Fiction Factory (Open Beta)

ต้องแจ้งให้ทราบกันก่อนนะครับ เดิมเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมรับสมัครไว้ในบอร์ดประมูลและเป็นเรื่องที่ผมกำลังแต่งก่อนจะมีเรื่อง Ace War NTF: Shadow Enemy ด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าเป็นพื้นของเรื่องใหม่เลยก็ว่าได้แต่งไปได้เยอะแล้วเหมือนกัน เพราะฉะนั้นในเนื้อหาที่ผมจะเอามาลงก็จะมีร่องรอยการพัฒนาและเรียนรู้ของผมอยู่อย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้ไม่มีใครขุดแล้ว ผมจึงเอามาลงที่นี่ สถานะตอนนี้คือ ปิดรับสมัครไปแล้ว และที่แน่ๆ อะไรที่ผมเขียนไว้แล้ว ผมจะไม่แก้ไม่ว่ามันจะอุบาทว์ขนาดไหน มีแค่ส่วนน้อยนิดเท่านั้นที่ผมคิดไปไกลถึงภาคต่อแล้วมันจำเป็นต้องแก้เท่านั้น

บทนำ

ในปี ค.ศ. 2039 ประเทศสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรได้ร่วมกันบุกโจมตีชาติอาหรับต่างๆและประเทศที่ปกครองด้วยเผด็จการทหารและคอมมิวนิสต์โดยอ้างว่าเพื่อความสงบสุขของโลกจนกระทั่งประเทศเหล่านั้นถูกบุกและเปลี่ยนการปกครองไปจนเกือบหมดโลกส่งผลให้เกิดปัญหาตามมานับไม่ถ้วน ซึ่งทางสหรัฐฯเองก็ป้ายความผิดให้กลุ่มประเทศโลกที่ 3 ที่ยังไม่ถูกบุกไปเรื่อยจนกระทั่งลามไปถึงจีนและรัสเซีย จนทางรัฐบาลฝรั่งเศสและเยอรมันเริ่มจับพิรุศได้จึงจัดการประชุมอย่างลับๆ กับรัสเซียและจีน วันหนึ่งสายลับรัสเซีย ได้รายงานมาว่าสหรัฐฯและอังกฤษกำลังเตรียมแผนยึดครองโลก และได้มีการพัฒนาอาวุธกันอย่างลับๆร่วมกัน และร่วมพัฒนาฝูงบินพิเศษที่มีชื่อว่า Angel Wing ซึ่งทำให้ทางเยอรมันเสนอว่าจะจัดการฝึกฝูงบินพิเศษโดยให้ชื่อว่า S.F.S. หรือชื่อเต็มว่า Superiority Fighter Squadron

ณ ฐานทัพแห่งหนึ่งในไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย ซึ่งกำลังมีการประชุมของผู้นำกองทัพของ 4 ประเทศ

ในห้องๆหนึ่ง ซึ่งมีโต๊ะกระจกใสตั้งอยู่กลางห้องและมีนายทหารยศนายพล 4 คนนั่งล้อมวงคุยกันอยู่โดยรอบๆห้องมีทหารของทั้ง 4 ประเทศยืนรักษาความปลอดภัยอยู่ ภายในห้องเปิดไฟสว่าง

"เครื่องบินที่เราจะให้ฝูงนี้ใช้ก็คือเครื่องบินของประเทศรัสเซีย เพราะว่า มันมีสมรรถนะสูงมาก แต่เสียอย่างเดียวก็เรื่องอายุเนี่ยแหละเพราะฉะนั้นเผื่อว่าในระยะยาวอาจจะต้องทำสงครามกันนานผมจึงขอเสนอให้เราแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีซึ่งกันและกันเพื่อเพิ่มสมรรถนะและอายุการใช้งานให้มากขึ้น" ชายผิวเหลืองในชุดทหารยศพลเอกจีนพูดขึ้น

"เพิ่มสมรรถนะอย่างเดียวไม่ได้หรอกมันต้องมีนักบินฝีมือดีด้วย" ชายผิวขาวในชุดทหารยศนายพลฝรั่งเศสนั่งกอดอกพูดเสียงเรียบ

"แล้วเราจะหานักบินฝีมือดีได้จากไหนล่ะ" ชายชุดทหารนายพลเยอรมันถามพลางกวาดสายตามองนายทหารอีก 3 คน

"ฮึ แน่นอน ถ้าพูดถึงเรื่องนั้นผมมีอยู่คนนึงผมสนิทมากซะด้วย เซอร์เกย์ เข้ามา" นายพลรัสเซียซึ่งนั่งหันหน้าไปทางประตูก็พูดเสียงดังแล้วประตูก็เปิดออก มีชายหนุ่มอายุประมาณ 28 ในชุดเสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำเรียบๆ กางเกงยีนส์สีน้ำตาล รองคอมแบทหนังสีดำ ผมทองทรงรองทรง นัยน์ตาสีฟ้า ผิวขาว หล่อ เดินเข้ามา

"นี่คือนักบินมือหนึ่งของเรา เขาจะมาเป็นหัวหน้าหน่วยนี้" นายพลรัสเซียพูดพลางมองหน้าของเซอร์เกย์

"สวัสดีครับ ผมชื่อ เซอร์เกย์ คูรอฟ ครับ ยินดีรับใช้ครับ" ชายหนุ่มในเสื้อแจ็กเก้ตหนังแนะนำตัวแบบยิ้มนิดๆ

"คุณคูรอฟ เราอยากให้คุณไปรวบรวมนักบินฝีมือดีจากทั่วโลกที่ยินดีจะสู้ร่วมกับเรามาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ถ้าไม่สำเร็จเราแย่แน่" นายพลเยอรมันลุกขึ้นเดินมาหาเซอร์เกย์อย่างช้าๆ

"รับทราบครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้" เซอร์เกย์ตอบเสียงเรียบๆทำท่าทางมั่นใจแล้วเดินออกไปจากห้อง จนเหล่านายพลที่นั่งอยู่ในห้องประชุมต่างถอนหายใจไปตามๆกัน

"เนี่ยแหละเด็กฉันล่ะ ไม่ต้องห่วงเขาจะทำสำเร็จ" นายพลรัสเซียลุกขึ้นพูด

จบบทนำ

เข้ามาดูแต่ไม่ขุดมันก็จะกระไรอยู่ >w<

ไม่มีแบบ พระเอก ขับรถถัง บู๊กับ เครื่องบินมั่งอ่า

รถถังตีนตะขาบ ดริ๊ฟซะหนึ่งที พร้อมกบยิงจรวดต่อต้านอากาศเข้าสู้เครื่องบิน

ปล.ไปและ ก็จะติดตามผลงานท่าน มิก ต่อไป

ขับรถถังบู๊กับเครื่องบินต้องรอภาคต่อครับ

ปฏิบัติการ 1 : จากเหยื่อสู่คู่ต่อสู้
ภารกิจที่ 1 : การรวมตัวของสุดยอดนักบิน
ช่วงที่ 1 : Benedic Brother

เวลา 10.27 น. ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
“เฒ่าแก่ เอาเหมือนเดิมนะ” มีเสียงชายคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เรียบง่ายไม่มีอะไรเตะตาเว้นแต่ชายหนุ่มรูปร่างสมส่วน นัยน์ตาสีดำ ผมรองทรงสีดำ ใบหน้ารูปไข่ ผิวเหลือง สวมเสื้อยืดแขนยาวสีดำ กางเกงยีนส์สีขาว รองเท้าผ้าใบสีน้ำเงินที่นั่งอยู่ที่โต๊ะโต๊ะหนึ่งกลางร้าน

“ได้เลย คอยประเดี๋ยวนะ” แล้วเฒ่าแก่เจ้าของร้านที่กำลังยืนง่วนอยู่กับการทำอาหารตอบกลับอย่างเป็นกันเองและยิ้มแย้ม ทันใดนั้นก็มีชายรูปร่างสมส่วน ตาสีฟ้า ผมรองทรงสีทอง ผิวขาว สวมเสื้อยืดแขนสั้นสีเขียวทับด้วยแจ็กเก็ตหนังสีดำ กางเกงยันส์สีน้ำตาล รองเท้าคอมแบทหนังสีดำเดินตรงที่ยังโต๊ะกลางร้าน

“เจอตัวจนได้ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ จาง” ชายคนนั้นเดินเข้าไปดึงเก้าอี้ที่โต๊ะมานั่งตรงหน้าของชายอีกคน เมื่อชายผิวเหลืองเห็นชายอีกคนเขาก็ยิ้มแล้วตอบกลับอย่างสนิทสนม

“เฮ่ เซอร์เกย์ นายมาทำอะไรนี่ มาหาถึงที่นี่มีอะไรเหรอ จะกินอะไรรึเปล่า”

“ไม่ล่ะฉันกินมาแล้วขอบใจ ฉันมีอะไรจะบอกนาย” แล้วเซอร์เกย์ตอบกลับก่อนที่จะโน้มตัวเข้าหาจางแล้วพูดด้วยเสียงแบบกระซิบ ซึ่งทำให้จางสนใจไม่น้อย

“ว่าไง มีอะไรเหรอ” จางเองก็โน้มตัวเข้าหาเซอร์เกย์พูดกระซิบ

“กองทัพอากาศต้องการเรา”

“มีอะไรตอบแทนล่ะ”

“เครื่องบินลำใหม่ เงินค่าจ้างมากกว่าเงินเดือนนายซะอีก แล้วก็อิสรภาพของโลก” จากคำพูดของเซอร์เกย์ทำจางอึ่งไปพักหนึ่งก่อนจะขมวดคิ้วแล้วถามกลับอย่างงงๆ

“อิสรภาพของโลกเหรอ หมายความว่าไง เซอร์เกย์”

“โทษที ไปคุยต่อที่ เซนต์ปีเตอร์เบิร์ก แล้วกัน เอาเป็นว่างานนี้นายจะเอี่ยวด้วยรึเปล่า” จากคำพูดแบบเด็ดขาดของเซอร์เกย์ทำให้จางต้องพิงพนักแล้วยิ้มนิดๆ

“ได้เลย งานนี้ฉันเอาด้วย แต่ว่าฉันขอใช้ J-10 ของฉันเหมือนเดิมดีกว่า”

“ได้เลยไม่มีปัญหา แต่ว่านายพอจะรู้จักนักบินเจ๋งๆบ้างรึเปล่า” เซอร์เกย์กลับสู่ท่านั่งปกติเอามือประสานกันวางบนโต๊ะ

“แน่นอน ที่ฝรั่งเศสมีพี่น้องเบเนดิก ถึงจะอายุน้อยแต่ได้ยอมรับว่าเป็นนักบินอัจฉริยะเลยล่ะ พอดีพรุ่งนี้มีงาน Air Show เราไปหาพวกเค้าดีมั้ยล่ะ” จางพูด

“ไม่มีปัญหา งั้นฉันจะขออยู่ที่นี่กับนายก่อนแล้วกันนะ”

วันถัดมา เวลา 09.51 น. ณ สนามบิน

“เที่ยวบินไปฝรั่งเศส จะออกในอีก 20 นาทีขอให้ผู้โดยสารโปรดรีบไปขึ้นเครื่องค่ะ” เสียงของโอเปอเรเตอร์ดังฝ่านลำโพงภายในสนามบิน

“จางเร็วสิเดี๋ยวไปไม่ทันนะ” เซอร์เกย์พูดอย่างรีบร้อนพลางก้าวลงจากรถแท็กซี่ตามด้วยจาง

“ทำไมต้องรีบด้วยล่ะ” แต่จางก็ยังใจเย็นไม่รีบร้อยและยังคงเดินเรื่อยเปื่อย

“เดี๋ยวเราจะตกเครื่องนะ”

“ฮึ ใครว่าเราจะไปเครื่องโดยสารกันล่ะ ตามฉันมา” จางพูดพร้อมกับเดินไปอีกทาง ซึ่งตรงไปยังโรงเก็บเครื่องบิน ซึ่งทำให้เซอร์เกย์เกิดอาการงงอย่างแรงแล้วยอมเดินตามไปแต่โดยดี

30 นาทีต่อมาเครื่องบินโดยสารได้บินออกไปแล้วนักบินทั้ง 2 อยู่ที่โรงเก็บเครื่องบินพวกเขาเดินไปพลางดูเครื่องบินที่จอดอยู่พอเดินไปได้พักหนึ่งเครื่องบินที่จอดอยู่ตรงหน้าของพวกเขาก็คือ MiG-33 2 ลำทำสีฉูดฉาด (มิก-33 คือ มิก-29 เอ็ม)

“จางนี่หมายความว่าไง” เซอร์เกย์ทำหน้างงพร้อมกับชี้ไปที่เครื่องบิน 2 ลำ

“2 พี่น้องนั่นจะไม่ยอมรับเราจนกว่าจะใด้เห็นฝีมือของเราดังนั้นฉันเลยแจ้งทางนั้นว่าพวกเรา 2 คนจะร่วมงานด้วย”

“อ๋อ Dog Fight อย่างงั้นสิ” เซอร์เกย์ยืนเท้าเอวเอียงคอนิดๆ อย่างค่องใจเล็กๆ (Dog Fight คือการบินรบในระยะประชิด)

“ถูกต้อง ไปกันเหอะ” แล้วนักบินทั้ง 2 ก็ขับเครื่องบินรุ่น MiG-33 ที่ทาสีฉูดฉาดออกจากสนามบินแห่งนั้นมุ่งตรงไปยังประเทศฝรั่งเศส

เวลา 22.18 น. ณ อพาร์ทเมนต์แห่งหนึ่ง ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส

ในห้องๆหนึ่งซึ่งมีหมายเลขห้องว่า 2012 ประตูห้องเป็นสีส้มภายในห้องนั้นก็ห้องทั่วๆไปรกอยู่เหมือนกันแต่ไม่ถึงกับซกมก มีเตียงเป็นคู่ 1 คู่มีชาย 2 คนนอนอยู่บนเตียงทั้งคู่ใส่ชุดนอน

“นี่รารอส มีเรื่องนึงฉันเกือบลืมไปแล้ว” ชายในชุดนอนสีฟ้าไม่มีลาย ผอมสูง ผิวขาวซีด ผมยาวประบ่าสีขาว นัยตาสีเงิน ใบหน้ารูปไข่ คางแหลมนิดๆ จมูกโด่งพอดี หน้าหล่อแต่โหด ซึ่งนอนอยู่ฝั่งขวาพูดขึ้น

“มีอะไรหรอครับพี่” รารอสหนุ่มผอมสูงผิวขาวซีด ผมยาวประบ่าสีดำ ใบหน้ารูปไข่ คางแหลมนิดๆจมูกโด่งพอดี หน้าตาจัดว่าหล่อ ซึ่งอยู่ในชุดนอนสีขาวมีลายเส้นดิ่งสีเขียวเข้มที่นอนอยู่ฝั่งซ้ายพูดด้วยเสียงง่วงนิดๆ

“ทางนั้นบอกว่ามีอะไรเซอร์ไพรส์เราพรุ่งนี้น่ะ” ชายชุดนอนสีฟ้าพูดเสียงเรียบๆมองเพดานห้อง

“เอ๋ เขาบอกว่าไงหรอครับ” รารอสซึ่งตาปรืออยู่ก็เกิดตาสว่างขึ้นมาทันใดพร้อมกับหันหน้าไปทางขวา

“เห็นเขาบอกว่าเราจะต้อง Dog Fight กับ มิก-33 2 เครื่องน่ะ”

“อืมมม.... มิก-33 เหรอผมว่าผมเคยได้ยินมาเหมือนกันนะ” รารอสคิ้วขมวดเอามือขวาจับคางทำท่าข้องใจ

“เคยได้ยินเหรอ”ชายชุดนอนฟ้าหันมาหารารอสอย่างตกใจนิดๆ

“ช่างเถอะครับ” แล้วรารอสก็หันกลับนอนหงายแล้วหลับตานอน

“นักบิน มิก-33 2 คนนั่นคงจะฝีมือไม่เบาแน่ๆ” ทางด้านชายชุดนอนสีฟ้าก็เอื้อมมือไปปิดโคมไฟพลางคิดอย่างค่องใจก่อนจะหลับตานอน
ทางด้านเซอร์เกย์กับจางซึ่งนำ มิก-33 2 เครื่องลงจอดที่สนามบินในฝรั่งเศสแล้วออกไปเที่ยวจนดึกแล้วก็กลับมาที่พักนั่นคืออพาร์ทเมนต์ที่จองห้องเอาไว้ก่อนบินมาที่ฝรั่งเศสหมายเลขห้องคือ 2013 ซึ่งประตูห้องเป็นสีส้ม

วันรุ่งขึ้น เวลา 08.33 น. ณ อพาร์ทเมนต์ที่เซอร์เกย์และจางพักอยู่
นักบินทั้ง 2 ต่างพากันแต่งตัวอยู่ในห้องอย่างเร่งรีบด้วยชุดปกติ ซึ่งไม่ต่างจากห้อง 2012 ที่อยู่ข้างๆ พี่น้องเบเนดิกก็กำลังทำแบบเดียวกันคนน้องสวมเสื้อยืดคอปก กางเกงขายาวสีดำ ห้อยไม้กางเขน รองเท้าหนังสีดำ ส่วนคนพี่สวมเสื้อยืดคอปกสีดำ กางเกงขายาวสีดำห้อยกางเขน ส่วมรองเท้าหนังสีดำ และแล้วสิ่งที่พวกเขาไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นผู้อยู่อาศัยทั้ง 2 ห้องเดินออกจากห้องพร้อมๆกันแถมหันมามองซึ่งกันและกันอีกด้วย

“สวัสดีครับ คุณไปร่วมงาน Air Show เหมือนกันเหรอ” เซอร์เกย์เริ่มทักก่อนอย่างยิ้มแย้มเป็นมิตร

“ครับพวกเราเป็นนักบิน Mirage-2000 น่ะครับ” รารอสตอบกลับอย่างเป็นมิตรเช่นกัน

“คุณคงจะเป็น เซอร์เกย์ คูรอฟ แล้วคนข้างๆคุณ...” เคลแมนถามอย่างสงสัย

“จาง ลี” จางพูดแทรกด้วยท่าทางยโสนิดๆ

“เอ่อ ทำไมถึงรู้ล่ะ” เซอร์เกย์พูด

“ไม่รู้ได้ยังไงล่ะ พวกคุณดังจะตาย แล้วก็พวกคุณจะไปงาน Air Show เหมือนกันเหรอ” รารอสพูด

“แน่นอน พวกเราอยากเห็นฝีมือของพี่น้องเบเนดิกน่ะ” จางพูดอย่างยโสและโอหังเช่นเดิม

“ไหนๆเราก็จะไปทางเดียวกันแล้วไปด้วยกันมั้ยล่ะ ผมชื่อ เคลแมน ส่วนนี่น้องชายผมชื่อ รารอส” เคลแมนแนะนำตัวพร้อมกับชวนคนที่พวกเขาไม่รู้ว่าจะต้องเจอกันในศึก Dog Fight

“เอาสิจะได้ไม่ต้องเสียค่ารถด้วย” เซอร์เกย์พูด แล้วพวกเขาทั้ง 4 ก็เดินไปทางเดียวกันระหว่างทางนั้นจางก็แอบกระซิบคุยกับเซอร์เกย์ไปด้วย

“เซอร์เกย์ เนี่ยแหละพี่น้องเบเนดิกล่ะ” จางหันไปพูดข้างๆหูเซอร์เกย์อย่างเบาที่สุด

“ถ้าพวกเขารู้ว่าเราเป็นนักบิน MiG-33 ล่ะก็คงจะช็อคน่าดู” เซอร์เกย์เองก็หันไปพูดกับจางอย่างเบาๆ

“ยิ่งได้ยินเรื่องที่เราจะเอาพวกเขาร่วมฝูงบินอาจจะหนักกว่านี้ก็ได้” จางพูด

“เงียบเอาไว้ก่อนแล้วกัน”

แล้วพวกเขาทั้ง 4 ก็เดินทางโดยขึ้นรถแท็กซี่ไปที่สนามบินที่จัดขึ้นเป็นพิเศษภายในงานเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่รอดูการแสดงอันน่าตื่นตาตื่นใจและเหล่านักบินจากทั่วทุกมุมโลกและเครื่องบินหลากหลายรุ่นที่จอดเรียงกันอยู่ในพื้นที่เฉพาะโดยมีเจ้าหน้าที่ดูแลอยู่อย่างแข็งขัน เมื่อพวกเขามาถึงพี่น้องเบเนดิกก็แยกตัวไปเตรียมการแสดง ส่วนเซอร์เกย์กับจางก็ไปอีกทางซึ่งตรงไปยังห้องแต่งตัวของทีมนักบินนานาชาติ ภายในห้องต่างมีนักบินจากทั่วโลกกำลังทำธุระส่วนตัวอยู่เมื่อนักบินทั้ง 2 เดินเข้าไปก็ต้องเป็นจุดสนใจไม่น้อย ทางด้านพี่น้องเบเนดิกที่เปลี่ยนเป็นชุดนักบินสีดำขาวเสร็จแล้วก็เดินไปดูที่เครื่องบิน Mirage-2000 ของพวกเขาทาสีดำสลับขาวทั้งเครื่อง ซึ่งถูกขนาบข้างด้วยเครื่องบินมิกทั้ง 2 ข้างข้างขวาเป็น MiG-35 ของเยอรมันทาสีดำทั้งลำและติดสัญญาลักษณ์กางเขนเหล็กสีดำ ส่วนด้านซ้ายเป็น MiG-33 ทาสีฉูดฉาดเป็นสีส้ม แดง เหลือง สลับกันไม่เป็นระเบียบและมีสัญญาลักษณ์นกอินทรีดำตรงกลางตัวนกมีตัวอักษรย่อว่า SFS ที่ข้างค็อกพิทมีชื่อแปะไว้เครื่องนึงคือ Sergei Kourov (เซอร์เกย์ คูรอฟ) อีกเครื่องนึงคือ Jan Li (จาง ลี) แต่พี่น้องเบเนดิกก็ไม่ได้สังเกต เวลาผ่านไป 2 ช.ม. การแสดงการบินก็เริ่มขึ้นด้วยการบินผาดแผลงเป็นกลุ่มของเครื่อง F-16C Falcon ของไทย ต่อด้วย Su-35 Super Flanker ของอินโดนีเซีย และปิดท้ายด้วย F-22 Raptor ของอเมริกา ต่อมาก็เป็นการบินเดี่ยวด้วยเครื่อง Supermarine Spritfire สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ของอังกฤษตามด้วย Me-262 ของเยอรมันตามด้วย J-1 ของจีนหรืออีกชื่อหนึ่งคือ MiG-15 ปิดท้ายด้วย Yak-38 ของรัสเซีย การแสดงผ่านไปหลายชุดจนก่อนถึงชุดสุดท้ายก็คือ Dog Fight ก็มีการพักซึ่งพี่น้องเบเนดิกก็ได้ไปดูเครื่องบินของคู่ต่อสู้ของพวกเขาและแล้วเคลแมนก็ได้ไปเจอชื่อของเซอร์เกย์และจางบนเครื่อง MiG-33 ที่ทาสีฉูดฉาดเข้าเขาเลยรีบไปบอกรารอสผู้เป็นน้องอย่างตื่นตระหนก

“รารอส เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”

“มีอะไรเหรอครับ” รารอสยังทำท่างงๆอยู่แต่ก็รีบไปดู เมื่อไปถึงเขาก็ต้องช็อค

“อะไรกันเนี่ย นี่เราจะต้องเจอกับคู่นี้จริงๆเหรอเนี่ย” รารอสทำท่าอึ้งตะลึง

“นั่นไงนึกแล้วไม่ผิดว่าต้องเป็นแบบนี้” และแล้วก็มีเสียงชายคนหนึ่งดังขึ้น ชายคนนั้นสวมชุดทีมนักบินสีเทา รูปร่างสมส่วน นัยน์ตาสีฟ้า ผมรองทรงสีทอง ผิวขาว

“เซอร์เกย์ นี่มันหมายความว่าไง” เคลแมนพูดกึ่งตวาด

“เอาน่าอย่าโกรธสิ ก็จางบอกเองว่าพวกนายจะไม่ยอมรับเราจนกว่าจะได้เห็นฝีมือ” เซอร์เกย์พูดเสียงสั่นๆอย่างไม่มั่นใจ

“ฮึ ไม่เป็นไรหรอกครับพี่ ถึงยังไงนี่ก้เป็นโอกาสดีที่จะได้เจอกับนักบินเจ๋งๆ เป็นเกียรติมากครับคุณเซอร์เกย์ คือว่าเราอยากจะลองสู้กับพวกคุณดูซักครั้งเหมือนกัน แต่เล่นโผล่มาแบบนี้ตกใจหมดเลย” รารอสพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นพร้อมกับจับมือกับเซอร์เกย์

“ไม่ว่ายังไงสู้ให้เต็มที่นะ โชคดี” แล้วเซอร์เกย์ก็เดินจากไป
และแล้วการแสดง Dog Fight ก็เริ่มขึ้นคนดูเริ่มเข้ามาดูกันแน่นมาก

“มาแล้วครับเวลาที่ทุกท่านรอคอยการ Dog Fight ซึ่งจะเป็นการพบกันระหว่าง Mirage-2000 และ MiG-33 แต่คราวนี้ไม่เหมือนคราวก่อนเพราะว่าฝ่ายนึงเป็นพี่น้องเบเนดิกที่ได้สมยานามว่า เป็นนักบินอัจฉริยะส่วนอีกฝ่ายก็มีชื่อชั้นไม่แพ้กันนั่นคือ เซอร์เกย์ คูรอฟ ผู้ได้รับฉายาว่า เหยี่ยวอเวจี ส่วนอีกคนก็คือ จาง ลี นักบินสุดระห่ำจากประเทศจีนซึ่งมีข่าวลือกันว่าเขานั้นเป็นคนที่ไร้ความกลัว” โฆษกประกาศผ่านทางหอกระจายเสียงทำให้คนที่มาชมได้ยินกันหมด นักบินทั้ง 4 นำเครื่องขึ้นแล้วรอสัญญาณ เมื่อสัญญาณเริ่มขึ้นพวกเขาก็เริ่มการ Dog Fight อย่างสูสี

“พวกนายฝีมือไม่เบานี่นา” จางพูดผ่านทางวิทยุ

“พึ่งเห็นฝีมือของพวกคุณก็วันนี้แหละ ไม่นึกเลยว่าจะขนาดนี้” เคลแมนพูดขณะกำลังไล่จี้ยิงเซอร์เกย์อยู่

“ฮึ บินเก่งนี่งั้นเจอนี่หน่อยเป็นไง” ทันใดนั้นเซอร์เกย์ก็เชิดขึ้นทำมุม 75 องศากับพื้นแล้วดับเครื่องกะทันหันจนเครื่องบินบินสไลด์ถอยหลังซึ่งมีแต่เครื่องบินรัสเซียเท่านั้นที่ทำได้ทำให้เคลแมนที่ไล่จี้มาอย่างเร็วต้องนำหน้าไปแล้วเซอร์เกย์ก็รีบติดเครื่องอีกครั้งแล้วอาร์ฟเตอร์เบิร์นเพื่อเร่งความเร็ว ซึ่งทำให้เคลแมนต้องอึ้งไปครุ่นึง

“คิดว่าแค่นี้จะทำอะไรฉันได้เหรอ” เคลแมนพูดอย่างมั่นใจแล้ววกกลับมาไล่เซอร์เกย์อีกครั้ง ทันใดนั้นเองเซอร์เกย์ก็เบรกกะทันหันแล้วแล้วบินตีลังกาแบบวงแคบสุดๆกลับมาไล่ยิงเคลแมนด้วยปืนกลเพนท์บอลทำให้เคลแมนโดนเข้าไปเต็มๆ

“เป็นไง นายตายแล้ว ฮะฮ้า” เซอร์เกย์พูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยนิดอย่างสะใจ

“ชิ ฝากไว้ก่อนเถอะ” เคลแมนต้องนำเครื่องลงจอดอย่างเคืองๆและตกใจนิดๆ

“คราวนี้ก็เหลือแต่นายกับฉันแล้วสินะ รารอส” จางพูดขณะโดนรารอสไล่จี้อยู่

“ผมว่าพวกคุณเข้ามาพร้อมๆกันเลยก็ได้” รารอสพูดเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ

“เอางั้นเหรอ” เซอร์เกย์ถามอย่างทึ่งนิดๆ

“ถ้าเขาบอกมาแบบนั้น ก็จัดให้” จางพูด

“จาง ใช้แผนแซนวิชไปเลย” เซอร์เกย์ยิ้มแล้วเขาก็ไปบินไล่จี้รารอสแต่รารอสก็ยังไล่จี้ต่อจนจางเชิดขึ้นนิดนึงก่อนจะเบรกกะทันหันพร้อมกับเชิดขึ้นกะทันหันทำมุม 90 องศากับพื้นแล้วกดลงกลับไปไล่จี้รารอสทำให้รารอสถึงกับตะลึงแล้วเซอร์เกย์ก็บินหายเข้าไปในเมฆส่วนจางก็ยังไล่จี้อยู่ซึ่งรารอสก็หักเลี้ยวหนีอยู่แต่จางก็ค่อยๆลดความเร็วจนไปอยู่ห่างจากรารอสพอสมควรทันใดนั้นเองเซอร์เกย์ก็ลงมาจากเมฆแบบบินหงายท้องจางและเซอร์เกย์เร่งอาร์ฟเตอร์เบิร์นบินขนานกันไปนำหน้ารารอสทั้งบนและล่างและแล้วทั้ง 2 ก็ดึงคันบังคับหัวเครื่องบินและเบรกกะทันหันพร้อมกับกราดปืนกลเพนท์บอลใส่รารอสที่กำลังอึ้งอยู่แล้วบินสวนทางกันไป

“เฮ่ รารอสลงมาได้แล้ว นายแพ้แล้ว” เคลแมนซึ่งอยู่บนพื้นติดต่อผ่านวิทยุขึ้นไปหารารอส

“ชะหา เราแพ้แล้วเหรอ” รารอสกลับมาได้สติอีกครั้งแล้วเขาก็นำเครื่องลงจอด

“พวกนายไปหัดทำแบบนั้นมาจากไหนน่ะ” เคลแมนทำหน้างงถามนักบินทั้ง 2

“ก็เกม Flight Sim. ไง” จางตอบไปแบบหน้าซื่อๆ

“เออนี่พวกนายบินเก่งนี่ฉันมีอะไรมาเสนอให้พวกนายน่ะ” เซอร์เกย์พูด

“เรารู้แล้ว เรายอมรับ และเรากำลังอยากลองขับ Su-47 อยู่พอดีเลย” รารอสพูดแทรก

“เอาเป็นว่าตกลงนะ งั้นเจอกันที่เซนต์ปีเตอร์เบิร์กแล้วกัน” เซอร์เกย์พูด


จบช่วงที่ 1

5 หน้าเต็มๆ ครับ

บอกไว้แล้วนะครับว่าจะไม่แก้อะไร

ปี2039spitfireมันยังไช้ไ้ด้อีกหรอครับนี่

ถ้าดูแลรักษาอย่างดีก็ยังใช้ได้ครับ ขนาดพวกปีกสองชั้นสามชั้นจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ยังเหลือรอดมาบินตามงานทุกวันนี้เลย

แวะมาอ่านจ้า หลังจากหายไปนานนึกว่าบอรืดตายไปแล้วนะเนี้ย (แอบแช่งเล็กน้อย)