้อมกับก้มลงดูดเลียน้ำสวาทของเธอเป็นการทำความสะอาดให้
“เสียงอะไรนะ...”คางูเระเงยหน้าขึ้นดูเหนือหัว ตอนนี้เธอกับอินุกำลังนั่งพักอยู่ที่โต๊ะอาหาร
“ช่างเหอ...ว่าแต่ว่า...วันนี้รู้สึกว่าบรรยากาศมัยอบอวลแปลกๆนะว่าไหม”อินุพูดพลางดื่มน้ำ
“ใครจะไปประสาทดีเหมือนหมาอย่างนายเล่า”คางูเระพูดๆเบาๆอย่างไม่สบอารมณ์
“เป็นไง...ชอบไหม”เอริคถามตอนนี้ทั้งคู่นั่งพิงกำแพงใต้หน้าต่างแก้เมื่อย ส่วนโฮตารุก็นั่งกอดแขนของเอริคอย่าแนบแน่น
“อือ...มันก็........”เธอพูดอดยิ้มหลบสายตาของเขาอย่างเขินอาย เอริคยิ้มเล็กอย่างพอใจในฝีมือของตนเอง...แต่ว่า...เขายังไม่ได้รับผลตอบแทนบ้างเลย
“โฮตารุ...ช่วยฉันบ้างหน่อยนะ”เอริคพูดแต่โฮตารุก็ทำหน้าแบบไม่เข้าใจ
“ทำ...ทำยังไงเหรอ...”
“แบบนี้ไง...”เอริคจับมือของโฮตารุให้ไปกำท่อนเนื้อของเขาที่ยังตั้งขึ้นไม่หายเธอจับท่อนเนื้อของเขาอย่างอายๆปนกลับนิดๆ เอริคจับข้อมือของเธอรูดท่อนเนื้อของเขาช้าๆก่อนจะปล่อยข้อมือให้เธอทำให้ซึ่งเธอก็เรียนรู้ได้ไวไม่เลว
“อย่าแค่นั้นซิ...ทำอย่างที่ฉันทำให้หมดเลย ใช้ปากด้วย”เอริคพูดพร้อมกับกดหัวโฮตารุลงไปจนแก้มของเธอโดนกับท่อนเนื้อของเขา เธอมองมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเลียไปตามท่อนเนื้ออย่างกล้าๆกลัวๆแต่ไม่นานเธอก็เริ่มชอบรสชาติของมันและไม่ช้าเธอก็อมมันเข้าไปทั้งท่อนพร้อมกับดูดอมหมายจะชิมรสน้ำของเอริค
“โฮตารุ...พอ...พอก่อน...ไม่งั้น...ฉัน...อึก!”เอริคกัดฟันพร้อมกันที่น้ำของเขาพุ่งใส่ปากของโฮตารุเธอถอนปากออกอย่างตกใจและสำลักน้ำของเอริค
“แค่กๆ...นี่มันอะไรนะ”เธอถามอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับป้ายน้ำออกจากมุมปากแต่ยังไม่ทันทำอะไรเอริคก็ถลันเข้ามาประกบปากกับโฮตารุทันทีแต่เป็นแค่ช่วงสั้นๆก่อนที่เอริคจะเลื่อนลงมาไซ้รคอของโฮตารุก่อนจะ…
ฉึก!
…………………………………………………………………………………………..
“ให้ตายนึกว่าพวกนายขนของยังไม่เสร็จซะที”อินุบ่นเมื่อเห็นเอริคและโฮตารุเดินลงบันไ