Fiction Factory (Open Beta)

อันนี้ก้อแยกไม่ออกเหมือนกัน ว่ามันคืออะไร เป็นตอนสั้นๆ ตอนเดียวจบ ไม่ต่อกันด้วย ~!!

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่ากล้าเอามาได้ไง แต่ ช่างมันเหอะ~!!

เชิญ ติ สับ ด่า ว่า แช่ง โดดถีบ ทำตามสบาย ตามใจท่านเลย ~!!

แนวของเรื่องเหรอ อืม~!! ไม่รู้สิ ไปดูเอาเองละกัลน่อ~!!

ที่เหลือที่จะกล่าว บรา~ บรา~ ช่างมัน รอแค่คำด่าอยู่แล้ว~!!!

ถ้าอยากให้ต่อ บอก ถ้าอยากให้เอาออก บอกม็อดไป ถ้าไม่อยากอ่านอีก จะลบให้ ~!!

ปล.มันคือเรื่องที่เกิดขึ้นมาเพื่อสนองกิเลสของเรา ด้วยอารมห์ชั่ววูบ ช่างมันเถอะ~!!!

/me เดินไปเอา"เธอ"มาลง แล้วนั่งรอคำด่า คิกคิก~!!

"เธอ" คริสต์มาสของ"เธอ"

.....วันวานหมุนเวียนเปลี่ยนไป ใบไม้ร่วงโรย สายน้ำไหลวน แต่"เธอ"ยังไม่เปลี่ยนไป ยังคงเป็นปีศาจกระหายเลือด ยังเป็นอสูรที่พร้อมจะคร่าชีวิตของผู้ที่เธอ
หมายตาเอาไว้ แต่มีเพียงวันเดียว ที่"เธอ"จะกลับกลายเป็นหญิงสาวธรรมดาๆคนหนึ่ง

วันที่หิมะร่วงโรย วันที่คนทั้งโลกมอบของขวัญให้แก่กัน วันที่โลกกลายเป็นสีขาว "วันคริสต์มาส" วันเพียงวันเดียว ที่อสูรร้ายจะกลับใจ กลับกลายเป็นนางฟ้าผู้โอบอ้อมอารี หากแต่พ้นผ่านค่ำคืนแห่งคริสต์มาสอันอบอุ่นไปเมื่อใด อสูรร้ายจักลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครา

....."สวัสดีครับ คุณกำลังว่างอยู่ใช่ไหมครับ ถ้าไม่รังเกียจ คืนนี้ ไปเที่ยวกับผมไหมครับ" เสียงชายหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสูงโปร่ง ดวงตาคม กำลังพูดอยู่กับ
สาวน้อยปริศนา หน้าตาน่ารัก ดวงตาดำขลับ บวกกับผมสีดำยาวสลวย ขัดกับผิวสีขาว ทำให้เธอดูโดดเด่นท่ามกลางหิมะและฝูงชน แต่น้ำเสียงของเขาในการ
พูดคุยกับเธอ คงไม่เป็นการพูดคุยธรรมดาๆเป็นแน่

แต่หญิงสาวกลับไม่ตอบหรือแม้แต่จะพูดคำใดๆออกจากปากอวบอิ่มนั่นเลย แต่ชายหนุ่มยังคงพยายามอย่างไม่ลดละ "ผมชื่อแม็กส์ นะครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรหรือครับ?" ชายหนุ่มจึงพยายามต่อ โดยการบอกชื่อของตัวเขาเอง โดยหวังว่าเธอจะตอบคำถามของเขาบ้าง

"ชั้นชื่อ เฟย์ ค่ะ" ในที่สุด ความพยายามของเขาก็เป็นผล เธอยอมบอกชื่อของเธอแล้ว "เอ่อ คุณพอจะว่าง ไปเที่ยวกับผมในคืนนี้หน่อยได้ไหมครับ" ชายหนุ่ม
จึงถามคำถามไปที่สาวน้อย ซึ่งนามว่า เฟย์ อย่างรวดเร็ว เป็นเพราะเขาอาจเกรงว่า ถ้าช้าไป อาจจะมีคนอื่น คาบไปเป็นแน่

"ก็คงจะ อืม~ ... ได้สิคะ พอดีชั้นเองก็ว่างอยู่ แต่ชั้นคงจะไปเที่ยวกับคุณได้ไม่นานนักนะคะ" เธอตอบกลับมา ด้วยน้ำเสียงน่ารักน่าเอ็นดู ซึ่งก็ทำให้เขารู้สึกดีใจอย่างประหลาด

แม้ว่าเขาจะเคยล่าเหยื่อมามากมาย แต่คนนี้ เขารู้สึกว่ามันพิเศษต่างออกไปกับเหยื่อคนอื่นๆ ซึ่งเสียงอันน่ารักของเธอนี่เอง ที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ จากความรู้สึก
อย่างอื่น เป็นความรู้สึกที่เรียกว่า "ชอบ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่นานก็ไม่เป็นไร" เขาพูดตอบ พร้อมถือวิสาสะจับมือของเธอ ซึ่งเธอก็มิได้ขัดขืนแต่อย่างใด พวกเขาทั้งสอง สนุกเพลิดเพลินไปด้วยกัน เล่นสนุกไปด้วยกัน และท่ามกลางหิมะที่ตกหนัก หลังจากเขาทั้งสองได้ไปเที่ยวด้วยกันมา

บรรยากาศรอบๆเต็มไปด้วยความอบอุ่นจากคู่รักหลายๆคู่ที่กำลังพร่ำบอกความในใจกัน เขาจึงตัดสินใจบอกกับเธอว่า"เฟย์ แม้ว่าเราจะรู้จักกันเป็นเพียงเวลาสั้นๆ แต่เราอยากจะบอกว่า เป็นแฟนเราได้ไม๊?" เธอไม่ตอบ เพียงแต่ทำหน้าแดงๆ แต่ก็ยังหน้ารับเบาๆ

พวกเขาเที่ยวเล่นกันต่อ แต่ไม่ใช่แบบที่ผ่านมา แต่เป็นการเดทของคู่รัก จนเวลาล่วงเลยผ่านไป จนเกือบจะเที่ยงคืน "ชั้นคงต้องไปแล้วล่ะนะ ขอบคุณมาก
นะ สำหรับช่วงเวลาดีๆ" เธอบอกกับเขาอย่างช้าๆ ก่อนที่จะหันหลังกลับ

แต่เขาก็รั้งเธอเอาไว้ "อย่าเพิ่งจากผมไปสิ ค่ำคืนนี้ยังไม่จบนะ" เขากล่าวกับเธอ แต่เธอก็ตอบกลับมาว่า"ไม่ได้หรอก แม็กส์ เราจำเป็นต้องไป เราขอรับเอาเพียงความรู้สึกดีๆไว้ก็เพียงพอแล้ว" แต่เขาก็ยังไม่ปล่อยมือจากเธอ

แก็ง~ แก็ง~ แก็ง~ เสียงระฆังบ่งบอกเวลาเที่ยงคืน ซึ่งทำให้เธอเร่งเร้าให้เขาปล่อยมือจากเธอ "ปล่อยเราเถอะ แม็กส์ เราไม่อยากทำให้นายต้องเสียใจนะ ขอร้องล่ะ" เธอพูดออกมา พร้อมกับร้องให้ไปด้วย

"เฟย์ เป็นอะไร ทำไมต้องให้เราปล่อยมือจากเธอ แล้วนี่เธอร้องให้ทำไม" เขาพยายามที่จะรู้คำตอบและพยายามปลอบเธอไปด้วย แต่เธอก็คงยังบอกให้เขาปล่อย
มือ แก็ง~ เสียงระฆังตีเป็นครั้งสุดท้าย บ่งบอกว่าวันคริสต์มาสได้ผ่านพ้นไปแล้ว

ท่ามกลางหิมะ จู่ๆก็เหลือเพียงเขาและเธอเพียงสองคนเท่านั้น ตอนนี้เธอได้นิ่งเงียบไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงจับมือของเธอเอาไว้อยู่ แต่แล้ว มือข้างที่เขาจับแขนของเธอก็ขาดสะบั้นลง เขาร้องออกมาอย่างเจ็บปวดระคนตกใจ

เขามองหาสาเหตุที่ ทำให้แขนเขาขาดสะบั้น พลันเขาก็ประสพพบกับมีดเล่มใหญ่อยู่ในมือของเฟย์ เขาไม่เข้าใจว่ามันไปอยู่ในมือของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ และไปอยู่ได้อย่างไร แต่เขา ก็ยังคงเป็นห่วงเธออยู่

"เฟย์~ เฟย์เป็นอะไรหรือเปล่า แล้วมีดนี่มาอยู่กับ เฟย์ ได้ยังไง" เขาพยายามกัดฟันพูดออกมา แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากปากของผู้เป็นแฟน แต่เธอกลับแทง
มีดลงไปที่แขนขวาของเขาแทนคำตอบ เขาจึงกรีดร้องออกมาอีกครั้งหนึ่ง

"ทำไม เฟย์ ต้องทำกับเราอย่างนี้ล่ะ ทำไมเล่า เฟย์" เขาพยายามพูดออกมาอีก แต่เธอก็กลับนิ่งเงียบไปอีก เธออาจจะได้ยินคำพูดของเขาที่เขาพยายามพูดออกมา แต่ในขณะนี้ เธอไม่ได้เป็นแฟนของเขาอีกแล้ว เธอได้กลับไปเป็น"เธอ"อีกครา

เธอได้ดึงมีดออกมาจากผืนดินอีกเล่ม แล้วกระหน่ำแทงลงไปที่ขาทั้งสองข้างของเขา เขากรีดร้องและพยายามที่จะพูดให้เธอคืนสติกลับมา แต่เมื่อเธอกลาย
เป็น"เธอ"ทุกสิ่งล้วนไร้ค่า กลิ่นเลือดที่ออกมาจากบาดแผลของเขา ได้กระตุ้นให้เธอกระทำการอันโหดร้ายต่อไป

แม้ว่าเขาจะขอร้องให้เธอหยุดก็ตามแต่ เธอได้ใช้มีด กรีดลงไปที่ใบหน้าหล่อเหลา แล้วเลาะมันออกด้วยมือเปล่า ชายหนุ่มยามนี้ แม้ว่าจะยังไม่หมดสติ แต่ด้านความคิด บัดนี้ ได้กระเจิงไปหมดแล้ว

เขาไม่คิดที่จะร้องขออะไรอีกแล้ว นอกจากจะร่ำร้องขอให้เธอ"ฆ่า"เขาซะให้พ้นทุกข์ไป แต่เธอคงมิยอมเป็นแน่ เธอจะต้องได้รับความสุขกว่านี้เสียก่อนจึงจะยอมปล่อยเขาไป

หลังจากที่เลาะใบหน้าของเขาออกแล้ว เธอจึงได้นำมีด มากรีดลงไปที่หน้าท้องของเขา แล้วนำใบหน้าของเขาเองนั้น ยัดลงไป แล้วลากไส้ของเขาออกมากองไว้ที่พื้นแทน

เสียงกรีดร้องของเขาดังเข้าไปในโสตประสาท แม้จะทำให้เธอเคลิ้มไปบ้าง แต่ก็ยังไม่เพียงพอ เธอได้หยิบเอาแขนของเขาข้างที่ถูกตัดจนขาดสะบั้นนั้นขึ้นมา แล้ว
บรรจงเลียที่บาดแผล ซึมซับเอารสของเลือดที่หลั่งริน

แล้วนำเลือดที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดที่อยู่ที่แขนข้างนั้น ราดรดลงไปที่ใบหน้าที่สวยงามของเธอ ยามนี้ เธออาจะดูสวยงามในสายตาของใครบางคน แต่ในสายตาของ แม็กส์ ซึ่งใกล้จะหมดสติลง กลับมองว่า “เธอ”คือปีศาจร้ายจากขุมนรก

จากนั้น เธอจึงได้นำน้ำมัน ซึ่งไม่อาจทราบได้ว่าเธอไปเอามาจากไหน เทเข้าไปที่ท้องที่เป็นรูโหว่ของเขา จากนั้นจึงจุดไฟเผาเขาทั้งเป็น เขาได้กรีดร้องออกมา
เป็นครั้งสุดท้ายในกองเพลิง ก่อนเสียงจะเงียบดับไป

เธอได้ยืนตัวสั่นทืมด้วยความปิติยินดี เนื่องจากวันแห่งความสุขของคนทั่วโลกก็ได้มอบความสุขให้แก่เธอแล้วเหมือนกัน และความสุขอันวิปริตของเธอจะยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าวันนี้ เธออาจจะได้รับความสุขอีกแบบ

แต่ความสุขที่แท้จริงของเธอ มันคงจะไม่พ้น ความสุขที่เกิดจากการที่ได้เห็นคนอื่นทุกข์ทรมาณเป็นแน่~

จบ คริสต์มาสของ"เธอ"

ปล.เว้นวรรคแบบหลอนๆ ตากฝนกลับบ้าน หนาวจับใจ ฮัด~ จิ้ว~

โอยยย !!!! เอามาลงจนได้นะ โหดได้ที่เลย

ปล.ไปและ ไส้ไหล ไตหลุด จุดหัวใจ ไปตำน้ำพริก

ทำตอน วาเลนไท หาย ดันลบไปกะงานตอนเทอมที่แล้ว ไม่ได้ดูให้ดี T^T

จะมีตอนอื่นๆ แน่ๆ สงกราน ปีใหม่ สวนสาธารนะ และสถานที่อื่นๆอีก

แต่คงลงได้แค่ตอนวันเสาร์ เพราะชอบแต่งสดๆ แถมเรื่องนี้ ไม่มีพล๊อตอะไรกำหนดตายตัวอยู่แล้ว~!!

เน้นแค่การ ฆ่า ของเธอ เพียงอย่างเดียวอยู่แล้ว

อืม ไปเอาอันเก่าๆมาต่อเติมแล้วมาลงเพิ่มดีกว่า แต่คงไม่ใช่วันนี้

วันหน้าฟ้าใสๆ เราจะได้เจอกันอีก

ว่าจะขอยืม เรื่อง "เธอ" เอามาทำตอนแยกย่อยดีไหมหว่า งิงิ

ว่างๆจะขอยืมมาทำเรื่อง นักสืบ ตามสืบ เธอ คนนั้นหน่อย งิงิ

ปล.ไปและ น่าสนใจไหม งิงิ

เรน - "เอ่อ ... ยังไม่ได้อ่านรายละเอียดมากนักหรอกนะ (เฉพาะตรงฉาก G อ่ะ - -" ) แต่อย่างน้อยก็อยากให้เว้นบรรทัดซะหน่อยนะ (มันดูติดกันไปหน่อยอ่ะนะ เลยอ่านไม่ค่อยสะดวก) ส่วนเรื่องการบรรยาย(ที่ไม่ใช่ฉาก G) ไม่ยอมใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์เลยนะ = =" (ตัว ! น่ะ) อย่างน้อยน่าจะใช้ในบทพูดที่แสดงถึงความตกใจ หรืออะไรประมาณนั้น (อ่านผ่าน ๆ เหมือนจะมีบทพูดที่น่าจะใช้อยู่พอควรนะ?) ... ที่เหลือยังนึกไม่ออก (เพราะยังไม่กล้าอ่าน - -" ) ก็ขอวางไว้เท่านี้ก่อนล่ะจ้า"

รอคำติ ไม่รับคำชม ="=a

ยังไงกันหว่าเรา เอๆ ชักเบลอๆแล้วสิ

/me เดินไป เดินมา เบลออย่างหนัก

ใช้หมาไฟ อ่านแล้ว งง ขิงๆ ไม่ได้จัดบรรทัดเลยชิมิเนี้ย

ช่วยทำให้หน่อยสิ สงสัย ผมหน่อย แล้วจะหาที่(จุ)ติให้ *-*

จัดน้า เค้าจัดแล้วน้า T^T

หมาไฟเหรอ ไม่เคยใช้ ไม่รู้สภาพขณะที่พี่ใช้หรอกนะ

แต่เค้าจัดแล้วน้า T^T

ก๊อปมาลงซะด้วยซ้ำ แท็กเอย ไมโครออฟฟิสเอย

แต่แย่จัง เว้นในแท็ก แต่พอแจก มันติดเป็นพรืด

ว๊ากกกกกกกกกกก !!~



"เธอ" นี่มีแค่นี้เองเรอะ นึกว่าจามีบทอย่างว่าเยอะกว่านี้ รวมๆ แล้วมันยังไม่ถึงขั้นสะใจชั้นเลย

เพราะ "เธอ" ฆ่าเร็วเกินไป การฆ่าอย่างศิลป์ควรจะมีอรรถรสมากกว่านี้ ใส่จินตนาการลงไปมากๆ

ชิ้นส่วนร่างกายก็ยังมีให้ทำลายมากกว่านี้ สับๆ แทงๆ มันเหมือนพวกมือสมัครเล่นเกินไป ลองใช้ของในฉากก็ดีนะ

ว่าแต่ว่างๆ ไปฟังเพลงเดธคอร์บ้างก็ดีนะ เพราะมันโหดกว่านี้เยอะ จะได้มีไอเดียสร้างสรรค์ดีดี

/me อยากอ่านอีก !!

บทอย่างว่าของนาย มันอย่างไหนเรอะ =w=

อืมๆ เร็วไปจริงๆนั่นแหละ อยากจะเล่น เข็มก้อยังไม่ได้เล่น

เลือดก้อยังไม่ได้ดื่ม ไฟก้อยังไม่ได้เผา

รึอยากจะเอาแต่บท แทง ดี

เอ้อ แต่อยากอิงความจริงนิดน่ะ เรื่องความอดทนของร่างกาย

แค่แทงครั้งเดียว บางคนก้อสลบละ ไม่สนุกเลย

ถึงตัวจะตาย แต่หากสมองยังอยู่ ยังเล่นได้อีกเยอะ ^ ^

แต่ถ้าบอกว่าอยากได้โหดกว่านี้เหรอ งืมๆ

งั้นจะตัดเรื่องขีดความอดทนของคนปรกติออกละกัน

ตัดแขนตัดขา ป่นกระดูก เผาด้วยไฟ ราดด้วยกรด

ของในฉาก อืม น่าลองๆ
กลางถนนคงต้องเอาหินยัดท้อง
กลางห้องคงต้องเก้าอี้ขึ้นสนิม
กลางป่าคงไม่พ้น กิ้งไม้แหลมและแมลงสินะ ^ ^

เอ้อ แต่ขอบคุณสำหรับคำตินะ

/me ไปหาบทเก่าๆมาเสริมเติมแต่งเพิ่มเติมเผื่อมันจะมีตอนเพิ่ม

แพ้ท้อง อยากกินของดอง แต่หาไม่ได้ เอา"เธอ"ไปดองแทน =w=

ปล.แต่เราอาจจะโดน"เธอ"ดองแทน = ="