"เธอ" อะไรซักอย่าง ที่อยากให้สับ~!!

Flaya

อันนี้ก้อแยกไม่ออกเหมือนกัน ว่ามันคืออะไร เป็นตอนสั้นๆ ตอนเดียวจบ ไม่ต่อกันด้วย ~!!

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่ากล้าเอามาได้ไง แต่ ช่างมันเหอะ~!!

เชิญ ติ สับ ด่า ว่า แช่ง โดดถีบ ทำตามสบาย ตามใจท่านเลย ~!!

แนวของเรื่องเหรอ อืม~!! ไม่รู้สิ ไปดูเอาเองละกัลน่อ~!!

ที่เหลือที่จะกล่าว บรา~ บรา~ ช่างมัน รอแค่คำด่าอยู่แล้ว~!!!

ถ้าอยากให้ต่อ บอก ถ้าอยากให้เอาออก บอกม็อดไป ถ้าไม่อยากอ่านอีก จะลบให้ ~!!

ปล.มันคือเรื่องที่เกิดขึ้นมาเพื่อสนองกิเลสของเรา ด้วยอารมห์ชั่ววูบ ช่างมันเถอะ~!!!

/me เดินไปเอา"เธอ"มาลง แล้วนั่งรอคำด่า คิกคิก~!!
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

Flaya · ตอบเมื่อ: Sun Jun 08, 2008 11:03 pm เรื่อง:

"เธอ" คริสต์มาสของ"เธอ"

.....วันวานหมุนเวียนเปลี่ยนไป ใบไม้ร่วงโรย สายน้ำไหลวน แต่"เธอ"ยังไม่เปลี่ยนไป ยังคงเป็นปีศาจกระหายเลือด ยังเป็นอสูรที่พร้อมจะคร่าชีวิตของผู้ที่เธอ
หมายตาเอาไว้ แต่มีเพียงวันเดียว ที่"เธอ"จะกลับกลายเป็นหญิงสาวธรรมดาๆคนหนึ่ง

วันที่หิมะร่วงโรย วันที่คนทั้งโลกมอบของขวัญให้แก่กัน วันที่โลกกลายเป็นสีขาว "วันคริสต์มาส" วันเพียงวันเดียว ที่อสูรร้ายจะกลับใจ กลับกลายเป็นนางฟ้าผู้โอบอ้อมอารี หากแต่พ้นผ่านค่ำคืนแห่งคริสต์มาสอันอบอุ่นไปเมื่อใด อสูรร้ายจักลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครา

....."สวัสดีครับ คุณกำลังว่างอยู่ใช่ไหมครับ ถ้าไม่รังเกียจ คืนนี้ ไปเที่ยวกับผมไหมครับ" เสียงชายหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสูงโปร่ง ดวงตาคม กำลังพูดอยู่กับ
สาวน้อยปริศนา หน้าตาน่ารัก ดวงตาดำขลับ บวกกับผมสีดำยาวสลวย ขัดกับผิวสีขาว ทำให้เธอดูโดดเด่นท่ามกลางหิมะและฝูงชน แต่น้ำเสียงของเขาในการ
พูดคุยกับเธอ คงไม่เป็นการพูดคุยธรรมดาๆเป็นแน่

แต่หญิงสาวกลับไม่ตอบหรือแม้แต่จะพูดคำใดๆออกจากปากอวบอิ่มนั่นเลย แต่ชายหนุ่มยังคงพยายามอย่างไม่ลดละ "ผมชื่อแม็กส์ นะครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรหรือครับ?" ชายหนุ่มจึงพยายามต่อ โดยการบอกชื่อของตัวเขาเอง โดยหวังว่าเธอจะตอบคำถามของเขาบ้าง

"ชั้นชื่อ เฟย์ ค่ะ" ในที่สุด ความพยายามของเขาก็เป็นผล เธอยอมบอกชื่อของเธอแล้ว "เอ่อ คุณพอจะว่าง ไปเที่ยวกับผมในคืนนี้หน่อยได้ไหมครับ" ชายหนุ่ม
จึงถามคำถามไปที่สาวน้อย ซึ่งนามว่า เฟย์ อย่างรวดเร็ว เป็นเพราะเขาอาจเกรงว่า ถ้าช้าไป อาจจะมีคนอื่น คาบไปเป็นแน่

"ก็คงจะ อืม~ ... ได้สิคะ พอดีชั้นเองก็ว่างอยู่ แต่ชั้นคงจะไปเที่ยวกับคุณได้ไม่นานนักนะคะ" เธอตอบกลับมา ด้วยน้ำเสียงน่ารักน่าเอ็นดู ซึ่งก็ทำให้เขารู้สึกดีใจอย่างประหลาด

แม้ว่าเขาจะเคยล่าเหยื่อมามากมาย แต่คนนี้ เขารู้สึกว่ามันพิเศษต่างออกไปกับเหยื่อคนอื่นๆ ซึ่งเสียงอันน่ารักของเธอนี่เอง ที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ จากความรู้สึก
อย่างอื่น เป็นความรู้สึกที่เรียกว่า "ชอบ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่นานก็ไม่เป็นไร" เขาพูดตอบ พร้อมถือวิสาสะจับมือของเธอ ซึ่งเธอก็มิได้ขัดขืนแต่อย่างใด พวกเขาทั้งสอง สนุกเพลิดเพลินไปด้วยกัน เล่นสนุกไปด้วยกัน และท่ามกลางหิมะที่ตกหนัก หลังจากเขาทั้งสองได้ไปเที่ยวด้วยกันมา

บรรยากาศรอบๆเต็มไปด้วยความอบอุ่นจากคู่รักหลายๆคู่ที่กำลังพร่ำบอกความในใจกัน เขาจึงตัดสินใจบอกกับเธอว่า"เฟย์ แม้ว่าเราจะรู้จักกันเป็นเพียงเวลาสั้นๆ แต่เราอยากจะบอกว่า เป็นแฟนเราได้ไม๊?" เธอไม่ตอบ เพียงแต่ทำหน้าแดงๆ แต่ก็ยังหน้ารับเบาๆ

พวกเขาเที่ยวเล่นกันต่อ แต่ไม่ใช่แบบที่ผ่านมา แต่เป็นการเดทของคู่รัก จนเวลาล่วงเลยผ่านไป จนเกือบจะเที่ยงคืน "ชั้นคงต้องไปแล้วล่ะนะ ขอบคุณมาก
นะ สำหรับช่วงเวลาดีๆ" เธอบอกกับเขาอย่างช้าๆ ก่อนที่จะหันหลังกลับ

แต่เขาก็รั้งเธอเอาไว้ "อย่าเพิ่งจากผมไปสิ ค่ำคืนนี้ยังไม่จบนะ" เขากล่าวกับเธอ แต่เธอก็ตอบกลับมาว่า"ไม่ได้หรอก แม็กส์ เราจำเป็นต้องไป เราขอรับเอาเพียงความรู้สึกดีๆไว้ก็เพียงพอแล้ว" แต่เขาก็ยังไม่ปล่อยมือจากเธอ

แก็ง~ แก็ง~ แก็ง~ เสียงระฆังบ่งบอกเวลาเที่ยงคืน ซึ่งทำให้เธอเร่งเร้าให้เขาปล่อยมือจากเธอ "ปล่อยเราเถอะ แม็กส์ เราไม่อยากทำให้นายต้องเสียใจนะ ขอร้องล่ะ" เธอพูดออกมา พร้อมกับร้องให้ไปด้วย

"เฟย์ เป็นอะไร ทำไมต้องให้เราปล่อยมือจากเธอ แล้วนี่เธอร้องให้ทำไม" เขาพยายามที่จะรู้คำตอบและพยายามปลอบเธอไปด้วย แต่เธอก็คงยังบอกให้เขาปล่อย
มือ แก็ง~ เสียงระฆังตีเป็นครั้งสุดท้าย บ่งบอกว่าวันคริสต์มาสได้ผ่านพ้นไปแล้ว

ท่ามกลางหิมะ จู่ๆก็เหลือเพียงเขาและเธอเพียงสองคนเท่านั้น ตอนนี้เธอได้นิ่งเงียบไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงจับมือของเธอเอาไว้อยู่ แต่แล้ว มือข้างที่เขาจับแขนของเธอก็ขาดสะบั้นลง เขาร้องออกมาอย่างเจ็บปวดระคนตกใจ

เขามองหาสาเหตุที่ ทำให้แขนเขาขาดสะบั้น พลันเขาก็ประสพพบกับมีดเล่มใหญ่อยู่ในมือของเฟย์ เขาไม่เข้าใจว่ามันไปอยู่ในมือของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ และไปอยู่ได้อย่างไร แต่เขา ก็ยังคงเป็นห่วงเธออยู่

"เฟย์~ เฟย์เป็นอะไรหรือเปล่า แล้วมีดนี่มาอยู่กับ เฟย์ ได้ยังไง" เขาพยายามกัดฟันพูดออกมา แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากปากของผู้เป็นแฟน แต่เธอกลับแทง
มีดลงไปที่แขนขวาของเขาแทนคำตอบ เขาจึงกรีดร้องออกมาอีกครั้งหนึ่ง

"ทำไม เฟย์ ต้องทำกับเราอย่างนี้ล่ะ ทำไมเล่า เฟย์" เขาพยายามพูดออกมาอีก แต่เธอก็กลับนิ่งเงียบไปอีก เธออาจจะได้ยินคำพูดของเขาที่เขาพยายามพูดออกมา แต่ในขณะนี้ เธอไม่ได้เป็นแฟนของเขาอีกแล้ว เธอได้กลับไปเป็น"เธอ"อีกครา

เธอได้ดึงมีดออกมาจากผืนดินอีกเล่ม แล้วกระหน่ำแทงลงไปที่ขาทั้งสองข้างของเขา เขากรีดร้องและพยายามที่จะพูดให้เธอคืนสติกลับมา แต่เมื่อเธอกลาย
เป็น"เธอ"ทุกสิ่งล้วนไร้ค่า กลิ่นเลือดที่ออกมาจากบาดแผลของเขา ได้กระตุ้นให้เธอกระทำการอันโหดร้ายต่อไป

แม้ว่าเขาจะขอร้องให้เธอหยุดก็ตามแต่ เธอได้ใช้มีด กรีดลงไปที่ใบหน้าหล่อเหลา แล้วเลาะมันออกด้วยมือเปล่า ชายหนุ่มยามนี้ แม้ว่าจะยังไม่หมดสติ แต่ด้านความคิด บัดนี้ ได้กระเจิงไปหมดแล้ว

เขาไม่คิดที่จะร้องขออะไรอีกแล้ว นอกจากจะร่ำร้องขอให้เธอ"ฆ่า"เขาซะให้พ้นทุกข์ไป แต่เธอคงมิยอมเป็นแน่ เธอจะต้องได้รับความสุขกว่านี้เสียก่อนจึงจะยอมปล่อยเขาไป

หลังจากที่เลาะใบหน้าของเขาออกแล้ว เธอจึงได้นำมีด มากรีดลงไปที่หน้าท้องของเขา แล้วนำใบหน้าของเขาเองนั้น ยัดลงไป แล้วลากไส้ของเขาออกมากองไว้ที่พื้นแทน

เสียงกรีดร้องของเขาดังเข้าไปในโสตประสาท แม้จะทำให้เธอเคลิ้มไปบ้าง แต่ก็ยังไม่เพียงพอ เธอได้หยิบเอาแขนของเขาข้างที่ถูกตัดจนขาดสะบั้นนั้นขึ้นมา แล้ว
บรรจงเลียที่บาดแผล ซึมซับเอารสของเลือดที่หลั่งริน

แล้วนำเลือดที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดที่อยู่ที่แขนข้างนั้น ราดรดลงไปที่ใบหน้าที่สวยงามของเธอ ยามนี้ เธออาจะดูสวยงามในสายตาของใครบางคน แต่ในสายตาของ แม็กส์ ซึ่งใกล้จะหมดสติลง กลับมองว่า “เธอ”คือปีศาจร้ายจากขุมนรก

จากนั้น เธอจึงได้นำน้ำมัน ซึ่งไม่อาจทราบได้ว่าเธอไปเอามาจากไหน เทเข้าไปที่ท้องที่เป็นรูโหว่ของเขา จากนั้นจึงจุดไฟเผาเขาทั้งเป็น เขาได้กรีดร้องออกมา
เป็นครั้งสุดท้ายในกองเพลิง ก่อนเสียงจะเงียบดับไป

เธอได้ยืนตัวสั่นทืมด้วยความปิติยินดี เนื่องจากวันแห่งความสุขของคนทั่วโลกก็ได้มอบความสุขให้แก่เธอแล้วเหมือนกัน และความสุขอันวิปริตของเธอจะยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าวันนี้ เธออาจจะได้รับความสุขอีกแบบ

แต่ความสุขที่แท้จริงของเธอ มันคงจะไม่พ้น ความสุขที่เกิดจากการที่ได้เห็นคนอื่นทุกข์ทรมาณเป็นแน่~

จบ คริสต์มาสของ"เธอ"

ปล.เว้นวรรคแบบหลอนๆ ตากฝนกลับบ้าน หนาวจับใจ ฮัด~ จิ้ว~
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

Zamma · ตอบเมื่อ: Sun Jun 08, 2008 11:44 pm เรื่อง:

โอยยย !!!! เอามาลงจนได้นะ โหดได้ที่เลย

ปล.ไปและ ไส้ไหล ไตหลุด จุดหัวใจ ไปตำน้ำพริก
_________________
ปวดตับ เมื่อยไต ใจสั่น ฉันรักเธอ

Flaya · ตอบเมื่อ: Sun Jun 08, 2008 11:54 pm เรื่อง:

ทำตอน วาเลนไท หาย ดันลบไปกะงานตอนเทอมที่แล้ว ไม่ได้ดูให้ดี T^T

จะมีตอนอื่นๆ แน่ๆ สงกราน ปีใหม่ สวนสาธารนะ และสถานที่อื่นๆอีก

แต่คงลงได้แค่ตอนวันเสาร์ เพราะชอบแต่งสดๆ แถมเรื่องนี้ ไม่มีพล๊อตอะไรกำหนดตายตัวอยู่แล้ว~!!

เน้นแค่การ ฆ่า ของเธอ เพียงอย่างเดียวอยู่แล้ว

อืม ไปเอาอันเก่าๆมาต่อเติมแล้วมาลงเพิ่มดีกว่า แต่คงไม่ใช่วันนี้

วันหน้าฟ้าใสๆ เราจะได้เจอกันอีก
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

Zamma · ตอบเมื่อ: Mon Jun 09, 2008 8:26 am เรื่อง:

ว่าจะขอยืม เรื่อง "เธอ" เอามาทำตอนแยกย่อยดีไหมหว่า งิงิ

ว่างๆจะขอยืมมาทำเรื่อง นักสืบ ตามสืบ เธอ คนนั้นหน่อย งิงิ

ปล.ไปและ น่าสนใจไหม งิงิ
_________________
ปวดตับ เมื่อยไต ใจสั่น ฉันรักเธอ

Nekotsuki_Ren · ตอบเมื่อ: Tue Jun 17, 2008 4:36 pm เรื่อง:

เรน - "เอ่อ ... ยังไม่ได้อ่านรายละเอียดมากนักหรอกนะ (เฉพาะตรงฉาก G อ่ะ - -" ) แต่อย่างน้อยก็อยากให้เว้นบรรทัดซะหน่อยนะ (มันดูติดกันไปหน่อยอ่ะนะ เลยอ่านไม่ค่อยสะดวก) ส่วนเรื่องการบรรยาย(ที่ไม่ใช่ฉาก G) ไม่ยอมใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์เลยนะ = =" (ตัว ! น่ะ) อย่างน้อยน่าจะใช้ในบทพูดที่แสดงถึงความตกใจ หรืออะไรประมาณนั้น (อ่านผ่าน ๆ เหมือนจะมีบทพูดที่น่าจะใช้อยู่พอควรนะ?) ... ที่เหลือยังนึกไม่ออก (เพราะยังไม่กล้าอ่าน - -" ) ก็ขอวางไว้เท่านี้ก่อนล่ะจ้า"
_________________
คุณค่าของชีวิต กับความยึดมั่นถือมั่น
ความพยายามที่ไร้ผลตอบกลับ
การดิ้นรนในความสิ้นหวัง
ชีวิตล้วนแล้วแต่หวัง

Flaya · ตอบเมื่อ: Thu Jun 19, 2008 10:29 pm เรื่อง:

"เธอ" สายฝนยามค่ำ

ยามฝนพร่างพรายร่วงโรยจากฟากฟ้า ชายคนหนึ่งได้รีบวิ่งฝ่าสายฝนโดยไม่สนใจร่ายกายที่เปียกปอนของตัวเอง "อะไรกันเนี่ย!! ตกอะไรกันนักกันหนาเนี่ย เจ้าฝนบ้า!!" เขารีบวิ่งท่ามกลางสายฝนต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงศาลาที่พักริมทาง

"เฮ้อ!! ได้พักซะที เหนื่อยเป็นบ้าเลย" แต่ในศาลานั้น ไม่ได้มีแต่เขาคนเดียว แต่มีหญิงสาวรูปร่างบอบบางนั่งอยู่ด้วยอีกคน แต่เขาคงไม่ได้สังเกตุ จึงยังไม่เห็นเธอ

"แล้วนี่ จะกลับยังไงวะเนี่ย เรา เฮ้อ!!" เขาบ่นกับตัวเองไปพลาง สอดส่องสายตาไปรอบๆไปพลาง

"เอ๊ะ!!" ในที่สุด เขาก็เห็นเธอ "เอ่อ คุณมาอยู่ที่นี่นานแล้วเหรอครับ" เธอไม่ตอบกลับ แต่พยักหน้ารับเพียงเบาๆ

"เอ่อ!! ผมชื่อ ฝุ่น นะครับ ถ้ายังไง เรามาคุยกันเพื่อฆ่าเวลาดีกว่าไหมครับ ? "

เขาแนะนำตัวและพยายามที่จะชวนให้เธอคนนั้นคุย เพราะในศาลานี้ ไม่มีคนอื่นอีกแล้ว นอกจากพวกเขาสองคน และที่สำคัญ มันเงียบจนเกินไป ถ้าไม่นับเสียงสายฝนตกกระทบพื้นและหลังคาแล้ว มันแทบจะไม่มีเสียงของสิ่งมีชีวิตเลยในอาณาบริเวณนั้น

"เอ่อ คุณครับ ไม่สบายรึเปล่าครับ? ทำไมเงียบอย่างนี้ล่ะครับ ? " ชายหนุ่มถามต่อ เพราะถ้าเขาไม่ทำเช่นนั้น เขากลัวว่าเขาจะทนกับความเงียบนี้ไม่ได้ แล้วทำอะไรบ้าๆขึ้นมาก็ได้

ชายหนุมซักอีกหลายคำถาม และพยายามที่จะชวนคุยต่อไปอีก "ชั้นไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ" ในที่สุดเธอก็ตอบกลับมา เสียงเธอมันช่างเย้ายวนเสียนี่กะไร ชายหนุ่มคิด

"แล้ว ว่าแต่ว่า คุณไม่กลัวงั้นหรือคะ ที่ต้องมาติดฝนอยู่กับหญิงสาวเพียง สองต่อสอง" หญิงสาวพูดต่อ

"เอ๋ โธ่!! ทำไมผมต้องกลัวด้วยละครับ ผมออกจะดีใจซะอีก ที่ได้ติดฝนอยู่กับหญิงสาวสวยๆอย่างคุณ" ชายหนุ่มตอบกลับอย่างรวดเร็ว และแถมคำหวานหยอดท้ายมาอีกด้วย

"คิกคิกคิก คุณนี่ ปากหวานจังนะคะ ไม่นึกว่าคุณจะปากหวานขนาดนี้เลยนะคะ" เธอสวนกลับแถมกัดนิดๆ "ฮะๆ แหมคุณนี่ ขี้เล่นเหมือนกันนะนี่" เขากัดกลับ พวกเขาพูดคุยกันอีกนานพอสมควร ฝนก็หยุดตก

"อ๊ะ!! ฝนหยุดแล้วนี่นา งั้นผมไปก่อนนะครับ คุณคนสวย" เขายังไม่ลืมหยอดคำหวานก่อนจะไป เขารีบวิ่งต่อไป เผื่อว่าฝนจะตกลงมาอีกละลอก

ซ่าส์... และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เขาวิ่งไปจนถึงศาลาพักอีกแห่งหนึ่ง แต่เขาก็ต้องแปลกใจ เพราะเขาได้เจอกับเธออีกครั้ง

เขาคิดในใจ ..."มันเป็นไปได้ยัง ในเมื่อ เมื่อครู่นี้ เขาวิ่งออกมาคนเดียวนี่นา ไม่มีคนตามมานี่ จะว่าเป็นคนละคนก็ไม่ใช่ เพราะเหมือนกันซะขนาดนี้นี่นา"... "เอ่อ ไม่ทราบว่า คุณคือ..." เขาถามหญิงสาวตรงหน้า

"ค่ะ ชั้นเอง" เฮือก !! เขาขนลุกสุดตัว นี่เขาคงเจอดีเข้าแล้วหรือนี่ "อ๊ะๆ ชั้นไม่ผีนะคะ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิคะ" เอ๊ะ!! เธอรู้ได้ยังไง ว่าเราคิดว่าเธอเป็นผี

"ชั้นก็แค่ ไม่อยากปล่อยคนอย่างคุณกลับไปเท่านั้นเอง" เธอพูดออกมาด้วยท่าทีเขินอาย แต่มันก็ยังคงดูน่ากลัวอยู่ดีสำหรับเขา

"ทะ ... ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ในเมื่อคุณไม่ใช่ผี" เขายิงคำถามที่ตรงประเด็นที่สุดเข้าใส่เธอ

"อืม จะว่าไงดีน้อ เอาเป็นว่า ให้คุณรู้ด้วยร่างกายตัวองดีกว่า" เธอตอบกลับ พลางค่อยๆ เดินย่างสามขุมเข้าหาเขา เขาถอยกรูดไปจนติดกับเสอของศาลาพัก

"ธะ ... เธอจะทำอะไรชั้นน่ะ" เขาตะโกนถามอย่างหวาดกลัว "โอ๋ๆ เด็กดี ไม่ต้องกลัวไปนะ เดี๊ยวมันก็จบแล้ว" เธอตอบกลับด้วยท่าทีดูเป็นมิตรอย่างที่สุดในสายตาคนทั่วไปถ้ามาเห็นภาพอย่างนี้ แต่สำหรับเขา มันเหมือนกลับท่าทีของ ราชสีห์ที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ

"มะ ... ไม่นะ ยะ ... อย่าเข้ามานะ" แต่เธอหาสนใจคำพูดของเขาไม่ และเธอยิ่งเข้าไปใกล้เขาไปเรื่อยๆ แคว้ก!! เสียงเธอฉีกเสื้อของเขาออกมา

"นิ...นี่เธอ จะทำอะไรชั้นน่ะ!!" เขาตะโกนออกมาด้วยความตกใจ "ไม่มีอะไรหรอกน่า เด็กดี คิกคิกคิก" เธอบรรจงวางมือลงบนอกเปลือยเปล่าของเขาเบาๆ

"อ้ากกกกกกกกกกก!!" เขาร้องมาสุดเสียง เพราะมือของเธอ ที่วางอยู่บนหน้าอกเขา ได้จิกลงไปในเนื้อ จนมีเลือดไหลซึมออกมา

"อ้ากกกกกกกก" เขาร้องออกมาอีกครั้งนึง แต่เขาก็ไม่มีเวลาให้คิดอะไรต่อ เพราะว่าเธอ ได้กระชากเนื้อส่วนที่จิกติดมือออกมาด้วย

"คิกคิกคิก เด็กดีๆ อย่าร้องนะ คิกคิก" เธอหัวเราะชอบใจ ที่ได้ยินเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของเขา เธอบรรจงเลียนิ้วมือที่เปื้อนเลือดของตัวเองด้วยท่าทางที่ดูเย้ายวน

"อื้ม เลือดของคุณ มันช่างหวาน หวานเหมือนคำพูดของคุณ" เธอเพ้อออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขาพยายามที่จะหนีออกมา ในขณะที่เธอกำลังเพ้ออยู่นั้น หมับ!! ขาของเขาถูกมือของเธอจับขาของเขาไว้ได้ ทัน ทั้งๆที่ยังอยู่ในอาการเพ้อ

"จะหนีไปไหนล่ะคะ" เธอกลับมาแล้ว กลับมาเพื่อที่จะมอบความสุขให้เขา ...

ซ่าส์ เสียงฝนกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง เหมือนๆกับการกระทำของเธอในขณะนี้ เขาถูกจับขึงเอาไว้กับเสาของศาลาพัก แม้ว่าเขาจะยังมีสติอยู่ แต่ก็น้อยเต็มที เพระาเธอได้นำเข็ม แทงลงไปที่แขนของเขานับสิบๆเล่ม และเข็มแต่ละเล่ม ก็อาบยาหลอนประสาทเอาไว้

ขณะนี้ แม้ว่าเขาจะโดนอะไรอีก เขาคงทำได้เพียงแค่ ยอมรับมันเท่านั้น เธอได้หยิบมีดคู่มือขึ้นมา และได้ แทง เข้าไปที่ขาของเขาสลับกันไปมาทั้งสองข้าง เลือดไหลโชกเปรอะเลอะพื้น

แต่มันยังไม่พอ เธอจึงได้ แทงเข้าไปที่ท้องของเขา แล้วคว้านเอาเคื่องในออกมา เขาสิ้นใจในทันที ไม่มีการที่จะขัดขืนได้ เลือดของเขา ยิ่งทะลักออกมามากกว่าเดิม เครื่องในไหลทะลักออกมากองอยู่กับพื้น

เธอถอนมีดออกมาแล้วกระหน่ำแทงไปที่ใบหน้าของเขาซะจนไม่สามารถจำสภาพเดิมได้อีก แล้วจึงได้วางมีดลง แต่การเล่นของเธอคงยังไม่จบเพียงแค่นี้

เธอได้ใช้มือ แทงเข้าไปที่แผลเก่าที่หน้าอกของเขา แล้วควักเอาหัวใจที่หยุดเต้นไปแล้ว แต่ยังคงมีความอุ่นเหลืออยู่ออกมา บดขยี้ จนแหลกคามือเรียวของเธอ

แล้วเอามือที่เปื้อนเลือดมาปาดป้ายไปตามส่วนต่างๆของร่างกาย สภาพของเธอในขณะนี้ ถ้าหากมีนักศิลปะคนใดมาเห็น คงจะคิดว่า นี่คือศิลปะที่พระเจ้าทรงประทานลงมา

แต่หากถ้าความจริง มันคือสิ่งที่ซาตานมอบให้แก่เหล่ามวลมนุษย์ต่างหากเล่า เธอได้ลากซากศพของเขาออกไปท่ามกลางสายฝน ให้สายฝนชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยหยาดโลหิต

สายฝนร่วงหล่นตกกระทบร่างบางของเธอและร่างอันเย็นเฉียบของเขา เธอสนุกมามากพอแล้วในวันนี้ ถึงคราวนี้ เธออาจจะไม่ได้ทรมาณเหยื่ออย่างสาสมแก่ใจ

แต่มันคงจะพอแล้ว สำหรับการที่จะฆ่าเวลาในยามฝนกระหน่ำ แต่ว่า เมื่อไหร่หนอ ชีวิตของเธอ จะร่วงหล่นเหมือนกับสายฝนที่พร่างพรูร่วงลงมาจากฝากฟ้าบ้างหนอ

เมื่อใดกันเล่า ที่จะมีคนมามอบความสุขนิรันดร์ให้กับเธอบ้างหนอ จะมีไหม ซักคน ที่อาจหาญพอที่จะเผชิญหน้ากับเธอ แล้วรอดชีวิตกลับไปพร้อมกับความแค้นที่มีต่อเธอ แล้วกลับมาทวงเอาชีวิตที่สูญเสียไปกลับคืนมาได้หนอ

แปะ ... แปะ ... แปะ เสียงฝนที่ค่อยๆหยุดลง พร้อมๆกับการจากไปของเธอ ทิ้งไว้เพียงร่างเย็นเยียบของชายหนุ่มเพียงเดียวดาย

จบ

_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

Flaya · ตอบเมื่อ: Thu Jun 19, 2008 10:31 pm เรื่อง:

รอคำติ ไม่รับคำชม ="=a

ยังไงกันหว่าเรา เอๆ ชักเบลอๆแล้วสิ

/me เดินไป เดินมา เบลออย่างหนัก
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

**-[F]reeStyleLes[S]-** · ตอบเมื่อ: Sat Jun 21, 2008 7:59 am เรื่อง:

ใช้หมาไฟ อ่านแล้ว งง ขิงๆ ไม่ได้จัดบรรทัดเลยชิมิเนี้ย

ช่วยทำให้หน่อยสิ สงสัย ผมหน่อย แล้วจะหาที่(จุ)ติให้ *-*
_________________
ขอให้ระวังในการพิม สี่คำอันตรายที่ไม่ควรมองข้าม

" นี่ นี้ นั่น นั้น " แค่นิดเดียวมันก็ทำให้อ่านแ้ล้วขัดลูกตาได้นะ

Flaya · ตอบเมื่อ: Sat Jun 21, 2008 10:21 pm เรื่อง:

จัดน้า เค้าจัดแล้วน้า T^T

หมาไฟเหรอ ไม่เคยใช้ ไม่รู้สภาพขณะที่พี่ใช้หรอกนะ

แต่เค้าจัดแล้วน้า T^T

ก๊อปมาลงซะด้วยซ้ำ แท็กเอย ไมโครออฟฟิสเอย

แต่แย่จัง เว้นในแท็ก แต่พอแจก มันติดเป็นพรืด
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

**青お姉さん** · ตอบเมื่อ: Sat Jun 28, 2008 2:41 am เรื่อง:

นี่มัน ... ฟิคฯโรคจิต

เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ

แถมตัวเอกตอนแรกชื่อเฟย์อีก

/me Twisted Evil

_________________

กายาข้านั้นคือความหื่น เลือดข้าคือยูริ , หัวใจข้าคือจับกด
เฝ้าหลอมหล่อเทคนิค แห่งการ'จิ้นอย่างเดียวดาย

ข้าก้าวผ่านสตรีมานับพัน ข้าพรากพรหมจรรย์มานับร้อย
ทนกดเก็บความหื่นใว้ไม่ให้ทะลัก ออกมาเพียงเพื่อเป้าหมายหนึ่ง

และด้วยสองมือที่ว่างเปล่านี้ ฉันจะวายเธอ ... ยัยเคียวน์โกะ !!

AILD · ตอบเมื่อ: Sun Jun 29, 2008 9:34 pm เรื่อง:

ว๊ากกกกกกกกกกก !!~

"เธอ" นี่มีแค่นี้เองเรอะ นึกว่าจามีบทอย่างว่าเยอะกว่านี้ รวมๆ แล้วมันยังไม่ถึงขั้นสะใจชั้นเลย

เพราะ "เธอ" ฆ่าเร็วเกินไป การฆ่าอย่างศิลป์ควรจะมีอรรถรสมากกว่านี้ ใส่จินตนาการลงไปมากๆ

ชิ้นส่วนร่างกายก็ยังมีให้ทำลายมากกว่านี้ สับๆ แทงๆ มันเหมือนพวกมือสมัครเล่นเกินไป ลองใช้ของในฉากก็ดีนะ

ว่าแต่ว่างๆ ไปฟังเพลงเดธคอร์บ้างก็ดีนะ เพราะมันโหดกว่านี้เยอะ จะได้มีไอเดียสร้างสรรค์ดีดี Twisted Evil

/me อยากอ่านอีก !!
_________________
ข้าน้อยคือเทวทูตแห่งMetal ถูกส่งมาเพื่อกำจัดEMO!!~~
------------------------------------------------
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!

Flaya · ตอบเมื่อ: Sun Jun 29, 2008 9:58 pm เรื่อง:

บทอย่างว่าของนาย มันอย่างไหนเรอะ =w=

อืมๆ เร็วไปจริงๆนั่นแหละ อยากจะเล่น เข็มก้อยังไม่ได้เล่น

เลือดก้อยังไม่ได้ดื่ม ไฟก้อยังไม่ได้เผา

รึอยากจะเอาแต่บท แทง ดี

เอ้อ แต่อยากอิงความจริงนิดน่ะ เรื่องความอดทนของร่างกาย

แค่แทงครั้งเดียว บางคนก้อสลบละ ไม่สนุกเลย

ถึงตัวจะตาย แต่หากสมองยังอยู่ ยังเล่นได้อีกเยอะ ^ ^

แต่ถ้าบอกว่าอยากได้โหดกว่านี้เหรอ งืมๆ

งั้นจะตัดเรื่องขีดความอดทนของคนปรกติออกละกัน

ตัดแขนตัดขา ป่นกระดูก เผาด้วยไฟ ราดด้วยกรด

ของในฉาก อืม น่าลองๆ
กลางถนนคงต้องเอาหินยัดท้อง
กลางห้องคงต้องเก้าอี้ขึ้นสนิม
กลางป่าคงไม่พ้น กิ้งไม้แหลมและแมลงสินะ ^ ^

เอ้อ แต่ขอบคุณสำหรับคำตินะ

/me ไปหาบทเก่าๆมาเสริมเติมแต่งเพิ่มเติมเผื่อมันจะมีตอนเพิ่ม
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!

Flaya · ตอบเมื่อ: Sun Jul 13, 2008 11:44 pm เรื่อง:

แพ้ท้อง อยากกินของดอง แต่หาไม่ได้ เอา"เธอ"ไปดองแทน =w=

ปล.แต่เราอาจจะโดน"เธอ"ดองแทน = ="
_________________
เป็นงี้!! จะทำมัย!!