Welcome
Welcome to <strong>Fiction Factory (Open Beta)</strong>.

You are currently viewing our boards as a guest, which gives you limited access to view most discussions and access our other features. By joining our free community, you will have access to post topics, communicate privately with other members (PM), respond to polls, upload content, and access many other special features. Registration is fast, simple, and absolutely free, so please, <a href="/profile.php?mode=register">join our community today</a>!

[F][18+] L.L.L. House

นักแต่งฟิคทั้งหลาย สามารถมาลง fiction ของตัวเองที่นี่
<br>
<font size=2 color=red>*ก่อนลงนิยายขอให้ศึกษากฏกันให้ดีก่อนนะครับ...</font>

Moderators: Crimsonwing, 青 お姉さん, Zinc

[F][18+] L.L.L. House

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:34 pm

อยากตั้งชื่อกระทู้ว่า บ้านพักสะท้านทรวง เเฮะ....เเต่ใช้ชื่อออริจินอลดีกว่า...

หากใครเคยติดตามผลงานผมสมัยประมูล หรื่องหนึ่งที่ฉวกโฉ่คาวหึ่งที่สุดคงเรืองนี้เเหละ...H ยันเต...lol

สำหรับคนที่ไม่เคยอ่าน......เอาเป็นว่าอ่านคนเดียวเงียบๆเเล้วก็ฟังเพลงสบายๆเคล้าไปด้วยคงจะสนุกมิน้อย

ปล.เเค่"ลงทั้งหมด"ไว้ก่อน...
ปปล.ไม่มีเเผนจะเเต่งต่อเพราะลืมตัวละครไปหมดเเล้ว!? lol
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:34 pm

“อยู่นิ่งๆ...ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!!!”
ว่าไงดีละ...อ้อใช่ผมชื่อเอริค อัลเซ่เป็นชาวอังกฤษครับเรียนอยู่ม.6แต่ยังไม่จบครับ...เอ่อเอาเป็นว่านั่นไม่ใช่เรื่องน่าสนใจหรอกครับ
“อย่าขยับ...อย่าดิ้นซี่แล้วจะสบายเอง”
เอาเป็นว่าผมเป็นเด็กวันรุ่นอายุ19ครับ ยังบริสุทธ์อยู่ครับแต่ว่า...ตอนนี้ไม่แน่แล้ว
“แหม...ใหญ่ไม่ใช่เล่นเลยนะ...อย่างงี้ต้องกินให้หมด”
หวาๆๆๆๆ...คุณคนนี้...ไม่ซิตนนี้มากกว่าเพราะคุณเธอมีเขากับปีกคล้ายๆปีศาจอยู่ด้วยและเธอก็กำลัง...เอ่อ...ค่อยๆใช้ลิ้นเลียท่อนเนื้อของผมอย่างเมามันเสียด้วย
“อ๊ะ...พอ...พอเถอะครับ...มัน...”
ผมกัดฟันอย่างสุดกลั้นแต่การใช้ลิ้นของเธอก็ถือได้ว่าสุดยอด...จะพูดไปแล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกของผมซะด้วยซิ
เอาเป็นว่ากลับไปเมื่อกลางวันของวันนี้ก่อนดีกว่า...ผมรู้ว่าคุณคงไม่อยากพลาดเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิด...ไม่ต้องห่วงผมจะเล่าทีหลัง......ผมสัญญา......

“โว้ยยยยยยยยยยยยยยย...................ร้อนโว้ยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!”ชายหนุ่มผู้นำขบวนร้องตะโกนซะลั่นป่าเหมือนกับถึงเวลาแต่มาไม่ปรกติ...แต่ก็ควบอยู่หรอกเพราะนี่มันกลางป่าซึ่งอากาศร้อนชื้นถึงขีดสุดและอุณหภูมิก็ปาเข้าไป40องศาแล้ว
“หุบปากเถอะเจ...ก็ร้อนกันหมดนั่นแหละ”เด็กหญิงคนหนึ่งพูดสวนมาจากข้างหลังเธอเป็นเด็กสาวชาวญี่ปุ่นจัดได้ว่าน่ารักดี...ถ้าไม่ออกแนวเป็นทอมบอยไปหน่อย...เธอชื่อโซมะคางูเระพวกเราเรียกเธอว่าคางูเระตามแบบญี่ปุ่นจุดเด่นคือริบบิ้นสีฟ้าที่ใช้รัดผม
“ใช่แล้วพี่คางูเระพูดถูก พี่ก็อย่างโวยวายแล้วตั้งหน้าตั้งตานำทางต่อไปเถอะ”เด็กอายุน้อยที่สุดในกลุ่มพูดมาจากหลังคางูเระเป็นเด็กออกแก่นแก้ว...ปากหนักนิดๆแต่เรียกได้ว่าเป็นเด็กน่ารักน่าหยิกมาก…เธอชื่อเบลล่า เอลลี่แต่ใครๆเรียกว่า บอม อาจเป็นเพราะปากที่หลังเหมือนลูกระเบิดก็ได้
“แปปนึงขอฉันดูแผนที่ก่อน”เจหยิบแผนที่ขึ้นมาดูอย่างถี่ถ้วน...อ้อใช่หมอนี่ชื่อเคนนี่ เจเป็นคนใจกล้าบ้าบิ่น...แต่เถียงใครไม่เก่งโดยเฉพาะกับน้องสาวตัวเอง...2คนนี้เป็นพี่น้องคนละพ่อแม่
“เฮ้ย!...เอริค บ้านเองอีกไกลไหมวะ......”เจหันมาถามผมเอริค อัลเซ่...ดูเหมือนผมจะบอกไปแล้วนี่นา เอ่อ...ผมเป็นเบ้แบกของกับเพื่อนสนิทอีกคนครับเธอชื่อฟูจิวาระโนะ โฮตารุไม่ใช่แฟนหรอกครับแค่เพื่อน...ว่าไปแล้วผมเป็นเบ้แบกของอยู่กับเธอแหละครับ...อันที่จริงคงช่วยได้เยอะ.......ถ้าเธอไม่มาหลับกลางทางทำให้ผมต้องแบกเธอไปอีกอย่างเธอเป็นคนออกขี้เซาครับแถมกินจุอีกต่างหาก...แต่ก็แปลกที่เธอยังหุ่นดีได้และยังน่ารักมากด้วยแต่สีหน้าของเธอออกจะตายด้านไปนิดแต่ก็น่ารักอยู่ดี...แต่ความซุ่มซ่ามของธอก็สร้างปัญหาให้ผมอยู่เรื่อยๆเลยแถมการเดินทางวันนี่ยังเดินหลงป่าไปตั้งเยอะเพราะให้เธอนำทางนี่แหละ...เอาเถอะยังไงก็ตามเธอก็น่ารักมากๆ...แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะ
“แล้วทำไมฉันต้องมาแบกของด้วยเล่า...”ผมถาม...ที่เรากำลังจะไปก็คือบ้านพักตากอากาศกลางป่าแถวๆทางเหนือของอังกฤษซึ่งคุณปู่ของผมเป็นเจ้าของและเขาก็ตายไปเมื่อเดือนที่แล้ว...พ่อกับแม่ผมก็บังคับให้ผมมาดูแลบ้านหลังนี้ในช่วงปิดเทอมซะอีก...แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าไปช่วยพ่อหรือแม่ทำงานที่ต่างประเทศละนะ
“เอ้าก็นายบอกจะช่วยแบกของนี่หว่า...เราก็เลยให้นายช่วยไงเอาละไหนดูแผนที่ก่อนนะ”เจพูดโดยไม่สนใจสภาพเจียนตายของผมเลย...ช่างเถอะ...ผมละอยากจะไปให้ถึงๆแล้วเอาภาระบนหลังผมไปนอนบนเตียงซะที
“เอ๊ะ...นั่นหลังคาบ้านรึเปล่า”คางูเระชี้ไปที่หลังคาสีแดงกลางป่าซึ่งดูท่าจะอยู่ไม่ไกล
“หา!!!ถึงแล้วเรอะ......ยะฮู้!!!”ด้วยความยินดีและความตกใจผมเลยใส่เกียร์เต็มพิกัดวิ่งแซงหน้าทุกคนไปโดยลืมตัวไปเลยว่ามีของหนักรวม30กว่ากิโลอยู่เต็มไม้เต็มมือ...และอีก40ที่หลัง
“เชื่อมันเลย...”เจพูดเบาๆอย่างไม่เชื่อสายตา
“แล้วจะรออะไรอีกไปได้แล้ว!”คางูเระพลักหลังให้เจเดินต่อไปอย่างหงุดหงิด
“เฮ้อ...หวังว่าจะมีน้ำให้อาบนะ”บอมพูดเบาๆและก้าวเท้าเดินตามอย่างสบายใจ
...นั่นแหละบ้านหลังใหม่ของพวกเรา...ที่จะเปลี่ยนชีวิตที่เรารู้จักให้กลายเป็นอีกด้านหนึ่งเหมือนกับการ์ตูนบางเรื่อง...

แตว่านะ...ไว้ให้ผมเล่าที่หลังดีกว่าเพราะตอนนี้ต้องเอาสัมภาระลงจากหลังแล้ว...


“อึ้บ...อีก...นิด...เดียว...”
โครม!
“เฮ้อถึงซะที……..”เอริคกระแทกสัมภาระที่อยู่ในมือลงไปกับพื้น...ยกเว้นโฮตารุเขาก็เป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งดังนั้นเขาไม่มีทางจะโยนผู้หญิงลงพื้นหรอก
“เนี่ยนะเหรอบ้านของคุณปู่...”เอริคมองสำรวจบริเวณที่เขานั่งอยู่ซึ่งเป็นลานหน้าประตูย้านซึ่งเป็นบ้านแบบญี่ปุ่น...เขารู้ว่าปู่เป็นคนญี่ปุ่นส่วนคุณยายเป็นคนอังกฤษดังนั้นเขาจึงมีเชื้อสายยุ่นและผู้ดีไปในตัว
“แอล...แอล...แอล.........หมายความว่าไงกันแน่เนี่ย”เขาพูดเมื่อเห็นป้ายชื่อบ้านแขวนเอียงกระเท่เร่อยู่ดูมีมนต์คลัง...(แต่ไม่เกี่ยวกับโลลิค่อนแม้แต่น้อย-คนแต่ง)
“ให้ตาย...ทำไมวันนี้มันร้อนขึ้นเรื่อยๆละเนี่ย.........”เขาพูดพร้อมกับดึงคอเสื้อให้กว้างขึ้นเพื่อให้อากาศถ่ายเท...น่าแปลกตอนเดินอยู่ในป่ามันรู้สึกออกจะอบอ้าวแบบร้อนชื้น...แต่พอมาอยู่ในบริเวณบ้าน...มันกลับร้อนไปคนละแบบ...เหมือนกับความรู้สึกตอน...
“อืมมมม...ร้อนจัง...........”โฮตารุพึมพำละเมอพร้อมกับปาดเหงื่อก่อนจะนอนต่อเอริคเลื่อนตัวไปพิงเสาตรงข้ามกับเธอพลางมองเรือนร่างของเธออย่างไม่วางตา อันที่จริงเขาไม่เคยคิดเกินเลยกับเธอเลยแม้แต่นิดเดียว...แต่คราวนี้มันต่างกัน เหงือของเธอไหลเยิ้มย้อมให้ผิวของเธอส่องกระกายท้าแดดหน้าของเธอแดงจากความร้อนในอากาศ ท่อนเนื้อของเอริคตื่นตัวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ขนกายของเขาลุกชันสภาวะและบรรยากาศทุกอย่างเรียกได้ว่าเป็นใจอย่างน่าประหลาด
เขากัดฟันครุ่นคิด...ตอนนี้ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด...แต่ว่า...โฮตารุเป็นเพื่อนสนิทของเขาและเขาก็ไม่อยากจะเปลี่ยนความสัมพันธ์เป็นอย่างอื่นไปอีกแล้วแต่ว่าเขาก็มักจะบอกว่าเธอน่ารักอยู่เป็นประจำซะอีก…แล้วในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้
“...ขอโทษนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับคลานเข่าไปหาเธอ เขาเอื้อมมือไปลูบแก้มของโฮตารุเบาๆเธอหัวเราะน้อยๆอย่างจักจี้ส่วนอีกมือเขาก็ไม่ปล่อยให้อยู่เฉยตรงเข้าไปลูบเนินเนื้ออย่างระมัดระวังและถะนุนนอมเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเขาซะด้วย
“อะ...อืม............”เธอครางเบาๆแค่เขาเอามือไปสัมพัสแต่เขาก็ไม่สนใจค่อยๆเร่งมือที่ลูบเนินเนื้อให้หนักแน่นยิ่งขึ้นเอริคได้ยินเสียงหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆนั่นก็ยิ่งทำให้อารมณ์ของเขามีมากขึ้นไปอีกเขาซุกหน้าไซร้ต้นคอของเธออย่างหื่นกระหายอย่างที่สุด กลิ่นเหงื่อของเธอช่างน่าเย้ายวนเขาใช้ลิ้นเลียชิมเหงื่อจากอารมณ์ความต้องการของสาวน้อยบริสุทธ์คนนี้แต่เขาก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่าเธอบริสุทธ์จริงรึเปล่า เขาเลื่อนมือแทรกเข้าไปในกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอซึ่งแน่นไปหน่อยจนเขาต้องออกแรงเพิ่มขึ้นแต่มันทำให้เธอดิ้นตัวเล็กน้อย จนเอริคสะดุ้งเขาคิดว่าเธอเกือบจะตื่นแต่เขาก็รู้ว่าไม่ใช่...ที่มือของเขาสัมพัสได้ถึงความชื้นและคราบอุ่นๆที่มือของเขา
เอริคมองดูใบหน้าของโฮตารุ...หน้าของเธอแดงขึ้นจากความสุขที่เขามอบให้เขายิ้มเล็กๆกับความสำเร็จครั้งแรกของเขา เอริคฉะโงกหน้าประกบปาก เธอตัวสั่นเล็กๆเขาถอนปากออกพลางลูบริมฝีปากเธออย่างแผ่วเบาก่อนจะประปากอีกครั้งแต่คราวนี้ลิ้นของเขาเข้าไปผัวพันกันในปากของเธอ ลิ้นของเธอก็ตอบรับเขาอย่างดีซะด้วยแต่นั่นแหละที่ทำให้เขาตกใจจนต้องถอนปากออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะจ้องมองเธอ
“อืม.........”โฮตารุเลียลิ้มฝีปากเอริคมองเธออย่างตกใจที่ทำเธอตื่น
“...คะ...คือ...ผม...ผมไม่......”เอริคูดตะกุกตะกักทำอะไรไม่ถูกเธอมองเขาพลางยิ้มน้อยๆ
“นึกว่า...จะไม่ทำแล้วซะอีก.......”เธอพูดพลางคลานเข้ามาหาเอริคซึ่งเป็นฝ่ายถอยห่างแทน
“อย่าหนีซี่...ฉันนะ...รอเวลาแบบนี้มานานแล้วนะ”โฮตารุพูดด้วยเสียงยั่วยวนแบบที่เอริคไม่เคยได้ยินมาก่อนเขาเขยิบห่างอย่างกล้าๆกลัวๆ
“บอกว่า...อยู่เฉยๆไง”เธอจับขาของเขาพร้อมกับเลื่อนตัวขึ้นคร่อมเขาก่อนจะจับหน้าของเอริคให้อยู่นิ่งๆ
“ฉันนะ...อยากทำ....แบบนี้มา...นานแล้วนะ”เธอพูดสลับกับหายใจหอบกับอารมณ์ที่ครุกกรุ่น
“...โฮตารุ...พอเถอะ.......ไอได้แล้ว”เอริคพูดทำอะไรไม่ถูกแต่เธอก็รีบถอดแว่นพร้อมกับประกบปากอีกรอบแต่คราวนี้รุ่นแรงมากจนเขาเกือบร้องออกมาแต่ในเวลาแค่ชั่วเดียวเขาก็เคลิ้มไปกับรสชาติที่โฮตารุมอบให้
“ยะ...ยะ...หยุดนะ!!!”เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากเหนือหัวพวกเขาเอริคพลักโฮตารุออกมาพลางคลานหนีออกอย่างผวาเล็กๆ
“พวก...พวกเธอมาทำอะไรกันที่หน้าบ้านคนอื่นหา!”ชายคนหนึ่งเงื้อดาบจ่อคอเอริคซึ่งตอนนี้ไม่รู้จะเดาอารมณ์ไหนดีชายคนนี้แต่งตัวแบบนักดาบญี่ปุ่นมีผมสีดำสั้นๆดูมาดเข้ม....แต่เนื่องจากเห็นหนังสดอยู่ตรงหน้าจึงมีสีหน้าเหวอๆเล็กน้อย
“ผะผมปล่าววววคร้าบบบบบ....”เอริคสับสนสุดๆแล้วตอนแรกไอเขาก็พยายามจะลักหลับ....แต่ต่อมากลายเป็นฝ่ายโดนข่มขืน...

นี่แหละ...วันแรกที่ผมได้มาอยู่บ้านหลังนี้......ส่วนเรื่องหลังจากนี้ไว้หลังจากที่ผมเอาคอพ้นจากคมดาบได้ก่อนนะครับ...
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:34 pm

“แล้ว...เรื่องระหว่างที่เรายังมาไม่ถึงมันมีอะไรบ้าง.......”เจพูดปั้นสีหน้าเคร่งขรึมตอนนี้ทุกคนอยู่กกันพร้อมหน้าที่โต๊ะอาหาร...รวมถึงต้นเหตุเอริคและโฮตารุซึ่งเข้าสู่โหมดปรกติแล้ว
“ก็...ก็ตอนแรก...ผม...ผม...กะ...กะจะ....เอ่อ..............”เอริคไม่รู้จะพูดอย่างไรดีเพราะตอนนี้มีแรงกดดันบางอย่างพุ่งมาจากทางด้านของคางูเระ
“ไม่ต้องพูดมาก!!!นายพยายามปลุกปล้ำโฮตารุใช่ไหม!”รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากคางูเระอย่างเต็มที่เล่นเอาเอริคสะดุ้ง
“ไม่...ไม่ใช่ผมนะ...คือ...คือ”
“ไม่ใช่นายน้อยหรอก...แต่เป็นนายหญิงคนนี้ต่างหากที่พยายามปลุกปล้ำผู้นั้นนะ”อินุชี้แจงอย่างใจเย็นแต่กลับทำให้รังสีเบงมาที่เขาแทน
“แล้วไอคุณท่านตัวนี้เป็นใครมิทราบ...”โฮตารุพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ช่วยมีมารยาทบนโต๊ะอาหารได้ไหม...”อินุสวนอย่างไม่สบอามาร์พอๆกันแต่นั้นทำให้ทุกคนถึงกับหน้าซีดเหมือนได้ยินสัญญานเตือนภัยก่อนจะมีการทิ้งระเบิดทุกคนกระโดดไปคนละทิศคนละทาง
“หลบโว้ยบาทาสั่งญาติมาแล้ว!!!”เจตะโกนเตือนเป็นเวลาเดียวกันที่บาทาสั่งญาติพุ่งผ่านโต๊ะเข้าหาหน้ามนของอินุ ท่านี้เคยปราบผู้ชายปากสุนัขและกลุ่มหน้าภาชนะหุงต้มนับสิบเข้าโรงพยาบาลมาแล้ว
เปรี้ยง!!!
“ข้าพเจ้าไม่ชอบผู้ที่ทำกริยาไม่สมเพศ...ช่วยเอาเท้านี่ออกไปจากดาบข้าเดียวนี้”ไม่น่าเชื่อ...บาทาสั่งญาติที่ทำให้เสาไฟฟ้าหักครึ่งกลับถูกกันไว้ด้วยสันดาป
“เป็นไปไม่ได้...”คารูเระพูดอย่างไม่เชื่อ...ลูกเตะที่สามารถจัดการผู้ชายได้ทุกรายกลับถูกรับได้ง่ายๆโดยไม่สะกิดแม้แต่ปลายผมของอินุ
“นี่ๆพอก่อนเถอะ...คนที่ไปทำอะไรเอริคน่ะฉันเอง”โฮตารุซึ่งนั่งนิ่งมานานในที่สุดก็ยอมรับในที่สุด...ถึงแม้ว่าตัวเองจะยังไม่มั่นใจก็ตามที
“ไม่จริง......เธอต้องโดนไอหื่นนี่บังคับใช่ไหมมันใช้มีดรึเปล่า รึยาสลบใช่ไหมหนอยแน่ไม่เคยตายแล้วใช่ม้ายยยย!!!!”คางูเระง้านตีนอีกครั้ง
“ใครเขาจะไป...”เจจะแก้ตัวให้เอริคซึ่งต้อนนี้แทบจะเป็นลมแล้วแต่นั่นเป็นความคิดที่แย่ที่สุด...
ตูม!
………………………… .(สัญญาณชีจรหายชั่วคราว)………………………………..

“....สรุปคือ....ตอนแรกนายจะลักหลับโฮตารุ...แต่ต่อมานายกลับเป็นฝ่ายโดนปลุกปล้ำและสุดท้ายซามูไรคนนี้ก็เข้ามาขวางซินะ...”เจสรุปสั้นๆพลางใช่ทิชชู่ป้ายเลือดกำดำและพยายามเช็ดรอยเท้าออกจากหน้าแถบซ้าย
“ข้าพเจ้าชื่อ ซามูไร อินุยาฮา เป็นผู้ดูแลบ้านของท่านปู่”
“คุณรู้จักคุณปู่ด้วยรึครับ”เอริคลุกพรวดแต่ก็นั่งลงทันที่เมื่อเจอกับสีหน้าของคางูเระที่ยังไม่สู้ดี
“อื้ม...ท่านส่งเสียข้าให้ฝึกดาบและดูแลข้าหลายเรื่อง แล้วท่านก็ได้ให้หน้าที่ในการดูแลบ้านหลังนี้และดูแลท่านให้ดีที่สุดครับ”อินุพูดพร้อมกับยิ้มให้เอริค
“ขอโทษนะค่ะ...ทำไมต้องดูแลเอริคด้วยละ”บอมถามหลังจากนั่งฝังมานาน
“ก็บ้านหลังนี้มีอาถรรพอยู่นะสิ...”อุนิพูดเสียงต่ำๆดูน่ากลัว
“เฮอะๆ...ขำตาย....ไม่มีมุขหลอกเด็กแล้วรึไง”คางูเระเย้ยหยั่นอย่างไม่ใยดีแต่อินุกลับยิ้มแบบแปลกๆก่อนลุกออกจากโต๊ะไปดื้อๆ
“ถ้าอยากรู้ว่าบ้านนี้มีอะไรก็ขอให้ตามมา...”อุนิพูดเบาๆและเดินออกจากห้องไปทันที ทุกคนมองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกพรึบออกจากเก้าอี้และเดินตามไปทันที
“อ้าว...รอฉันด้วย!...”คางูเระตามมาเป็นคนสุดท้าย

......ตอนแรกก็นึกว่าเรื่องสยองขวัญอยู่หรอกครับ...แต่มันเป็นเรื่องที่เพี้ยนที่สุดในชีวิตของผมเลย.........แต่ไว้เล่าที่หลังนะครับ...ผมสัญญา


“บ้านหลังนี้ถูกสร้างสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่2โดยคุณทวดเพื่อนเป็นที่หลบภัยจากฝ่ายสัมพันธ์มิตร โชคดีที่คุณทวดเป็นคนรู้จักกับรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีอังกฤษบ้านหลังนี้จึงไม่โดนทำลายทิ้ง บ้านพักนี้แบ่งออกเป็น7ส่วน ส่วนแรกคือบ้านหลักซึ่งเราใช้ประชุมกันเมื่อซักครู่ มีห้องครัวห้องกินข้าวและห้องเก็บของที่ชั้นสอง ส่วนที่สองคือบ้านพักปีกขวาเป็นของผู้ชายมีสองชั้น12ห้องนอนมีสองชั้น ส่วนที่สามคือบ้านพักปีกซ้ายเป็นของฝ่ายหญิงมี12ห้องสองชั้นเช่นเดียวกันส่วนที่สี่คือส่วนห้องอาบน้ำซึ่งจะเชื่อมกับบ้านพักทั้งสามและแบ่งชายหญิงเช่นกัน ส่วนที่ห้าคือบ่อน้ำร้อนซึ่งมีรั้วกั้นสูง3เมตรอย่างดีป้องกันพวกชอบแอบดู...”
“เยี่ยม...นิยายเรื่องนี้ชักจะเหมือนการ์ตูนบางเรื่องเข้าไปทุกที”เจบ่นลอยๆตอนนี้คณะทัวร์เดินตามอินุชมรอบๆบ้านพักซึ่งเป็นทางเดินไม้ยกระดับอย่างดีเนื้อไม้เรียบเนียน
“นายว่ายังไงนะ...”เอริคทวนอย่างไม่เข้าใจ
“เปล่า...........”เจตอบแค่นั้น
“ส่วนที่หกคือห้องเก็บพวกฟิวส์ไฟฟ้าคัตเอาท์และอื่นๆเช่นระบบประปาระบบจ่ายแก๊สและจิปาถะอื่นๆ...”อินุเงียบและออกเดินต่อไป
“ขอโทษค่ะ...แล้วส่วนที่7ละ”บอมถามจากกลางขบวนเนื่องจากเธอตัวเล็กที่สุดจึงต้องตะโกนเรียก
“ก็นี่แหละส่วนสุดท้ายจะพาไปดู...”อินุพูดพลางยิ้มให้ก่อนจะเดินลงจากทางเดิน
พวกเขาเดินไปทางบ้านพักปีกขวาก่อนจะลงไปที่ลานทรายข้างๆบ้านพักปีกขวาซึ่งตรงนั้นมี...
“นี่มันบ่อน้ำธรรมดาไม่ใช่เหรอครับ”เอริคถามพร้อมกับชะเง้อหน้าลงไปดูในบ่อ
“ใครว่า...ตามเรื่องเล่าของบ้านหลังนี้เขาว่ากันว่าถูกสร้างขึ้นโดยใช้พิธีกรรมทางไสย์เวทต่างๆมากมายเพื่อป้องกันภัยสงครามแต่เนื่องจากนักบวชที่มานั้นมีสองคนและไม่สามารถทำพิธีร่วมกันได้ จึงต้องแยกเป็นสองส่วนโดยสร้างเป็นบ่อน้ำสองบ่อคือบ่อตะวันและบ่อจันทราเพื่อป้องกันอันตรายทั้งกลางวันและกลางคืน...”
“คราวนี้ไอคนแต่งเอามาจากการ์ตูนเรื่องอะไรรึเปล่าละนี่”เจกระซิบเบาๆกับตัวเอง
“แต่ข้อผิดพลาดบางประการเพราะอยู่ดีๆคุณปู่ซึ่งยังเป็นหนุ่มกลัดมันได้ลวนลามนักบวช...เอ่อ...นักบวชหญิงนะทำให้พิธีกรรมเพี้ยนไปนิดและกลายเป็นทำให้มีตัวกาลกินีบางอย่างออกมาจากบ่อทั้งสองนะโดยบ่อจันทราจะมีเรื่องแปลกๆในคือเดือนเพ็ญที่พระจันทร์มีสีแดง...และตอนเช้าตรู่ของอีกวันก็จะออกมาจากบ่อตะวัน...แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าวันไหนจะเป็นวันท่พระจันทร์จะมีสีแดงนะต้องรอลุ้นกันเอาเอง”อินุยิ้มพลางสำรวจปากบ่อในขณะที่คางูเระไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
“พอละเบื่อแล้วขอไปเก็บของก่อน.........”เธอพูดพร้อมกับเดินกลับบ้านพักกลางอย่างไม่สบอารมณ์
“เค้าเป็นอะไรของเค้ากันนา”โฮตารุถามพลางขยี้ตาเป็นสัญญาณว่าใกล้เวลาเข้านอนแล้ว
“เราเก็บของแล้วเลือกห้องนอนดีกว่าไหมครับ”เอริคออกความเห็น
“นั่นซิ...ฉันว่าฉันไปนอนดีกว่าวันนี้จะแย่แล้ว........”เจเห็นด้วย
“พี่คะขอหนูนอนกับพี่ได้ไหมหนูกลัว”บอมขอร้องแต่เจกลับลูบหัวเธออย่างเอ็นดู
“ไม่เป็นไรน่า...ไปนอนกับคางูเระหรือโฮตารุก็ได้ไม่ต้องกลัวหรอกน่า....”
“แต่หนูกลัวเรื่องที่พี่อินุเขาเล่านี่นา”บอมพูดน้ำตาคลอเบ้าตามประสาเด็กขี้กลัว
“เชื่อพี่เถอะ...ถ้าคือนนี้มีอะไรมาคางูเระจะจัดการให้...เธอก็เห็นลูกเตะนั่นแล้วนี่ไม่ต้องกลัวหรอกน่า...”เจพูดปลอบประโลมพร้อมกับอุ้มบอมคี่คออย่างสบายๆ ถึงแม้ว่าเจดูเพินๆแล้วออกจะห้าวๆห่ามๆและปากสุนัข แต่กับน้องสาวแล้วเขาถือเป็นพี่ชายชั้นยอดที่หายากมากๆ
“ไปเถอะนายน้อยผมจะช่วยยกของให้...”
“อ้าวแล้วคุณไม่นอนที่บ้านกลางหรือครับ”
“ไม่ละ...ฉันลืมบอกไป...คืนนี้พระจันทร์จะเป็นสีแดงเพราะฝุ่นจากพายุแถวๆฝั่งยุโรปพัดเข้ามาที่ประเทศนี้นะ...”อินุพูดหน้าเครียด
“เรื่องจริงหรือโกหกเล่นกันแน่...”เอริคมองค้อนอย่างไม่ค่อยเชื่อ
“เชื่อรึไม่เชื่อก็ลองเปิดรายการพยากรณ์อากาศก็แล้วกัน”อินุพูดพลางยิ้มเหยียดๆแล้วเดินเข้าบ้านไป พร้อมกันนั้นเองที่มีลมพัดมาอย่างแรงจนเอริคเกิบล้มคว่ำ
“...ระ...รอผมด้วย!”เอริควิ่งตามไปอย่างตื่นๆ...ดูท่าเรื่องที่อินุพูดทุกเรื่องจะเป็นเรื่องจริงซะแล้ว

...ตอนแรกผมก็ไม่อยากเชื่อหรอก...แต่ว่า...มันก็ดันเป็นจริงซะด้วย...แล้วผมจะเล่าต่อจากตอนแรกที่เล่าไว้เร็วๆนี่แหละครับ...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:35 pm

“หมดไปอีกวันแล้วซินะ..............”เอริคนอนอยู่ในห้องของเขาซึ่งอยู่ชั้นแรกของบ้านพักชาย ซึ่งอินุและเจนอนอยู่คนละห้อง
“.............................”เขาครุ่นคิดถึงวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วแต่มีเรื่องให้คิดเป็นกระตัก ตั้งแต่การเสียชีวิตของปู่ การได้รับมรดกเป็นบ้าน การได้มาอยู่บ้านนี้ บ่อน้ำอาถรรพ์ ลูกเตะของคางูเระ.........................................
“โว้ยยยยยย...ไม่อยากคิดเรื่องนั้นเลยให้ตาย...”พูดไปแล้วเขายังไม่ลืมเรื่องของโฮตารุ...ซึ่งผิดวิสัยทั้งของเขาและของเธอ...
’นี่ตูทำเรื่องแบบนั้นไปได้ยังไง’เขานอนคิดเรื่องที่พยายามจะลักหลับโฮตารุ ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดลามกได้ขนาดนี้
‘แล้วทำไมโฮตารุถึงได้....’เขาครุ่นคิดอีกรอบไม่น่าเชื่อว่าคนเงียบๆอย่างเธอจะร้อนแรงถึงขนาดนี้...แถมยัง....
“โอ๊ย.......สงบสติซิโว้ยเอริค....อย่าไปคิดๆๆๆๆๆ”เขาพึมพำคนเดียวอยู่ในผ้าห่มก่อนที่จะพลอยหลับไป

ครืน!..............ซ่า~~~~~~~!!!
ฝนกระหน่ำบ้านอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแต่เหล่าผู้อาศัยก็ไม่รู้สึกรู้สาถึงพายุฝน...และความมืดที่ปกคลุมอยู่รอบบ้าน
ครืน....เปรี้ยง!!!
ฟ้าผ่าลงไปที่บ่อจันทราอย่างแรงแต่บอก็ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อยแต่นั่นไม่ใช้ประเด็นหลักที่จะพูดเรื่องดินฟ้าอากาศหรอกนะเพราะว่า....
ครืด...ครืด...ครืด...แกร็กๆๆๆๆๆ
“อืมมมมมมม...น้องแน็ตจ๋า~~~~…ครอกกกกกกก”เจนอนละเมอเพ้อพก...บางสิ่งจ้องมองเจอย่างไม่พอใจก่อนจะลากเท้าเข้าไปอีกห้อง
“...ข้านี่...แหละจะ...ปราบแก......เข้ามาเลย....”อินุก็ละเมอเหมือนกันแต่ก็ดีที่ไม่ใช่เรื่องอย่างว่า...แต่บางสิ่งก็ยิ่งหงุดหงิดก่อนจะเดินไปห้องสุดท้าย
เอริคนอนหลับอุตุแบบเงียบเชียบ เขานอนหลับโดยไม่ฝันเพราะเขาเป็นคนมีสมาธิอยู่เสมอ...
“แบบนี้ค่อย...น่าหม่ำหน่อย...”
ฝุบ!
ร่างลึกลับก้าวเข้ามาในห้อง...ซึ่งเป็นผู้หญิงผมยาวสีแดงเดินเข้ามาในชุดคล้ายๆกับยมทูต...และมีปีกค้างคาวขนาดใหญ่ที่หลังอีกด้วยดูแค่แวบเดียวก็ไม่ต้องบอกว่าเธอเป็นปีศาจ
“เปียกไปหมดเลย...แต่ว่าเจ้าหนูนี่คงไม่รู้ตัวนะ”เธอบ่นเบาๆก่อนจะนั่งลงข้างร่างของเอริคก่อนจะ..................................

เอาละคงจะเดาตอนต่อไปได้แล้วนะครับ...แต่ว่าผมจะเล่าวันพรุ่งนี้ก็แล้วกันเพราะถ้าเล่าตอนนี้มันจะขาดตอน...พรุ่งนี้เต็มพิกัดครับ...

ผมสัญญา...(อย่างเพิ่งโมโหครับพรุ่งนี้สนุกแน่)


















“หม่ำละนะ...”ปีศาจสาวเลื่อนตัวคร่อมเขาช้าๆพร้อมกับใช้ปากคาบผ้าห่มของเอริคและดึงลงอย่างแผ่วเบาตอนนี้สายฝนเริ่มซาลงอย่างช้าๆแต่บรรยากาศภายในห้องกลับอบอวลไปด้วยความต้องการจากปีศาจสาว เธอค่อยๆดึงกางเกงของเอริคอย่างช้าๆ
“อืม...ใหญ่เหมือนกันนะ”เธอพูดเบาๆพลางเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหายก่อนจะใช้มือลูบไปที่ท่อนเนื้อของเอริคอย่างแผ่วเบาพลางลูบไล้อย่างมันมือ
“อ...อืม............”เอริคครางเบาๆแต่แม่สาวแรงสูงก็ไม่หยุดมือท่อนเนื้อของเขาเริ่มตื่นตัว เธอยิ้มอย่างสะใจพลางเร่งมือให้เร็วยิ่งขึ้นแต่นั่นทำให้เรื่องยิ่งบานปลายใหญ่
“อะ...เอ๊ย...คะคุณเป็นใคร....อะ....”เขาลุกพรวดขึ้นจากความรู้สึกที่พลุ่งพลานแต่ก็โดนดันกลับลงไปนอนทันที เขาพยายามจะลุกขึ้นอีกรอบแต่ก็โดนร่างของเธอทับไว้ในทันที
“อย่าพูดมากน่า...คนเค้าอุตสาห์ขึ้นมาได้ทั้งที...”
“ขึ้นมา.อะ..”เอริคยังไม่ทันพูดจบก็โดนปากของเธอประกบซะสนิทเอริคตัวสั่นน้อยๆ ร่างของเขาแข็งทื่อแต่ไม่ช้าทั้งตัวก็อ่อนปวกเปียกไปหมดยกเว้นจุดสำคัญที่พองจนเกือบระเบิดเธอถอนปากออกแต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหัวของเขาถึงพยายามยกไปหาริมฝีปากของเธออีกครั้งอย่างลืมตัวแต่...นี่เป็นครั้งแรกของเขาแถมยังเป็นผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ซะอีก...แถมไม่น่าจะใช่คนด้วย เขาจึงพยายามดันตัวออกแต่ก็โดนเท้าของเธอเหยียบไปตรงท้องน้อยอย่างแรงจันเขาขยับไม่ได้
“อยู่นิ่งๆ...ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!”เธอขู่ด้วยเสียงน่ากลัว แต่กลับแฝงไปด้วยเสียงหอบหายใจอย่างกระหาย เธอค่อยๆก้มหัวลงไปเลียปลายหัวของเอริคด้วยความต้องการที่เอ่อล้นเต็มร่องสวาทซึ่งไหลเยิ้มไปตามโคนขา
“อย่าขยับ...อย่าดิ้นซี่แล้วจะดีเอง”เธอพูดเสียอ่อนพร้อมกับอมท่อนเนื้อของเอริคซะจนมิด...ที่เขาดิ้นไปใช่เพราะขัดขืน...แต่เพราะความเสียวที่พุ่งจนถึงขีดสุดที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนจนเขาดิ้นอย่างทรมาณ
“แหมใหญ่ซะจริงนะ...งั้นต้องรีบๆเค้นให้น้ำนมไหลออกมาเร็วๆซะแล้ว...จะกินให้หมด...”เธอพูดพร้อมกับรูดท่อนเนื้อของเอริคจนสุดแล้วเลียส่วนหัวตรงๆ เอริคกัดฟันอย่างทรมาณ นี่เป็นความรู้สึงที่แปลกที่สุดในชีวิตของเขา มันทั้งร้อน อึดอัด เจ็บแปลบๆที่ปลายหัว แต่มันกลับทั้งรู้สึกอบอุ่นสบายๆและความรู้สึกอื่นๆที่เขาไม่เคยประสบมาก่อน
“อะ...พอ...พอเถอะครับ...มัน...อึ...”เขากัดฟันอย่างสุดกลั้นพร้อมกับปลอยน้ำจากความสุขที่เธอบอบให้ใส่ปากเธอเต็มๆมันไหลออกมาจากปากของเธอเล็กน้อยแต่เธอก็ทั้งดูดทั้งเลียจนคราบทั้งหมดอยู่ในคอเธอเรียบร้อยเธอลุกขึ้นพร้อมกับนั่งบนหน้าอกของเขาพร้อมกับเลียริมฝีปากอีกครั้งฉับพลันนั้นเองก็มีปีกสีดำขนาดใหญ่กางออกจากหลังของเธอ...แต่ตอนนี้เอริคไม่สนใจแล้ว ถึงเขาจะเห็นแต่เขาก็ไม่กลับหรือตกใจแม้แต่น้อย...ที่เขาทำได้คือนอนแผ่หลารอให้เธอมอบความสุขให้เขาอีกครั้ง
“ครั้งแรกของเธอซินะ...แต่ว่า...ฉันไม่ให้คืนนี้จบลงง่ายๆแบบนี้หรอกนะ”เธอพูดพร้อมกับถูร่องสวาทของเธอกับหน้าอกของเขาจนน้ำหล่อลื่นของเธอเปรอะเต็มหน้าอกหน้าท้องของเขาซะทั่ว ก่อนจะเลื่อนร่องของเธอมาชนกับปากของเขา
“กินซะอร่อยนา…”เธอพูดพร้อมกับใช้นิ้วสะกิดที่จุดเสียวพลางลูบไปมา เธอครางในลำคอเบาๆเอริคพอรู้ว่าต้องทำยังไงเขาใช้ลิ้นเลียไปตามร่องของเธอช้าๆ
“อ้ะ...อา......ยะอย่าหยุด...นะ”เธอร้องออกมาเบาๆก่อนจะเอามือออกจากร่องแล้วให้ลิ้นของเอริคมอบความสุขให้เธอ เขาเลียไปอย่างไม่รู้เบื่อร่องของเธอมีน้ำไหลออกมาเรื่อยๆรสชาติของมันเค็มแปลกๆแต่ทำให้อารมณ์ของเขากระเจิง เอริคดันลิ้นเข้าไปในร่องเธอสะดุ้งๆเบาๆพร้อมกับกดร่องให้แน่นขึ้นจนเอริคอึดอัดแต่มันก็ทำให้เขายิ่งตื่นเต้น
“อ๊า...เร่งอีก...อะ....อะ....อ๊า!!”เธอร้องดังลั่นน้ำเสียวทะลังเต็มปากของเขาแต่ลิ้นของเขาก็ยังไปหยุดเธอตัวสั่นเล็กๆก่อนจะลงลงไปนอนข้างๆเขาอย่างหมดแรงเอริคเลียริมฝีปากเก็บคราบของเธอจนหมดเขากุมหัวอย่างมึนๆพลางดูร่างที่นอนอยู่ข้างๆเขา
“ต้องขอบคุณอินุแล้วละมั้ง...”เขาพูดเบาๆก่อนตรงเข้าไปพลังปีศาจสาวที่นอนอยู่ให้นอนหงาย เธอหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนหน้าของเธอแดงจากคลื่นอารมณ์ที่เพิ่งผ่านไป กลิ่นเหงื่อของเธอยิ่งกระตุ้นอารมณ์เขาเข้าไปอีก
เอริคโน้มตังลงไปกระกบปากกับเธออีกครั้งพลางใช้ลิ้นเล่นกับเธอแถมเธอยังมีสติพอใจแลกลิ้นกับเขาซะด้วย ทั้งคู่แลกลิ้นกันอยู่นาน เขาเริ่มใช้มือเคล้นคลึงที่หน้าอกของเธอผ่านเสื้อเบาๆแต่แค่นั้นก็ทำให้เธอครางในลำคออย่างทนไม่ไหว เอริคคอ่ยๆถอนปากออกเขามองหน้าของเธอซึ่งตอนนี้หลับตาปี๋ ที่หางตามีน้ำตาเล็กๆจากความเสียวที่จู่โจมเธอเขายิ้มเล็กๆก่อนจะเลื่อนตัวลงไปถอดเสื้อของเธอแต่เสื้อที่เธอกลับไม่มีกระดุมหรือซิปเลย แต่โชคดีที่เป็นผ้าเนื้อบางเขาจึงใช้ฟันฉีกเสื้อเธอซะเลย ไม่ช้าเต้าเต็งตึงของเธอก็ปรากฏตรงหน้าเขา หัวนมของเธอยังเป็นสีชมพูอยู่เลยเขาไม่รอช้ารีบซุกหน้าลงไปทั้งเคล้นทั้งดูดหัวนมของเธอจนครางอย่างทนไม่ไหว
“พะ...พอแล้ว...ชะช่วยเล่นกับร่องฉันหน่อยซิ”เธอของร้องด้วยเสียงสั่นเครือเขาพยักหน้าช้าๆพร้อมกับเลียผ่านหน้าท้องของเธอและลงมาตรงเนินเนื้อของเธอซึ่งมีน้ำเยิ้มออกมากับความต้องการของเธอ
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:37 pm

เอริคไม่ปล่อยให้เสียเวลาเขาใช้ลิ้นเลียผ่านร่องอย่างผิวเผินแต่แค่นั้นก็ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกเสียแล้วเธอครางดังลั่นพร้อมกับจิกหัวของเขากดลงไปกับเนินเนื้ออย่างลืมตัวแต่เขาก็ไม่ใส่ใจแถมยังใช้มือเขี่ยที่ติ่งของเธอพร้อมกันไปด้วย
“อึ...อะ...อ้า!!!”เธอเสร็จไปอีกครั้งอย่างง่ายดายทั้งๆที่นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำเลย เขาเคยได้ยินมาว่าเมื่อผู้หญิงถึงจุดไปแล้วครั้งหนึ่งก็สามารถถึงได้อีกแถมยังเร็วและเสียวกว่าครั้งแรกด้วยตอนนี้เขาก็พิสูจน์ไปได้ครึ่งนึงแล้วว่าเป็นเรื่องจริง...แต่อีกครึ่งหนึ่งเขาก็ต้องลองดูด้วยฝีมือของเขาเอง
“ขะ...ขอโทษนะ...”เอริคขอโทษเบาๆ...ทั้งๆที่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องขอโทษเลยเพราะมันทำให้ทั้งเธอและเขามีความสุขอยู่แล้วเขาค่อยๆถ่างต้นขาเธอให้ร่องของเธอแยกออกช้าๆดูท่าเธอจะไม่มีแรงจะขยับเองแล้ว เอริคเอาท่อนเนื้อไปจ่อกับร่องของเธอพลางเอาหัวถูกับติ่งอย่างเบาแต่แค่นั้นเธอก็ตัวสั่นระริก
“ยะ...อย่าเล่น...ใส่เลย...”เธอพูดอย่างยากลำบากเอริคพยักหน้าก่อนจะโน้มตัวจูบเธอเบาๆพร้อมกับแทรกท่อนเนื้อเข้าไปในร่องสวาท เธอสะดุ้งเฮืกพร้อมกับสวมกอดเขาอย่างแน่นจากความเสียวที่เข้ารุกเร้าอย่างกระทันหันเอริคขยับโยกช้าๆเพราะยังไม่คุ้นเคยกับความเสียวในตอนนี้ข้างในทั้งตอดรัดและอัดแน่นไปด้วยความใคร่และความร้อนจากข้างในร่างของเธอมันทั้งให้ความรู้สึกสบายและยังรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเขาเร่งความเร็วขึ้นพอๆกับความเสียวที่เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
“อา....อะ...เร่ง...เร่งอีก....อ้า…..”เธอครางไม่เป็นภาษาพร้อมกับข่วนหลังเขาเป็นเลือดซิบๆเขากัดฟันอย่างเจ็บปวดแต่นั่นมันทำให้เขาตื่นเต้น เขารู้สึกชอบแบบนี้อย่างบอกไม่ถูกเขาเร่งกระแทกกับร่องของเธออย่างไม่ปราณีจนดังพับๆๆน้ำหล่อลื่นของเธอเปรอะขาและท้องน้อยของเขา ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงจะมีน้ำได้มากขนาดนี้แต่ตอนนี้เอริคก็ใกล้จะเสร็จแล้ว
“ผะ...ผมจะ...ไม่...อึก!”
“...เร่ง...ฉะ...ฉันจะ..อะ..อะ...อ้า!!!”เธอร้องดังลั่นเมืองเอริคฉีดน้ำความใคร่ใส่ร่องของเธอเต็มที่เขาหลับตานอนทับเธออย่างเหนื่อยอ่อนเขาพยายามดันตัวลุกขึ้นแต่ก็โดนกอดรัดเข้าไปแนบกับร่างของเธอ
“พะ...พอก่อนครับผม...”
ฉึก!
เขารู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคออยู่ชั่วแวบนึ่งแต่มันทำให้เขารู้สึกร้อนไปทั้งตัวก่อนจะหมดสติไปในความอ่อนล้า...............

...เสียงนก...ถึงแม้คืนนั้นจะผ่านไปอย่างยาวนานแต่มันก็ต้องมีรุ่งอรุณอยู่เสมอ...
“อืม.............เมื่อคืน...”เขางัวเงียลุกขึ้นนั่งอย่างุนงง...พลางขยี้ตามองไปรอบๆตัว
“อืมมมมมมมมมม............”เสียงครางดังมาจากข้างๆเอริคเขาหันไปดูก็เจอกับผมสีแดงสดอยู่ตรงผ้าห่มเขาลูบต้นคอของตนเอง ... มีคราบเลือดอยู่นิดหน่อยแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
“ขอบใจมากนะ...”เขาพูดเบาๆพร้อมกับโน้มตัวลงไปจะหอมแก้มของเธอตอบแทนที่เธอช่วยเขาไว้เยอะแต่ว่า...
“อย่าเพิ่งเล่นตอนนี้น่า...”เธอหันมามองเขาหรือความจะเรียกว่าเขาหันมามองเขามากกว่า...เพราะเธอมีลักษณะหน้าแบบผู้ชายแต่นั่นยังไม่เท่าเมื่อเขาเปิดผ้าห่มออกและพบกับ...........................
“อะ...อะ....อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เอาละคุณคงพอนึกออก...คืนแห่งความฝันกลายมาเป็นความจริงที่น่าสยดสยอง...อย่างน้อยคืนนั้นเขาก็ยังเป็นผู้หญิง...เอาเป็นว่าผมจะเล่าเรื่องต่อจากนี้ที่หลัง...หลังจากทำใจเรื่องนี้ได้แล้วนะครับ...ผมสัญญา...









“โอเค...เมื่อคืนนี้เวลาประมาณเที่ยงคืนปีศาจสาวจากโลกคู่ขนานเข้ามาหาความสุขกับบ้านนี้โดยลงเอยที่เอริคเพราะพวกเราไม่บริสุทธิ์พอ...แล้วพอตอนเช้าคุณเธอก็กลายเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างนั้นใช่ไหม”เจเริ่มเปิดการประชุมในเช้าวันใหม่อย่างตึงเครียดปนสะใจ เจและอินุตอนนี้ทั้งแค้นทั้งสมน้ำหน้าเอริคไปในทีเดียว...ส่วนคางูเระไม่ต้องพูดถึงชีพจรลงฝ่าเท้าอยากระบายใส่หน้าเอริคจะลงแดงแล้วส่วนบอมและโฮตารุยังไม่ตื่น
“จะว่างั้นก็ไม่ผิดครับ...”
“หนอยยยยยยยเจ้าบ้าหื่นกามนี่...กะจะฟันโฮตารุแล้วยังมาจู๋จี๋กับไอหนุ่มผิดเพศนี่อีกเรอะ!!!”คางูเระกระแทกโต๊ะแต่เอริคก็ไม่พูดอะไรอีก
“ขอโทษฮะ...ผมชื่อเกร็ก สไตล์เนอร์ฮะเป็นคิวบัสครับ”เกร็กแนะนำตัวอย่างอายๆ
“แล้วไอคิวบัสนี่มัน...(เซ็นเซอร์)…อะไรวะ!”คางูเระกระฉากเสียงถามอย่างไม่พอใจ
“เอ่อ...โลกปีศาจที่ผมจากมามีปีศาจหลายๆประเภทครับและที่ผมเป็นคือคิวบัสเป็นปีศาจที่มีสองเพศในช่วงเยาว์วัยแต่เมื่อพ้นอายุก็จะสามารถเลือกเพศที่แน่นอนได้นะครับ”เกร็กอธิบายอย่างรวบรัด
“ถ้าเอาน้ำร้อนราดคงไม่เปลี่ยนกลับเป็นหญิงหรอกนะ”เจกระซิบกับอินุเบาๆอย่างนึกขำ
“แล้วทำไมเมื่อคืนถึงได้เป็นผู้หญิงละวะ”คางูเระถามต่อเพราะยังไม่อยากเชื่อกับเรื่องที่ได้ยิน
“คือเมื่อผมมีอารมณ์หรือได้รับแสงจันทร์ผมก็จะกลับเป็นผู้หญิงนะฮะ...อย่างแบบนี้ไง”เกร็กพูดไม่ทันขาดคำก็ฉุดหน้าของเอริคมาประกบปากอย่างไม่ทันตั้งตัว...โดยที่ยังเป็นชายเต็มตัว
“อุ๊บ!!..........ฉันว่ากำลังจะอ้วกแล้ว......”เจปิดปากอย่างพะอืดพะอมไม่ต่างกับอินุที่หันหน้าหนีส่วนคางูเระถึงกับพงะส่วนเอริคไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เขาอยากจะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยแต่ไม่ช้าร่างของเกร็กก็เปลี่ยนไปหน้าอกเริ่มขยายใบหน้าเริ่มเนียนขาว...และไอนั่นก็หดหายลงไปอย่างรวดเร็วก่อนที่เขา...หรือเธอถอนปากออก
“ไง...ดีกว่าชายเยอะเลย...”เธอพูดพลางลูบหน้าอกอวดคางูเระที่อ้าปากค้าง
“รุนหวัดค่า...อ้าวนั่นใครอะ...”โฮตารุซึ่งงัวเงียอยู่เดินเข้ามาร่วมวง...โชคดีที่เธอไม่เห็นก่อนหน้านั้นซัก7วินาทีไม่งั้นคงได้ตาสว่างแน่
กริ้ง!!!....กริ้ง!!!....
เสียงโทรศัพท์ดังมาจากอีกฝั่งของห้อง
“ฉันรับเอง...ขอเวลาแปป”อินุพูดอย่างเบื่อหน่ายก่อจเดินไปพูดโทรศัพท์
“แล้วเมื่อกี้มีอะไรกันเหรอ...อ้าวหวัดดีค่ะฉันชื่อโฮตารุค่ะ...แล้วคุณชื่ออะไรคะ...”โฮตารุถามอย่างเป็นมิตรแต่นั่นก็ทำให้เกร็กคิดหลายตลบ...แหงละผู้หญิงชื่อเกร็กแปลกตายชัก
“เอ่อ...เรียกฉันว่าเอ่อ......อืม...มิล...มิลลี่!”เธอเกือบจะตอบไม่ได้ซะแล้ว...เอาเป็นว่าถ้าเธอเป็นผู้หญิงจะขอเรียกว่ามิลลี่ก็แล้วกัน(ก็ถ้ามีฉากอย่างนั้นแล้วเรียกเกร็กก็พลอยหมดอารมณ์กันพอดี)
“มิลลี่เหรอ...เหมือนเคยอ่านเจอที่ไหนแต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ...ฉันเป็น....”
“หา!!!...คุณมินต์จะมาที่นีในคืนนี้!!!...โอ้ไม่ครับไม่มีอะไร...ตกลงครับ...ครับ...แค่นี้ครับ”อินุพูดเสร็จพร้อมกับวางหูพร้อมกับหันมาหาพวกเขาด้วยสีหน้าหวาดวิตก
“ทุกคนรีบไปปัดกวาดบ้านด่วน...ทนายผู้ดูแลบ้านนี้กำลังจะมาตรวจสอบบ้านขอร้องละเราต้องรีบแล้ว...”อินุพูดหน้าตื่น
“แล้ว...ทำไมต้องรีบขนาดนั้นละครับ...”เอริคถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็คุณเธอเป็นคนส่งฉันมาอยู่กับท่านปู่...แล้วก็ยังเป็นอดีตแฟนของท่านปู่อีก.....แต่ที่สำคัญคือเธอเป็นคนโมโหร้าย...ขอร้องเถอะเราต้องรีบอย่างที่สุด...เกร็กนาย...เธอไปหลบที่หลังบ้านหรือที่ไหนก็ได้...เจไปปลุกบอมแล้วช่วยกันกวาดบ้าน โฮตารุช่วยฉันถูบ้านโดยด่วนที่สุด...เอริคกับโฮตารุไปขนของที่รกหูรกตาขึ้นไปห้องใต้หลังคาด่วนที่สุดไปกันได้แล้ว!”อินุสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวแม้แต่คางูเระก็ยังถึงกับทำตามอย่างไม่ขัดข้อง...ดูท่าแขกรายนี้จะกุมชะตาของบ้านนี้ไว้ในมือซะแล้ว

...แต่ก่อนอื่นผมต้องย้ายของกับโฮตารุอีกนาน...แต่ว่ามันคงไม่มีแค่นั้นแน่...ผมจะเล่าทีหลัง...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:37 pm

แล้วการกวาดล้างบ้านก็เริ่มต้น...ทุกคนแยกย้ายกันไปตามคำสั่งของอินุ...ไม่เว้นแม้แต่คางูเระซึ่งยอมทำตาม...อาจเป็นเพราะนี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับมรดกของผมก็ได้เธอถึงได้ยอมทำตาม เจและบอมไปกวาดบ้านซึ่งเป็นงานเบาๆ อินุและคางูเระที่แรงดีจึงไปช่วยกันถูบ้านซึ่งยากพอดูเพราะบ้านกว้างเอาการ...แต่ที่หนักที่สุดคงไม่พ้นเอริคและโฮตารุซึ่งต้องย้ายลังแปลกๆที่อยู่ทั่วทั้งบ้านหลังจากปู่เสียไปห้องใต้หลังคาซึ่งก็รกพอๆกับรังหนู...เพลอๆรังหนูยังมีระเบียบกว่าห้องใต้หลังคาเยอะ...ห้องนี้มีแต่ของเก่าแก่ของปู่และลังปริศนามากมายที่ยังไม่มีคนเปิด...ถ้าตาไม่ฝาดเขาเห็นโต๊ะเขียนหนังสือที่มีลินชักเปิดอ้าและบนโต๊ะมีแต่กระดาษข้อสอบที่ได้ 0 คะแนนอยู่เต็มโต๊ะ...(ชักเริ่มมัวๆแล้วแฮะ)
“ว้าว คุณปู่ของเธอดูท่าจะชอบสะสมของเก่าพวกนี้มาเลยนะ”โฮตารุหยิบโน่นหยิบนี่มาดูโดยลืมช่วยเอริคที่กำลังแบบทีวีขาวดำรุ่นสงครามโลกไปวางหลังกองเศษเหล็กในสภาพเหนื่อยสุดขีด...เพราะเมื่อคืนก็แทบแย่แล้วนี่นา
“ฉัน...ก็...ว่า...หยั่ง...งั้น...”เอริคตอบสลับกับพักหายใจก่อนจะทรุดนั่งใต้หน้าต่างทรงกลมของห้องอย่างเหนื่อยอ่อน
“นี่ๆๆ...ดูซิฉันเจอลูกแก้วแปลกๆด้วยละ...”โฮตารุพูดอย่างตื่นเต้นพลางหยิบลูกแก้วสีส้ม ข้างในมีดาวดวงเล็กๆอยู่สองดวงดูคุ้นตาอย่างประหลาด
“ช่างมันเถอะน่า...ผมขอพักก่อนดีกว่า...”ตอบพลางป้ายเหงื่อออกจากหน้าผาก
“งั้นฉันพักด้วยก็แล้วกันนะ...”โฮตารุนั่งลงข้างๆเอริคซึ่งแอบยิ้มเล็กๆ...เธอมีนิสัยขี้อ้อนแบบเด็กๆดูน่ารักดีเหมือนกัน
ทั้งคู่นั่งพักกันอยู่เกือบห้านาทีแต่อากาศก็กลับเย็นลงบ้างแล้ว เอริคดูเวลาของนาฬิกาข้อมือของเขา ตอนนี้ยังเพิ่งแค่เที่ยงกว่าๆแต่แปลกอากาศกลับไม่ร้อนเลยแม้แต่นิดเดียว
“แปลกจังนะ...ที่นี่...เหมือนกับวันที่เราไปดูหนังครั้งแรกด้วยกันจังเลยนะ”โฮตารุพูดลอยๆพลางกอดแขนของเอริค
“ครั้งแรก...”เขาพูดทวนคำนี้ออกมาเบาๆพลางนึกไปอีกเรื่อง...เรื่องเมื่อคืน...
“จำได้ด้วยเหรอ...ฉันนะจำไม่ได้เลยหลับตั้งแต่ต้นเรื่อง...แต่ว่าวันนั้นมีเราแค่สองคนเองนี่นะเหมือนวันนี้เลย...”เธอพูดมองหน้าเอริคพลางยิ้มให้เขายิ้มตอบเล็กๆแต่ในหัวกลับไปนึกถึงเรื่องเมื่อคืน
“…………........................................”
“เอริค.......ลองทำ...เรื่องอย่างว่าดูไหม…”เอริคหันขวับทันที โฮตารุหลบหน้าเขาแต่ก็ไม่พูดอะไรอีก
“เอ่อ...ทำไมถามแบบนั้น...”เอริคถามกลับอย่างไม่เชื่อหูตนเอง...
“เมื่อคืน...ฉันนอนไม่หลับก็เลยจะมานอนกับเธอ...ก็เลย...................”เธอหยุดพูด ก่อนจะนั่งนิ่งไป แต่เขาสังเกตได้ว่าเธอนั่งกระสับกระส่ายอยู่เงียบๆ
“ไม่ต้องพูดแล้วนะ...”เอริคพูดเบาๆ
“เอ๋...หมายความว่าอะ...อุ้บ!”ยังไม่ทันที่โฮตารุพูดจบเอริคก็รีบถลันเข้าจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัวเธอดิ้นเพราะตกใจเล็กน้อยก่อนจะอ่อนระทวยไปตามระเบียบ ทั้งคู่ค่อยๆลงไปนอนราบกับพื้นพลางพลัดกันถอดเสื้อออกอย่างเร่งรีบจนในที่สุดทั้งคู่ก็เหลืออยู่แค่ชุดวันเกิด...
“เอริค...ฉันไม่เคย......ช่วยสอนหน่อยนะ”เธอพูดลุกขึ้นนั่งเอามือปิดหน้าอกและขาก็หนีบจุดหวงห้ามอย่างแน่นหนาอย่างเขินอายแต่สายตากลับเต็มไปด้วยแรงโหยหาอย่างสุดใจ
“อย่าห่วงเลย...มันจะไปเองแหละไม่ต้องฝืนนะ”เอริคเข้ารุกเขาค่อยๆดึงมือที่ปิดหน้าอกออกเขารวบข้อมือของเธอไว้เหนือหัวเธอขัดขืนเล็กน้อยก็อ่อนระทวยไปทันทีเมื่อลิ้นของเขาไล้เลียรอบยอดอกของเธอ เขาค่อยๆเลียอย่างแผ่วเบาก่อนจะขบหัวนมเบาๆแต่แค่นั้นเธอก็ถึงกับทรุด
“อะ...เอริค...พะพอก่อน...ฉัน”โฮตารุพูดไท่ได้ศัพท์แล้วเขาปล่อยมือเธอก่อนจะโอบเอวเธอไว้อย่างแผ่วเบาแต่ปากของเขาก็ยังคงสร้างความสุขให้เธออย่างไม่หยุดเขาเลื่อนปากลงไปที่หลุมสะดือพลางเลื่อนมือไปที่เขตหวงห้ามซึ่งขายังคงหนีบแน่น เอริคค่อยๆใช้มือแหวกขาออกจากกัน ไม่นานเขาก็พบกับจุดต้องห้ามของโฮตารุซึ่ง เรียกได้ว่างดงามเกินบรรยาย เนินเนื้อนั้นราบเรียบและปิดสนิท ปราศจากขน ดูสะอาดตาเขาปล่อยมือพร้อมกับก้มลงไปมองอย่างพึงพอใจ
“อย่า...อย่ามองนะ....”เธอพูดอย่างเขินอายแต่เขาก็ไม่คิดจะมองอย่างเดียวอยู่แล้วเขาค่อยๆใช้นิ้วลูบไปตามร่องๆช้าๆ โฮตารุกัดฟันหลับตาปี๋ทันทีเขาลูบไล้ผ่านร่องหลายรอบจนน้ำหล่อลื่นค่อยๆไหลออกมาเธอกัดฟันหายใจหอบอย่างสุดกลั้น
“อย่าเกร็งนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับใช้นิ้วจ่อไปที่ร่องของเธอก่อนจะแยงเข้าไปช้าๆเธอสะดุ้งเฮือกดิ้นไปมาอย่างทรมาณจากสิ่งแปลกปลอมที่ค่อยๆเข้าไปในร่างของเธอ


“โอ๊ย...พอ...พอแล้ว...”โฮตารุร้องครวญครางอย่างสุดทน ตอนนี้ข้างในท้องน้อยของเธอมันทั้งเสียวซ่านและเจ็บจากสิ่งที่เริ่มรุกล้ำความบริศุทธ์ของเธอ นิ้วของเอริคค่อยๆเข้าไปจนในที่สุดก็มิดโคนนิ้วไปอยากยากเย็นแต่ก็คงจะคุ้มค่า...เขาเลียลงไปเหนือนิ้วที่คาร่องซึ่งเป็นจุดสำคัญพอดี โฮตารุร่างกระตุกมือของเธอปัดไปทั่วอย่างควบคุมไม่ได้ เขาแทงลิ้นกดตรงจุดเสียวจนเธอครางอย่างทรมาณ เขาเล่นลิ้นไปเรื่อยจนน้ำหล่อลื่นไหลเต็มนิ้วไปหมด
“อย่าเกร็งนะ...”เอริคพูดเบาๆพร้อมกับขยับนิ้วช้าๆ ก่อนจะค่อยๆเร่งเร็วขึ้น โฮตารุร้องครางอย่างสุดกลั้น นิ้วของเขาทำหน้าที่ได้ดีกว่าที่คาดเขากระแทกนิ้วเข้าไปเป็นจังหวะ เช่นเดียวกับเสียงครางและเสียงลมหายใจหันเสียวซ่านของเธอ
“อะ...อ้า...อือ...เอ...เอริค...ฉันไม่....อะอ้า!!!”โฮตารุร้องดังลั่นสะท้อนก้องเอริคถอนนิ้วออกพร้อมกับก้มลงดูดเลียน้ำสวาทของเธอเป็นการทำความสะอาดให้
“เสียงอะไรนะ...”คางูเระเงยหน้าขึ้นดูเหนือหัว ตอนนี้เธอกับอินุกำลังนั่งพักอยู่ที่โต๊ะอาหาร
“ช่างเหอ...ว่าแต่ว่า...วันนี้รู้สึกว่าบรรยากาศมัยอบอวลแปลกๆนะว่าไหม”อินุพูดพลางดื่มน้ำ
“ใครจะไปประสาทดีเหมือนหมาอย่างนายเล่า”คางูเระพูดๆเบาๆอย่างไม่สบอารมณ์
“เป็นไง...ชอบไหม”เอริคถามตอนนี้ทั้งคู่นั่งพิงกำแพงใต้หน้าต่างแก้เมื่อย ส่วนโฮตารุก็นั่งกอดแขนของเอริคอย่าแนบแน่น
“อือ...มันก็........”เธอพูดอดยิ้มหลบสายตาของเขาอย่างเขินอาย เอริคยิ้มเล็กอย่างพอใจในฝีมือของตนเอง...แต่ว่า...เขายังไม่ได้รับผลตอบแทนบ้างเลย
“โฮตารุ...ช่วยฉันบ้างหน่อยนะ”เอริคพูดแต่โฮตารุก็ทำหน้าแบบไม่เข้าใจ
“ทำ...ทำยังไงเหรอ...”
“แบบนี้ไง...”เอริคจับมือของโฮตารุให้ไปกำท่อนเนื้อของเขาที่ยังตั้งขึ้นไม่หายเธอจับท่อนเนื้อของเขาอย่างอายๆปนกลับนิดๆ เอริคจับข้อมือของเธอรูดท่อนเนื้อของเขาช้าๆก่อนจะปล่อยข้อมือให้เธอทำให้ซึ่งเธอก็เรียนรู้ได้ไวไม่เลว
“อย่าแค่นั้นซิ...ทำอย่างที่ฉันทำให้หมดเลย ใช้ปากด้วย”เอริคพูดพร้อมกับกดหัวโฮตารุลงไปจนแก้มของเธอโดนกับท่อนเนื้อของเขา เธอมองมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเลียไปตามท่อนเนื้ออย่างกล้าๆกลัวๆแต่ไม่นานเธอก็เริ่มชอบรสชาติของมันและไม่ช้าเธอก็อมมันเข้าไปทั้งท่อนพร้อมกับดูดอมหมายจะชิมรสน้ำของเอริค
“โฮตารุ...พอ...พอก่อน...ไม่งั้น...ฉัน...อึก!”เอริคกัดฟันพร้อมกันที่น้ำของเขาพุ่งใส่ปากของโฮตารุเธอถอนปากออกอย่างตกใจและสำลักน้ำของเอริค
“แค่กๆ...นี่มันอะไรนะ”เธอถามอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับป้ายน้ำออกจากมุมปากแต่ยังไม่ทันทำอะไรเอริคก็ถลันเข้ามาประกบปากกับโฮตารุทันทีแต่เป็นแค่ช่วงสั้นๆก่อนที่เอริคจะเลื่อนลงมาไซ้รคอของโฮตารุก่อนจะ…
ฉึก!
…………………………………………………………………………………………..
“ให้ตายนึกว่าพวกนายขนของยังไม่เสร็จซะที”อินุบ่นเมื่อเห็นเอริคและโฮตารุเดินลงบันไดมา
“เอาละในอีกไม่กี่ชั่วโมงก็...เดียว...พวกนายมีกลิ่นแปลกๆนะ”อินุหยุดพลางมองสำรวจพวกเขาทั้งสอง
“เฮ้ๆพูดอะไรของนายนะคนเขากำลังเหนื่อยนะ”คางูเระขัดอย่างไม่สบอารมณ์
“ใช่......”โฮตารพูดสั้นๆก่อนเดินไปที่บ้านพักปีกซ้ายทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก
“...นายไปทำอะไรเธออีกรึเปล่า...”คางูเระส่งสายตามุ่งร้ายไปหาเอริคซึ่งนั่งเหม่อๆอย่างไม่สนใจ
“เฮ้...ฟังฉันรึเปล่า...ให้ตายวันนี้เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย!”เธอพูดอย่างโมโหก่อนจะลุกขึ้นทุบโต๊ะอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเดินไปตามโฮตารุอย่างไม่พอใจ
“ฉันดู...เป็นยังไงเหรอ”เอริคถามอินุวึ่งเพ่งมองเขาอย่างไม่แน่ใจ
“ฉันก็ไม่แน่ใจ...แต่ว่าตอนนี้ในตัวนาย...มีอะไรแปลกๆ”

…อย่างน้อยเขาก็พูดถูก...ทั้งผมโฮตารุและอีกหลายคนที่จะตามมา...แต่ไว้เล่าที่หลังก็แล้วกัน...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:37 pm

“ให้ตาย...เป็นอะไรกันหมด...”คางูเระเดินไปบ่นไป เธอไม่ชอบที่ถูกมองข้ามแบบนี้ซักเท่าไหร่บรรยายกาศช่วงนี้ก็ไม่ค่อยจะดีเพราะมีปีศาจที่ไหนไม่รู้มาอยู่อาศัย...แถมยังโดนซามูไรหน้าอ่อนมาสั่งงานอีก...แต่ก็นึกแปลกใจไม่ได้ที่ยอมทำตามอินุอย่างว่าง่าย...ดูไปหมอนี่ก็เป็นคนดีดูเป็นผู้นำ...เหมาะเป็นหัวหน้าครอบ..........
“เอ๊ะ...นี่เราคิดอะไรออกไปเนี่ย....ให้ตายคนไม่ให้เกียตรผู้หญิงแบบนั้นจะไปมีอะไรดี...”คางูเระพูดกับตนเองไปเรื่อย
“...พูดถึงฉันเหรอ...”เจถามเขากำลังกวาดลานบ้านกับบอม
“เปล่าไม่มีอะไร...”เธอพูดพร้อมกับเดินต่อทันทีอย่างอายๆและเดินจากไป
“พี่เขาเป็นอะไรของเขานะ”บอมถามพลางฉะโงกหน้าดูคางูเระ
“...สงสัยเป็นช่วงเวลานั้นของเดือน...”
โป๊ก!!!
ไม่ทันขาดคำก้อนหินไม่ทราบวิถีก็วิ่งเข้าวงโคจรหัวกบาลเจทันทีจนหน้าเกือบทิ่มพื้น...........ตัดฉากให้คางูเระเดินถึงห้องดีกว่า

ก้อกๆๆ.....ก้อกๆๆๆ....
“โฮตารุ...โฮจังอยู่ไหม...”คางูเระเรียกอย่างเป็นห่วง(โฮจังชื่อที่ใช้เรียกของคางูเระเขา)
“ปะ...เปล่า...ไม่มี...ไม่มีอะไร”เสียงดังลอดประตูออกแต่เสียงของเธอดูแปลกไป...มันดูสั่งๆกระเส่ายังไงพิกล
“โฮจัง...โฮจังไม่เป็นไรนะ...”คางูเระถามสวนเข้าไปตอนนี้เธอเริ่มวิตกนิดๆเพราะคนอย่างโฮตารุคงไม่แค่ตอบกลับมาอย่างเดียว
“…………………...”ไม่มีเสียงตอบกลับแต่คางูเระยังได้ยินเสียงหายใจลอดออกมานั่นยิ่งทำให้เธอเป็นห่วง
“ฉันเข้าไปนะ...”คางูเระพูดพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปข้างในมืดสนิทม่านก็ไม่เปิดไฟก็ไม่เปิดด้วยเธอเอื้อมมือไปหาสวิทไฟตามพนังจนในที่สุดก็เจอแต่เมื่อกำลังจะกดก็มีมือของใครมาจับมือของเธอไว้
“ยะอย่าเปิด...”เสียงของโฮตารุนั่นเองแต่เสียงของเธอดูสั่นๆยังไงพิกล
“โฮตารุไม่เป็นอะไรแน่นะ...แล้วทำไมไม่เปิดไฟละ”คางูเระถามอย่างเป็นกังวล
“………….เข้ามา...แล้วปิดประตู”โฮตารุพูดออกมาจากมุมมืดคางูเระทำตามอย่างไม่ค่อยเข้าใจ
“เอ้า...มีอะไรอีกไหม”คางูเระถาม
“......................................”โฮตารุไม่พูดอะไรเธอจับมือของคางูเระไปแนบชิดกับ...เนินเนื้อของเธอ
“ว้าย!โฮจังทำอะไรของเธอนะ”คางูเระร้องอย่างตกใจในสิ่งที่โฮตารุทำ
“ไม่ชอบเหรอ...”เธอพูดสั้นพร้อมกับขยับข้อมือของคางูเระให้ถูไปตามร่องของเธอซึ่งไม่มีอะไรขวางกั้นเลย...ดูท่าเธอจะถอดของเกะกะออกหมดเพื่องานนี้ดดยเฉพาะเลยเสียด้วย
“โฮจัง...พอ...พอเถอะใส่เสื้อผ้าแล้วลงไปข้างล่านเถอะ”คางูเระเริ่มปากคอสั่นตามซะแล้วแต่ยังไม่ทันทำอะไรได้โฮตารุก็เดินเข้ามาเอาตัวแนบชิดกับร่างของคางูเระจนเธอได้รับไออุ่นอันร้อนแรงของเธอซะจนร่างเกือบละลาย
“ไม่ชอบเหรอ...”โฮตารุพูดเสียงอ่อยพร้อมกับดึงคอเสื้อของคางูเระลงพร้อมกับเลียร่องอกของเธอเบาๆส่วนมืออีกข้างก็ลูบไปที่เนินเนื้อผ่านกางเกงยีนส์ตัวหนาของเธอแต่แค่นั้นก็เพียงพอสำหรับการกระตุ้นอารมณ์ของทั้งคู่จนกระเจิงแล้ว
“ไม่...ไม่เอา...หยุดนะ...”คางูเระพูดเสียงอ่อยอย่างที่ไม่เคยมาก่อนปรกติเธอจะเก๊กเสียงห้าวตลอดต่คราวนี้มันต่างกัน...เธอได้ลิ้มรสคงวามสุขแบบผู้หญิงครั้งแรกวึ่งพอจะทำให้หัวใจเหล็กกลายเป็นน้ำตาเทียนไปได้อย่างไม่ยากเย็น โฮตารุค่อยถอดเสื้อของเธอออกพร้อมกับดันมือขยี้เต้านมของคางูเระให้แนบชิดกับประตู
“อะ...พอเถอะ..ขอร้องฉันไม่...อ้ะ...”คางูเระหมดสิ้นที่จะขัดขืนเมื่อริมฝีปากของโฮตารุงับรอบหัวนมของเธออย่างร้อนแรงเธอทั้งดูดทั้งเลียจนคางูเระขาอ่อนเธอทรุดลงนั่งกับพื้นแต่ปากและมือก็ตามไปทันทีแต่คราวนี้ปากของเธอก็ตามลงไปจุดเดียวกับมือโฮตารุค่อยๆถอดกางเกงยีนส์สุดแน่นออกช้าๆแต่ก็ทำได้ลำบากพอดู...แต่เหมือนกางเกงเป็นใจมันยอมออกมากองข้างๆตัวของเธอแต่โดยดีแต่ไม่ช้าคางูเระก็เริ่มได้สติ
“พะพอเถอะฉะฉันไม่ยากทำแบบนี้นะ...”คางูเระพยายามปัดป้องมือที่กำลังตรงไปปลดกางเกงชิ้นสุดท้าย
“เดียวก็...ดีเอง...”เธอพูดช้าๆพร้อมกับจ้องตาเธออยู่ซักครู่สายตานั่นทำให้จิตใจของเธอยิ่งร้อนรุ่มหนักเข้าไปอีกแต่เมื่อรู้สึกตัวเธอก็พบว่าปากของทั้งคู่แนบชิดกันซะแล้ว
“อือ...อือ...อึ...อืม”คางูเระตัวอ่อนระทวยอีกครั้งเมื่อลิ้นของทั้งคู่เข้าไปพัวพันกันทั้งคู่ลงไปนอนราบกับพื้นห้องเพื่อให้มีที่ว่างเพิ่มขึ้นแต่ปากของทั้งคู่ก็เอาไม่ออกแล้ว....

มือของคางูเระที่อยู่ตรงเนินเนื้อของโฮตารุก็เริ่มไปตามความต้องการเช่นเดียวกันนิ้วของเธอค่อยๆจมเข้าไปในร่องสวาทของเธอช้าๆก่อนๆจะค่อยๆซอยอยู่ในร่องของโฮตารุ
“อ้า...เร็ว...เร็วอีก...อา...”เธอครางลั่นพรอ้มกับนั่งคร่อมทับมือของคางูเระที่กำลังทำหน้าที่อยู่ เนินเนื้อของทั้งคู่เกือบจะแนบชิดกันแต่ยิ่งคางูเระเร่งมือเท่าไหร่นั่นก็ยิ่งมอบความเสียวซ่านให้ทั้งสองได้พร้อมๆกันในคราเดียว
“อะ..ฉันไม่...อะอ้า!!”โฮตารุร้องลั่นพร้อมกับปล่อยน้ำใคร่ออกมาเต็มมือพร้อมกับคางูเระที่กัดฟันไม่ให้ส่งเสียงออกมาแต่ความเสียวนั้นก็ทำให้มีน้ำตาซึมออกจากหางตาเล็กน้อยโฮตารุล้มตัวลงนอนข้างๆหายใจหอบอย่างเหนื่อยอ่อนเธอนอนก่ายหน้าผากอยู่ครู่หนึ่งก่อนลุกขึ้นมาดูคางูเระ ตอนนี้เธอเธอหลับตาสีหน้าเหมือนเพิ่งวิ่งมารธอน1000เมตรมาหยกๆที่แก้มมีคราบน้ำตาไหลลงมา
“ยังไม่...ชอบอีกเหรอ...”โฮตารุเดินไปหยิบบางสิ่งมาจากโต๊ะหัวเตียงของเธอคางูเระดันตัวขึ้นนั่งพร้อมกับจ้องมองเรือนร่างของของโฮตารุในความมืด ร่างของเธอดูขาวเนียนและได้รูปดูเซ็กซี่มากๆไม่นานอารมณ์ของเธอก็เริ่มถาโถมเข้ามาอีกครั้ง มือของเธอกลับไปอยู่ในจุดกระสันอีกครั้งเธอค่อยๆขยับนิ้วถูไปตามร่องอย่างเสียวซ่าน
“นึกว่าจะไม่ชอบแล้วซะอีกนะ...ฉันช่วบอีกรอบก็ได้นะ”โฮตารุเดินอ้อมไปทางด้านหลังพร้อมกับงับติ่งหูของคางูเระ เล่นเอาเธอตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำไปเลยเธอวางบางสิ่งลงตรงกลางหว่างขาซึ่งเมื่อดูดีๆมันก็คือ.......โทรศัพท์บ้าน.......
“เอาละ...จะโทรเบอร์ไหนดีนา”โฮตารุพูดอย่างร่าเริงพร้อมกับยกหูขึ้นจ่อกับหูของคางูเระที่ไม่เข้าใจการกระทำของเธอซักเท่าไหร่แต่ก็ถึงกับตาเหลือกเมื่อสายโทรศัพท์ไปโดนเข้ากลางร่องเสียวของเธอพอดี
“ไม่เอาเบอร์นี้เหรอ...”โฮตารุพูดพร้อมกับดึงหูโทรศัพท์ขึ้นทำให้สายรูดผ่านร่องจนเธอกระดกก้นขึ้นตามสายเธอแทบเป็นลม
“ยะอย่า...พอ...ไม่เอา...”เธอพูดอย่างหมดแรงพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนแต่ยิ่งเธอมีสายตาแบบนั้นโฮตารุยิ่งได้อารมณ์เข้าไปอีกเธอเลียแก้มของคางูเระพร้อมกับดึงสาย
“อ้า!!...อะ...อะ...อา”เธอครางดังลั่นก่อนจะค่อยๆเบาลงเพราะโฮตารุลดความตึงของสายลงแต่อีกมือของเธอก็ไปจับสายที่อยู่ใต้ร่องของเธอ
“ไม่อยากโทรแล้วใช่ม๊า...”คางูเระพูดพร้อมกับกดสายให้แน่นขึ้นไปอีก
“อึ...อะอา.....”คางูเระครางเบาๆก่อนจะผ่อนคลายลงอีกครั้งเพราะโฮตารุหยุดมือไว้แต่ก็เป็นแค่แปปเดียวก่อนที่เธอจะรูดสายทั้งขึ้นทั้งลงจนคางูเระแทบเป็นลม
“ใกล้......แล้วใช่ม๊า”โฮตารุก้มลงเลียหัวนมจากด้านหลังอย่างเมามันตอนนี้คางูเระไม่มีแรงพอแม้แต่จะส่งเสียงร้องกับความสนุกในตอนนี้เธอได้แต่หายใจหอบทุกครั้งที่โฮตารุขยับสาย
“อย่าเป็นลมเชียวนาเดียวจะหมดสนุก”เธอเลื่อนปากขึ้นไซร้คอก่อนจะ...
ฉึก!
กัดเข้าที่คอเบาๆซึ่งทำให้ร่างกายของทั้งคู่สั่นเบาๆก่อนจะอบอุ่นไปทั้งตัว เลือดไหลซึมออกมาจากมุมปากและคอเล็กน้อยก่อนที่จะเลื่อนขึ้นมาประกบปากกันอีกครั้ง คางูเระรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ต้นคอและในลำคอที่มีของเหลวบางอย่างไหลลงไปไม่นานโฮตารุก็ถอนปากออกพร้อมกับเลียต้นคอที่มีเลือดไหลซึมออกมา
“ต่อ...กันได้แล้ว”เธอพูดกระซิบพร้อมกับรูดสายต่ออย่างเมามันซึ่งคราวนี้เธอใส่แรงลงไปจนคางูเระออกเสียงครางได้อีกครั้ง
“อา...โฮจัง...พอ....ยะหยุด...ไม่ไม่...อะอ้า!!!!”เธอกรีดร้องพร้อมกับปล่อยความไคร่ออกมาจนเยิ้มเต็มสายโทรศัพท์...สิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นก่อนหมดสติคือโฮตารุกำลังเลียน้ำใคร่ของเธอ...ออกจากสายโทรศัพท์...

“อืม......................เฮ้ย!!!”คางูเระสะดุ้งตื่นพร้อมกับมองรอบห้องซึ่งสว่างจ้า
“ฝันเรอะ...”เธอพูดเบาๆพร้อมกับเอามือกุมหัว...และเพิ่งรู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในชุดวันเกิด
“อะ...อะไรกันเนี่ย.............ไม่จริงน่า”เธอพูดดเมื่อเห็นร่างเปลือยของโฮตารุ....และโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆเธอ
“แม่คุณไปทำงานต่อได้แล้ว”อินุเปิดประตูเข้ามาเรียกคางูเระไปทำงานต่อแต่ก็ถึงกับตาค้างเมื่อเห็นภาพที่อยู่ข้างหน้า
“….กะ.....กะ....แกตายยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ความเป็นหญิงหายไปแทนที่ด้วยเลือดของทอมเต็มร้อย
“อ้ากกกกกกก!!!!ขอโตดคร้าบบบบ....หวอออออออออออออ!!!!!!!!!!!!”

....ถึงแม้จะรับบาทาสั่งญาติได้...แต่ผู้ชายเห็นภาพแบบนี้คงไม่มีกะจิตกะใจจะตอบโต้หรอกนะ....เรื่องหลังจากนี้...จะเล่าที่หลังนะครับ...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:37 pm

“เอ้าเร็วเข้าอีกไม่กี่นาทีคุณมินท์จะมาแล้ว!”อุนิพูดพลางเดินจัดแถวให้ทั้งคนที่อยู่ในบ้านทั้งหมดยกเว้นเกร็ก ยืนเรียงหน้ากระดานรอหน้าบ้าน
“อืม...ยังง่วงอยู่เลย”โฮตารุพูดพลางขยี้ตา...จากการซักไซร้ของเคนนี่เจได้ข้อสรุปมาว่าโฮตารุลืมไปหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากไปขนของแต่หลังจากผลการวิเคราะห์การเดินของเธอแล้วปรากฏว่ายังไม่เสียสาวแน่นอน(ผลการวิเคราะห์นี้เกือบทำให้เจเข้าห้องไอซียูจากบาทาสั่งญาติของคางูเระแต่โชคดีที่อินุช่วงชีวิตไว้ได้ทัน)
“ช่างเรื่องนั้นเถอะน่า...เฮ้ยๆ นายน้อยช่วยใส่เสื้อให้เรียบร้อยหน่อยซิครับ...บอมก็ช่วยจัดทรงผมให้ดีหน่อย...เจบอกกี่ทีแล้วอย่าดุกดิกซี่”อินุจ้ำจี้จ้ำไชกับทุกคนอย่างถี่ถ้วน...แต่ในวันนี้ขอยกเว้นคางูเระซึ่งดูซึมๆปนเสร้านิด...อาจเป็นเพราะทำใจกับเรื่องที่เกิดไม่ได้...แต่ว่าสภาพในตอนนี้ดูไม่ต่างจากโฮตารุและเอริคที่กลับลงมาจากห้องใต้หลังคาไม่มีผิด
พับๆๆๆๆๆๆ!
เสียงเฮลิคอปเตอร์ดังมาแต่ไกลอินุถึงกับสะดุ้งโหยงพร้อมกับเดินไปต่อแถวข้างๆคางูเระซึ่งยังซึมกระทืออยู่
“เฮ้...เฮ้ได้สติหน่อย...”อินุพูดพร้อมกับกระแทกเบาๆแต่คางูเระก็แค่หันมามองก่อนจะเหม่อไปทางอื่น
“ปล่อยเขาไปเถอะ...ตอนนี้เรามีแขกแล้ว”เจพูดสีหน้าขึงขังเพราะเขารู้สึกได้ว่าแขกคนนี้จะ...สำคัญมากๆ
เฮลิคอปเตอร์ค่อยๆลงจอดที่ลานหน้าบ้านอย่างนิ่มนวลพร้อมการปรากฏตัวของ...เด็กสองคน...
“เนี่ยเรอะทนายของบ้านนี้”เจพูดอย่างไม่ค่อยเชื่อเด็กคนหนึ่งเป็นเด็กผู้ชายผมสีขาว(เด็กผมขาวที่เป็นศัตรูกับเนกิในเนกิมะ)ใส่แว่นทรงกลมสูงพอประมาณในมือถือสมุดสเกตภาพไว้และดูเหมือนกำลังวาดพวกเขาอยู่...ส่วนอีกคน....
วิ้งค์!
เอริค โฮตารุและคางูเระถึงกับสะดุ้งเฮือกแววตาที่แฝงบางอย่างเหมือนกับจะทะลุจิตใจของพวกเขาในฉับพลันแต่เป็นแค่แว่บเดียวเมื่อเธอจับมือของเด็กชาย เธอเป็นเด็กตัวเล็กอายุและส่วนสูงน่าจะพอๆกับบอมเธอมีผมยาวสีขาวและตาสีแดง...แต่การแต่งตัวของเธอดูเหมือนลูกคุณหนูซะมากกว่า
“ไม่ใช่นี่นะเป็น....”
“โฮ่...จัดระเบียบได้ไม่เลวนะเจ้าหมาน้อย”ผู้หญิงคนหนึ่งก้าวออกจากฮอเธอดูเป็นสาวออฟฟิซมากๆ เธอมีผมสีแดงเพลิงแต่รวบไว้แบบเลขา(นึกไม่ออกก็นึกถึงเคลิเฟอร์จากวันพีซ)และดวงตาสีเขียวมรกตใต้แว่นทรงกลมในมือเธอถือแฟ้มเอกสารไว้ด้วย...ดูยังไงก็เป็นแค่ผู้หญิงออฟฟิซธรรมดาๆ...ยกเว้นแต่นิสัยและการพูดจา
“ไงๆ...ดูแลบ้านดีใช่ไหมมีเบียร์เตรียมไว้ให้รึเปล่า”เธอพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้าหาอินุซึ่งเกรงไปทั้งตัวอย่างหวาดๆ
“ก็...ก็ยังไม่ได้ซื้ออะครับ”เขาพูดอย่างกล้ากลัวๆ เธอยิ้มที่มุมปากเล็กๆ....
ปึก!
ส้นสูงกระแทกกับหัวแม่เท้าของอินุเต็มแรงเขาถึงกับตาเบิกโผลงแต่ก็ไม่ร้องสังแอะก่อนที่เธอจะเดินไปหาเอริค
“ไงพ่อหนูเธอชื่อเอริค อัลเซ่ใช่ไหมจ้ะแล้วอีก4คนนี่คงจะเป็นเพื่อนใช่ไหม เจ โฮตารุ คางูเระแล้วก็บอม”เธอพูดพร้อมกับมองไปที่แต่ละคน
“คุณป้ารู้ได้ไงนะ”เจถามอย่างไม่เชื่อก่อนจะโดนหยิกเกก้มอย่างเมามัน
“ฉันเพิ่ง25จ้ะ...แค่25เข้าใจไหม…เอาละฉันจะมาค้างที่นี่ซักพักแล้วก็พาลูกของฉันมาอยู่ด้วยอีกสองคน ชื่อไค ราเฟมัสและมีน่า ราเฟมัสอ้อส่วนฉันชื่อจัสมินท์ โอริวาเรียล์ฝากตัวด้วยนะ”

เอาละนี่คือสมาชิกใหม่ในบ้าน...ซึ่งตอ้งเป็นสมาชิกถาวรไปเลยด้วย...ถึงอย่างไรก็ตามผมไม่ค่อยชอบสายตาของมีน่าเท่าไหร่...แต่หลังจากนี้ไปเรื่องจะยิ่งยุ่งเหยิงเข้าไปอีกครับ...ผมสัญญา









“เอาเหล้ามาอีกเด้...”คุณมินท์นอนหมอบราบกันโต๊ะพร้อมกับร้องสั่งเหล้ารอบที่แปด โดยไม่สนใจสายตาเบื่อหน่ายของคนทั้งโต๊ะ(ยกเว้นเกร็ก)
“คุณแม่พอเถอะครับนี่มันดึกแล้วนะ”ไคบอกเตือน
“อะราย...เป็นผู้ชายก็หัดเฮฮาซะมั่งเซ่เหล้านะเหล้ากินกันหน่อย”มินต์พูดพร้อมกับเอาขวดเหล้าโบกผ่านหน้าของไคเล่นก่อนจะฟุบไปกับโต๊ะ
“คุณเธอหลับไปยังอะ....”เจชะโงกหน้าดูอย่างหวาดๆ
“หลับแล้วละ...แต่เดียวก็คงคืนชีพขึ้นมาดื่มต่ออีกทางที่ดีพวกนายไปนอนเถอะ พรุ่งนี้คงมีการจัดการหลายๆเรื่องเยอะ...โดยเฉพาะฉันกับเอริคนี่แหละ”อนุพูด ทุกคนลุกพรึบเป็นคนๆเดียวกันและแยกย้ายไป
“แล้วพวกผมละครับ...”ไคถามอินุ
“ก็...พวกเธอนอนที่ห้องรับรองในห้องรับแขกไปก่อนนะเพราะฉันลืมจัดห้องไว้นะ แคบไปนิดแต่คงพอได้นะ”อินุพูดพร้อมกับช่วยถือกระเป๋าให้สองพี่น้อง...(เพื่อไมให้เสียเวลาเราข้ามไปอีก1ชั่วโมงครึ่งดีกว่าเพราะดูท่าคงไม่มีใครสนฉากน่าเบื่อแบบนี้หรอก...มั้ง)
…………………………………………………………………………………………..
“เฮ้ย...เหล้าอยู่ไหนละเนี่ย”คุณมินท์งัวเงียผงกหน้าขึ้นมาหาเหล้าอีกรอบ
“หมดแลวครับคุณมินต์แล้วก็ทุกคนขึ้นนอนกันหมดแล้วนะครับ”อินุพูดพร้อมกับส่งน้ำเปล่าให้ตอนนี้ไฟทั้งบ้านปิดหมดแล้ว ยกเว้นแต่ตรงโต๊ะกินข้าวที่พวกเขาสองคนอยู่
“ไม่เอา...เอาเหล้ามาอีก”
“ตะแต่ว่าผมไม่มีเหลือแล้วนะครับ...”
“กล้าเถียงเหรอ!”คุณมินต์ลุกพรวดแต่เนื่องจากยังไม่สร่างเมาจนเซถลาจนเกือบล้มโชคดีที่อินุรีบไปประคองทัน
“คุณมินท์อย่าอาละวาดวิครับเดียวก็ตื่นกันหมดทั้งบ้านพอดี”อินุบ่นพร้อมกับประคองมินท์ให้ไปนั่งที่เก้าอี้
“ว่าไปแล้ว...เธอยังจำครั้งแรกของเธอได้ไหม”อินุสะดุ้งเฮือกหันมามองคุณมินท์...ซึ่งมีรอยยิ้มแปลกๆ
“คุณแม่กินเหล้าเสร็จรึยังน้า...”มีน่าเดินงัวเงียๆมาดูคุณแม่ของเธอ...มีแสงไฟลอดออกมาจากห้องอาหารแล้วก็ต้องเจอกับเรื่อง...อย่างว่า...
“อึอืม...........”ที่มีน่าเห็นก็คือคุรแม่และอินุกำลังเล่นลิ้นกันอยู่บนโต๊ะกินข้าว
“เก่งนี่...ฝึกมาจากไหนละ”มินท์พูดพร้อมกับแกะกระดุ้มเสื้อของตัวเองทีละม็ดอย่างไม่รีบร้อน
“มะไม่ได้ฝึกเลยครับ...แค่ทำไปเองตามความรู้สึก”อินุพูดจากใจจริง
“งั้นเธอก็คงเก็บกดมานานพอดูซินะ”มินท์พูดพร้อมกับลากอินุให้นั่งบนเก้าอี้ก่อนลงไปขุดเข่าลงกับพื้นตรงกลางหว่างขาของเขาพร้อมกับดึงกางเกงแบบโบราณของพวกซามูไรลงซึ่งทำได้ง่าย ไม่นานท่อนเนื้อที่พร้อมเต็มที่ก็อยู่ตรงหน้าของมินท์
“มันขาด...อะไรไปนา...”มินท์พูดเสียงหวานพร้อมกับหยิบบางอย่างออกมาจากร่องอกอวบอึมของเธอ
“ไม่เอาแบบนั้นนะครับคุณมินท์ผมไม่...”อินุอ้อนวอนแต่มินท์ก็ไม่สนใจเธอลุกขึ้นนั่งบนตักของเขาพร้อมกับให้ท่อนเนื้อถูไถกับกางเกงในบางๆจนเขารู้สึกถึงร่องเสียวที่ถูไถกับปลายท่อนเนื้อ แต่เธอไม่ได้สนใจจุดนั้นเธอจับมือของเขาไปที่ด้านหลังก่อนจะ...
แกร็ก!
ใช้กุญแจมือล็อคไว้...(คุณเธอเป็นพวกSชัวร์...แต่ไม่ขั้นร้ายแรง)
“ไม่อยากนึกถึงครั้งแรกรึไง...ชั้นจะทำให้นึกออกเอง”มินท์พูดพร้อมกับลดตัวลงไปในจุดเดิม เธอถอดบราอันแสนเกะกะออกพร้อมกับเอาหน้าอกประคองท่อนเนื้อของอินุซึ่งตอนนี้เริ่มตาลายเล็กๆซะแล้ว
“อ้ะ คะคุณมินท์ครับ...”แย่หน่อยเพราะอินุไม่ใช้พวกสายวิท(แรกซะแล้ว)แค่ปากของมินท์กระทบเบาๆกับปลายหัว เขาก็ถึงกับตัวสั่นระริก
“อะไรเนี่ยยังไก่อ่อนเหมือนเดิมเลยนะงั้นต้องใช้วิธีเก่าแล้วละมั้ง”คุณมินท์พูดน้ำเสียงเ หี้ ยมๆพร้อมกับเลื่อนมือไปจับลูกกระพวนพร้อมกับบีบรัดเบาๆจนอินุต้องกัดฟันกับความปวดที่ใต้ท้องน้อย
“เกร็งๆไว้แหละดีแล้ว...เวลาเสร็จจะได้ออกมาเยอะๆ”คุณมินท์เลียริมฝีปากพร้อมกับอมท่อนเนื้อของเขาเข้าไปทั้งท่อนในทีเดียว...แต่เขาก็สะดุ้งไม่ได้เพราะโดนพันทนาการทั้งมือและท่อนล่าง เธอทั้งดูดและขยัยหน้าอกขึ้นลงพร้อมๆกันแต่เขาก็ไม่สามารถที่จะปล่อยน้ำออกมาได้เพราะเธอกำลูกกระพรวนของเขาซะแน่นแต่เนื่องจากความเสียวที่ถาโถมบวกกับเขาไม่ใช่พวกอึดนัก...
“อึก...อะอะ...อาผม...ผม”อินุหลับตาแน่นพร้อมกับปล่อยความใคร่ใส่ปากของเธอจนล้นแต่เธอก็ดูดเลียไปตามท่อนเนื้อจนสะอาด
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:38 pm

“คะ...คุณแม่ทำไม”มีน่าเกาะขอบประตูดูตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนนี้ทั้งร่างกายของเธอร้อนผ่าวเหมือนมีไฟลน เรี่ยวแรงเหมือนจะหายไปหมดเธอรู้สึกเปียกที่หว่างขาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนมือที่เกาะขอบประตูก็แทบจะผยุงร่างของเธอไว้ไม่อยู่แล้ว
“อย่ากลัวเลย...มันรู้สึกดีจะตายไป”เสียงดังมาจากด้านหลังของเธอพร้อมกับมือที่วางบนไหล่ของมีน่า
“ดูพวกเขาสิทั้งมีความสุขทั้งสนุก...เธอไม่อยากรู้สึกแบบนั้นรึไง”มือที่วางบนไหลค่อยๆเลื่อนเข้าไปในชุดนอนของเธอช้าๆก่อนจะ...
“อ้ะ...อะ...อา”มีน่าครางออกมาเบาๆเมื่อมือลึกลับตรงเข้าไปเคล้งหัวนมเล็กๆของเธอ มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้สัมพัส...ไม่ว่าจะจากพี่ชาย แม่ รึใครๆก็ตาม
“ชอบใช่ไหมแต่ลองทำด้วยมือตัวเองสิดูสึกดีมากนะ”มือลึกลับอีกข้างจับมือของมีน่าไปไว้ตรงร่องเสียวซึ่งตอนนี้เยิ้มไปด้วยความใคร่ของสาวน้อย มือนั้นขยับมือให้มีน่าถูไปตามร่องของเธอซึ่งเธอก็ถึงกับตัวอ่อนไปทันที
“ชอบใช่ม๊า......ลองทำเองสิแล้วถ้าชอบละก็ตามฉันมา”เสียงลึกลับหายไปพร้อมกับมือทั้งสองข้างที่หายไปในทันที...แต่ก็ถูกแทนที่ในทันทีมือทั้งสองข้างของเธอลูบไปทั้งสองแห่งอย่างเคลิบเคลิ้มไปกับกามอารมณ์ของเธอเอง
“อย่าเพิ่งหมดแรงสิฉันยังไม่ได้เล่นด้วยเลยนะ”มินท์นั่งบนตักของอินุพร้อมกับจับท่อนเนื้อของเขาใส่เข้าไปในร่องของเธอช้าๆ
นิ้วของมีน่าค่อยๆแทรกเข้าไปในร่องของตัวเองที่เปียกเยิ้มอย่างค่อยๆเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอจะช่วยตัวเอง
“อะอา...คะคุณมินท์ครับ”อินุกัดฟันเมื่อร่องเสียวของมินท์ค่อยกลืนท่อนเนื้อของเขาเข้าไปจนมิดโคน
“มะ...ไม่รู้เลยว่า...จะโตขึ้นขนาดนี้”มินท์มองอินุด้วยสายตาหยาดเยิ้มพร้อมกับค่อยๆขยับขึ้นลงอย่างช้าๆ
“อึ...อา.....อะอา”มีน่าค่อยๆเร่งนิ้วของตัวเองจากเบาๆนุ่มนวลกลายเป็นกระแทกนิ้วเข้าไปในร่องอย่างไม่ยั้งเธออ้าปากครางอย่างลืมตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“อ้า....ขะ...ของเธอสุดยอมจริงๆ....อะ...อา”มินท์ร้องครางทุกๆครั้งที่เธอกระแทกตัวลงไปจนน้ำไหลเปรอะเต็มต้นขาของอินุซึ่งตอนนี้เขาก็หูอื้อตาลายไปหมดแล้ว
“คุณมินท์ครับ...อะ...เร่ง...เร่งอีกครับ”เขาได้แต่นั่งนิ่งให้คุณมินท์กระทำชำรำร่างกายอันบอบบางของเขาเต็มที่ท่อนเนื้อของเขาเป็นแค่ของเล่นให้เธอได้เสพสุขโดยที่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย
มีน่านั่งแหวกขากับพื้นทับมือตัวเองพร้อมกับกระแทกร่างกายของเธอลงไปที่นิ้วเหมือนที่แม่ของเธอทำอยู่ตรงหน้าส่วนอีกมือเธอก็ไม่ปล่อยให้สูญเปล่า เคล้นหัวนมเล็กๆของเธอซึ่งตอนนี้แข็งเป็นไตอย่างเมามัน
“อะยะ...หยุดก่อน...หยุดก่อนครับ...อา”อินุเกือบจะเสร็จอีกรอบเขาจึงร้องเตือนให้เธอหยุดไว้ก่อน
“อะ...อะไรเนี่นทำไมเจะสร็จง่ายจัง”มินท์หยุดตามที่อินุร้องขอแต่ก็อดฉุนไม่ได้
“เอากุญแจมือออกเถอะครับ..ผมจะทำลองทำเอง”ทั้งคู่สบตากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่มินท์จะเอื้อมมือไปปลดกุญแจให้อินุขยับมือให้สบายขึ้นก่อนจะโอบกอดมินท์ไว้ในอ้อมแขนพร้อมกับบดปากกับเธออย่างเมามันอินุค่อยๆลุกขิ้นโดยอุ้มเธอขึ้นมาด้วยโดยที่ท่อนเนื้อยังคาอยู่อินุอุ้มเธอไปนอนราบบนโต๊ะอาหารเขามองเรือนร่างของเธออย่างไม่วางตา
“ยะ...อย่างมองสิ...ฉันอายนะ”เธอพูดอย่างเขินอายเมื่อสายตาของเธอประสานกับสายตาของอินุ เขาค่อยโน้มตัวลงไปดูดเม้มเลียหน้าอกของเธอพร้อมกับขยับกระแทกใส่ร่องของเธอ
“อือ...อืมมมม...”มีน่าคาบชุดนอนของเธอพร้อมกับกัดไว้แน่นกันไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา น้ำเสียวของเธอไหลออกจนชุ้มนิ้วและมือเต็มไปหมด ความอดกลั้นของสาวบริสุทธิ์ที่อดกลั้นมานานค่อยออกมาช้าๆแต่มันก็เป็นแค่ความรู้สึกก่อนที่คลื่นอารมณ์ลูกสุดท้ายจะพัดมาเท่านั้น
“อ้า...อะอา ... ทะทำไม เธอถึงได้....อ้า”มินท์ตอนนี้พูดอะไรไม่ออกแล้วเธอได้แต่นอนแผ่กายให้อินุมอบความสุขให้เท่านั้นขาของเธอรัดกรัหวัดรอบเอวของเขาอย่างแน่นเหมือนจะไม่ให้ท่อนเนื้อที่ซอยอยู่ในร่องหลุดไปไหนได้
“คุณมินท์ครับ...ผม...ใกล้...เล้ว...”เขาพูดกัดฟันอย่างอดกลั้นร่างกายร้องเหมือนไฟเผาโดยเฉพาะท่อนเนื้อที่โดยตอดรัดจากร่องของคุณมินท์ทั้งคู่ประกบปากกันครั้งสุดท้ายก่อนจะ...
“อึ...อึก............อืมมม……….”ทั้งคู่ครางในลำคอเบาๆพร้อมกับปล่อยน้ำใส่ร่องของคุณมินท์จนไหลเยิ้มออกมานอกร่อง ทั้งคู่ถอนปากออกก่อนที่อินุจะลงไปเลียร่องเสียวทำความสะอาดให้
“.อะ...อะอ้า!!.........อะ...อา”มีน่าก็ถึงจุดเช่นกันความใคร่ของเธอไหลเยิ้มออกมาเต็มมือพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างลืมตัวเธอนอนแผ่หลากับพื้นได้แต่หายใจหอบอย่างเหนื่อยอ่อน


“พอใจกับมันใช่ไหม...ชอบมากรึเปล่าละ”เสียงลึกลับดังอยู่เหนือหัวของมีน่า เธอพยักหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน
“งั้นก็.......”มีน่าสะดุ้งเบาๆเมื่อมีใครคนหนึ่งประกบปากกับเธอ ลิ้นของทั้งคู่พันกันอย่างเร่าร้อนมีน่าสังเกตเงาที่กำลังจูบเธออยู่ แต่เธอคิดว่าคงตาฟาดไปเพราะเธอเห็น...หูอะไรบางอย่างอยู่บนหัว...ทั้งสองแลกลิ้นกันอยู่ซักครู่ก่อนที่สิ่งนั้นจะถอนปากออกและหายไปในความมืด
“........อืม....พี่...........พี่คะ”มีน่าพูดเบาๆก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาสิ่งที่จะช่วยเธอได้ในตอนนี้ได้ดีที่สุด...
“เธอก็ไม่ใช่เล่นนะเฮเลน่า ขนาดฉันยังแฉะได้ขนาดนี้เลยนะ”มีลลี่ซึ่งเริ่มถูไปตามร่องของตัวเองพูดกับเงาลึกลับที่ตรงโซฟาของห้องนั่งเล่น
“แฮะๆ ก็เจ้านายเค้าชอบเด็กน่ารักๆหนูก็เลยฝึกไว้บ้างเพื่อจะได้ช่วยเจ้านายไงเจ้าคะ”เงาลึกลับที่ว่าคือกึ่งมนุษย์กึ่งสุนัขชื่อเฮเลน่า ฮาร์เมียเธอมีผมสีดำหูและหางสีดำเช่นเดียวกัน ที่คอมีปลอกคอหนังสีดำเป็นสัญลักษณ์ว่ามีเจ้าของแล้ว
“เจ้านายเธอนี่ชอบเด็กเอาการนะ...แต่ว่าไม่ได้เจอกันนานพอดูเลย...”
“นี่ๆ คุณมิลลี่จะให้เฮเลนช่วยให้ไหมเจ้าคะ หนูก็อยากทำบ้างอะ”เฮเลน่าเคล้าคลอไปตามหน้าอกของมิลลี่อย่างเอ็นดู......
แต่ผมจะไม่ขอพูดถึงฉากนี้ดีกว่า...เพราะมันจะทำให้เรื่องมันกระจ่างเร็วขึ้น..อีกอย่าง...ทุกคนคงอยากเห็นแนวI(Incest)กันแล้วละมั้ง...
แอ๊ดดดดด...
มีน่าค่อยเปิดประตูอย่างเบามือด้วยมือที่ว่างอยู่...ส่วนอีกมือของเธอกำลังทำหน้าที่เพิ่มความกระสันให้มากขึ้นยิ่งกว่าเดิม
“อ้าวมีน่ามาแล้วเหรอ...แล้วแม่ละกินเหล้าเสร็จรึยัง”ไคงัวเงียลุกขึ้นมองเงาของมีน่าที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
“พี่...คะ....หนู...”มีน่าพูดไปหอบไปอย่างลำบาก อารมณ์ของเธอยิ่งพลุ่งพล่านหนักกว่าตอนที่ดูคุณมินท์เสียอีก...เพราะคราวนี้เธอจะได้ลองทำตามบ้างแล้ว
“มีน่าเป็นอะไรไป ทำไมเสียงแปลกๆ...ไม่สบายรึเปล่า”ไคพูดอย่างเป็นห่วงพร้อมกับควานหาแว่นอย่างร้อนรน
“พี่...หนู...หนูทนไม่ไหวแล้ว”มีน่าล้มตัวลงเพราะเริ่มรู้สึกเสียววูบที่จุดสำคัญอีกครั้ง
“มีน่าเป็นอะไรนะ มีน่า!”ไคคว้าแว่นขึ้นมาสวมทันทีก่อนจะเพ่งมองไปในความมืดและพบว่า...
“เป็นอะไรปะ...อึ!”มีน่าโถมตัวเข้าประกบปากเขาในทันทีก่อนไคนอนแผ่ มีน่าสวมกอดบดปากอย่างลืมตัว
“อะ..อือ...ยะหยุดนะมีน่า!”ไคพลักมีน่าออกจากร่างของเขา มีน่ามองหนาอย่างสับสนในขณะที่ไคมองเธอด้วยสายตาที่ไม่อาจบอกได้...ทั้งคู่มองกันอยู่นาน...แต่มือของมีน่าก็ยังไม่ยอมหยุด
“มีน่า...ทำไมทำแบบนี้...”ไคถามอย่างุงงงแต่สายตาก็จับจ้องไปที่เนินเนื้อของเธออย่างไม่วางตา
“คือ...คือหนู...ชอบพี่มาก...รักมาก...ถึงหนูจะบอกว่ารักแต่ว่า...หนูไม่ได้รักในฐานะพี่ชายน้องสาว...หนูรักพี่มาก...ร่างกายของหนูมันเรียกร้องหาพี่...พี่คะ..ช่วยหนู...ได้โปรดเถอะคะ”มีน่าพูดพร้อมกับคลานเข้ามาหาไคด้วยสายตาวิงวอน
“แต่เรา...เป็นพี่น้องกันนะ”ไคจ้องหน้าของมีน่าที่แดงก่ำที่ค่อยเคลื่อนตัวเข้ามาหาเขาจนหน้าแทบจะชนกัน
“แต่หนู...รักพี่มากกว่าพี่นี่คะ...ช่วยหมู...นะ...คะ”มีน่าประกบปากกับไคอีกครั้งแต่คราวนี้เขาไม่ขัดขืนหนำซ้ำยังโอบกอดมีน่าไว้ในวงแขนเสียอีก ไคค่อยๆถอนปากออกแต่ยังไม่ยอมปล่อยเธอออกจากแขน
“พี่ก็...รักเธอเหมือนกัน”ทั้งคู่สบตากัน อยู่สักครู่เหมือนจะทะลุความสัมพันธ์ทั้งมวลที่ทั้งคู่อยู่ร่วมกันจากพี่น้องไปอีกขั้น เขาไซร้คอของเธออย่างเร่าร้อนมีน่าครางในคออย่างลืมตัวตอนนี้เธอกำลังจะได้รับประสบการณ์ที่มากกว่าพี่คนไหนจะมอบให้ ไคเลียไปตามซอกคอก่อนจะลงไปที่หน้าอกของเธอ ซึ่งหัวนมแข็งเป็นไตจากความเสียวซ่านเขาค่อยเล็กทีละน้อยอย่างใจเย็น แต่มีน่าก็ถึงกับออกแรงรัดหัวของเขาหนังขึ้นจนแทบอึดอัด
“พี่...ช่วยเลียให้หนู.......”มีน่าพูดด้วยเสียงอันสั่นเครือ พร้อมกับเลื่อนมือไปแหวกร่องอันเยิ้มของเธอออกไคก้มตัวลงไปดูร่องสวาทของเธออย่างไม่มั่นใจเขาค่อยลูบมันอย่างแผ่วเบา
“อะ...อา..พี่คะ”มีน่าค่อยๆแหย่นิ้วเข้าไปเพื่อช่วยเพิ่มน้ำหล่อลื่นให้พี่ชายสุดที่รัก ไคค่อยเลียลิ้นฉกอย่างผิวเผินเต่แค่นั้นเธอก็ถึงกับเสียวจนยกเนิ้นเนื้อขึ้นมาชนปากของเขาโดยทันที ไคไม่รอช้าจับต้นขาของเธอพร้อมกับเลียไปตามร่องอันฉ่ำเยิ้มของเธอเพื่อสนองความต้องการของเธอเขาเลียไปที่เม็ดเสียวของเธอโดยตรงจนมีน่าถึงกับครางลั่นพร้อมกับบิดตัวไปขาดิ้นพล่านไม่อยู่เฉย เขาจึงรวบข้อเท้าของเธอทั้งสองข้างพร้อมกับยกขึ้นให้เห็นร่องของเธออย่างชัดเจนก่อนจะลงไปดูดกลืนน้ำของมีน่าอย่างหื่นกระหาย
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:38 pm

มีน่าหลับตาแน่นเพราะความเสียวซ่าน ร่างกายเธอสั่นระริกอย่างทรมาณ เพราะแค่นี้มันยังไม่สาแก่ใจของเธอ มีน่าเลือนมือที่แทบจะไม่มีแรงไปลูบตรงติ่งเสียวเพื่อเพิ่มความกระสันให้ตัวเอง ไคเงยหน้าขึ้นมามองเธออย่างประหลาดใจ เธอไม่น่าจะเป็นคนแบบนี้นี่นา...วันเดือนปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นเธอต้องการเรื่องแบบนี้...แต่ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนว่าเด็กผู้หญิงตรงหน้าเขาไม่ใช่น้องสาวของเขาอีกต่อไปแล้ว...และเขาก็จะไม่เพียงปฏิบัติต่อเธอเพียงแค่น้องสาวเป็นแน่...เขาปล่อยมืออกออกจาขาพร้อมกับค่อยๆถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนเขาเปลือยเปล่า...มีน่าลุกขึ้นนั่งจ้องมองร่างกายของเขาอย่างไม่วางตาเธอยิ่งหอบหายใจหนักยิ่งขึ้นเมื่อเห็นท่อนเนื้อของพี่ชายของเธอ...
“ทำให้พี่หน่อย...ตอบแทนให้พี่บ้าง”มีน่าคลานเข้าไปหาท่อนเนื้อของไคอย่างว่าง่ายเธอเอาแก้มถูกับท่อนเนื้อ ก่อนจะค่อยๆกลืนท่อนเนื้อของเขาเข้าไปในปากจนมิดพร้อมกับรูดเข้ารูดออกอย่างได้อารมณ์น้ำลายไหลเยิ้มออกมาจากมุมปากของทั้งคู่เนื่องจากอารมณ์ที่ก่อตัวหนักขึ้น มือของมีน่าก็ไม่ลืมให้ความสุขกับตัวเองเช่นกัน
“มีน่า...พี่จะ...ไม่...อะอ้า!”ไคกดหัวมีน่าพร้อมกับปล่อยน้ำใส่ปากของเธอร่างกายของเขาสั่นสะท้านก่อนจะค่อยๆดึงท่อนเนื้อออกจากปากของเธอ พร้อมกับน้ำขาวๆที่ยืดจากปากของเธอ
“พี่คะ...ยังไหวไหมคะ”มีน่าถามพร้อมกับไซร้คอของไค ที่นอนแผ่หลากับพื้นจนทำให้เขาเริ่มตื่นตัวอีกครั้ง ไคจับแขนของมีน่าพร้อมกับลุกขึ้นกดเธอลงไปนอนกับพื้นก่อนจะคร่อมทับเธอไว้โดยเอาท่อนเนื้อของเขาจ่อร่องรอไว้ด้วย
“แล้วเธอยังรับไหวไหมละ”ไคพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมกับเสียบเข้าไปในร่องเสียวของเธอเต็มแรงจนเธอถึงกับสะดุ้งเฮือกพวาสวมกอดไคอย่างแนบแน่น
“นะ...หนู...ไม่......ไม่...”มีน่าพูดพร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมาเพราะความเจ็บไคก้มลงมองเนินเนื้อของเธอปรากฏว่ามีคราบเลือดไหลปนออกมากับน้ำเสียวของเธอด้วย
“ขอโทษนะ...พี่พลั้งมือไป...แต่ว่าเดียวมันก็……..”ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม...มือของทั้งคู่บีบกันแน่นเหมือนจะหลอมรวมร่างของทั้งคู่เป็นหนึ่งเดียว...ผ่านไปแค่ชั่วครู่แต่ทั้งคู่กลับรู้สึกเหมือนทั้งชีวิต ไคค่อยถอนปากถอกและจ้องมองใบหน้าของมีน่าที่แดงก่ำ
“เริ่มนะ...”ไคพูดเบาๆพร้อมกับเริ่มขยับเอวซอยอย่างช้าๆแต่รุนแรง มีน่าสวมกอดไคไว้แน่นอย่างลืมตัว...เขาก็ตอบแทนเธอด้วยการเร่งความเร็วให้เธอได้ไปถึงสวรรค์ แต่ว่าเขาเริ่มรู้สึกว่ามือของมีน่าที่กอดเขาไว้นั้นริ่มทำให้เขารำคาญเขาดันตัวของเขาออกจากอ้อมกอดของมีน่าก่อนจะจับตัวเธอพลิกคว่ำวึ่งเธอก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย
“ขอลองใส่จากทางนี้นะ...”ไคบอกมีน่าเธอใช้แรงดันตัวขึ้นโก้งโค้งให้เขา ก้นของเธอเรียวงามได้รูปมากพอดูแต่จุดที่ไคสนไม่ได้อยู่ตรงนั้นแต่เป็นรอ่งสวาทที่ฉ่ำเยิ้มรอท่าตะหากเขาเอาร่องจ่อไปตรงส่วนสำคัญก่อนจะใส่เข้าไปแบบพรวดเดียวมิดด้าม...
“อ้า!....อะ...อา”มีน่าคราง มือขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เหมือนเธอต้องหาอะไรมายึดเหนี่ยวร่างกายของเธอ ไคโน้วตัวลงมาไซร้คอเธอจากด้านหลังพร้อมกับขยับโยกอย่างรวดเร็ว เหงื่อของทั้งคู่ไหลโทรมกาย ลมหายใจก็ถี่รั่วและหนักแน่นความรู้สึกของทั้งคู่ในตอนนี้ไม่อาจบอกได้อย่างชัดเจน แต่ทั้งคู่ต่างมีความสุขอย่างสุดหัวใจ ไครู้สึกว่าเขาใกล้จะเสร็จแล้วเช่นเดียวกับมีน่าซึ่งครางดังและถี่ขึ้นมากเขาหยุดซอยก่อนจะโอบรอบเอวของมีน่าและยกเธอขึ้นนั่งบนตักของเขาโดยยังไม่เอาท่อนเนื้อออกจากร่อง
“ยังไหวไหมมีน่า...”ไคถามมีน่าเธอพยักหน้าช้าๆอย่างเหนื่อยออ่อนก่อนจะเริ่มขยับตัวขึ้นลงช้าๆอย่างรู้งาน ไคก็ช่วยยกตัวมีน่ากระแทกเป็นบางครั้งแต่ถึงตรงนี้เขาไม่ต้องทำอะไรมากไปกว่าให้เธอทำให้เขาและใช้มือช่วยให้เธอมีอารมณืมากยิ่งขึ้น เขาใช้มือขวาบีบเคล้นคลึกหน้าอกของเธอส่วนมือซ้ายก็ลงไปลูบแถวเนินเนื้อเพิ่มอารมณ์ให้เธอจนในที่สุด
“พี่...พี่หนู...อะ..อะ...อ้า!!!”มีน่าร้องลั่นพร้อมกับกระแทกลงไปครั้งสุดท้ายพร้อมกับน้ำใคร่ที่ไหลเยิ้มเต็มท่อนเนื้อของไค มีน่าหันมาประกบปากกับเขาอย่างดูดดื่ม แต่เขาก็ยังไม่ถึงสวรรค์เหมือนมีน่าเขาอุ้มเธอลงไปนอนกับพื้น ก่อนจะนั่งคร่อมเธอ
“ช่วยพี่อีกครั้งนะ...”ไคจับท่อนเนื้อที่เปียกชุ่มไปจ่อกับปากของเธอพร้อมกับรูดมันตรงหน้ามีน่าวึ่งรู้งาน เธอผงกหัวขึ้นดูดเลยตรงส่วนหัวให้เขาช้าๆก่อนจะอมท่อนเนื้อที่ชุ่มไปด้วยน้ำของเธอเองจนในไม่ช้า
“อึ!...อะอา.....”เขาปล่อยน้ำใส่ใบหน้าของเธอ น้ำสีขาวขุ่นเปอะเต็มหน้าของมีน่าซึ่งหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขก่อนที่ทั้งคู่จะหลับไปในอ้อมแขนของกันและกัน

.................เอาละผมต้องเข้าห้องน้ำแล้วละ............อ้อใช่...พรุ่งนี้จะเป็นวันที่สามของบ้านหลังนี้...ซึ่งจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน...ซึ่งแต่ละคนก็มีลีลาไม่เหมือนกันเท่าไหร่...........ผมจะเล่าที่หลังนะ...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Mon Feb 25, 2008 11:40 pm

ผมจำไม่ได้นะว่าเคยเเต่งอะไรที่จะหื่นได้ขนาดนี้...
เเต่มันก็ฝีมือผมจริงๆด้วย...เยอะโคตรๆเลย...

เอาเป็นว่าถ้าอ่านจบเเล้วก็เรียกผมลงต่อละกัน....นั่นยังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ lol

ปล.ผมไม่ได้ปั้มนะ เเต่บอร์ดมันให้ตัวอักษรเยอะไม่ได้ง่ะ
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby Chamokung on Tue Feb 26, 2008 9:36 pm

อ๊างๆๆๆๆ

124854857 น้ำแล้ว~
Image
User avatar
Chamokung
F.F. Lucifer
F.F. Lucifer
 
Posts: 144
Joined: Fri Feb 08, 2008 11:49 pm
Location: ในห้องน้ำ

Postby Crimsonwing on Wed Feb 27, 2008 6:55 pm

คิดถึงเรื่องนี้จังเฮะ.....
Image
Image
Image
Image
User avatar
Crimsonwing
F.F. Arch Angel
F.F. Arch Angel
 
Posts: 209
Joined: Sun Feb 10, 2008 3:20 pm
Location: จุติบนโลกอันแสนโสมมเพื่อชดใช้กรรม

Postby กล้วยจัง on Thu Feb 28, 2008 6:45 am

+๑+๑%+%๑+-/


น้ำแตก
ปัญหาพื้นฐาณห้าประการ ได้แก่ มรรค (เต้า) ฟ้า (เทียน) ดิน (ตี้) (แม่ทัพ) เจียง กฎ (ฝ่า)

แม่ทัพนายกองจะมีผู้ใดมิรู้ไม่ ทว่าผู้รู้แจ้งเท่านั้นจึงจะชนะ ผู้รู้มิแจ้ง ย่อมพ่ายแพ้
User avatar
กล้วยจัง
กล้วย
กล้วย
 
Posts: 329
Joined: Thu Feb 14, 2008 6:07 pm
Location: กล้วยเมาทรีน

Postby LunaRWhiteclifT on Sat Mar 01, 2008 11:58 pm

อะ...โอย... ปะ... ปวดตางะ...





ปล.อ่านได้ 2 บรรทัด
"All the DARKNESS in the world con not extinguish the LIGHT of single CANDLE"
- ไม่ว่าความมืดมิดสุดสายบนนภา ยากยั่งลึกสู่โลกาสุดวิสัย
แต่มิอาจจะเทียมทานสู้แสงไฟ จากเทียนไขโชตช่วงเพียงเล่มเดียว...
User avatar
LunaRWhiteclifT
นักรบฝึกหัด
นักรบฝึกหัด
 
Posts: 372
Joined: Thu Feb 14, 2008 9:10 pm
Location: ดินแดนไร้รัก...

Postby กล้วยจัง on Sun Mar 02, 2008 10:15 am

มาลงต่อด่วนน่ะโคร
ปัญหาพื้นฐาณห้าประการ ได้แก่ มรรค (เต้า) ฟ้า (เทียน) ดิน (ตี้) (แม่ทัพ) เจียง กฎ (ฝ่า)

แม่ทัพนายกองจะมีผู้ใดมิรู้ไม่ ทว่าผู้รู้แจ้งเท่านั้นจึงจะชนะ ผู้รู้มิแจ้ง ย่อมพ่ายแพ้
User avatar
กล้วยจัง
กล้วย
กล้วย
 
Posts: 329
Joined: Thu Feb 14, 2008 6:07 pm
Location: กล้วยเมาทรีน

Postby TumAlone on Sun Mar 02, 2008 5:50 pm

นิยายมอมเมาเยาวชน...แบบนี้ใช้ไม่ได้...( แกก็มีอยู่เต็มเครื่องไม่ใช่เหรอ )

แหะๆ...ล้อเล่นน่ะครับ...แต่ทว่า... ( ทุบโต๊ะดัง ปัง~!!! )

ตะ...แต่ว่า...สนุกเว้ย~***

ท่านเอส~!!! ไปเอาของท่านมาลงสู้เร็ว
Image Image
User avatar
TumAlone
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 263
Joined: Mon Feb 11, 2008 2:06 pm
Location: ความเป็นจริงอันไกลโพ้น

Postby kasett99 on Sun Mar 02, 2008 8:03 pm

แหม ..... ใหญ่ไม่ใช่เล่นเลยนะแบบนี้ต้องกินให้หมด .....
User avatar
kasett99
F.F. Joker of War
F.F. Joker of War
 
Posts: 93
Joined: Tue Feb 12, 2008 6:49 pm
Location: Joker theme park

Postby TumAlone on Tue Mar 04, 2008 12:02 pm

ถ้าไม่ลงต่อก็เอาลิ๊งมาให้อ่านก็ยังดีน่ะท่าน...หึหึ
Image Image
User avatar
TumAlone
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 263
Joined: Mon Feb 11, 2008 2:06 pm
Location: ความเป็นจริงอันไกลโพ้น

Postby crover on Thu Mar 06, 2008 3:41 pm

“อืมมมม...รุนหวัดครับคูณมินท์คุณอินุ...”เอริคทักทายก่อนจะเข้ามาร่วมโต๊ะอาหารซึ่งดูเลอะๆยังไงไม่รู้ (เลอะอะไรนะ)
“เออ.......”ทั้งคู่ตอบเป็นเสียงเดียวกันพลางจิบกาแฟเหมือนกับไม่ได้นอนมาทั้งคืน...
“อินุ...ทำไมเมื่อคืนนายไม่ไปนอนละ”เจถามพร้อมกับมองหน้าทั้งสองที่ดูเหมือนว่าจะหลบหน้าเขาอย่างลนลาน
“คือ...เมื่อคืนปรึกษาเรื่องการเงินนะ...โอ๊ย!”อินุร้องลั่นเพราะโดนมินท์กระทืบเท้า เอริคและเจมองหน้าของทั้งคู่อย่างงงๆ
“เมื่อคืนมีเอกสารต้องจัดการเยอะนะจ้ะ...”มินท์พูดพร้อมกับยิ้มให้เจซึ่งเป็นเรื่องผิดปรกติอย่างมากที่เธอจะอารมณ์ดีได้ขนาดนี้
“ฉันว่ามันแปลกๆนะว่าไหม...”เจแอบกระซิบกับเอริคที่ตู้เย็น
“ทำไมละ...ผมว่าแบบนี้มันก็ดีนี่”เอริคพูดพร้อมกับยกนมกล่องขึ้นดื่ม
“ก็...มันรู้สึกเหมือนกับว่าอารมณ์ดีเพราะมี...”
“อรุณสวัดดิครับ/ค่ะคุณแม่”ไคและมีน่าเดินเข้ามาในห้องอาหารอย่างเบิกบาน...ทั้งคู่ดูอิ่มเอิบ...และสดชื่น
“จ้าเช่นกัน...วันนี้ขอใช้บ่อน้ำร้อนได้ไหม”มินท์หันกลับไปถามอินุ
“เอ่อ...ผมคิดว่านี่ยัง...อึก......ได้อยู่แล้วครับ”อินุกลั้นเสียงไว้เมื่อเธอกดแรงลงบนฝ่าเท้าของเขา
“ดีมาก...เอาละเด็กๆ...ไปหยิบเสื้อและก็ผ้าขนหนูมา เราจะไปลงอ่างกัน”มินท์หลุกพร้อมกับดันหลังไคและมีน่ากลับไปที่ห้องของพวกเขา
“...ฉันรู้สึกว่าคุณมินท์เดินแปลกๆยังไงไม่รู้...เหมือนล้างก้นไม่สะอาดหยั่งงั้นแหละ”เจพูดอย่างสบายอารมณ์
“ฉันได้ยินนะยะ!!!”
“ฉันรู้สึกว่าซักวันนายจะตายเพราะปาก...”อินุพูดปิดฉากให้

.................................................................................................................................................................................................................

“เฮ้อ.......”เอริคถอนหายใจ...ตอนนี้เขาอยู่ในห้องอาบน้ำซึ่งอยู่ก่อนบ่อน้ำ กำลังถอดเสื้อผ้า
“เป็นอาราย...ไอนั่นหดเพราะเจอน้ำรึงายยย”เจพูดกวนๆ
“......ฉันรู้สึกว่าโอตารุกับคางูเระจะดูแปลกๆนะ...ดูเงียบๆไม่พูดไม่จา”
“หลังจากที่อินุโดนถีบที่หน้านะเหรอ...นั่นสิ...ฉันว่ายัยทอมนั่นก็ดูเจียมเนื้อเจียมตัวยังไงไม่รู้...”
“ข้าไม่ได้โดนถีบหน้าวะหน่อย...”อินุพูดอย่างไม่พอใจจากด้านหลังของเจพร้อมกับผ้าขนหนูที่มัดรอบเอว
“คร้าบๆพ่อนักดาบหน้าจืด......เอาน่าเอริคอย่าคิดมากไปแช่น้ำแล้วก็.....อะ...”เมื่อเจเปิดประตูไปสู่บ่อน้ำร้อน...ก็พบกับมิลลี่และ...สาวน้อยหูสุนัขอีกคนกำลังเล่นน้ำอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า
“อ้าวหนุ่มๆมากันแล้วนี่...เฮเลน่าไปลากลงมาซี่อย่าดูอย่างเดียว...”
“ได้เลยค่า!”เฮเลน่ารับคำพร้อมกับพุ่งขึ้นจากน้ำวิ่งเข้าไปล็อคคอเอริคและเจที่ตอนนี้กำลังตะลึงงันเมื่อหน้าอกนุ่มนิ่มของแม่สาวหูสุนัขนี่ถูไถที่แผ่นหลังของพวกเขา...แต่ก็เป็นเพียงแค่ชั่วครู่ก่อนที่ทั้งคู่จะ
“เหวออออออออออออออ!!!”
ซ่า!!!!
ถูกเหวี่ยงลงน้ำอย่างไม่ทันตั้งตัว...
“โชคดีที่มาที่หลังแฮะ...”อินุที่เข้ามาพอดีรีบหัน180องศากะจะกลับเข้าไป...แต่ช้าไปซะแล้ว
หมับ!
“จาหนีไปไหนค้า~~~”เฮเลน่าพูดเสียงหวาด อินุขยับไม่ได้เลย...ไม่ใช่เพราะแรงของแม่หนูนี่หรอก...แต่เป็นเพราะหน้าอกนุ่มนิ่มของเธอต่างหาก เขาแค่โดนล็อคจากข้างหลังเบาๆแต่ดูเหมือนว่ามันจะแข็งไปซะทั้งร่างแล้ว...(คงรู้นะว่าตรงไหนบ้าง)
หมับ...วิ้ว~~~~~ซ่า!!!
อินุโดนล็อคท่าเจอร์มันซูเพล็กก่อนจะโดนเหวี่งตกน้ำไปอย่างสวยงาม...

………ต้องขอโทษด้วยที่ต้องขัดจังหวะ...แต่เนื่องจากเนื้อที่ไม่พอตัวละคใหม่จะได้ออกตัวในวันต่อไปนะครับ......ผมสัญญา...




“อา..............ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้วเนอะ”มิลลี่เองหลังพิงกับขอบบ่ออย่างสบายใจ
“อืม...เค้าก็ว่างั้นแหละ”เฮเลน่าสนับสนุนอีกเสียงพลางปล่อยตัวลงไปกับความอุ่นสบายของสายน้ำ
“...แล้วทำไมพวกเธอไม่ไปที่ฝั่งผู้หญิงละเนี่ย...”เจพูดอย่างกดดัน...เช่นเดียวกันกับเอริคและอินุ ทั้งสามโดนประกบข้างโดยสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ที่ด้านขวาและสาวหูสุนัขที่ฝั่งซ้ายเลยออกจะเกร็งๆ อยู่บ้าง...
“อ้าว...แบบนี้ไม่ดีเหรอ...อยู่รวมๆแบบนี้สนุกจะตายไป”มิลลี่พูดแบบไม่ใส่ใจพลางแอ่นตัวให้นั่งแช่สบายขึ้นจนหน้าอกโผล่พ้นน้ำให้สามทหารเสือสยิวกิ้วเล่นๆ
“แล้วเมื่อไหร่เจ้านายเค้าจะมาละ...เห็นบอกว่าจะมีเพื่อนเค้ามาอีกสองสามคนนินา...”เฮเลน่าพูดสีหน้าเศร้าๆ...แต่ก็ทำให้สามหนุ่มคิดเตลิดไป...ยังจะมีมาอีกเหรอ...
“น่าๆเดียวหมอนั่นก็มา...ยิ่งบ้านนี้มีเด็กขนาดนี้หมอนั่นคงไม่พลาดหรอก”
“ใครพูดว่าที่นี่มีเด็กเหรอ...”เสียงๆหนึ่งดังมาจากพวกเขา ทั้งหมดหันไปดูพร้อมกันก็พบกับชายในชุดแจ็คเก็ตหนังกางเกงหนังรองเท้าบูตหนังและถุงมือหนัง สีดำทั้งตัวดูจากหน้าของเขาแล้วดูท่าเป็นคนอายุคงประมาณ30-35เป็นอย่างมาก แต่น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่คนเพราะมีปีกสีดำอยู่กลางหลังของเขา
“เจ้านายค้า~~~~~~!!!”
“ไงเฮเลอุบ......อือ...อืม”ยังไม่ทันไงเธอก็กระโดดขึ้นจากน้ำเข้าสวมกอดประกบปากทันที
“ว้าว....ต้อนรับกันดีจัง...”เจพูดอย่างทึ่งๆในขณะที่เอริคและอินุต้องปล่อยตัวจมไปกับน้ำเพื่อไม่ให้ใครสังเกตุเห็นน้องชายที่อยากจะขึ้นมาหายใจเหนือผิวน้ำ
“เบาๆก็ด้ายมั้ง...เดียวพ่อหนุ่มสองคนตรงนั้นตื่นเต้นตายซะก่อน”ปีศาจอีกตนเดินออกมาจากห้องน้ำวึ่งอยู่ในชุดลายสดใสเหมือนนักท่องเที่ยวตามชายหาดพร้อมกับ...แฝดอีกหนึ่งคู่....
“ไงไลท์...ช่วยเอาแม่นี่ออกจากปากฉันก่อนได้ไหม”ปีศาจในชุดหนังพูดพร้อมกับพยายามดันสุนัขสาวออกจากปากอ้อมกอดของเธอ
“โอเคๆ...”ปีศาจที่ชื่อไลท์เดินเข้าไปหาเฮเลน่าพร้อมกับเอานิ้วจิ้มไปที่ก้นของเธอเบาๆ...แต่ผลที่ได้กลับเกินคาด
“ว้ายๆๆๆๆๆๆ!!!ร้อนๆๆๆๆๆๆ!!!”เฮเลน่าร้องลั่นพร้อมกับถีบตัวออกจากอกของชายชุดหนัง ลงน้ำทันที...เหมือนกับโดนไฟลนก้นหยั่งงั้นแหละ...
“แหม...ทำไมไม่จับแม่นั่นมาแล้วจิ้มทั้งตัวเลยละ”แฝดคนหนึ่งพูดดูจากสีหน้าท่าทางคงจะเฮี้ยวใช่เล่น
“ไม่เอาแบบนั้นนะคะพี่...”แฝดน้องอีกคนหลบอยู่ข้างหลังไลท์อย่างกล้าๆกลัวๆดูตรงข้ามกับอีกคนชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ
“แล้ว...พวกคุรเป็นใครครับ”เอริคเกาะขอบบ่อดูผู้อาศัยกลุ่มใหม่ของบ้าน
“อ้อใช่ๆ...คนนี้ชื่อมาร์คัสมาร์โวโล่กับเฮเลน่า ฮาร์เมีย...สองคนนี้เป็นคู่กัน...ประมาณว่าเจ้านายคนใช้นะ ส่วนคนท่าทางเพี้ยนๆทางนี้ชื่อไลท์ ไซท์ เขาอยากมาเที่ยวบนโลกใชนช่วงอากาศแบบนี้นะ แล้วก็คู่สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุดแฝดพี่แฝดน้องเรเนสและวิเวียน อารอนทุกคนจับมือกับเจ้าของบ้านหน่อยซิ”มิลลี่แนะนำตัวแต่ละคนวึ่งตรงเข้ามาจับมือกับเอริคอย่างเป็นกันเอง
“ถ้ามีเด็กคนไหนอยากได้พี่ชายดีๆเรียกฉันนะ...”มาร์คัสพูดพร้อมกับขยิบตาให้
“ที่นี่มีแมวอะเปล่า เค้าไม่ชอบแมวอะ”เฮเลน่าพูดพลางแตะนิ้วไปที่ริมฝีปากอย่างเป็นกังวล
“หวังว่าที่นี่คงมีฮีตเตอร์นะ”ไลท์พูดพร้อมกับบีบมือเอริคซะแน่นจนเขามือร้อนฉ่า
“ฝากตัวด้วยนะค้า!”แฝดทั้งสองพูดพร้อมกันแต่สีหน้าคนละแนวกันเลย...คนหนึ่งสีหน้าออกโหดๆขระที่อีกคนเขินๆ
“ขอขึ้นก่อนละ...สงสัยแช่นานไปหน่อย...”เจพูดเบาๆกันตนเองพร้อมกับขึ้นจากบ่อ...เพราะตอนนี้ไม่มีใครสนใจเขาวะแล้ว
“อ้าวแล้ว...ซากิจังละ”มิลลี่ถามหาเพื่อนร่วมก๊วนอีกคน
“แม่นั่นนะเหรอ...ยังไม่คุ้นกับพื้นโลกนะ...คงจะเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่....เฮ้ไหนๆก็ไหนๆขอลงด้วยคนนะ”ไลท์ตอบพลางถอดเสื้อทันที
“มะไม่เป็นไรครับ...”เอริคตอบอย่างหวาดๆเพราะยังไม่คุ้นเคยกับ...ผู้อาศัยอีกกลุ่ม
“เฮ้อ...โดนแย่งบทเด่นหมดเลย......”เจพูดอย่างเหนื่อยหน่ายพลางใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดหน้าแต่เมื่อลดผ้าลง ร่างกายของเขาก็หยุดชะงัก...เบื้องหน้าของเขาคือนางฟ้าผิวขาวผมยาวสีน้ำตาลหุ่นเพรียวลม สะโพกผาย และอื่นๆที่เจอยากจะพรรณนาแต่ว่า...
“กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!”…คุณเธอดันเห็นไอจ้อนเขาซะก่อน
เปรี้ยๆ............................ตูม!!!!!!!!!!
แม่สาวไฟแรงสูง......หวังว่าเจคงไม่เป็นอะไรนะ....แต่ว่าไว้ผมเล่าทีหลังดีกว่า..........ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Thu Mar 06, 2008 3:42 pm

ยามเย็นกร้างกรายเขามาสู่บ้านพักอีกครั้ง.......แต่ตอนนื้ที่ห้องนั่งเล่นกำลังเต็มไปด้วยความไม่พอใจของสมาชิกกลุ่มแรกของบ้าน
“มีแขกคนไหนที่ผมยังไม่เจออีกไหม...”เอริคพูดพลางกุมหน้าผากหลังจากกู้ร่างของเจที่แข็งทื่อเพราะดดนไฟฟ้าแสนโวลต์ของปิกะจู...เอ่อ...ของผู้อาศัยอีกคน
“ไม่...ไม่...ครบแล้ว......ฉันว่านะ...”มิลลี่ก้มหน้ารับผิดชอบเมื่อมองเห็นเจที่นอนในสภาพไหม้เกือบทั้งตัว...ส่วนคนเผาเขาก็คงเป็นผู้หญิงผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอที่ตอนนี้แทบจะมองไม่เห็นใบหน้าของเธอนอกจากตาซ้าย...เพราะคุณเธอเล่นไว้ผมยาวปิดหน้าเกือบทั้งหมด...ถ้ามีคนบังเอิญไปเจอเธอตอนมืดๆคงไม่แคล้วคิดว่าเป็นผีจากหนังเรื่องใดเรื่องหนึ่งแน่นอน
“...แน่ใจนะ...เพราะบ้านนี่ไม่อยากให้มีใครโดนเผา...ย่าง อบ ปิ้ง นึ่ง หรือ...อะไรที่ร้ายแรงกว่านี้แล้วละ”อินุเตือนพร้อมกับมองแขกหน้าใหม่ทุกคนเรียงตัวซึ่งก็ได้แต่มองไปที่อื่นเมื่อสายตาของเขาจ้องไป
“ถ้าเผาอาจจะมีคนบางคนทำได้...”มาร์คัสพูดพร้อมกับกลอกตาไปทางไลท์ที่ผิวปากสบายใจเฉิบ
“ไม่...ฉันเผาใครไม่ได้หรอก.......”
ฟู่ววว!!!
ยังพูดไม่ทันไรก็มีไฟพุ่งออกมาจาก...ทวารหนัก...พร้อมกับกลิ่นคล้ายแก๊สเน่า...
“โอเคเขาเผาใครไม่ได้............แล้วทำไมถึงมีไฟพุ่งออกมาจากก้นด้วยวะ!!!”อินุพูดอย่างโกรธๆพลางกุมขมับเช่นเดียวกับเอริค....
“ทางที่ให้ทุกคนบอกข้อดี....และข้ออันตรายของแต่ละคนจะดีไหม”คางูเระออกความเห็นด้วยท่าทางเคร่งขรึมเพราะอาการบาดเจ็บครึ่งหนึ่งของเจมาจากฝีมือของเธอ...เมื่อตอนที่เจปลิวออกมาจากห้องน้ำและกระแทกรั้วกั้นฝั่งชายหญิงซะไม่มีชิ้นดีเจจึงโดนอัดซะยับ...แต่ก็รอดตายมาได้
“ว้าว...ฉันชอบไอเดียเธอนะ...งั้นฉันเริ่มก่อน...ว่าไงดีละ...ฉันเป็นปีศาจเพลิง โชคดีที่ฉันไม่ได้รับเชื้อจากทางพ่อนะเพราะถ้าเป็นแบบนั้นป่ารอบบ้านคงไม่มีเหลือ...แต่ก็ยังมีหลุดมาบ้างแหละ...ฉันเป็นโรคเกี่ยวกับทางเดิน......อาหาร......แค่นั้นละมั้ง”ไลท์อธิบายอย่างสั้นๆ
“อาฮะ...คนต่อไป”อินุพูดพร้อมกับพยักหน้าให้มาร์คัส
“ก็...ผมเป็นอินคิวบัส...เพศชายนะและเปลี่ยนเพศอย่างเกร็ก...หรือมิลลี่ที่เขาชอบนั่นแหละ ชอบแต่งตัวรัดกุมแบบนี้แล้วก็ชอบสะสมมีดแปลกๆ......ชอบเด็กมากที่สุด.....แค่นั้นแหละ”มาร์คัสพูดพร้อมกับแหล่มองบอมและมีน่าด้วยสายตาแปลกๆ
“พอเห็นภาพแล้ว.....แล้ว...สองสาวคู่นี้ละ”
“อ้อ...พวกเธอเป็นปีศาจอีกประเภทที่แยกออกมาจากพวกคิวปัส ซึ่งจะ.....”
“ไลท์...เขาไม่ได้ถามนายนะ...”มาร์คัสเตือยสติไลท์ที่ฝอยไม่ยั้ง
“น่าๆเดียวฉันอธิบายเอง...พวกเธอก็เป็นน้องสาวห่างๆของฉันด้วยนะแหละน่า ต่อนะ....พวกเธอจะมีจุดแปลกคือมีอารมณ์และนิสัยแยกเป็นสองขั้ว...รวมถึงอารมณ์และเรื่องหยั่งงั้นด้วย...เหมือนพวกเราทุกคน...”
“เดียวก่อน...พวกนายพูดถึง......เรื่องอย่างว่างั้นเหรอ....”อินุถามอย่างไม่เชื่อหู
“ใช่!”ทุกคนที่ไม่ใช่มนุษย์ตอบเป็นเสียงเดียว
“โอ้ พระเจ้า...ที่นี่ไม่ใช่ฮาเร็มนะโว้ย!”เมื่อประโยคนี้หลุดไปก็เกิดท่าทางแปลกๆจากหลายๆคนทั้งที่ใช่มนุษย์และไม่ใช่...รวมถึงอินุที่เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป....
“โอเค...เอาละเดียวเอริคช่วยพาแขกพวกนี้ไปที่ห้องที...ฉันขอไปทำธุระก่อน...”อินุพูดเบาพอๆกับกระวิบก่อนจะเดินหายไปจากห้องนั่งเล่น
“เอ่อ...งั้นเชิญทางนี้เลยครับทุกคนเดียวผมจะพาไปส่งที่ห้อง...”เอริคพูดพร้อมลุกขึ้นเดินไปที่ห้องฝั่งหญิงโดยที่ทุกคนเดินตามไป....โดยลืมอะไรบางอย่าง
“...แล้วฉันละ...”เจถูกลืมและนอนกองกับโซฟาพร้อมด้วยเฝือกทั้งตัวโดยขยับไม่ได้เลยแม้แต่กระดิกนิ้ว
“ใครก็ได้ช่วยฉันที....................”รอบข้างมีแต่ความเงียบเชียบของยามเย็นน่าเศร้าที่เขายังไม่มีโอกาสแบบเอริคอินุหรือไค...

แต่อย่างน้อยเขาก็จะได้รู้จักเรื่อง ‘หยั่งงั้น’ในคือนี้นี่แหละ...จาก.........ผมพูดเรื่องนี้พรุ่งนี้ดีกว่า...ผมสัญญา




“มีใครได้ยินฉานหมายยยยย................”ปาเข้าไป3ทุ่มแล้วเจก็ได้แต่นอนหงายขยับไม่ได้อยู่บนโซฟาโดยไม่มีคนเหลียวแล...อาจจะมียุงซักโหลนึงคอยดูแลเขาบ้างแต่ก็ไม่ได้ช่วยให้สบายเนื้อสบายตัวเลย
“ใครก็ด้าย...ช่วยผมที....ธ่อ….”เจครางอยู่คนเดียวท่ามกลางความมืดแต่ก็ไม่ได้มีเขาคนเดียวในห้องนี้หรอกนะ
แกร๊กๆ......แกร็กๆ........
“ว้าย!!!”
โครม!!!
เจพยายามหันไปมองแต่ก็ทำไม่ได้เพราะติดเฝือก
“นั่นใครนะ...ถ้ายังเป็นคนดีก็ช่วยเอาผมออกจากเฝือกบ้าๆนี่ที”เจวิงวอนพลางพยายามขยับตัว
“ไม่ได้...ถ้าเอานายออกจากเฝือกตอนนี้นายจะกลายเป็นมนุษย์ดักเด้แน่...”เสียงตอบกลับดังสวนกลับมา...เป็นเสียงที่ไม่คุ้นหูเขาเลยแต่เขามั่นใจได้ว่าเป็นเสียงผู้หญิงแน่นอน
“ขอบคุณมาก...แล้วเธอเป็นใคร...จะยังไงก็เถอะช่วยฉันหน่อยไม่ได้เหรอ...”
“…….ก็ได้.........รอหน่อยขอฉันหยิบของก่อน”เจคิดในใจ...ไหงมันง่ายหยั่งงี้เนี่ย...แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าจะช่วยเขาได้ยังไง...ในสภาพแบบนี้
“เอาละ.............”
แควก!!!
เจรู้สึกได้ว่าเฝือกของเขาถูกฉีกออกอย่างง่ายดายเขาผงกหัวขึ้นดูก็ต้องตกใจ เพราะ....เอ่อ...มีคนที่มีหูและหางสีดำ...อีกแล้ว!!!
“เฮ้ย!!...แต่ว่าฉันไม่ได้ใส่กางเกงนะ!!!”เจซึ่งพึ่งนึกได้...แต่ที่ต้องนึกเพราะอาจจะมีเหตุการณ์ที่ทำให้เขาเข้าเฝือกแบบเมื่อเช้าอีกรอบก็ได้...แต่ก็ดีที่ไม่ใช่
“โห...โดนมาหนักนะ...รอหน่อยเดียวฉันรักษาให้...”โชคดีที่เธอไม่ใส่ใจ...แต่มันก็ยังรู้สึกเสียวๆอยู่เหมือนกันเจผงกหัวขึ้นมาดู เธอกำลังหยิบอะไรออกมาจากย่ามข้างๆตัว เท่าที่สังเกตจากความมืดเธอเป็นสาวหูแมวที่มีผมยุ่งๆแต่รวบเป็นหางม้าไว้กลางหลัง...ใส่เสื้อคล้ายๆเสื้อแบบนินจากสีเทาเข้มๆ...และมินิสเกริต์....อืมเข้ากันไม่หยอกนะ เธอโปรยผงสีเขียวสะท้องแสงบางอย่างลงตามตัวของเขาพร้อมกับบ่นพึมพำเป็นภาษาแปลกๆที่เขาไม่เข้าใจ...แต่เขาก็รู้สึกเย็นวูววาวไปทั้งตัวก่อนที่อาการแสบๆคันๆของเขาจะหายเป็นปลิดทิ้ง
“ว้าว.....เธอทำได้ไงเนี่ย...”เจลุกขึ้นนั่งพร้อมกับมองร่างกายของเขาที่หายสนิทไม่มีความเจ็บปวด...ไม่มีเสื้อผ้ารึอะไรทั้งสิ้นด้วย
“นี่ๆไม่ต้องอายหรอก...ฉันไม่สนใจมันหรอกน่า”สาวหูแมวพูดขำๆเมื่อเจพยายามจะปกปิดไอนั่นไว้...แต่จะไม่ปิดก็ไม่ได้เขาเลยเอาหมองมาวางไว้แทนที
“เอ่อ...ขอบใจนะ...เธอชื่ออะไร...”เขถามพยายามไม่สนใจสายตาของเธอเท่าไหร่
“นีน่า... นีน่า ซาลาส.......”เธอพูดสั้นๆพร้อมกับเอื้อมมือไปจับมือของเจอย่างไม่ขัดเขิน...ในขณะที่เจอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้ในทันที
“เคนนี่.เจ...เรียกฉันว่าเจก็แล้วกัน...”ทุกอย่างดูไปได้ดี...ถ้าไม่มีเรื่องมาหาเขาอีกครั้ง
พรึบ!
ไฟทั้งห้องนั่งเล่นสว่างขึ้นมาทันทีพร้อมกับอินุและแม่สาวไฟแรงสูงอีกคนที่เป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุร้ายแรงในวันนี้...โคโซมะ ซากิที่มองพวกเขาอย่างตกตะลึง...เพราะฝ่ายหนึ่งเป็นครึ่งมนุษย์อีกตนและ...เจที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากหมอนใบเดียว

เรื่องนี้ชักจะวุ่นเข้าไปทุกทีแล้ว...คนที่ทำเจเกือบตายเพราะเห็นของดีของเขาและอินุที่วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยจะดีกลับมาเจออมนุษย์อีกคน................................แต่อย่างน้อยเราก็จะได้รู้เรื่องราวและเหตุผลว่าทำไมอยู่ดีๆปีศาจครึ่งโหลถึงมาอยู่ในบ้านนี่ภายในวันเดียวกันซะที...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Thu Mar 06, 2008 3:44 pm

“เอากาแฟไหม...”อินุถามนีน่าโดยไม่มองหน้าเจซึ่งกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยไม่มองหน้าใครเช่นกัน...โชคดีที่โคซามะ ซากิ(คนที่เผาเจจนเกรียม)ไม่ตกอกตกใจมาก...เพราะเธอไม่เห็นปลาไหลของเจหรือไม่ก็เธอทำใจกับมันได้แล้วรึยังไงก็ไม่ทราบได้
“ไม่เอาคะ...ขอนมได้ไหม....”เธอหันไปถามเจซึ่งสะดุ้งจนล้มไปที่พื้นเพราะพยายามใส่กางเกงอยู่
“แล้วจะถามฉันทำไมเนี่ย!”เจพูดอย่างโกรธๆปนอายๆก่อนจะดันตัวลุกขึ้นจากพื้นและนั่งลงข้างๆนีน่าซึ่งเขยิบให้นั่งอย่างว่าง่าย
“โอเค...ซากิจังขอกาแฟสอง....แล้วก็นมอุ่นๆซักแก้ว”อินุสั่งซากิซึ่งโค้งรับคำสั่งอย่างว่าง่ายจนเจแปลกใจ...เธอโก้งโค้งรับก่อนเดินหายเข้าไปในครัว
“ทำไมเขาเชื่อฟังนาย อย่างงั้นละ...”
“...ก็ตอนที่แต่ละคนแยกไปนอนแล้ว...เธอก็เข้ามาหาฉันที่ห้องพลางพูดขอโทษขอโพยเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะคิดว่าฉันเป็นเจ้าของบ้าน........ไอฉันก็ไม่ได้คิดมากหรอกนะ...แต่เค้ากลับบอกว่าจะขอเป็นคนรับใช้ในบ้านเพื่อชดเชยเรื่องที่ทำลงไป......อีกอย่าง..........เธอคิดว่านายตายไปแล้วด้วยนะสิ”อินุสรุปเรื่องแต่เจก็อดประหลาดใจตัวเองไปด้วยไม่ได้...ไหงเขายังไม่ตายหว่า...
“อ้อ...เหรอ”เจพูดสั้นๆ
“เธอชื่ออะไรนะ....”อินุหันไปถามนีน่า
“นีน่า ซาลาส อยู่หน่วยสายตรวจสามโลกค่ะ”
“…………………………………”โอเค...เรื่องมันซับซ้อน...จะขออธิบายเพื่อยืดเรื่องหน่อยนะ...แต่ถ้ายังต้องการฉากพรรคนั้นอยู่ก็ติดต่อได้ที่เมลล์ที่แจ้งไว้นะ...-ผู้แต่ง
“อะไรนะ!”เจและอินุพูดเป็นเสียงเดียว
“คะ...คือ ฉัน....ฉันได้รับคำสั่งมาให้ติดตามว่าทำไมอยู่ดีๆการเชื่อมต่อจากโลกของปีศาจและโลกมนุษย์ถึงมีช่องโหว่อย่างกะทันหันนะค่ะ.......”………..ก็ยังไม่ใจอยู่ดีนั่นแหละ...............
“ช่วยอธิบายอย่างละเอียดได้ไหม...ไม่เข้าใจเลย...”อินุถามซ้ำอีกรอบส่วนนีน่าก็ได้แต่ก้มหน้าอายๆ
“กาแฟค่ะ...”ซากิวางถ้วยกาแฟและนมลงบนโต๊ะพร้อมกับมือที่รีบคว้านมไปทันทีนีน่าค่อยๆยกซดช้าๆอาจเพราะเธอเป็นพวกลิ้นแมวกินของร้อนไม่ได้...(ก็แมวนี่หว่า)…
“อาห์...อร่อยจังขออีกนะค้า...”นีน่าชูแก้วใส่หน้าซากิซึ่งรับไปเติมให้ต่ออย่างเงียบๆ
“เข้าเรื่องได้รึยัง...”อินุพูดอย่างเย็นชาปนกับเครียดเล็กน้อย
“คะ...ได้คะคือว่า...การที่ปีศาจเข้ามาในโลกนี้ได้ต้องอาศัยหลักสามอย่างคะคือ
1.สถานที่มีการประกอบพิธีกรรมมาก่อน
2.สถานที่ที่ไม่เคยพังรื้อหรือสร้างใหม่
3.ต้องมีผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดเลือดหรือเชื้อสายของปีศาจไม่ต่ำกว่า7คนคะแต่ในกรณีที่มีผู้ที่มีสายเลือดปีศาจตั้งแต่ต้น คนๆนั้นจะต้องได้รับการกระตุ้นบางอย่าง
ในกรณีของที่นี่ข้อ1และ2ถือว่าผ่านค่ะ....แต่ข้อสามอัตราการเข้ามาในโลกนี่คือ1ต่อผู้ที่ได้รับการถ่ายโอน3คนซึ่งต้องเป็นผู้ที่ยังเยาว์เท่านั้นซึ่งที่นี่มีอัตราไม่สมดุล ฉันก็เลยต้องมาตรวจสอบที่นี่คะ”นีน่าสรุปอย่างละเอียด...แต่เจก็ยังไม่เข้าใจเท่าไหร่
“............ไอการถ่ายโอน...ที่ว่าเนี่ยมันคืออะไร...”อินุถามย้ำ
“มะไม่ทราบคะ...ฉันก็ไม่เข้าใจข้อนี้เท่าไหร่แต่เขาบอกว่ามันเกี่ยวกับเรื่องเพศอะค่ะ...อาจจะแบ่งเพศก็ได้มั้งคะ”นีน่าตอบอย่างไร้เดียงสาแต่ทั้งอินุและเจก็เข้าใจทันที...
“รึว่า...ที่มิลลี่ทำกับเอริคนะเหรอ...”เจกระซิบพูดกับอินุวึ่งกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
“ไม่น่าใช่...เพราะเขาบอกว่ามีอัตรา3ต่อ1อะไรนี่แหละ...แต่มันก็มีแค่คนเดียวนี่นา....”
“แล้วพวกโฮตารุหรือคางูเระละ...”เจออกความคิด
“...ใช่แน่ๆ...หลังจากตอนนั้นเอริคก็ไป...กับดฮตารุ...และก็ไปลงเอยที่คางูเระ....แต่จำนวนมันยังไม่ลงตัวอยู่ดี”อินุคิดหนัก
“งั้นมันก็ต้องมี...สายเลือดปีศาจที่ว่านะสิ....”เจครุ่นคิด
“ใครกัน...............”

ระหว่างที่ทั้งคู่คิดกันนีน่าและซากิก็หลับไปเรียบร้อย........น่าเศร้า....ที่เวลาของเจยังมาไม่ถึง......แต่เราปล่อยให้พวกเขาคิดกันไป

ข้ามไปวันรุ่งขึ้นเถอะ.....
“ฮ้าว......หวัดดีจ้ะคางูเระ...”โฮตารุทักทายคางูเระพลางขยี้ตา ส่วนคางูเระก็ทำหน้าเหมือนเพิ่งตกงานมางั้นแหละ
“ฝันร้ายนะ...ลางไม่ค่อยดี”คางูเระพูดเสียงเศร้าๆ...ถึงแม้ว่าเธอจะออกเฮี้ยวๆแต่เธอก็เชื่อเรื่องโชคลางไม่ใช่เล่นนะ
“รุนหวัดค่า.....วันนี้มีอะไรกินมั้ย”เฮเลน่าทักทายพลางกระโดดเกาะหลังโฮตารุจนเกือบล้มคะมำ
“จ้าๆ...เดียวทำปลาย่างให้เอาไหม”โฮตารุพูดอย่างร่าเริง
“ม่ายอาว...เค้าไม่ชอบปลา...แมวต้องกินปลาตะหากเค้าเป็นสุนัขนะ”เฮเลน่าพูดงอนๆ
“จ้าๆก็เห็นเฮเลน่าขี้อ้อนแบบนี้คนอื่นเขาก็นึกว่าเป็นแมวนะ”ทั้งคู่พูดหยอกล้อกันไปตามทางเดินโดยมีคางูเระเดินตามอย่างซึมๆ
“อ้าวหวัดดีค่าคุณมิลลี่...”โฮตารุทักทายมิลลี่ที่สุดทางเดิน...ดูเหมือนว่ามีบางอย่างที่ทำให้เธอไม่สามารถเข้าไปในห้องอาหารได้เช่นเดียวกันกับบอมและมีน่าที่ยืนดูอยู่ข้างๆ
“อ้าวไหงพวกเธอไม่เข้าไปกินข้าวละมายืนอะไรแถวนี้...”คางูเระถามอย่างไม่สบอารมณ์แต่มิลลี่ก็ได้แต่ทำหน้าซีดชี้ไปที่โซฟากลางห้องนั่งเล่น คางูเระแหวกคนเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเห็นกลุ่มผู้ชายที่อยู่อีกฝั่งของห้องวึ่งมีทั้งเอริค มาร์คัส และไลท์ที่หน้าซีดพอๆกัน ก็เจอกับภาพที่น่าตื่นตะลึง....
“อืม....สบายจังเยย.......”นั่นเป็นเสียงครางเบาๆของเจ...ที่นอนทับอยู่บนร่างของอินุโดยมือข้างหนึ่งของเขาล้วงเข้าไปในเสื้อของอินุด้วย...ส่วนอินุก็ร้ายไม่แพ้กันกอดเจไว้อย่างแนบแน่นสีหน้ามีความสุขสุดๆ...ส่วนทางด้านนีน่าและซากิก็นอนกอดกันกลมเหมือนลูกแมว........แต่ทั้งบ้านคงไม่อยากมีใครเห็นเจและอินุมานอนกอดกันให้ทุเรศลูกกะตาแบบนี้อย่างแน่นอน
“อืม.....สบายที่สุดเลย...”อินุละเมอเบาๆแต่เล่นเอาคนทั้งบ้านขนลุกเกรียว
“นั่นสิ......อยากนอนนานๆจัง....”เจรับ...แต่มันยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีกขั้น
“อะแฮ่ม!.......”ทุกคนกระแอมเป็นเสียงเดียว ทั้งคู่ลืมตาโพลงขึ้นมาแต่ก็ยังไม่ยอมลุก....ทั้งคู่เลื่อนสายตาไปมองกันและกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยายามข่มตานอนต่ออย่างหน้าด้านๆ...........รึว่าชอบกันแน่............
“ยังจะมาซบอกกระทบไหล่กันอีกเหรอย้า~~”คางูเระพูดเสียงหวานพร้อมกับยกเท้าวางบนพนักโซฟาพร้อมกับหักนิ้วข่มขู่อย่างน่ากลัว
“พะ...พี่เป็นคนอย่างนี้เองเหรอ...”บอมพูดกลั้นน้ำตาก่อนจะวิ่งกลับห้องตัวเองอย่างน่าสงสาร...
“............................................”ทั้งห้องหันมามองคู่วิปริตบนโซฟาด้วยสายตาอาฆาตแค้นที่ทำให้เด็กร้องไห้....
“เฉือนไอนั่นมันทิ้งเลยเหอ...”มาร์คัสพูดด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยมพร้อมกับหยิบมีดพอออกมาจากเสื้อ
“เอาไฟลนไข่มันเลยดีกว่ามั้ง...”ไลท์หนับหนุนด้วยการจุดไฟที่ปลายนิ้วของเขา
“อย่าเพิ่งเซ่..........ให้ฉันทำหมันสดกับพวกมันก่อน!!!!”
“ว้าก!!!!!ม่ายอ้าวววววววววว!!!!”คางูเระ เจ และอินุ.........อืม..............

เรื่องมันก็ไม่มีอะไรมากแล้วมั้งครับ...น่าสงสารบอม...เฮ้อ ดันมาเห็นฉากแบบนี้เข้า......หวังว่าเจกับอินุยังมีไอนั่นเหลือหลังจากจบเหตุการณืในวันนี้นะ...แต่ว่าตอนหน้าเราจะกลับเข้าสู่เนื้อเรื่องปรกติแล้วนะครับ...ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Thu Mar 06, 2008 3:54 pm

“เอ๋...จะจัดงานเลี้ยงฉลองเหรอครับ”นี่คือหัวข้อให้ในช่วงข้าวเช้าของวันนี้...โชคดีที่เอริคและโฮตารุช่วยห้ามไว้ไม่ให้กล่องดวงใจใครบางคนแหลกคาตีนของคางูเระ
“ใช่ๆ ไหนๆพวกเราก็อุตสาห์ดั้นด้นมาจากโลกปีศาจแล้วนี่นา...น่าจะฉลองกันหน่อยนะ”มิลลี่ยิ้มแก้มปริอย่างรื่นเริง
“กว่าจะผ่านพวกผู้ตรวจการมาได้นี่แทบแย่เลยเนอะ....”ไลท์พูดพร้อมกับซดกาแฟไปพลาง
“ก็หนูนี่แหละค่ะผู้ตรวจการ”นีน่าเสียงเงียบๆมาจากหัวโต๊ะ ทุกคนมองไปที่เธออยู่ครู่นึง
“แล้วใครจะไปซื้อของละ...”ไลท์ดำเนินหัวข้อเดิมโดยเห็นหัวนีน่าเลยแม้แต่นิดเดียว
“น่านสิ...แต่ฉันมี...”
“ช่วยฟังฉันซักหน่อยได้ไหม!!!”นีน่ากระแทกโต๊ะลุกพรวดอย่างโกรธเกรี้ยวเล่นเอาไลท์หงายหลังลงพื้น
“เอ่อ...มีอะไรเหรอ”มิลลี่ถามอย่างงงๆ
“พวกคุณแหวกด่านของฉันไปดื้อๆแบบนี้แถมยังมาอยู่ที่นี่แบบถาวรอย่างนี้ฉันยอมไม่ได้หรอกนะคะ ฉันจำเป็นต้องให้พวกคุณกลับไปเป็นการด่วนค่ะ”นีน่าพูดเสียงกร้าวแต่ว่า......
“พูดอะไรของเธอนะยัยเหมียว!ใครจะดั้นด้นกลับไปกันเล่ายัยบ้อง!”เฮเลน่าปล่อยไม่ยั้งนีน่าอายจนแทบต้องมุดใต้โต๊ะ...ความจริงทั้งโต๊ะมีแค่เฮเลน่าคนเดียวที่หัวเราะส่วนคนอื่นๆก็ได้แต่เห็นด้วยอย่างเงียบๆ
“หะหุบปากน่า เธอไม่มีสิทธิมาว่าฉันแบบนี้นะ!”นีน่าสวนกลับอย่างฉุนเฉียวแต่ดูท่าเฮเลน่าจะไม่ยอมฟังเลยแม้แต่นิดเดียว
“ไม่หุบแล้วจะทำไมละยัยแมวเหมียว!”เฮเลน่าชักเริ่มมีน้ำโหแล้วเช่นกันทั้งคู่ด่าท่อกันไปอย่างเมามัน....คนรอบโต๊ะก็ได้แต่หันไปมองหน้าฝ่ายที่ด่าสลับกันไปมาเหมือนดูการแข่นขันเท็นนิสที่ดุเดือดแต่ทุกคนก็รู้ว่าในไม่ช้ามันจะไม่จบด้วยการสงบปากสงบคำหรอก.......แต่ด้วยการวิวาทของหมากับแมวต่างหาก
“ทนไม่ไหวแล้วนะ!”นีน่ากระโดดขึ้นบนโต๊ะพุ่งเข้าหาเฮเลน่าโดยไม่สนใจผู้ไม่เกี่ยวข้องที่นีน่าถีบอาหารใส่หน้าอย่าไม่ทันระวังตัวทางด้านเฮเลน่าก็กระโดดขึ้นโต๊ะพุ่งเข้าใส่นีน่าอย่างเอาเป็นเอาตายทั้งคู่ฟัดกันนัวเนียจนอาหารเช้าเลอะเต็มตัวไปหมด เสื้อผ้าก็เริ่มขาดจากการฟัดกันจนเริ่มเหลือน้อยชิ้นทุกที.......การการทะเลาะกลับเริ่มกลายเป็นโชว์มวยปล้ำบนโคลนหรืออาจจะเป็นระบำเปลื้องผ้าไปอย่างช้าๆ
“ว้าว...โชว์พร้อมข้าวเช้าละสิเนี่ย”เจพูดพร้อมกับยืดตัวขึ้นดูนีน่าที่พยายามจะข่วนหน้าฝ่ายตรงข้ามในขณะที่อีกฝ่ากก็พยายามจะกัดคอของนีน่าแต่กลายเป็นว่าแทนที่จะข่วนหน้ากลับเป็นถอดเสื้ออกและแทนที่จะกัดก็กลายเป็น...ประกบปากกันกลางโต๊ะอาหาร!
“ให้ตายเหอ เห็นแก่เด็กๆที่ดูอยู่หน่อยซี่”ไลท์พูดอย่างเหนื่อยหน่ายพร้อมกับจิ้มนิ้วไปที่ก้นของทั้งสองฝ่าย
“ว้ายยยย!”ทั้งสองร้องลั่นพร้อมกับกระโดดแยกออกจากกันอย่างร้อนลนเหมือนมีไฟลนตูด...อันที่จริงมันก็แทบไม่ได้ต่างกันเลยเพราะกางเกงของทั้งคู่มีรูโหว่รูเบ้อเริ่ม
“โอ๋ๆ นิ่งซะนะอย่างอแงนะ”มาร์คัสเข้าไปปลอบทั้งสองคนอย่างเป็นห่วงเป็นใย ถึงแม้ว่าร่างกายของทั้งคู่จะเหมือนสาวแรกรุ่นวัน20กว่าๆก็เถอะแต่จิตใจของพวกเธอยังไร้เดียงสาอยู่....(ถึงแม้ว่ากรณีของเฮเลน่าจะไม่เข้าเค้าก็ตามที)
.”กลับเรื่องเดิมเถอะ...ที่เธอว่าจะจัดงานปาร์ตี้นะเอาจริงเหรอ”มินท์ถามย้ำอีกครั้งพร้อมกับซดกาแฟ
“แน่อยู่แล้วคุณพี่ แล้วฉันจะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดด้วย.......”เธอพูดพร้อมกับหยิบบางอย่างออกมาจากประเป๋ากางเกงของเธอก่อนจะวางบนโต๊ะ....เหรียญทองประมาณ50กว่าเหรีญถูกวางบนโต๊ะกองพะเนินจนทุกคนตาเบิกโพลง
“เฮ้ ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย”เจพูดแบบไม่เชื่อสายตาตนเอง
“ของปลอมละมั้งใครจะ.....นี่มันทองคำแท้บริสุทธ์เลยนี่หว่า”อินุสังเกตแค่แวบเดียวก็ถึงกับช็อค....ดูท่าที่มาของมิลลี่จะไม่ธรรมดาซะแล้ว(แต่เราจะพูดถึงภายหลัง)
“แต่เราจะเอาทองพวกนี้ไปแลกเป็นเงินก่อนนะครับ เดียวเขาจะหาว่าไปขโมยมานะสิ”เอริคออกความเห็น
“ไม่ต้องห่วงฉันมีวิธีดีๆอยู่แล้วน่า...”เธอพูดพร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกับลากซากิไปด้วย

“หวังว่ายัยนั่นคงไม่ทำอะไรแผลงๆนะ...”ไลท์กระซิบกับมาร์คัสอย่างหวาดระแวง
“เธอทำแน่”นั่นคือคำตอบที่ได้รับอย่างไม่เคลือบแคลง....

เรื่องที่เธอทำไม่ใช่แค่แผลงๆหรอกครับ...แต่มันเรียกว่าหายนะของใครบางคนเลยด้วยซ้ำไป...เดียวผมเล่าทีหลังครับ...ผมสัญญา


“มาแล้วจ้า ขอโทษที่ให้คอยนะ”มิลลี่ก้าวออกมาจากห้องครัวพร้อมถาดวางแก้วสีดำและตามมาด้วยซากิที่ถือถาดวางแก้วสีขาว...ซึ่งดูไม่ปลอดภัยทั้งสองถาด
“ความนี้อะไรอีกละ”อินุถามนำ
“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกน่า...ก็แค่ของที่ใช้วัดดวงว่าใครที่ต้องไปซื้อของไง ผู้ชายเอาแก้วดำส่วนผู้หญิงเอาแก้วขาวไป...ดื่มให้หมดด้วย”เธอพูดพร้อมกับเดินแจกแก้วดำให้ผู้ชายทีละคน ไล่ตั้งแต่มาร์คัส ไลท์ อินุ เอริค เจ และไคส่วนฝ่ายหญิงก็ตั้งแต่คางูเระ โฮตารุ มีน่า มินท์ บอม นีน่าและเฮเลน่า(ลงท้ายด้วยมิลลี่และซากิตามลำดับ)
“เอ้า...ถือไว้ทำไมเล่าไม่ดื่มเข้าไปละ”มิลลี่ถามงงๆเมื่อทุกคนได้แต่ถือแก้วไว้ข้างหน้าด้วยสีหน้าหวาดระแวง
“ฉันไม่ดื่มแน่...ของๆเธอมันไม่น่าไว้ใจ”
“เห็นด้วย”หลายเสียงสนับสนุน
“โอ๊ยให้ตาย...งั้นก็ตามใจฉันจะดื่มให้ดูก่อนก็ได้”เธอคว้าแก้วออกจากมือของซากิพร้อมกับซดไปครึ่งแก้วก่อนจะส่งคืนให้เธอ
“พอใจรึยาง...เอาละกินๆเข้าไปเถอะน่า”มิลลี่พูดทุกคนต่างมองหน้าอย่างไม่มั่นใจ...แต่คนที่ยกแก้วดื่มกลุ่มแรกกลับเป็นไค มีน่าและบอม
“เฮ้ๆพวกเธอเอาจริงเหรอ”มาร์คัสถามอย่างเป็นห่วงเล็กๆ
“ไม่เป็นไรคะ แค่ดื่มเข้าไปไม่ตายหรอกคะ”มีน่าพูดแบบเรียบเฉยคนอื่นๆก็ได้แต่กระอักกระอวนดื่มเข้าไปทีละคนจนดื่มกันครบทุกคน
“แหวะ รสชาติเหมือนนมเลย”เจพูดอย่างไม่ชอบใจ
“ก็นี่มันนมนี่...และก้นแก้วฉันทำไมถึงมีเครื่องหมายกากบาทอยู่ด้วยเนี่ย”อินุพูดพร้อมกับยกแก้มขึ้นดูให้ชัดๆ
“ฉันก็มี...”คางูเระพูดพร้อมกับเกาหัว
“เราได้ผู้โชคดีแล้ว!เอาละทั้งคู่ออกไปซื้อของกันได้เลยนะพวกเราจะรอ”
“อะไรนะ!!!”....................................................................................


“พนันได้เลยว่าเธอต้องใส่อะไรลงไปในแก้วนอกจากนมใช่ไหม”มาร์คัสถามพลางดูแผ่นหลังของอินุและคางูเระที่ค่อยๆไกลออกไป...และดูท่ากำลังจะเริ่มทะเลาะกันซะแล้ว
“ใครว่า...ฉันใส่ลงไปทุกแก้วนั่นแหละ”คำตอบที่ได้ช่างไม่น่าพิสมัย....แต่อย่างน้อยมันก็น่าสนุกนี่นา

“ใจเย็นหน่อยได้มั้ย...ฉันกำลังหาทางไปอยู่!”
“ทำไมไม่มีถนนตัดเข้าบ้านบ้างเนี่ย!”คางูเระบ่นอย่างหงุดหงิดหลังจากเดินฝ่าป่าเขามาเกือบชั่วโมง
“เออน่า...จากแผนที่เดียวเราก็จะไปถึงป้ายรถเมลล์แล้ว...”
“เฮอะ...ถ้าฉันเชื่อนายฉันคงจะบ้าไปแล้วแน่ๆ”แต่อย่างน้อย...บ้าไม่บ้าพวกเขาก็มาโผล่ริมถนนที่มีป้ายรถเมลล์อย่างที่ว่าพอดี

การเดทครั้งแรกที่ผมเล่า...เรื่องมักไม่เป็นอย่างที่เราคิดหรอกนะ...เรื่องนี้ก็ด้วย...ผมสัญญาว่าจะเล่าที่หลัง ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Thu Mar 06, 2008 3:57 pm

“เฮอะ ทำไมฉันต้องมากับนายด้วยก็ไม่รู้”คางูเระบ่นออดๆแอดๆ ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ที่ท้ายรถเมลล์ ดูจากเส้นทางแล้วรถคันนี้จะตรงไปที่บลูบาวส์ทาวน์ ซึ่งเป็นเมืองๆเดียวที่อยู่กลางภูเขา(นี่ผมบอกไปรึยังว่าที่นี่อยู่ประเทศอังกฤษทางตอนเหนือนะ)
“ทำไมเหรอ...”อินุพูดอย่างไม่เข้าใจ
“คือ......คือ......”คางูเระพูดไม่ออกในตอนนี้เธอคิดว่าการมาครั้งนี้คือการออกเดทตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ก็เลยพูดไม่ออกและหงุดหงิดมากๆด้วย...ทั้งๆที่เธอคิดไปเอง
“อะไรละ...มีอะไรก็พูดมาสิ”อินุถามแต่คางูเระก็ได้แต่ก้มหน้ามองพื้นรถ ใบหน้าแดงก่ำ
“ไม่มีอะไรน่า!อย่ามายุ่ง!”เธอตะคอกโดยที่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา
‘อะ...อะไรกัน...ทำไม...มันร้อนไปหมดเนี่ย’คางูเระกอดร่างกายตัวเองไว้แน่นเหมือนกับร่างกายเปลือยเปล่า เธอรู้สึกถึงความรู้สึกเมื่อตอนที่เธอมีอะไรๆกับโฮตารุไม่มีผิดต้องเป็นเพราะไอนมบ้าๆนั่นแน่ๆ...แต่น่าแปลกที่อินุยังไม่รู้สึกอะไรเลยทั้งๆที่ดื่มไอนั่นเข้าไปเหมือนกัน
“เอ...เธอเป็นอะไรรึเปล่าเห็นตัวงอเป็นกุ้งตั้งนานแล้วนะ”อินุพูดอย่างสงสัยพลางลูบหลังเธออย่างเป็นห่วง
“ยะ อย่ามายุ่งนะ!”เธอลุกขึ้นปัดมือของอินุ แต่ไม่ทันไรเธอก็กลับลงไปกอดตัวเองอีก
‘ทะทำไมรู้สึก...ดีไปหมด....อะ...มัน...มัน’ตอนนี้น้ำหล่อลื่นของเธอไหลจนแฉะหว่างขาไปหมดจนใกล้จะถึงจุดขีดสุดแล้วเธอหลับตากัดฟันกรอดๆจนน้ำตาคลอเบ้า
“เฮ้นี่เป็นอะไรมากไหม...เฮ้!”อินุชักเริ่มกังวลกับอาการของเธอแล้ว เขาชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่างเพื่อดูว่าจะใกล้ถึงเมืองรึยัง
“ลุงๆ! ช่วยเร่งรถหน่อยครับเพื่อนผมไม่สบายมากครับ!”อินุตะโกนบอกคนขับซึ่งพยักหน้ารับพร้อมกับเหยียบคันเร่งจนมิด
“อ๊ะ...อ๊า....”คางูเระครางออกมาเบาๆเพราะแรงกระแทกเล็กๆก็ทำให้อารมณ์ของเธอกระเจิงไม่เหลือชิ้นดี
“โธ่โว้ยหยั่งงี้แย่แน่.........เอาวะจอดด้วยครับ!!”อินุตะโกนบอกคนขับซึ่งทำตามทันที อินุขุกเข่าตรงหน้าคางูเระซึ่งมองการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจ
“ขี่หลังฉันเถอะ...ขืนนั่งรถไปไม่มีทางถึงแน่”
“หา...ตะแต่....ฉันยัง....”เธอพูดอย่างไม่เข้าใจการกระทำของเขาแต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
“จับแน่นๆนะ...ไม่งั้นตกหลังฉันแน่”อินุพูดพร้อมกับจับน่องที่รัดเอวให้กระชับแน่นก่อนจะเริ่มออกวิ่งช้าๆเลาะไปตามข้างถนน...แต่ก็เป็นช่วงเวลาแค่ชัวร์ครู่ก่อนจะเร่งฝีเท้าสุดกำลัง........แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา
‘วิ่ง...ช้า....หน่อย......มัน...’เธอได้แต่คิดในใจอย่างร้อนรนเพราะทุกครั้งที่อินุขยับ...ร่องของเธอก็ดันพลอยไปถูกับหลังของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ....ซึ่งยิ่งทำให้ความรูสึกของเธอยากเกินที่จะควบคุมแล้ว
“ทนหน่อย อีกนิดเดียวก็ถึงคลินิกแล้ว...”....ฉ้านอยากเข้าห้องน้ำว้อย!...คางูเระได้แต่คิดเพราะแค่เธอหอบหายใจอย่างเหื่อยอ่อนได้ในตอนนี้เท่านั้น เธอชักเริ่มทนไม่ไหวแล้ว...ผลกระทบของยา...บวกกับการเสียดสีในตอนนี้มันทำให้ความเสียวของเธอมีมากยิ่งกว่าครั้งไหนๆ.......แต่ว่าการที่ต้องมาสำเร็จความใคร่บนหลังของอินุนี่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอหวังไว้เสียด้วยสิ
“ช้า....ลง...หน่อย...มัน.......”เธอพูดอย่างอ่อนล้าแต่ดูท่าอินุจะไม่ได้ยิน น้ำเมือกของเธอเริ่มไหล่ซึมออกมาจนเริ่มจะเปียกกางเกงของเธอซะแล้วเธอได้แต่กัดฟันทนอายเมื่ออินุรู้สึกถึงน้ำเปียกๆกลางหลังของเขา....แต่น่าเศร้าที่เธอกลับเห็นสิ่งที่จะช่วยบรรเทาความทรมาณนี้ได้ซะที
“หยะ...หยุดก่อน....หยุดซะที!!!!”คางูเระตะโกนใส่หูจนอินุเกือบล้มคะมำ
“อะไรเล่าคนยิ่งรีบๆอยู่....”ก็ที่รีบมันเพราะฉันนี่หว่า.......เธอได้แต่นึกในใจ
“ขะ....ขอเข้าห้องน้ำหน่อย....”
“หา....................”

เธอไม่ได้ท้องเสียนะครับ....แล้วเรื่องในวันนี้ก็ยังไม่จบด้วย...........แต่ขอต่อคราวหน้านะครับ....ผมสัญญา







“เฮ้ นี่ไม่ท้องเสียอีกใช่ไหม”อินุถามอีกครั้งเป็นรอบที่สามแล้ว
“ไม่.......”เธอตอบสั้นๆโดยไม่มีทีท่าว่าจะโมโหเลย...อย่างน้อยเธอก็อายจนไม่กล้าจะพูดอะไรให้มากความซะด้วย
หลังจากการเข้าส้วมเก่าๆข้างถนนแล้วทั้งคู่ก็ออกเดินเท้าจนมาถึงเมืองบลูบาวส์...เมืองเก่าแก่ที่มีประวัติอันยาวนานถึง5ศรตวรรษทำให้มีบ้านเรือนโบสถ์และปราสาทเก่าๆเหลืออยู่บ้าง...นอกเหนือจากนั้นก็เป็นมินิมาร์ทร้านขายของที่ระลึกปั้มน้ำมันร้านฟาสต์ฟูตเก่าๆโรงพยาบาล สถานนีตำรวจโรงเรียนและโรงหนังซอมซ่อ
“ที่นี่เนี่ยนะที่นายบอกว่ามีของให้ซื้อเพียบนะ...”คางูเระถามพร้อมกับสอดส่ายสายตาไปรอบๆเมือง...เพราะตอนแรกที่เธอบุกป่าไปที่บ้านพักเธอให้รถเมลล์จอดที่ป้ายใกล้ๆกับบ้านไม่ได้จอดที่เมืองนี้
“ก็มันเป็นเมืองเมืองเดียวในบริเวร100ตารางกิโลเมตรนี่...และเป็นที่เดียวที่มีร้านสะดวกซื้อด้วย”อินุพูดอย่างสบายใจ...พร้อมกับเดินเข้าร้านแลกของเก่าก่อนเพื่อแลกเหรียญทองของมิลลี่ให้กลายเป็นเงินสด
“ว่าไงพ่อเสือ......อ้าวคราวนี้พาแฟนที่ไหนมาด้วยละ”ลุงแก่ๆหลังเคาเตอร์ทักทายอย่างเป็นกันเอง ลุงคนนี้ใส่เสื้อเหมือนกองเชียร์ทีมชาติอังกฤษพร้อมกับพวกแบบชาวอังกฤษเต็มขั้น...ดูท่าเขาจะเป็นคนที่ผ่านสงครามโลกมาแล้วเพราะขาข้างหนึ่งของเขาเป็นขาเทียมและที่ฝาพนังยังประดับไปด้วยเหรียญตราปืนเอ็ม1ปืนพกลูเกอร์และที่ดูไม่น่าเชื่อก็คือขวดหลายใบที่ใส่ดินสีต่างๆไว้ โดยข้างขวดมีกระดาษแปะว่า เยอร์มันนี สกอต์แลนด์ เยอร์มันนี รัสเซียและอเมริกาไว้
“ไม่ใช่แฟนหรอกลุงก็แค่เพื่อนนะ”อินุพูดพร้อมกับยิ้มให้คางูเระ...ที่เริ่มมีอาการแบบนั้นอีกครั้งอย่างไม่รู้ตัว...
“งั้นเหรอๆ....เอาเถอะวันนี้มีอะไรจะแลกละ”สิ้นประโยคอินุก็เททองออกมาจากถุง...ชายชราตาเบิกโพลอ้าปากค้าง
“โอ้จีซัส...นี่มัน...สัญลักษณ์ของเหมืองแร่ที่ไหนเนี่ย”ชายชราหยิบเหรียญขึ้นมาพิจารณา ตราบนเหรียญเป็นรูปปีกค้างคาวแปลกๆ แต่ตอนนี้อินุสนใจแต่จำนวนเงินที่จะได้รับหลังจากตรวจสอบมากกว่า...
“ฉันให้นาย....ได้แค่นี้”ชายชราทิ้งแบงค์สองปึกหนาๆลงบนโต๊ะพร้อมกับส่งสายตากึ่งๆไม่พอใจให้เขา
“ขอบคุณมากลุง”อินุยิ้มร่าพร้อมกับหยิบเงินไปทันที
“เฮ้ดูแลแฟนให้ดีด้วยละเดียวจะขึ้นคานทั้งคู่นะ”
“ยุ่งน่า!”ทั้งอินุและคางูเระหันไปพูดพร้อมกัน...ทั้งคู่จ้องตากันเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าเดินออกจากร้านไปทันที
ทั้งคู่เดินเคียงคู่กันไป แต่ในใจตอนนี้กลับรู้สึกแปลกๆทั้งคู่...ทั้งคางูเระที่ยิ่มรู้สึกร้อนรุ่มมากขึ้นเรื่อยๆและอินุที่เริ่มกระสับกระส่าย......ทั้งคู่เดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อโดยไม่ยอมสบสายตากันแม้แต่นิดเดียว ความจริงแค่เสื้อผ้าเฉียดกันนิดเดียวทั้งคู่ก็ตัวเกร็งแล้ว
“เอ...ไหนดูซิ..........คางูเระ....นี่คางูเระ”
“อะ...อะไรเหรอ”
“ช่วยไปหยิบเอ่อ....พวกของคบเขี้ยวแล้วก็......ถุงยางเหรอ”
โป้ก!
คางูเระหยิบขวดน้ำปลาฟาดหัวซะจนหัวเกือบแตก...ในขณะที่ขวดไม่เป็นอะไรเลย
“บ้า!..ทะลึ่ง……”คางูเระจ้องมองขวดในมือสักครู่ก่อนจะก้มหน้าอย่างอายๆเล่นเอาอินุเหวอไป5วินาที
‘วันนี้น่ารักผิดแปลกไปจากทุกวันแฮะ’
“งะงั้นฉันไปซื้อเองดีกว่าเธอไปรอข้างนอกร้านก่อนก็ได้นะ”อินุบอกคางูเระอย่างหวาด....แต่เธอก็ได้แค่พยักหน้าแล้วเดินออกไปเลย...ง่ายผิดคาด
-ผ่านไป10นาที-(จะได้ตัดไปฉากนั้นเร็วๆไง)
อินุเดินคู่กับคางูเระพร้อมของเต็มสองมือสำหรับปาร์ตี้คืนนี้ แต่อินุกลับเริ่มรู้สึกเป็นห่วงคางูเระหนักขึ้นเพราะแววตาเธอดูเลื่อนลอยและไร้ชีวิตชีวาลงไปจากเดิมเสียอีก...
“พักกันที่สวนสาธารณะกันไหม”อินุชวนอย่างมีความหวัง เพราะคางูเระดูเซื่องซึมผิดปรกติ
“อะ...อืม”เธอตอบแค่นั้นแถมยังไม่มองหน้าอินุเลยเม้แต่แวบเดียว

ตอนหน้า...เรื่องพรรคนั้นจะกลับมาอีกครั้ง....ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Postby crover on Thu Mar 06, 2008 3:58 pm

สวนสาธารณะ...ที่ขาดคนดูแลไม่ต่างจาดป่าดงดิบเท่าไหร่เลย รอบข้างทางเดินข้างในก็มีแต่ต้นพุ่มไม้สูงเลยหัว ตามทางเดินคอนกรีตก็มีเสาไฟเก่าๆที่เต็มไปด้วยไม้เลื้อย ถึงแม้สภาพรอบข้างจะไม่เหมาะกับการเดินเล่น(หรือออกเดทกันแน่)แต่อย่างน้อยสิ่งทั้งคู่สนคือกันและกันเท่านั้น
“นี่คางูเระ....”
“อะ....อะไรเหรอ”
“เมื่อไหร่เธอจะเลิกจับมือฉันซะที”อินุถามพร้อมกับมองทือที่กุมมือของเขาอยู่
“ขะขอโทษนะฉัน.....”
“ช่างมันเถอะ...ช่างเถอะ”
‘มันแปลกยังไงอยู่นะ...ทำไมคางูเระถึงได้ดูน่ารักแบบนี้เนี่ย!’อินุได้แต่คิดในใจอย่างร้อนรน แบบนี้มันไม่ใช่คางูเระที่เขาเคยทะเลาะด้วย ไม่ใช่ผู้หญิงที่ขี้โมโหอารมณ์ร้าย ไม่ใช่คนเดิมที่เขาไม่พอใจ....แต่เป็นผู้หญิงที่เรียบร้อยเจียมเนื้อเจียมตัวยิ่งกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยเจอเสียด้วยซ้ำแถมยัง.......หุ่นดีสมส่วนหน้าตาก็ดีด้วยหน้าอกก็.....................
“ชิ คิดอะไรออกไปเนี่ย....”อินุบ่นออกมา...การคิดถึงเรื่องแบบนี้เป็นฝ่ายแรกแบบนี้ไม่สมกับเป็นเขาเลยอินุชักเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีกับ...
เปรี้ย!
“อึก..............อะไร.”อินุเซถลาไปผิงกับพุ่มไม้อย่างควบคุมไม่ได้
“อินุ!...ไม่เป็นไรใช่ไหม”คางูเระถามพร้อมกับตรงเข้าไปพยุงเขา
“ไม่ๆ....แค่นั่งพักก็หาย”เขาพูดยิ้มๆพร้อมกับพยายามหิ้วของไปนั่งที่ม้านั่งอย่างยากลำบากโดยมีอินุเฝ้าดูอยู่ห่างๆ อินุทิ้งตัวลงบนม้านั่งพร้อมกับวางของไว้บนพื้น
‘อะไรกัน ทำไมรู้สึกโหวงเหวงจะเป็นลมแบบนี้เนี่ย’อินุเอนพิงกับพนัก ใบหน้าร้อนผ่าวในหัวเหมือนกับโลกกำลังโคลงเคลง...
“อินุ....กินน้ำหน่อยไหม”คางูเระเดินมานั่งข้างๆเขาพร้อมกับน้ำอัดลมจากเครื่องขายอัตโนมัติใกล้ๆเธอยิ้มให้อินุอย่างเป็นมิตร........ซึ่งไม่ควรทำอย่างยิ่งในตอนนี้
แกร็ง!
กระป๋องหล่นลงจากมือ หกลงกับพื้นเมื่ออินุตรงรี่เข้าไปประกบปากกับเธอในอ้อมกอดของเขา....

ตอนหน้าเต็มพิกัดครับ....ผมสัญญา






















เราอยู่กันตรงไหนนะ....อ้อใช่....อินุโผเข้ากอดคางูเระแล้วประกบปากกัน(ขอโทษครับที่หายไปนานจนเกินงาม)

คางูเระตาเบิกโผล่เล็กน้อยก่อนจะหลับตาพริมอย่างเคลิบเคลิ้มทั้งคู่แลกลิ้นกันซักครู่แต่ว่า...
“อึ...อะอะ.....”อินุถอนปากออกอย่างตกใจ...เขาทำลงไปโดยไม่รู้ตัว...เขามองหน้าคางูเระที่จ้องตาเขาไม่กระพริบแต่ในใจกลับรู้สึกผิดขึ้นมาเต็มหัวใจ
“เอ่อ...ผม....คือมัน...คือ”อินุจ้องมองหน้าเธอที่เอียงคออย่างงงๆ ก่อนจะยิ้มให้เขา
“ทำไมละ...กลัวฉันเหรอ”คางูเระพูดเสียงอ่อยพร้อมกับเขยิบเข้ามาใกล้กับอินุซึ่งลนลานจนแทบเรียกได้ว่ากลัวผู้หญิงไปแล้ว
“ทะ...เธอสบายดีรึเปล่า...ไม่สบายตรงไหนไหม”อินุถามอย่างหวาดผวา...คางูเระที่เขารู้จักไม่ใช่แบบนี้แน่....ไม่ใช่ๆๆๆๆแบบนี้!
“ไม่รู้...แต่ว่าหัวใจฉันไม่เต็นไม่เป็นส่ำเลยนะ”เธอพูดพร้อมกับจับมือของเขา...ไปวางไว้ที่หน้าอกหน้าใจของเธอ
‘อะ....ไร......กัน......เนี่ย’สติสัมปชัญะของอินุถูกทำลายไปกว่าครึ่ง ถึงเขาจะมีประสบการณ์แบบนี้กับคุณมาแล้วแต่นั่นเป็นแบบถูกบังคับไม่ใช่เป็นฝ่ายรุกอีกตะหาก ดังนั้นในกรณีแบบนี้...เขาจึงกลายเป็นแค่เด็กชายตัวน้อยๆที่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อดี
มือที่สัมพัสกับหน้าอกของคางูเระเริ่มขยับไปตามสัญชาติญาณแต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ความหวาดระแวงเปลี่ยนเป็นมีอารมณ์ร่วมไปกับเธออย่างรวดเร็ว เขาค่อยรวบเอวของเธอเข้ามาจนหน้าอกชนกัน เขาจ้องมองนัยย์ตาของเธอชั่วครู่ก่อนจะประกบปากกันอย่างดูดดื่ม ร่างกายของทั้งคู่ร้อนระอุจนเริ่มไม่รู้สึกถึงร่มเงาของพุ่มไม้ที่ช่วยบรรเทาอากาศร้อนอินุค่อยๆยกตัวของคางูเระขึ้นมานั่งบนตักอย่างนิ่มนวลแต่ทั้งคู่กํงไม่ถอนปากออก มือที่เคล้นคลึงหน้าอกก็เริ่มขยับเข้าไปในเสื้อของเธอเพื่อที่จะได้สัมพัสกับเนินอกที่ร้อนรุ่ม อินุถอนปากออกพร้อมกับไซร้คอของคางูเระ
“ยะ อย่า....หยุดนะ...”คางูเระพูดเสียงสั่นเครือ...เขาไม่แน่ใจว่าความหมายของเธอจะเป็นแบบไหนแต่ว่ายังไงเขาก็ไม่คิดจะหยุดแล้วในตอนนี้ เขาเลื่อนริมฝีปากขึ้นไปตามคอ ผ่านแก้มที่เนียนขาวก่อนจะขบที่ติ่งหูของเธอเบาๆ
“หยุด......หยุด.......ไม่เอาแล้ว! ว้าย!”
พลัก!
คางูเระที่อยู่ดีๆสติของเธอก็กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ สะดุ้งพลักหน้าอกของอินุอย่างแรงจนทั้งคู่กลิ้งตกม้านั่งไปกองกับพื้น

“นี่ มันเกิดอะไรขึ้นตอนเธอซื้อของเสร็จเหรอ”คางูเระถาม ตอนนี้ทั้งคู่นั่งอยู่บนรถเมลล์เพื่อที่จะไปลงตรงป้ายที่เขาขึ้นรถ
“เปล่า...ไม่มีอะไรเลย”อินุนั่งอย่างสงบเสงี่ยมพร้อมกับยกขวดชาขึ้นดื่นสีหน้าเคร่งครึม
“......งั้นเหรอ............ขอบใจนะ”
“อะไรเหรอ”อินุถามอย่างไม่เชื่อหู
“เปล่า....ไม่มีอะไร”เธอพูดแก้ตัวพร้อมกับนั่งก้มหน้าเช่นเดิม
‘…..ขอบใจมากนะ......’เธอคิดในใจโดยไม่เข้าใจความหมายของมันเลย.......แต่อย่างน้อย......เธอก็ได้รู้สึกถึงบางสิ่งที่มันอบอุ่นอยู่ในใจ

......การไปเดทสั้นๆครั้งนี้ก็จบลงด้วยความสุขของเธอ......แต่งานปาร์ตี้คืนนี้กำลังจะเริ่ม.........ผมสัญญา
User avatar
crover
หน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
 
Posts: 159
Joined: Sat Feb 16, 2008 1:03 am
Location: กรมสรรพาวุธเคลื่อนที่

Next

Return to Novel

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests

cron